"ΤΥΧΙΚΟΣ" ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ-ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2011 -- Η ΠΩΛΗΣΗ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ

Παράλληλες ιστορίες

Η πώληση του Ιωσήφ

Το παρακάτω κείμενο, από το διαδίκτυο,[*] γράφτηκε πρώτιστα με ενδιαφέρον την ανθρώπινη εμπορία και εκμετάλλευση (trafficking), που τόσο ντροπιάζει την εποχή και την κοινωνία μας.

Εμείς όμως το μεταφέρουμε εδώ θέλοντας να ελκύσουμε την προσοχή σας και σε μία άλλη μορφή “σκλαβιάς”, ατόμων που είναι δουλωμένοι σε διάφορες αιρέσεις (cults) –για τα οποία γράψαμε σε περασμένο τεύχος– που ατυχώς στις μέρες μας πολύ εύκολα ονομάζονται “εκκλησίες”, παρόλο που ελάχιστα διαφέρουν από τους “λάκκους” του Ιωσήφ – είτε στη Χαναάν είτε στην Αίγυπτο... και ο νοών νοήτο!

(*) http://4torah.wordpress.com/2011/09/13/ the-trafficking-of-joseph.
Το πρωτότυπο είναι στα αγγλικά.

Όνειρα ζωής απέναντι σε συνωμοσίες θανάτου

Ο Ιωσήφ ονειρεύεται για το μέλλον, όνειρα ζωής, όνειρα μεγαλείου, όμως άλλοι ονειρεύονται ένα διαφορετικό όνειρο για αυτόν. Συνωμοτούν για να τον σκοτώσουν, συνωμοτούν για να τον εκμεταλλευτούν, συνωμοτούν με σκοπό το κέρδος. Το κακό στέκεται ενάντια στον "ονειροπόλο" και την ελευθερία του να δει τα όνειρά του να γίνονται πραγματικότητα: «...θέλομεν ιδεί τι θέλουσι γείνει τα ενύπνια αυτού» (Γεν. 37/λζ/20).

Το θύμα της εμπορίας ανθρώπων μεγάλωσε με όνειρα για τη ζωή, μόνο για να τα δει να συνθλίβονται από τον διακινητή του. Στην ιστορία υπάρχει μόνο μια πλευρά: η επιβίωση του ονειροπόλου. Με αγωνία περιμένουμε να δούμε την πραγματοποίηση των ονείρων και τη νίκη της ζωής!

Η αφαίρεση των ρούχων

«...εξέδυσαν τον Ιωσήφ τον χιτώνα αυτού, τον χιτώνα τον ποικιλόχρωμον, τον επ' αυτόν· και λαβόντες αυτόν, έρριψαν εις τον λάκκον» (Γεν. 37/λζ/23-24). Η απογύμνωση κάποιου είναι πρώτα και κύρια πράξη απανθρωποποίησης, διαπόμπευσης, άρνησης της αξιοπρέπειας και της τιμής. Ο Ιωσήφ ξεγυμνώθηκε από όλα όσα αντιπροσώπευαν την αγάπη στο σπίτι του πατέρα. Η αφαίρεση όλων των ορατών εκδηλώσεων της αγάπης του πατέρα προς το θύμα υπηρετεί σε παραπέρα απανθρωποποίηση. Είναι πιο εύκολο να εκμεταλλευτείς κάποιον χωρίς σημάδια ότι τον αγαπούν, κάποιον που έχει απομείνει ως θύμα ευάλωτο στους γύπες. Τα θύματα της εμπορίας ανθρώπων είναι συνεχώς εκτεθειμένα στους θηρευτές τους, υλικά, οπτικά και συναισθηματικά απροστάτευτα. Αυτό που χρειάζεται είναι άνθρωποι που μπορούν να τα δουν μέσα στους ποικιλόμορφους χιτώνες του πατέρα στην απουσία οποιονδήποτε ορατών στοιχείων αξιοπρέπειας.

Η εμπορευματοποίηση του Ιωσήφ

«Τις η ωφέλεια, εάν φονεύσωμεν τον αδελφόν ημών και κρύψωμεν το αίμα αυτού; έλθετε και ας πωλήσωμεν αυτόν εις τους Ισμαηλίτας...» (Γεν. 37:26-27). Σε πολλές περιπτώσεις, το θύμα της εμπορίας πωλείται από την ίδια του την οικογένεια - η απόλυτη προδοσία. Εκείνο που είναι ανεκτίμητο στον πατέρα αποτιμάται στην αγορά αυτού του κόσμου. Συσκευασμένο, δεμένο, πωλείται, αγοράζεται, του στερούν την αυτοκυριαρχία και αποστέλλεται στη σκλαβιά, στη γη της δουλείας: «Οι δε έφεραν τον Ιωσήφ εις Αίγυπτον». (Γεν. 37:28). Το ταξίδι του Ιωσήφ αρχίζει, με διάφορους κινδύνους, μοναξιά, φυλάκιση, ενώ την ίδια στιγμή αρχίζει το πένθος του πατέρα σε απόλυτη ταύτιση: «...αλλά δεν ήθελε να παρηγορηθή, λέγων, Ότι πενθών θέλω καταβή προς τον υιόν μου εις τον τάφον» (Γεν. 37:35). Τα θύματα της εμπορίας βρίσκονται σε συνεχή κίνδυνο και δεσμά αλλά έχουν και έναν πατέρα που δεν θα αναπαυθεί μέχρι να ενωθούν ξανά... Το ανεκτίμητο αυτών των ψυχών μπορεί να διακηρυχθεί καθώς η εκκλησία δίνει ΤΑ ΠΑΝΤΑ για να τους "αγοράσει" πίσω.

Η λησμονιά της ελευθερίας

Ο Ιωσήφ φωνάζει στον οινοχόο που τώρα απελευθερώνεται: «Πλην ενθυμήθητί με, όταν γείνη εις σε το καλόν· και κάμε, παρακαλώ, έλεος προς εμέ και ανάφερε περί εμού προς τον Φαραώ και εξάγαγέ με εκ του οίκου τούτου· επειδή τη αληθεία εκλέφθην εκ της γης των Εβραίων· και εδώ πάλιν δεν έπραξα ουδέν, ώστε να με βάλωσιν εις τον λάκκον τούτον» (Γεν. 40:14-15) Ένας σκλάβος φωνάζει σε έναν σκλάβο που τώρα είναι ελεύθερος. Ο Ιωσήφ υπολογίζει στη μνήμη της ίδιας εμπειρίας της υποδούλωσης από ένα συνάνθρωπο, ο Ιωσήφ παρακαλεί εκείνους που απολαμβάνουν το δώρο της ελευθερίας, ικανοποιημένοι από την ελευθερία τους... «Ο αρχιοινοχόος όμως δεν ενεθυμήθη τον Ιωσήφ, αλλά ελησμόνησεν αυτόν» (Γεν. 40:23)

Η ελευθερία είναι ένα επικίνδυνο πράγμα επειδή συνήθως έρχεται μαζί με τη λησμονιά, την άρνηση, τη λήθη, την επιλεκτική αμνησία για κάτι που διαταράσσει την κατάσταση της ευδαιμονίας που έρχεται με την ελευθερία. Η Εκκλησία έχει ξεχάσει τη δική της δουλεία στο παλάτι του Φαραώ. Οι Χριστιανοί είναι απελεύθεροι σκλάβοι, αλλά δεν είναι εντελώς ελεύθεροι. Οι απελεύθεροι σκλάβοι δεν έχουν δικαίωμα να αναπαυθούν στην ελευθερία τους έως ότου και ο Ιωσήφ ελευθερωθεί, όπως οι Ισραηλίτες είχαν διαταχτεί να μην αναπαυτούν ώσπου ο ξένος αναπαυθεί επίσης στη δική του γη. (Δευτ. 5:13-15).

Τα θύματα της εμπορίας κάθονται ακόμη μέσα στη φυλακή, ελπίζοντας ότι δεν θα τα ξεχάσουν οι οινοχόοι... |