Το περιοδικό της
Χριστιανικής Αλήθειας

  
Το περιοδικό που ενώνει
τους πιστούς του Χριστού
  
Πιο βαθιά στη Βίβλο - Πιο κοντά στη ζωή
Αρχική σελίδα (HOME)
Από τον εκδότη
Έγραψαν για μας
Επικοινωνία


ΟΙ ΛΕΠΡΟΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Το Ευαγγέλιο

στη Σπιναλόγκα







Κάθε εποχή έχει τα δικά της προβλήματα, όμως το ερώτημα που προκύπτει κάθε φορά είναι, τι κάνουν οι χριστιανοί για να βοηθήσουν στην επίλυση ή ανακούφιση αυτών των προβλημάτων. Ο γράφων ένιωσε μεγάλη θλίψη όταν στις πρόσφατες διαδηλώσεις της Αθήνας για τα σκληρά οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης, κάποιος του είπε: «Για τις ανάγκες του κόσμου μόνο εμείς οι ΑΘΕΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ αγωνιζόμαστε, ενώ εσείς οι χριστιανοί είστε βολεμένοι στα σπιτάκια σας». 

Βεβαίως ο φίλος ενημερώθηκε πως πέρα από τις θορυβώδεις και συνήθως ανεξέλεγκτες διαδηλώσεις, υπάρχουν και άλλοι τρόποι με τους οποίους οι πιστοί του Χριστού εργάζονται και βοηθούν τους αναξιοπαθούντες συνανθρώπους, όπως γεύματα αγάπης, διανομή ρουχισμού, διάθεση διαμονής, προσφορά αίματος κ.λπ.. Όμως οι πιστοί του Χριστού ΔΕΝ ΤΑ ΔΙΑΛΑΛΟΥΝ, όπως κάνει το ΠΑΜΕ και κάποιοι επώνυμοι, αλλά τα πράττουν ακολουθώντας τη συμβουλή του Κυρίου τους: «Όταν συ κάμνης ελεημοσύνην, ας μη γνωρίση η αριστερά σου τι κάμνει η δεξιά σου, διά να ήναι η ελεημοσύνη σου εν τω κρυπτώ, και ο Πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ αυτός θέλει σοι ανταποδώσει εν τω φανερώ» (Ματθ. 6/ς/3-4).

Το ίδιο ευτυχώς μπορεί να ειπωθεί και όσον αφορά την αντιμετώπιση των λεπρών τα προηγούμενα χρόνια, στα οποία αναφέρεται η τηλεοπτική σειρά «Το Νησί», που παρουσιάζεται προσφάτως στην ελληνική τηλεόραση, και όσα γίνονται γνωστά με αφορμή την προβολή της, όπου απέναντι στην κακή πολλές φορές στάση ή αδιαφορία του κράτους, των πολιτικών και της επίσημης εκκλησίας, υπήρξε μία άλλη λαμπρή σελίδα. Αυτή αν και δεν είναι γνωστή στα ανθρώπινα χρονικά, φρονούμε πως είναι γραμμένη στα βιβλία του Ουρανού. Το ίδιο συμβαίνει, πιστεύουμε, και με τα ονόματα των πρωταγωνιστών αυτών των γεγονότων, οι οποίοι άγνωστοι παρέμειναν στους ανθρώπους, όμως είναι πολύ καλά γνωστοί στον Θεό, τον δίκαιο Μισθαποδότη (Εβρ. 11/ια/6).

Κρίθηκε σκόπιμο, για όλα τούτα, να αναδημοσιεύσουμε εδώ κάποια στοιχεία από το περιοδικό «Αστήρ της Ανατολής» (Οκτώβριος 2007) όπου γίνεται αναφορά σε μία άλλη πτυχή του προβλήματος των λεπρών της Ελλάδας, αυτή της διάδοσης των Αγίων Γραφών ανάμεσα στους πάσχοντες συνανθρώπους μας, τους λεπρούς της Σπιναλόγκας, όπως έχει καταγραφεί στα αρχεία της Βιβλικής Εταιρείας, που είναι τόσο ενδιαφέροντα και συγκινητικά.

>>>








ΟΙ ΛΕΠΡΟΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ


του J. W. Wiles, M.A.[1]

Ιούλιος 1928


(…) Για κάποιους από τους αναγνώστες ίσως η Κρήτη θυμίζει τους λεπρούς και τα πάθη τους. Φέρνοντας τους λεπρούς στη σκέψη, μας κάνει να ταξιδέψουμε πολύ πιο ανατολικά. Στον κόλπο Μυραμπέλου, στο νησί της Σπιναλόγκας –που παρέμεινε στην κυριαρχία της Βενετίας για πολλά χρόνια μετά την κατάκτηση της Κρήτης από τους Τούρκους, και τελικά παραδόθηκε στα 1715– εκεί, σ’ αυτό το βράχο της Σπιναλόγκας είναι η τραγωδία των λεπρών. Ο Κωνσταντίνος Αμπατζόγλου, που ήταν πρόσφατα εκεί, γράφει τα εξής:

«Είμαστε εκτεθειμένοι στο τσουχτερό κρύο της νύχτας, καθώς χρειάστηκαν σχεδόν πέντε ώρες πριν μπορέσουμε να αποβιβαστούμε. Κατά την άφιξή μου στην Πλάκα, ανακάλυψα ότι οι λεπροί ήταν όλοι απομονωμένοι σ’ ένα μικρό νησί, τη Σπιναλόγκα, περίπου μια ώρα κωπηλασίας. Έπρεπε να βρω ένα ειδικό μικρό βαρκάκι προκειμένου να φτάσω στο «Νησί των Ακάθαρτων». Ως το 1897, αυτό το μικρό μέρος ήταν τόπος κατοικίας για περίπου εκατό τουρκικές οικογένειες, όμως ύστερα από την αποχώρησή τους, η Ελληνική Κυβέρνηση συγκέντρωσε τους λεπρούς από όλη την Ελλάδα και τους εγκατέστησε σ’ αυτό το νησί, όπου τώρα υπάρχουν 245 άτομα, νέοι και γέροι, και από το γεγονός ότι ο γάμος δεν απαγορεύεται, αργά αλλά σταθερά ο αριθμός αυτός αυξάνεται. Ζουν σε ερειπωμένες καλύβες, βρώμικοι, έχουν ελάχιστο νερό, και η Κυβέρνηση τους δίνει στον καθένα ένα επίδομα 25 δραχμών την ημέρα. Η Κυβέρνηση, επιπρόσθετα, τους έχει έναν ιερέα και ένα γιατρό. Ήμουν αρκετά τυχερός να συναντήσω το γιατρό και ήταν με αυτόν που κωπηλατήσαμε στη Σπιναλόγκα.

Μόλις φτάσαμε στην ακτή, πήγα κατευθείαν στις καλύβες τους, άρχισα να τους μιλάω, να μοιράζω Γραφές και να συζητώ μαζί τους για τη μεγάλη αγάπη του Κυρίου Ιησού Χριστού. Έδειχναν έντονο ενδιαφέρον. Ήταν μεγάλη έκπληξη για μένα να συναντήσω ανάμεσά τους έναν παλιό γνώριμο –κάποιον που τον έλεγαν Σκουλούδη– που προερχόταν από το Ρέθυμνο, που γνώρισε τον Χριστό πριν από χρόνια, και ήταν φλογερός μελετητής της Βίβλου. Χάρηκε πολύ που με είδε, και είχαμε μια μακρά συνομιλία. Γύρω μας ήταν άνθρωποι τρομερά πληγωμένοι, χωρίς δάχτυλα στα χέρια και τα πόδια ή χωρίς αυτιά. Για δύο ολόκληρες ημέρες έμεινα μαζί με αυτούς τους αποδιωγμένους και όταν έπρεπε να φύγω, με λύπη με αποχαιρέτησαν.»

Αυτά έγραψε ο βιβλιοπώλης των Αγίων Γραφών Αμπατζόγλου, πριν από μερικούς μήνες. Λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα του 1927, ο νέος βιβλιοπώλης της Βιβλικής Εταιρείας, κ. Νικόλαος Κωνσταντίνος Γεωργάκης, που ήρθε με καλές συστάσεις από τους φίλους μας του Παγκρήτιου Ευαγγελικού Συνδέσμου, επισκέφτηκε ξανά το νησί. Καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές, λάβαμε το ακόλουθο μήνυμά του:

«Μόλις επέστρεψα από τους λεπρούς. Βρήκα τον Σκουλούδη στο πλάι της άρρωστης γυναίκας του, καθώς της μιλούσε για την αγάπη του Θεού, και την παρηγορούσε από τη Βίβλο. Ο Σκουλούδης είναι ένας άνθρωπος 35 ετών περίπου. Η λέπρα παρουσιάστηκε όταν ήταν οκτώ ετών. Για κάποιο διάστημα παρακολούθησε ένα νυχτερινό σχολείο και ύστερα ήρθε η διαταγή που υποχρέωσε όλους τους λεπρούς να συγκεντρωθούν στη Σπιναλόγκα^ έτσι αναγκάστηκε να τα εγκαταλείψει όλα, και πήγε. Δεν θυμάται πώς ακριβώς βρέθηκε στα χέρια του μια φθαρμένη Καινή Διαθήκη, όμως θυμάται πολύ καλά ότι αυτή η Καινή Διαθήκη έγινε σύντομα το μοναδικό του βιβλίο στον κόσμο. «Από αυτή έμαθα όλα όσα ξέρω», λέει ο Σκουλούδης, «με βοήθησε ν’ αφυπνιστώ για την αμαρτωλότητά μου, και μου αποκάλυψε τον Ζωντανό Σωτήρα. Και όταν ο βιβλιοπώλης των Αγίων Γραφών Αμπατζόγλου ήρθε με τις Γραφές του, αμέσως του ζήτησα μια ολόκληρη Βίβλο – και την αγόρασα. Την πήρα σαν ένα θησαυρό στο κελί μου, επειδή πράγματι έχω βρει το πολύτιμο μαργαριτάρι».

Ο βιβλιοπώλης των Αγίων Γραφών Γεωργάκης μας λέει επιπλέον πως με συνεχή μελέτη των Γραφών ο Σκουλούδης αυξήθηκε στη γνώση του Χριστού, και «χρησιμοποιήθηκε σαν ένα εκλεκτό σκεύος για τη δόξα Του». Ο ίδιος επίσης ωφελείται πολύ και χαίρεται με τα γράμματα που παίρνει από τους αδελφούς του Παγκρήτιου Ευαγγελικού Συνδέσμου.

«Ο φτωχός Σκουλούδης τώρα έχει χάσει τη φωνή του, και ζητά τις προσευχές μας ώστε ο Κύριος να του προστατέψει τα μάτια. Επιθυμία του είναι –αν ο Θεός του χαρίσει και πάλι τη φωνή– να οργανώσει συναντήσεις και να έχει ένα μικρό βιβλιοπωλείο για Άγιες Γραφές πρώτα απ’ όλα, και ύστερα για άλλα ωφέλιμα βιβλία. Μέσω της δικής του μαρτυρίας τρεις άλλοι έχουν γνωρίσει τον Ιησού – πέρα από τη γυναίκα του. Από αυτούς τους τρεις, δύο ανήκουν στο προσωπικό, και είναι πολύ ευχαριστημένοι με τον Σκουλούδη».

Ο βιβλιοπώλης των Αγίων Γραφών Γεωργάκης περιγράφει επίσης πώς «ο κακός παπάς διώχτηκε από το νησί, και ένας άλλος καλός τοποθετήθηκε στη θέση του, που χαίρεται όταν ακούει το Λόγο του Θεού... Έδωσα στους λεπρούς μερικά δώρα από τους Ευαγγελικούς αδελφούς και ύστερα έφυγα, ενώ ο Σκουλούδης μου έλεγε: Είθε το όνομα του Κυρίου να δοξαστεί ανάμεσά μας!»(...)
[2]




------------------------------------

1. Ο J. W. Wiles ήταν Γραμματέας της Βιβλικής Εταιρείας για τη Νοτιο-Ανατολική Ευρώπη.
2. «The Bible in the World», Ιούλιος 1928, έκδοση της Βρετανικής Βιβλικής Εταιρείας, σελ. 108-111.




ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ



ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ

Και οι χριστιανοί τι κατά­φεραν; Δεν συμπορεύθηκαν με τους κατά κόσμο ισχυρούς ενάντια προς τις ευαγ­γελικές εντολές; Δεν στήριξαν απολυταρχικά καθε­στώτα; Δεν ανέχθηκαν την κοινωνική αδικία; Ασφαλώς και συνέβησαν όλα αυτά. Οι χριστιανοί, όμως, κρίνονται με συγκεκριμένο κριτήριο, το νόμο του Θεού, και μάλιστα κατά πολύ αυστηρότε­ρα, ως γνώντες και μη ποιήσαντες.

Οι άλλοι, που δη­λώνουν πίστη στα παναν­θρώπινα ιδανικά, με ποιο κριτήριο κρίνονται και από ποιον; Από τον κυρίαρχο λαό; Μήπως πρέπει κάποτε να πάψει η κοροϊδία; Η δη­μοκρατία, αν ποτέ επικρα­τήσει στη γη, θα είναι χρι­στιανική. Και ασφαλώς απέ­χουμε πολύ από το ποθού­μενο. Και όχι απλώς απέ­χουμε, αλλά ολοένα και α­ποκλίνουμε.

Απ. Παπαδημητρίου (http://xristianiki.gr/pdf/xrist838.pdf)













       

 






Για να διαβάσετε το παρόν τεύχος

σε μορφή PDF

πατήστε πάνω στην εικόνα



Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α
Τ Ε Υ Χ Ο Υ Σ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ-ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011

            Πατήστε στους τίτλους    



         Α Ρ Θ Ρ Α          







Ένα βιβλίο επαναστατικό  (ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ)



Το Ευαγγέλιο στη Σπιναλόγκα



Μία αρχαία παραβολή
σε σύγχρονη εκδοχή...




11 εγγυήσεις για το 11



Ιεραποστολικός Συναγερμός

 
ΑΡΧΕΙΟ ΤΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ