Το περιοδικό της
Χριστιανικής Αλήθειας

  
Το περιοδικό που ενώνει
τους πιστούς του Χριστού
  
Πιο βαθιά στη Βίβλο - Πιο κοντά στη ζωή
Αρχική σελίδα (HOME)
Από τον εκδότη
Έγραψαν για μας
Επικοινωνία

Από την πιατοθήκη της Βίβλου





Το πιάτο, το απλό και φθηνό αντικείμενο που υπάρχει στα σπίτια μας, το χρησιμοποιούμε καθημερινά χωρίς ιδιαίτερη προσοχή. Μπορεί όμως να γίνεται και αντικείμενο μοναδικής αξίας, όπως π.χ. πιάτα διακοσμημένα από καλλιτέχνες ή κατασκευασμένα από πολύτιμα υλικά (χρυσάφι, ασήμι). Ακόμη και πιάτα που προορίζονται για την παρουσίαση του φαγητού μπορεί να είναι πανάκριβα, ανάλογα με την πορσελάνη ή το σχέδιο που έχουν επάνω τους./*

[*] Ο όρος ΄΄πιάτο΄΄ είναι αντιδάνειο που επέστρεψε στην ελληνική γλώσσα μέσω του λατινικού platus που προέρχεται από την ελληνική λέξη ΄΄πλατύς΄΄ και έχει την ίδια σημασία. Στη γλώσσα της Βίβλου το πιάτο αναφέρεται ως ΄΄πίναξ΄΄ και ως  ΄΄πινάκιο΄΄ (υποκοριστικό του πίνακα) αλλά και ως ΄΄παροψίς΄΄ (παρά+όψον [=τρόφιμο]), αναφερόμενο στο σκεύος πάνω στο οποίο τοποθετούμε κάτι που μπορεί να φαγωθεί. Μια άλλη λέξη του αρχαίου κειμένου είναι το ΄΄τρυβλίον΄΄, [«το δώρον αυτού τρυβλίον αργυρούν εν» (Αριθ. 7/ζ/13)], που στη μετάφραση του Βάμβα αποδίδεται ως ΄΄δίσκος΄΄. Υπάρχουν και μερικές ακόμη λέξεις, που περιγράφουν διάφορες μορφές πιάτων ανάλογα π.χ. με το βάθος τους, που όμως δεν είναι εύκολο σήμερα να αποδοθούν ακριβώς.



Πέρα όμως από την καθημερινή τους χρήση, τα πιάτα αναφέρονται και στη Βίβλο, καθώς χρησιμοποιούνται στη διδασκαλία του Χριστού και αλλού. Στο παρόν άρθρο, ας  προσέξουμε τέτοιες αναφορές και τα μηνύματα που διδάσκουν.


1. «Αντί πινακίου φακής»

Το πρώτο μάθημα είναι από την Παλαιά Διαθήκη σε συνδυασμό με την Επιστολή προς Εβραίους, όπου διαβάζουμε: «μήπως ρίζα τις πικρίας αναφύουσα φέρη ενόχλησιν και διά ταύτης μιανθώσι πολλοί, μήπως ήναι τις πόρνος ή βέβηλος καθώς ο Ησαύ, όστις διά μίαν βρώσιν επώλησε τα πρωτοτόκια αυτού» (Εβρ. 12/ιβ/14-17).

Η ΝΔΜ αποδίδει το χωρίο «Μήπως υπάρχει κανένας πόρνος ή με κοσμικό φρόνημα όπως ο Ησαύ, ο οποίος για ένα πιάτο φαΐ πούλησε τα δικαιώματά του, του πρωτοτόκου».

Πρόκειται για τη γνωστή ιστορία όπου ο Ησαύ, αν και δικαιούχος των ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΩΝ, τα έχασε επειδή προτίμησε ένα πιάτο φακής. Η ιστορία βρίσκεται στο Γέν. 25/κε/29-34 και χωρίς να επεκταθούμε περισσότερο, σημειώνουμε μόνο την ιδιαίτερης σημασίας παρατήρηση της ιερής διήγησης, πως «ούτως ο Ησαύ κατεφρόνησε τα πρωτοτόκια».

Αν και η περικοπή δεν περιέχει κυριολεκτικά τη λέξη ΄΄πιάτο΄΄, όμως συνεκδοχικά πέρασε στην καθημερινή μας συνομιλία με τη φράση «Αντί πινακίου φακής», που περιγράφει κάθε ανόητη θυσία πολύτιμων αγαθών που γίνεται για ν’ αποκτηθούν πράγματα μηδαμινής αξίας.

Καθώς πολλοί άνθρωποι χάνουν τη μεγάλη ΔΩΡΕΑ της Σωτηρίας του Χριστού επειδή συγκινούνται περισσότερο από τιποτένια πράγματα αυτού του κόσμου, τίθεται το ερώτημα: Μήπως και εμείς κάποτε είμαστε πρόθυμοι να ΞΕΠΟΥΛΗΣΟΥΜΕ εκείνα που ο Θεός θέλει ή υπόσχεται να μας χαρίσει, επιδιώκοντας τα πρόσκαιρα;


2. Κεφαλή «επί πίνακι»

Το δεύτερο μάθημα είναι από την ιστορία του αποκεφαλισμού του Βαπτιστή Ιωάννη. Διαβάζουμε στη σχετική διήγηση: «Ότε ετελούντο τα γενέθλια του Ηρώδου, εχόρευσεν η θυγάτηρ της Ηρωδιάδος εν τω μέσω και ήρεσεν εις τον Ηρώδην· όθεν μεθ' όρκου ώμολόγησεν εις αυτήν να δώση ό,τι αν ζητήση. Η δε, παρακινηθείσα υπό της μητρός αυτής, Δος μοι, λέγει, εδώ επί πίνακι την κεφαλήν Ιωάννου του Βαπτιστού», όπως και έγινε τελικά (Ματθ. 14/ιδ/3-12).



Τα πιάτα χρειάζονται για να βάζουμε τα φαγητά μας. Εδώ όμως έχουμε μία πολύ διαφορετική χρήση, καθώς αντί για φαγητό πάνω σ' αυτό το βασιλικό πιάτο τοποθετήθηκε το κεφάλι του Ιωάννη… Πολλές φορές χρειάζεται σ' αυτό τον κόσμο οι πιστοί του Κυρίου να αντιμετωπίσουν κάθε μορφής διωγμούς και θλίψεις, ακόμη και τον θάνατο. Έτσι και ο Πρόδρομος του Κυρίου έμελλε να τελειώσει τη ζωή του με τούτη την τραγική πράξη.

Η αμαρτία ωθεί τους ανθρώπους σε πολλές επιθυμίες, μερικές φορές εντελώς διεστραμμένες και αποκρουστικές. Μπορείτε να φανταστείτε τους συνδαιτυμόνες στα γενέθλια του βασιλιά, να βλέπουν να φέρνουν το κεφάλι του αγίου ανθρώπου πάνω σε ένα δίσκο; Άραγε μπόρεσαν να συνεχίσουν το γλέντι τους; Μάλλον όχι! Όσο σκληρός και αν είναι ο άνθρωπος, υπάρχουν κάποια πράγματα που εκ φύσεως είναι αποκρουστικά.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όποιος δεν προσέχει το λόγο του Θεού και παίζει μ' αυτόν, όπως έκανε ο Ηρώδης, μπορεί να φτάσει στα χειρότερα πράγματα και να γίνει τέτοιο υποκείμενο.

Πίσω όμως από αυτή τη φοβερή αίτηση και πράξη, δεν πρέπει να αφήσουμε απαρατήρητο το σκουλήκι της ΑΝΤΕΚΔΙΚΗΣΗΣ, επειδή είναι μάλλον απίθανο και ο Ηρώδης και η Σαλώμη από μόνη της να ήθελαν ποτέ να κάνουν αυτό το έγκλημα στο οποίο οδηγήθηκαν από την έχθρα που κρατούσε μέσα της η Ηρωδιάδα.


3. «Μετ' εμού εν τω πινακίω»

Το τρίτο μάθημα είναι από το τελευταίο Δείπνο του Χριστού με τους μαθητές Του, στο ανώγειο της Ιερουσαλήμ. Εκεί, ενώ έτρωγαν, ο Κύριος ανακοίνωσε πως όλα πλέον είχαν τελειώσει και κάποιος από ανάμεσά τους θα ήταν ο προδότης που θα Τον παρέδιδε στους Ιουδαίους. Στην απορία όλων για το ποιος ήταν αυτός, ο Κύριος είπε: «Ο εμβάψας μετ' εμού εν τω πινακίω την χείρα, ούτος θέλει με παραδώσει. Ο μεν Υιός του ανθρώπου υπάγει, καθώς είναι γεγραμμένον περί αυτού· ουαί δε εις τον άνθρωπον εκείνον, διά του οποίου ο Υιός του ανθρώπου παραδίδεται· καλόν ήτο εις τον άνθρωπον εκείνον, αν δεν ήθελε γεννηθή» (Ματθ. 26/κς/20-25).

Είναι τραγικό να βρίσκεται κάποιος ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ στον Κύριο, και όμως να είναι ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΤΟΥ^ μακριά όχι γεωγραφικά αλλά ηθικά και ψυχικά. Ο Ιούδας κοντά στον Χριστό είχε γίνει Απόστολος του Κυρίου και αξιώθηκε να εκβάλλει ακόμη και δαιμόνια… όμως η καρδιά του ήταν πολύ μακριά από τον Χριστό. Ο Ιωάννης προσθέτει πως ήταν ΚΛΕΦΤΗΣ αλλά και η πράξη του να προδώσει τον Κύριο αντί 30 αργυρίων, φανερώνει την φιλαργυρία του.

Μπορεί να είσαι κοντά στον Κύριο και όμως ΕΝΤΕΛΩΣ ΞΕΝΟΣ από Εκείνον. Τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι σπάνιοι μέσα στις εκκλησίες σήμερα^ φίλαυτοι, φιλοπρωτεύοντες, φιλόδοξοι, φιλάργυροι, ΦΙΛΟΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΙ εκτός από τον Χριστό. Για τέτοια άτομα ο Κύριος είπε: «Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ' εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν» (Ματθ. 7/ζ/21-23).

Μα θα ρωτούσε κάποιος, –Κύριε, αυτοί οι άνθρωποι λένε πως έκαναν θαυμαστά πράγματα στη ζωή τους και Εσύ δεν το αρνείσαι. Γιατί λοιπόν τους αντιμετωπίζεις με τέτοιο τρόπο και μάλιστα τους κατηγορείς ότι ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΝ ΤΗΝ ΑΝΟΜΙΑ;

Το να κάνεις ΤΟ ΚΑΛΟ φαίνεται σπουδαίο και σημαντικό στα μάτια των ανθρώπων, όμως στα μάτια του Κυρίου δεν έχει καμία αξία από μόνο του. Αν παραμερίσουμε προς στιγμή το πρόβλημα ότι πολλές φορές δεν ξέρουμε τι είναι το καλό, πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να μην έχουμε ΚΑΛΑ ΚΙΝΗΤΡΑ. Ο λόγος του Θεού ενημερώνει: «Δεν υπάρχει άνθρωπος δίκαιος επί της γης, όστις να πράττη το καλόν και να μη αμαρτάνη» (Εκκλ. 7/ζ/20).

Αν το καλοσκεφτούμε, θα συμφωνήσουμε ότι συχνά μπορεί να κάνουμε το καλό για να μας δουν οι άνθρωποι^ για να υποχρεώσουμε τον Θεό^ για να αποδείξουμε την ακεραιότητά μας^ για να μας αναγνωρίσουν... Όλα τα παραπάνω αυτομάτως μετατρέπουν το "καλό" μας σε κακό, και γι' αυτό είναι σαν να μην το έχουμε κάνει. Όπως όταν κάποιος μισεί είναι σαν να σκότωσε, παρ' όλο που δεν σκότωσε, έτσι και όταν κάποιος κάνει το καλό με τα παραπάνω κίνητρα, είναι σαν να μην το έκανε διόλου.


4. Καθαρό έξω, ακάθαρτο μέσα

Βρέθηκε ο Κύριος καλεσμένος στο σπίτι ενός Φαρισαίου. Δεν ξέρουμε γιατί ο Φαρισαίος αυτός μπήκε στον κίνδυνο να εκτεθεί καλώντας τον Χριστό στο τραπέζι του. Γεγονός όμως είναι ότι αποδείχθηκε ΓΝΗΣΙΟΣ ΦΑΡΙΣΑΙΟΣ, επειδή βιάστηκε μέσα του να κρίνει τον Κύριο.

Διαβάζουμε: «Ο δε Φαρισαίος ιδών εθαύμασεν ότι δεν ενίφθη πρώτον πριν του γεύματος. Και ο Κύριος είπε προς αυτόν· Τώρα σεις οι Φαρισαίοι το έξωθεν του ποτηρίου και του πινακίου καθαρίζετε, το δε εσωτερικόν σας γέμει αρπαγής και πονηρίας» (Λουκ. 11/ια/38-41).

Οι Φαρισαίοι φρόντιζαν να δείχνουν εξωτερικά οι καλύτεροι από όλους, όμως εσωτερικά ήταν οι χειρότεροι. Πρόσεχαν το φαινόμενο αλλά αμελούσαν το εσωτερικό τους, που κατά το λόγο του Χριστού ήταν γεμάτο όχι από καλοσύνη αλλά από αρπαγή και πονηρία... Ένα τέτοιο ΄΄πιάτο΄΄ τι να το κάνει ο Χριστός; Η συμβουλή Του ήταν σαφής: «Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισον πρώτον το εντός του ποτηρίου και του πινακίου, διά να γείνη και το εκτός αυτών καθαρόν» (Ματθ. 23/κγ/26).

Εσείς θα βάζατε ποτέ να φάτε σε ένα πιάτο που απ' έξω ήταν γυαλιστερό και στολισμένο με όμορφα σχέδια, αλλά μέσα είχε σκουλήκια; Ασφαλώς όχι! Αλλά τέτοιοι ήταν οι Φαρισαίοι που αλλού ο Κύριος τους παρομοίασε με τάφους ασβεστωμένους... (Ματθ. 23/κγ/27). Δυστυχώς, ο Θεός βλέπει κάπως έτσι και την κατάσταση αρκετών χριστιανών, που με τη διαγωγή τους έχουν εξελιχθεί ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥΣ.

Όμως υπάρχει και ένα άλλο σημείο, που κινδυνεύουμε να παρασυρθούμε, στο οποίο η ζωή μας αποδεικνύεται ΑΚΑΘΑΡΤΟ ΠΙΑΤΟ^ όταν γινόμαστε φανατικοί στα πιστεύω μας και ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΜΕ τους άλλους χριστιανούς, επειδή δεν ακολουθούν τη διδαχή μας. Αν η καρδιά μας είναι γεμάτη περηφάνια, υπεροψία και μισαλλοδοξία, τι αξία έχει αν το μυαλό μας είναι γεμάτο με ωραίες και σωστές διδασκαλίες; Τι αξία έχουν αυτές, αν δεν επέτρεψαν στον Χριστό να αλλάξει το χαρακτήρα μας και να μας κάνει ΚΑΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ με την έννοια της Βίβλου, που λέει: «Εάν αγαπήσητε τους αγαπώντάς σας, ποίον μισθόν έχετε; και οι τελώναι δεν κάμνουσι το αυτό; και εάν ασπασθήτε τους αδελφούς σας μόνον, τι περισσότερον κάμνετε; και οι τελώναι δεν κάμνουσιν ούτως; εστέ λοιπόν σεις τέλειοι, καθώς ο Πατήρ σας ο εν τοις ουρανοίς είναι τέλειος» (Ματθ. 5/ε/46-48).

Ας δανειστούμε τα λόγια υψηλόβαθμου κληρικού που έγραψε προσφάτως:

«Η εκκοσμίκευση εντοπίζεται κυρίως στα κίνητρα της ζωής μας ως ποιμένων, στο ΄΄έσωθεν του ποτηρίου και της παροψίδος΄΄, ΄΄εις καρδίαν΄΄, την οποία ΄΄βλέπει ο Θεός΄΄. Δεν είναι όμως πάντοτε άδηλη, κεκρυμμένη εσωτερική υπόθεση, που θα αποκαλυφθή μόνο στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου^ μερικές από τις συνέπειες αυτής της αλλοτριωμένης κοσμικόφρονος εσωτερικότητος είναι εμφανείς και εξωτερικά».

Υπάρχει λοιπόν ο κίνδυνος –και είναι πολύ πιθανός– ότι, παρά την προσπάθεια να κρύβουμε το εσωτερικό μας, κάποια στιγμή τα εντός μας να αποκαλυφθούν ακόμη και σ' αυτή τη γη, οπότε και αυτή η προσποιητή καλοσύνη μας θα καταλήξει ΣΚΟΥΠΙΔΙ, επειδή ούτε στα μάτια των ανθρώπων θα μπορούμε να σταθούμε.


5. Σωτηρία ΄΄στο πιάτο΄΄

Ο Κόσμος συνηθίζει να λέει τη φράση, «Αυτός τα θέλει όλα στο πιάτο», εννοώντας πως δεν είναι πρόθυμος να κουραστεί για να τα αποκτήσει. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν κάπως έτσι ακόμη και τη Σωτηρία του Χριστού, που τη θέλουν χωρίς κόπο και θυσίες.

Αν και η Σωτηρία είναι ΔΩΡΟ που μας χαρίζεται χωρίς να το αξίζουμε, και χωρίς να μπορούμε να το κερδίσουμε με καμία δική μας προσπάθεια ή καλοσύνη, ωστόσο είναι ένα δώρο ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΜΕΝΟ. «Δεν ελυτρώθητε από της ματαίας πατροπαραδότου διαγωγής υμών διά φθαρτών, αργυρίου ή χρυσίου, αλλά διά του τιμίου αίματος του Χριστού, ως αμνού αμώμου και ασπίλου» (Α~ Πέτρ. 1/α/17-19). Αυτό το αίμα του Υιού Του, ο Θεός δεν το χαραμίζει σε απρόσεκτους και επιπόλαιους ανθρώπους.

Διαβάζουμε: «Εάν τις αθετήση τον νόμον του Μωϋσέως, επί δύο ή τριών μαρτύρων αποθνήσκει χωρίς έλεος· πόσον στοχάζεσθε χειροτέρας τιμωρίας θέλει κριθή άξιος ο καταπατήσας τον Υιόν του Θεού και νομίσας κοινόν το αίμα της διαθήκης, με το οποίον ηγιάσθη, και υβρίσας το Πνεύμα της χάριτος;» (Εβρ. 10/ι/26-31).

Αυτό το εδάφιο, αναφέρεται σε ανθρώπους που γνώρισαν την αλήθεια και τη σωτηρία, και κακώς χρησιμοποιείται για ανθρώπους έξω από την εκκλησία, που δεν γνωρίζουν την σωτηρία. Πέρα από κάθε αμφιβολία ο λόγος απευθύνεται σε ανθρώπους που ξέρουν και τη διδαχή και την αξία της [΄΄ελάβομεν την γνώσιν΄΄].

Αν και η Σωτηρία δεν κοστίζει σ’ εμάς, κόστισε στον Θεό και στον Υιό Του. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να παίζουμε με τα θεία δώρα ούτε να τα αντιμετωπίζουμε ως ΧΟΙΡΟΙ και ως ΚΥΝΕΣ.

Ο Θεός μας χάρισε τις ΤΙΜΙΕΣ και ΜΕΓΙΣΤΕΣ επαγγελίες, και θέλει να τις κρατούμε στα χέρια μας ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΥ. Αυτό δεν σημαίνει ότι κινδυνεύουν να ανακληθούν τα δώρα του Θεού, ασφαλώς όμως προειδοποιεί τον κίνδυνο να τα χάσουμε εμείς αν τα ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΟΥΜΕ ή ξεχάσουμε την ΑΞΙΑ ΤΟΥΣ. |



     

 






Για να διαβάσετε το παρόν τεύχος

σε μορφή PDF

πατήστε πάνω στην εικόνα



Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α
Τ Ε Υ Χ Ο Υ Σ
ΜΑΪΟΥ-ΙΟΥΝΙΟΥ 2011

            Πατήστε στους τίτλους    


ΑΡΘΡΑ



Από την πιατοθήκη
της Βίβλου


 






«Του χρόνου στην Ιερουσαλήμ!»
– Πραγματικά!




 
Δέκα φοβερές αντιθέσεις




 
ΑΡΧΕΙΟ ΤΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ