Το περιοδικό της
Χριστιανικής Αλήθειας

  
Το περιοδικό που ενώνει
τους πιστούς του Χριστού
  
Πιο βαθιά στη Βίβλο - Πιο κοντά στη ζωή
Αρχική σελίδα (HOME)
Από τον εκδότη
Έγραψαν για μας
Επικοινωνία

Τι λέει η Βίβλος...

 
Τα δέκατα                     




Πολλά λέγονται στην χριστιανική κοινότητα σχετικά με την αρχή του αποδεκατισμού, που σημαίνει να δίνεις το ένα δέκατο των εισοδημάτων σου. Όταν ο λαός Ισραήλ έλαβαν το Νόμο, τους ζητήθηκε να δίνουν ένα δέκατο της συγκομιδής και του ζωικού κεφαλαίου τους στον Θεό. Αυτό είναι μια υπεραπλούστευση του θέματος, δεδομένου ότι η μελέτη του αποδεκατισμού σύμφωνα με το νόμο του Μωυσή είναι πράγματι πολύ περίπλοκη. Ανάλογα με το ποια περικοπή της Παλαιάς Διαθήκης διαβάζουμε, βλέπουμε ότι τα δέκατα έπρεπε να δίδονται  (1) στους ιερείς και Λευίτες, (2) στους φτωχούς και αγνώστους, και (3) μερικά έπρεπε να τρώγονται στις εορταστικές συναθροίσεις. Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι υπήρχε ένας δεύτερος [ή ακόμα και ένας τρίτος] αποδεκατισμός, μια ερμηνεία που επίσης καταγράφεται στην ιουδαϊκή παραδοσιακή λογοτεχνία. Επίσης υπάρχει ένας αριθμός χωρίων της Παλαιάς Διαθήκης που μιλούν για προσφορές που δίνονταν πέρα από τα δέκατα ως πράξη αγάπης και αφοσίωσης στον Θεό.

Τι πρέπει να κάνουμε εμείς, ως Χριστιανοί της Καινής Διαθήκης όσον αφορά τις προσφορές μας στον Θεό; Πρώτα αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι δεν υπάρχουν χωρία στην Καινή Διαθήκη που να διδάσκουν τους Χριστιανούς να δίνουν δέκατο. Αυτό ήταν μέρος του αρχαίου Νόμου, που δεν διατηρήθηκε στους Χριστιανούς, όπως ακριβώς εκατοντάδες άλλοι κανόνες που ποτέ δεν επαναλήφθηκαν. Επίσης δεν δόθηκε κανένας συγκεκριμένος τρόπος για το πώς θα συλλέγονται ή θα μοιράζονται τα δώρα μας, ενώ όλα όσα λέει η Παλαιά Διαθήκη έχουν σχέση με το λευιτικό ιερατείο, που σήμερα έχει καταργηθεί.


«Κράτησα πολλά πράγματα στα χέρια μου και τα έχασα όλα.
Όσα όμως τα έδωσα στα χέρια του Θεού,
εξακολουθώ να τα έχω!»   (Μαρτίνος Λούθηρος)



Ωστόσο έχουμε πολλές δηλώσεις και παραδείγματα στην Καινή Διαθήκη σχετικά με την προσφορά μας. Ας εξετάσουμε αυτές τις δηλώσεις και τα παραδείγματα για να μάθουμε το γενικό μήνυμα και πνεύμα του Χριστιανισμού ώστε να πράττουμε αναλόγως:

«Εις τον ζητούντα παρά σου δίδε και τον θέλοντα να δανεισθή από σου μη αποστραφής» (Ματθ. 5/ε/42).

«Όταν κάμνης ελεημοσύνην, ας μη γνωρίση η αριστερά σου τι κάμνει η δεξιά σου, διά να ήναι η ελεημοσύνη σου εν τω κρυπτώ, και ο Πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ αυτός θέλει σοι ανταποδώσει εν τω φανερώ» (Ματθ. 6/ς/3-4).

«Είπε προς αυτόν ο Ιησούς· Εάν θέλης να ήσαι τέλειος, ύπαγε, πώλησον τα υπάρχοντά σου και δος εις πτωχούς, και θέλεις έχει θησαυρόν εν ουρανώ, και ελθέ, ακολούθει μοι» (Ματθ. 19/ιθ/21).



Πώς γίνεται στη σερβιτόρα να δίνουμε 15%
αλλά στον Θεό 
να δίνουμε μόνο 10%;


«Κύριε, πότε σε είδομεν πεινώντα και εθρέψαμεν, ή διψώντα και εποτίσαμεν; πότε δε σε είδομεν ξένον και εφιλοξενήσαμεν, ή γυμνόν και ενεδύσαμεν; πότε δε σε είδομεν ασθενή ή εν φυλακή και ήλθομεν προς σε; Και αποκριθείς ο Βασιλεύς θέλει ειπεί προς αυτούς· Αληθώς σας λέγω, καθ' όσον εκάμετε εις ένα τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εις εμέ εκάμετε» (Ματθ. 25/κε/37-40).

«Δίδετε, και θέλει δοθή εις εσάς· μέτρον καλόν, πεπιεσμένον και συγκεκαθισμένον και υπερεκχυνόμενον θέλουσι δώσει εις τον κόλπον σας. Διότι με το αυτό μέτρον, με το οποίον μετρείτε, θέλει αντιμετρηθή εις εσάς» (Λουκ. 6/ς/38).



ΟΙ ΠΟΙΜΕΝΕΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΔΕΚΑΤΑ,
ΑΠΛΩΣ
ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΟΥΣ

ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΥΡΙΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.



«Πωλήσατε τα υπάρχοντά σας και δότε ελεημοσύνην. Κάμετε εις εαυτούς βαλάντια τα οποία δεν παλαιούνται, θησαυρόν εν τοις ουρανοίς όστις δεν εκλείπει, όπου κλέπτης δεν πλησιάζει ουδέ ο σκώληξ διαφθείρει· διότι όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θέλει είσθαι και η καρδία σας» (Λουκ. 12/ιβ/32-34).

«Όταν κάμνης γεύμα ή δείπνον, μη προσκάλει τους φίλους σου μηδέ τους αδελφούς σου μηδέ τους συγγενείς σου μηδέ γείτονας πλουσίους, μήποτε και αυτοί σε αντικαλέσωσι, και γείνη εις σε ανταπόδοσις. Αλλ' όταν κάμνης υποδοχήν, προσκάλει πτωχούς, βεβλαμμένους, χωλούς, τυφλούς, και θέλεις είσθαι μακάριος, διότι δεν έχουσι να σοι ανταποδώσωσιν· επειδή η ανταπόδοσις θέλει γείνει εις σε εν τη αναστάσει των δικαίων» (Λουκ. 14/ιδ/12-14).

«Είτε διακονίαν, ας καταγινώμεθα εις την διακονίαν, είτε διδάσκει τις, ας καταγίνηται εις την διδασκαλίαν, είτε προτρέπει τις, εις την προτροπήν· ο μεταδίδων, ας μεταδίδη εν απλότητι, ο προϊστάμενος ας προΐσταται μετ' επιμελείας, ο ελεών ας ελεή εν ιλαρότητι» (Ρωμ. 12/ιβ/7-8).

«Υπήρξαν κατά δύναμιν, μαρτυρώ τούτο, και υπέρ δύναμιν αυτοπροαίρετοι, παρακαλούντες ημάς μετά πολλής παρακλήσεως να δεχθώμεν την χάριν και την κοινωνίαν της διακονίας της εις τους αγίους, και ουχί μόνον καθώς ηλπίσαμεν, αλλ' εαυτούς έδωκαν πρώτον εις τον Κύριον και εις ημάς διά θελήματος του Θεού, ώστε παρεκαλέσαμεν τον Τίτον, καθώς ήρχισεν, ούτω και να τελειώση προς εσάς και την χάριν ταύτην. Καθώς λοιπόν περισσεύετε εν παντί, εν πίστει και λόγω και γνώσει και πάση σπουδή και της προς ημάς αγάπης σας, ούτω σπουδάσατε να περισσεύσητε και εν ταύτη τη χάριτι. Δεν λέγω τούτο κατ' επιταγήν, αλλά διά να δοκιμάσω διά της σπουδής των άλλων και την γνησιότητα της αγάπης σας· διότι εξεύρετε την χάριν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ότι πλούσιος ων επτώχευσε διά σας, διά να πλουτήσητε σεις με την πτωχείαν εκείνου. Και εις τούτο γνώμην δίδω· διότι τούτο συμφέρει εις εσάς, οίτινες ηρχίσατε από πέρυσιν ουχί μόνον το να κάμητε, αλλά και το να θέλητε· τώρα δε τελειώσατε και το να κάμητε, ώστε καθώς υπήρξεν η προθυμία του θέλειν, ούτω να υπάρχη και το τελειώσαι αφ' όσα έχετε. Διότι εάν προϋπάρχη η προθυμία, είναι τις ευπρόσδεκτος καθ' όσα έχει, ουχί καθ' όσα δεν έχει. Επειδή δεν θέλω να ήναι εις άλλους άνεσις, εις εσάς δε στενοχωρία αλλά να γείνη εν ισότητι, ώστε εν τω παρόντι καιρώ το περίσσευμά σας να αναπληρώση την στέρησιν εκείνων, διά να χρησιμεύση και το περίσσευμα εκείνων εις την στέρησίν σας, ώστε να γείνη ισότης, καθώς είναι γεγραμμένον· Όστις είχε συνάξει πολύ δεν ελάμβανε πλειότερον, και όστις ολίγον δεν ελάμβανεν ολιγώτερον» (Β~ Κορ. 8/η/3-15).



Ο δίσκος είχε μόνο αυτά τα ΠΕΝΤΕ ΕΥΡΩ.
Είναι καιρός να κάνεις κήρυγμα για τα ΔΕΚΑΤΑ!

 

«Ο σπείρων με φειδωλίαν και με φειδωλίαν θέλει θερίσει, και ο σπείρων με αφθονίαν και με αφθονίαν θέλει θερίσει. Έκαστος κατά την προαίρεσιν της καρδίας αυτού, ουχί με λύπην ή εξ ανάγκης· διότι τον ιλαρόν δότην αγαπά ο Θεός. Δυνατός δε είναι ο Θεός να περισσεύση πάσαν χάριν εις εσάς, ώστε έχοντες πάντοτε εν παντί πάσαν αυτάρκειαν να περισσεύητε εις παν έργον αγαθόν, καθώς είναι γεγραμμένον· Εσκόρπισεν, έδωκεν εις τους πένητας· η δικαιοσύνη αυτού μένει εις τον αιώνα. Ο δε χορηγών σπόρον εις τον σπείροντα και άρτον προς τροφήν είθε να χορηγήση και να πληθύνη τον σπόρον σας και να αυξήση τα γεννήματα της δικαιοσύνης σας· πλουτιζόμενοι κατά πάντα εις πάσαν ελευθεριότητα, ήτις εργάζεται δι' ημών ευχαριστίαν εις τον Θεόν. Διότι η διακονία της υπηρεσίας ταύτης ουχί μόνον προσαναπληροί τας στερήσεις των αγίων, αλλά και περισσεύει διά πολλών ευχαριστιών προς τον Θεόν· επειδή δοκιμάζοντες την διακονίαν ταύτην δοξάζουσι τον Θεόν διά την υποταγήν της εις το ευαγγέλιον του Χριστού ομολογίας σας και διά την ελευθεριότητα της προς αυτούς και προς πάντας μεταδόσεως, και διά της υπέρ υμών δεήσεως αυτών, οίτινες σας επιποθούσι διά την προς εσάς υπερβάλλουσαν χάριν του Θεού. Χάρις δε εις τον Θεόν διά την ανεκδιήγητον αυτού δωρεάν» (Β~ Κορ. 9/θ/6-15).

«Κατά την πρώτην της εβδομάδος έκαστος υμών ας εναποθέτη παρ' εαυτώ θησαυρίζων ό,τι αν ευπορή, ώστε όταν έλθω να μη συνάγωνται τότε συνεισφοραί» (Α~ Κορ. 16/ις/2).[*]
------------------------------------
[*] Ας προσεχθεί εδώ ότι ο Παύλος δεν λέει να δίνονται χρήματα σε Εκκλησίες ή Οργανώσεις αλλά «έκαστος υμών ας εναποθέτη παρ’ εαυτώ», δηλαδή να τα κρατάει ο ίδιος και στην κατάλληλη ώρα να τα διαθέτει για την ελεημοσύνη. Βεβαίως, οι πρώτοι πιστοί έδιναν χρήματα στους Απόστολους, όμως πάντα με δική τους πρωτοβουλία και, προφανώς, σήμερα Απόστολοι δεν υπάρχουν ανάμεσά μας.


«Άρα λοιπόν ενόσω έχομεν καιρόν, ας εργαζώμεθα το καλόν προς πάντας, μάλιστα δε προς τους οικείους της πίστεως» (Γαλ. 6/ς/10).

«Θρησκεία καθαρά και αμίαντος ενώπιον του Θεού και Πατρός είναι αύτη, να επισκέπτηται τους ορφανούς και τας χήρας εν τη θλίψει αυτών, και να φυλάττη εαυτόν αμόλυντον από του κόσμου» (Ιακ. 1/α/27).


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Όσον αφορά τον αποδεκατισμό, ας θυμηθούμε ότι «ο νόμος έγεινε παιδαγωγός ημών εις τον Χριστόν, διά να δικαιωθώμεν εκ πίστεως» Γαλ. 3/γ/24. Μπορούμε να μάθουμε τι πρέπει να κάνουμε από τον Νόμο; Όταν αναγνωρίζουμε πως όσα έχουμε ανήκουν στον Θεό^ ο χρόνος, τα χρήματα και τα σώματά μας, ζητούμε πρώτα τη Βασιλεία του Θεού και, στη συνέχεια, είμαστε έτοιμοι να αποφοιτήσουμε από τη σχολή του Νόμου.

Να πώς αντιμετώπιζε το ζήτημα η πρώτη ομάδα Χριστιανών που αποφοίτησε από τη σχολή του Νόμου: «Του δε πλήθους των πιστευσάντων η καρδία και η ψυχή ήτο μία, και ουδέ εις έλεγεν ότι είναι εαυτού τι εκ των υπαρχόντων αυτού αλλ' είχον τα πάντα κοινά. Και μετά δυνάμεως μεγάλης απέδιδον οι απόστολοι την μαρτυρίαν της αναστάσεως του Κυρίου Ιησού, και χάρις μεγάλη ήτο επί πάντας αυτούς. Επειδή ουδέ ήτο τις μεταξύ αυτών ενδεής· διότι όσοι ήσαν κτήτορες αγρών ή οικιών, πωλούντες έφερον τας τιμάς των πωλουμένων και έθετον εις τους πόδας των αποστόλων· και διεμοιράζετο εις έκαστον κατά την χρείαν την οποίαν είχε» (Πράξ. 4/δ/32-37).

Όταν δίνουμε γενναιόδωρα, όταν δίνουμε για την αποκατάσταση της ισότητας μεταξύ μας, όταν προσφέρουμε αναμένοντας ανταμοιβή ποιοτικά ανώτερη από το δώρο μας (δηλαδή πνευματική), τότε έχουμε αποφοιτήσει από το σχολείο του Νόμου και προχωρούμε στο δρόμο μας χαίροντας!



------------------------------------
Άρθρο του Eric Honea, από το περιοδικό «The Berean News», Μάιος 2011.




     

 






Για να διαβάσετε το παρόν τεύχος

σε μορφή PDF

πατήστε πάνω στην εικόνα



Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α
Τ Ε Υ Χ Ο Υ Σ
ΜΑΪΟΥ-ΙΟΥΝΙΟΥ 2011

            Πατήστε στους τίτλους    


ΑΡΘΡΑ



Από την πιατοθήκη
της Βίβλου


 






«Του χρόνου στην Ιερουσαλήμ!»
– Πραγματικά!




 
Δέκα φοβερές αντιθέσεις




 
ΑΡΧΕΙΟ ΤΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ