«Να
περιπατήσητε αξίως του Κυρίου, ευαρεστούντες κατά πάντα, καρποφορούντες
εις παν έργον αγαθόν και αυξανόμενοι εις την επίγνωσιν του Θεού» (Κολ. 1/α/10)
Ως
ακόλουθοι του Χριστού, έχουμε κληθεί να παράγουμε καρπό. Πώς τα πάμε με
αυτή την εντολή; Εάν δεν είμαστε προσεκτικοί, μπορεί οι καρποί μας να
είναι σάπιοι, λιγοστοί, ή ακόμη και ανύπαρκτοι. Πώς μπορούμε να
αποφύγουμε αυτά τα μη επιθυμητά αποτελέσματα;
Σάπιοι καρποί
Ας φέρουμε στο μυαλό μας ένα αμπέλι, κι ας δούμε σε ποιες περιπτώσεις
μπορεί να βρεθούν εκεί σάπιοι καρποί. Αν μια ρόγα σταφύλι κοπεί και
πέσει από το τσαμπί πριν ολοκληρωθεί η ανάπτυξή της, θα σταματήσει να
τρέφεται. Δε θα γίνει ποτέ “καλός καρπός”, και αναπόφευκτα θα σαπίσει.
Αλλά μπορεί να συμβεί και το αντίθετο. Αν η ρόγα, αφού τραφεί και
αναπτυχθεί φυσιολογικά, παραμείνει στο τσαμπί για υπερβολικά μεγάλο
χρονικό διάστημα, θα παρα-ωριμάσει, στη συνέχεια θα ζαρώσει και, αφού
πεθάνει, αργά ή γρήγορα είναι κι αυτή καταδικασμένη να σαπίσει. Έτσι
και στη χριστιανική μας ζωή, πρέπει να βρούμε αυτό το υγιές και
ισορροπημένο σημείο ωρίμανσης, ώστε οι καρποί που θα παράγουμε να είναι
“καλοί καρποί”, χωρίς ούτε να βιαζόμαστε να ξεφορτώνουμε σωρούς από
επιφανειακά και ανώριμα “καλά έργα”, αλλά ούτε και να εφησυχάζουμε από
καρπούς του παρελθόντος, που όχι μόνο έχουν ημερομηνία λήξης, αλλά
εμποδίζουν και την ανάπτυξη νέων καρπών. Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη
στον Αμπελουργό μας, καθώς Αυτός γνωρίζει πολύ καλά ποια είναι η
κατάλληλη εποχή για την ανάπτυξη και ποια είναι η κατάλληλη στιγμή για
τη συλλογή του καρπού που επιθυμεί να αποκομίσει από από εμάς. (Εφεσ.
2/β/10)
Λιγοστοί καρποί
Πρώτα ας θυμηθούμε πώς ένα κλίμα παράγει πολύ καρπό – μέσω του
κλαδέματος! Το κλάδεμα βοηθάει στον έλεγχο της ανάπτυξης του φυτού,
απομακρύνει τα νεκρά ή άρρωστα τμήματα και τονώνει την ανάπτυξη νέων
καρπών. Αν διαβάσετε άρθρα με συμβουλές για το κλάδεμα, θα διαπιστώσετε
πόση προσοχή χρειάζεται, ειδικά κατά το κλάδεμα των νέων δέντρων, και
πόσο αποφασιστικό ρόλο παίζει για την παραγωγικότητα και τη μακροζωία
τους. Ως Χριστιανοί, επιτρέπουμε στον Αμπελουργό μας να μας κλαδέψει
όπως Εκείνος ξέρει, ώστε να παράγουμε περισσότερους καρπούς για τη δόξα
του Θεού; Μήπως φοβόμαστε τον πόνο του κλαδέματος; Ή μήπως ανυπομονούμε
να δούμε επειγόντως αποτελέσματα, αντί να περιμένουμε υπομονετικά καθώς
σταδιακά κλαδευόμαστε και διαμορφωνόμαστε σε κλωνάρια που θα παράγουν
πολλούς, ζουμερούς, ώριμους, καλούς καρπούς! (Ιωάν. 15/ιε/2-3)
Ανύπαρκτοι καρποί
Χωρισμένο από το αμπέλι, το κλήμα δε θα παράγει καθόλου καρπούς. Ο Ιησούς είπε, «Εγώ
είμαι η άμπελος, σεις τα κλήματα. Ο μένων εν εμοί και εγώ εν αυτώ,
ούτος φέρει καρπόν πολύν, διότι χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμητε ουδέν»
(Ιωάν. 15/ιε/5). Θυμόμαστε αυτή την προφανή αλλά, δυστυχώς, συχνά
ξεχασμένη αλήθεια; Ας μένουμε στον Λόγο, στενά συνδεμένοι με τον Ιησού,
από τον Οποίο λαβαίνουμε όλη την τροφή, κατεύθυνση και δύναμη, που
χρειαζόμαστε για να παραμείνουμε στην Άμπελο και να παράγουμε συνεχώς
καρπούς.
Γι’ αυτό προσεύχομαι, καθώς μένουμε καλά συνδεμένοι με το αμπέλι, τον
Ιησού, να παράγουμε πολλούς και καλούς καρπούς – τους καρπούς της
δικαιοσύνης (Ιακ. 3/γ/18), και ταυτόχρονα να ξεχειλίζουμε από τον καρπό
του Πνεύματος (Γαλ. 5/ε/22-23) –αγάπη, χαρά, ειρήνη κ.λπ.– στις σχέσεις
μας με τους άλλους, κι έτσι να δείχνουμε σε όλους ότι είμαστε πιστοί
ακόλουθοι του Ιησού (Ιωάν.
15/ιε/8).
Από Συνεργάτη
