Υπάρχει η λανθασμένη εντύπωση σε πολλούς
διανοούμενους και μη, ότι όλοι οι άνθρωποι είναι πνευματικά παιδιά του
Θεού. Αν εννοούν ότι είμαστε δημιουργήματα Του, αυτό είναι ορθό.
Η Αγία Γραφή διακηρύσσει ότι εκτός από τη φυσική γέννηση, υπάρχει και η πνευματική, την οποία ο Χριστός ονομάζει άνωθεν γέννηση.
Στη συνομιλία Του με το Νικόδημο, ένα μέλος του Συνεδρίου, δηλαδή της
ιουδαϊκής θρησκευτικής ηγεσίας εκείνης της εποχής, ο Κύριος τονίζει
πολύ εμφατικά, με την επανάληψη της λέξης “Αμήν”, τα εξής: «Αληθώς, αληθώς [αμήν, αμήν] σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή άνωθεν, δεν δύναται να ίδη την βασιλείαν του Θεού» (Ιωάν. 3/γ/3).
Η Αγία Γραφή με πολλή σαφήνεια διευκρινίζει, πότε ένας άνθρωπος είναι τέκνο του Θεού: «Όσοι
εδέχθησαν αυτόν, εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν να γείνωσι τέκνα Θεού, εις
τους πιστεύοντας εις το όνομα αυτού· οίτινες ουχί εξ αιμάτων ουδέ εκ
θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεού εγεννήθησαν» (Ιωάν. 1/α/12-13).
Ο Θεός λοιπόν δεν αναγνωρίζει σαν παιδί Του κανέναν, ο οποίος δε
δέχεται διά πίστεως τον Ιησού Χριστό, οποιαδήποτε μόρφωση, θέση, δύναμη
ή κοσμική εξουσία και αν έχει. Μόνον όσοι εγεννήθησαν εκ Θεού είναι
πνευματικά Του παιδιά. Οι άλλοι είναι δικά Του πλάσματα που έχουν
ελεύθερη βούληση και επομένως είναι υπεύθυνοι για την ελεύθερη εκλογή
που κάνουν και την ελεύθερη προσωπική θέση που παίρνουν στο θέμα της
σωτηρίας που τους προσφέρει ο Θεός μέσω του απολυτρωτικού έργου του
Υιού Του.
Αλλά και αν κάποιος δηλώνει, ότι πιστεύει
στον Θεό και η ομολογία του είναι μια εκ χειλέων και όχι εκ βάθους
καρδίας ομολογία, αυτό δεν τον καθιστά de jure παιδί του Θεού. Ο
θρήσκος άνθρωπος δεν είναι κατ' ανάγκη παιδί του Θεού. Ας μην ξεχνάμε,
ότι τον Χριστό Τον σταύρωσαν όχι άθεοι και άθρησκοι, αλλά πολύ θρήσκοι
άνθρωποι, που μάλιστα αναγνώριζαν σαν Θεό τους τον αληθινό Θεό της
Βίβλου. Ο Καϊάφας και η θρησκευτική ηγεσία των Ιουδαίων ήταν οι
θεματοφύλακες του Νόμου του Θεού, αλλά ταυτόχρονα η θρησκεία τους δεν
τους εμπόδισε να στείλουν στο σταυρό, Αυτόν που οι προφήτες του Θεού
ονόμαζαν Μεσσία και Εμμανουήλ (=μεθ' ημών ο Θεός). Πιθανό κάποιος να
ξαφνιαστεί, αλλά ο ίδιος ο Χριστός λέει, ότι όχι μόνο δεν είναι παιδί
του Θεού ο μη αναγεννημένος άνθρωπος, αλλά ότι είναι και παιδί του
Διαβόλου. Ιδού οι αυθεντικοί λόγοι του Σωτήρα στο Ευαγγέλιο του
Ιωάννη: «Διά τι δεν γνωρίζετε την λαλιάν μου;
διότι δεν δύνασθε να ακούητε τον λόγον μου. Σεις είσθε εκ πατρός του
διαβόλου και τας επιθυμίας του πατρός σας θέλετε να πράττητε» (Ιωάν. 8/η/43-44). «Ο Πατήρ μου είναι όστις με δοξάζει, τον οποίον σεις λέγετε ότι είναι Θεός σας» (Ιωάν. 8/η/54). Ισχυρίζονται, ότι αναγνωρίζουν τον Θεό ως Πατέρα τους, αλλά ο Χριστός τους θεωρεί παιδιά του Διαβόλου.
Όλοι μας λοιπόν είμαστε δημιουργήματα του Θεού. Αλλά ο καθένας έχει τον
πνευματικό του πατέρα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ενόσω δεν έχουμε
δεχτεί συνειδητά διά πίστεως τον Χριστό ως προσωπικό Λυτρωτή και Σωτήρα
μας και συνεπώς δεν αναγεννηθήκαμε, η Αγία Γραφή λέει ότι ο πατέρας μας
είναι ο Διάβολος.
Σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε
δραματικά αδιέξοδα, η τραγικότερη διαπίστωση είναι, ότι υπερτερούν οι
κατά φαντασία χριστιανοί και όχι οι αρνητές του Χριστού.
Αυτή είναι νομίζω η μεγαλύτερη τραγωδία στο σύγχρονο “χριστιανικό” κόσμο. |
Κείμενο του κ. Π. Σταυρινού στην εφημερίδα «Ευαγγέλιο - Φως», τ. 90, 2011.
