Η «ΣΚΟΠΙΑ» της πλάνης 

Γράφαμε στο προηγούμενο τεύχος για το περιοδικό «Η ΣΚΟΠΙΑ», ότι «δεν μπορεί να θεωρηθεί ως καλή πηγή βιβλικής πληροφόρησης, δεδομένου ότι ως όργανο των "ΜτΙ" ανήκει στη γνωστή παραπλανημένη ομώνυμη εταιρεία του Μπρούκλιν των ΗΠΑ, τους σκοπούς της οποίας και υπηρετεί». 

Είναι γνωστό σε κάθε ενδιαφερόμενο, ότι η εταιρεία «ΣΚΟΠΙΑ» διακρίνεται για δύο βασικά γνωρίσματα: (1) Επανειλημμένα προσπαθεί να προσδιορίσει πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και (2) Συνεχώς αλλάζει τα δόγματά της έτσι ώστε αφενός να καλύπτει τα προηγούμενα ΛΑΘΗ της και αφετέρου να εξασφαλίζει ότι οι οπαδοί της ΘΑ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ… χωρίς η ίδια να χάνει σε έσοδα και αριθμούς.

Το καινούργιο τεύχος του εν λόγω περιοδικού (15-7-2013) ήρθε να επιβεβαιώσει τα παραπάνω, με χαρακτηριστικό τρόπο, καθώς ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, αποκαλύπτει πόσο λάθος είναι αυτοί οι άνθρωποι που –κατά τα λοιπά– ισχυρίζονται ότι είναι «ο λαός του Θεού στη γη»…

Έτσι, για άλλη μία φορά ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΓΡΑΜΜΗ και κουκουλώνουν τα λάθη τους. Διαβάστε τα παρακάτω και θα καταλάβετε:

«ΠΕΣ ΜΑΣ: ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΥΤΑ;

[…] Στο διάβα των ετών, οι υπηρέτες του Ιεχωβά έχουν μελετήσει με προσευχή την προφητεία του Ιησού για τις τελευταίες ημέρες. Επιδίωξαν να αποκτήσουν σαφέστερη κατανόηση σχετικά με τον καιρό εκπλήρωσης των λόγων του Ιησού. Για να δείξουμε πώς έχει διασαφηνιστεί η κατανόησή μας, ας εξετάσουμε τρία ερωτήματα που εστιάζουν στο «πότε». Πότε αρχίζει η «μεγάλη θλίψη»; Πότε κρίνει ο Ιησούς «τα πρόβατα» και «τα κατσίκια»; Πότε «έρχεται», ή αλλιώς φτάνει, ο Ιησούς;–Ματθ. 24:21-25:31-33.

ΠΟΤΕ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΘΛΙΨΗ;

Επί σειρά ετών, πιστεύαμε ότι η μεγάλη θλίψη άρχισε το 1914 με τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι «εκείνες οι ημέρες συντομεύτηκαν» από τον Ιεχωβά το 1918 όταν τερματίστηκε ο πόλεμος ώστε να δοθεί στο υπόλοιπο η ευκαιρία να κηρύξει τα καλά νέα σε όλα τα έθνη. (Ματθ. 24:21,22) Μετά την ολοκλήρωση εκείνου του έργου κηρύγματος, η αυτοκρατορία του Σατανά θα καταστρεφόταν. Επομένως, θεωρούσαμε ότι η μεγάλη θλίψη είχε τρεις φάσεις: θα υπήρχε μια αρχή (1914-1918), θα ακολουθούσε μια διακοπή (από το 1918 και έπειτα), και η θλίψη θα ολοκληρωνόταν με τον Αρμαγεδδώνα.

Εντούτοις, έπειτα από περαιτέρω εξέταση της προφητείας του Ιησού, αντιληφθήκαμε ότι ένα τμήμα αυτής της προφητείας για τις τελευταίες ημέρες έχει δύο εκπληρώσεις. (Ματθ. 24:4-22) Μια αρχική εκπλήρωση έλαβε χώρα στην Ιουδαία τον πρώτο αιώνα [μ.Χ.], ενώ θα υπήρχε και μια παγκόσμια εκπλήρωση στις ημέρες μας. Αυτή η βαθύτερη κατανόηση οδήγησε σε αρκετές διασαφηνίσεις. [1]

Διακρίναμε επίσης ότι το πρώτο στάδιο της μεγάλης θλίψης δεν άρχισε το 1914. Γιατί; Επειδή οι προφητείες της Γραφής αποκαλύπτουν ότι η μεγάλη θλίψη θα ξεκινήσει, όχι με πόλεμο ανάμεσα σε έθνη, αλλά με επίθεση ενάντια στην ψεύτικη θρησκεία. Συνεπώς, τα γεγονότα που άρχισαν το 1914 αποτέλεσαν, όχι την αρχή της μεγάλης θλίψης, αλλά την «αρχή βασανιστικών πόνων». (Ματθ. 24:8) Αυτοί οι «βασανιστικοί πόνοι» αντιστοιχούν με όσα έλαβαν χώρα στην Ιερουσαλήμ και στην Ιουδαία από το 33 [μ.Χ.] ως το 66 [μ.Χ.]

Τι θα σηματοδοτήσει την έναρξη της μεγάλης θλίψης; Ο Ιησούς προείπε: «Όταν … δείτε το αηδιαστικό πράγμα που προκαλεί ερήμωση, όπως ειπώθηκε μέσω του Δανιήλ του προφήτη, να στέκεται σε άγιο τόπο (ο αναγνώστης ας ασκεί διάκριση), τότε εκείνοι που είναι στην Ιουδαία ας αρχίσουν να φεύγουν στα βουνά». (Ματθ. 24: 15, 16) Στην πρώτη εκπλήρωση, «το αηδιαστικό πράγμα», ο ρωμαϊκός στρατός, «στάθηκε σε άγιο τόπο» το 66 [μ.Χ.] όταν επιτέθηκε στην Ιερουσαλήμ και στο ναό της (έναν τόπο άγιο για τους Ιουδαίους). Στη μεγαλύτερη εκπλήρωση, το σύγχρονο «αηδιαστικό πράγμα», τα Ηνωμένα Έθνη, θα «σταθεί» όταν επιτεθεί στο Χριστιανικό κόσμο (ο οποίος είναι άγιος για τους κατ' όνομα Χριστιανούς) και στην υπόλοιπη Βαβυλώνα τη Μεγάλη. Η ίδια επίθεση περιγράφεται στα εδάφια Αποκάλυψη 17:16-18. Αυτό το γεγονός θα αποτελέσει την αρχή της μεγάλης θλίψης.

Ο Ιησούς προείπε επίσης: «Θα συντομευτούν εκείνες οι ημέρες». Στην αρχική εκπλήρωση, αυτό συνέβη το 66 [μ.Χ.] , όταν ο ρωμαϊκός στρατός «συντόμευσε» την επίθεση του. Τότε, οι χρισμένοι Χριστιανοί στην Ιερουσαλήμ και στην Ιουδαία έφυγαν, πράγμα το οποίο επέτρεψε στη «σάρκα τους, δηλαδή στη ζωή τους, να σωθεί». (Διαβάστε Ματθαίος 24:22^ Μαλ. 3:17) Επομένως, τι μπορούμε να αναμένουμε ότι θα συμβεί στη διάρκεια της ερχόμενης μεγάλης θλίψης; Ο Ιεχωβά θα «συντομεύσει» την επίθεση των Ηνωμένων Εθνών ενάντια στην ψεύτικη θρησκεία, μη επιτρέποντας να καταστραφεί η αληθινή θρησκεία μαζί με την ψεύτικη. Έτσι θα διασφαλιστεί ότι ο λαός του θεού θα σωθεί.

Τι θα συμβεί αφού περάσει το αρχικό στάδιο της μεγάλης θλίψης; Τα λόγια του Ιησού δείχνουν ότι θα μεσολαβήσει κάποια περίοδος χρόνου μέχρι την έναρξη του Αρμαγεδδώνα. Ποια γεγονότα θα συμβούν σε εκείνο το μεσοδιάστημα; Η απάντηση είναι καταγραμμένη στα εδάφια Ιεζεκιήλ 38:14-16 και Ματθαίος 24:29-31. (Διαβάστε)[2] Κατόπιν, θα δούμε τον Αρμαγεδδώνα, το αποκορύφωμα της μεγάλης θλίψης, ο οποίος παραλληλίζεται με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 [μ.Χ.] (Μαλ. 4:1) Με τη μάχη του Αρμαγεδδώνα ως αποκορύφωμα της, εκείνη η ερχόμενη μεγάλη θλίψη θα είναι μοναδική–γεγονός «τέτοιο που δεν έχει συμβεί από την αρχή του κόσμου». (Ματθ. 24:21) Έπειτα από αυτό, θα αρχίσει η Χιλιετής Βασιλεία του Χριστού. […]»

Επισημαίνουμε παραπάνω τις φράσεις με τα μαύρα γράμματα. Τι μας δείχνουν αυτές; Απλούστατα, ότι οι άνθρωποι αυτοί, που τόσο ανεύθυνα και επιπόλαια παρασέρνουν μαζί τους στην πλάνη και την καταστροφή 6.000.000 ανθρώπους, «έπειτα από περαιτέρω εξέταση» διαπίστωσαν ΟΤΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΚΑΝΑΝ ΛΑΘΟΣ. Δεν το ομολογούν ΚΑΘΑΡΑ, ως συνήθως, αλλά αφήνουν να θεωρηθεί ως κάτι αυτονόητο και αποδεκτό.

Κάθε άλλος απλός άνθρωπος μπορεί να κάνει λάθη, ΕΚΤΟΣ από (1) τον πάπα της Ρώμης, που όπως ισχυρίζεται όταν μιλάει ex cathedra «ΕΧΕΙ ΤΟ ΑΛΑΘΗΤΟ» και (2) την εταιρεία «ΣΚΟΠΙΑ», η οποία ισχυρίζεται ότι είναι όργανο του «ΠΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΦΡΟΝΙΜΟΥ ΔΟΥΛΟΥ», ο οποίος –όπως κατά λέξη γράφει το ίδιο τεύχος (σελ. 23)– «επιβλέπει τους υλικούς πόρους, το έργο κηρύγματος, τα προγράμματα των συνελεύσεων και την παραγωγή Γραφικών εντύπων που προορίζονται για τη διακονία αγρού και για προσωπική και εκκλησιαστική μελέτη».

Εφόσον αυτός ο «δούλος» είναι μοναδικός σε όλο τον κόσμο, είναι προφανές πως ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο «ΔΟΥΛΟΣ» έκανε τα λάθη, δεν κατανόησε σωστά, παρέσυρε τους οπαδούς σε κακή διδασκαλία, ήταν αίτιος για εκατομμύρια ανθρώπους που κατέστρεψαν τη ζωή τους έχοντας πιστέψει ότι ο Χριστός θα έρθει το 1914, το 1925, το 1975 (για να σημειώσουμε μόνο λίγες τέτοιες ΛΑΘΟΣ χρονολογίες) και ακόμη έγινε αιτία για να χάσουν τη ζωή τους οι οπαδοί και συγγενείς τους, καθώς αρνήθηκαν να γίνει μετάγγιση αίματος σε σοβαρές καταστάσεις υγείας.

Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη. Στο ίδιο τεύχος, στις σελίδες 20-25, ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ  ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ ΚΑΙ ΦΡΟΝΙΜΟ ΔΟΥΛΟ...  Διαβάστε:

«ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΦΡΟΝΙΜΟΣ ΔΟΥΛΟΣ;

Ο πιστός δούλος πρέπει να απαρτίζεται από χρισμένους Χριστιανούς στη γη. Οι χρισμένοι Χριστιανοί αποκαλούνται «βασιλικό ιερατείο» και έχουν διοριστεί να “«διακηρύξουν εκτεταμένα τις αρετές» εκείνου που τους κάλεσε από το σκοτάδι στο θαυμαστό του φως”. (1 Πέτρ. 2:9) Εξυπακούεται ότι εκείνοι που θα συμμετείχαν άμεσα στη διδασκαλία της αληθείας στους ομοπίστους τους θα ήταν μέλη αυτού του “βασιλικού ιερατείου”.—Μαλ. 2:7^ Αποκ. 12:17.

Μήπως απαρτίζουν τον πιστό δούλο όλοι οι χρισμένοι στη γη; Όχι. Η πραγματικότητα είναι πως δεν έχουν όλοι οι χρισμένοι κάποιον ρόλο στη διανομή της πνευματικής τροφής στους ομοπίστους τους παγκόσμια. Ανάμεσα στο σιτάρι υπάρχουν χρισμένοι αδελφοί που ίσως υπηρετούν ως διακονικοί υπηρέτες ή πρεσβύτεροι στην τοπική εκκλησία τους. Διδάσκουν από σπίτι σε σπίτι καθώς και στην εκκλησία τους και υποστηρίζουν όσια την κατεύθυνση που λαβαίνουν από τα κεντρικά γραφεία. Αλλά δεν έχουν κάποιον ρόλο στη διανομή της πνευματικής τροφής στην παγκόσμια αδελφότητα. Ανάμεσα στους χρισμένους υπάρχουν και ταπεινές αδελφές, οι οποίες δεν θα προσπαθούσαν ποτέ να οικειοποιηθούν το ρόλο του δασκάλου μέσα στην εκκλησία.—1 Κορ. 11:3^ 14:34.

Ποιος είναι, λοιπόν, ο πιστός και φρόνιμος δούλος; Σε αρμονία με την τακτική που ακολούθησε ο Ιησούς να τρέφει τους πολλούς μέσω των χεριών των λίγων, αυτός ο δούλος απαρτίζεται από μια μικρή ομάδα χρισμένων αδελφών οι οποίοι ασχολούνται άμεσα με την προετοιμασία και τη διανομή της πνευματικής τροφής στη διάρκεια της παρουσίας του Χριστού. Σε όλη την περίοδο των τελευταίων ημερών, οι χρισμένοι αδελφοί που απαρτίζουν τον πιστό δούλο έχουν υπηρετήσει μαζί στα κεντρικά γραφεία. Τις πρόσφατες δεκαετίες, αυτός ο δούλος είναι ταυτόσημος με το Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Παρατηρήστε, ωστόσο, ότι η λέξη «δούλος» στην παραβολή του Ιησού είναι στον ενικό αριθμό, κάτι που υποδηλώνει ότι πρόκειται για σύνθετο δούλο. Οι αποφάσεις του Κυβερνώντος Σώματος, λοιπόν, λαβαίνονται συλλογικά.»

Αλλά σε πολλά βιβλία τους γράφουν διαφορετικά, κυρίως δε στο δίτομο βιβλίο «Ενόραση στις Γραφές» (βλ. εικόνα προηγούμενης σελίδας από την διαδικτυακή βιβλιοθήκη της “Σκοπιάς”), που είναι η επίσημη εγκυκλοπαίδεια των “ΜτΙ”. Διαβάστε:

«Όσοι αποτελούν τη Χριστιανική εκκλησία χαρακτηρίζονται από τον απόστολο Παύλο «μέλη του σπιτικού του Θεού» (Εφ 2:19^ 1Τι 3:15), ενώ ο ίδιος απόστολος δείχνει ότι η υπηρεσία του “πιστού οικονόμου” ανάμεσα σε αυτά τα μέλη του σπιτικού περιλάμβανε τη διανομή πνευματικών αληθειών με τις οποίες θα “τρέφονταν” όσοι γίνονταν πιστοί. (1Κο 3:2, 5^ 4:1, 2^ παράβαλε Ματ 4:4.) Μολονότι αυτό αποτελούσε κύρια ευθύνη εκείνων που είχαν διοριστεί “ποιμένες” του ποιμνίου (1Πε 5:1-3), ο απόστολος Πέτρος δείχνει ότι μια τέτοια υπηρεσία οικονόμου όσον αφορά τις θεϊκές αλήθειες είχε ανατεθεί στην ουσία σε όλους τους «εκλεγμένους», όλους τους χρισμένους με το πνεύμα, στη Χριστιανική εκκλησία. (1Πε 1:1, 2^ 4:10, 11) Επομένως, ολόκληρη η χρισμένη Χριστιανική εκκλησία θα απέδιδε ενωμένα υπηρεσία οικονόμου, διανέμοντας τέτοιες αλήθειες. Ταυτόχρονα, τα μεμονωμένα μέλη που απαρτίζουν αυτό το σύνθετο σώμα, ή αλλιώς το «υπηρετικό προσωπικό» που απαρτίζει τον «οίκο» του Θεού (Ματ 24:45^ Εβρ 3:6^ Εφ 2:19), θα ήταν επίσης αποδέκτες της “τροφής” που επρόκειτο να διανέμεται. (Εβρ 5:11-14^ παράβαλε 1Κο 12:12, 19-27.) Η διακράτηση πιστότητας μέχρι τον υποσχεμένο “ερχομό” του κυρίου θα οδηγούσε σε διευρυμένες ευθύνες.—Ματ 24:46, 47^ Λου 12:43, 44.»

Ενώ λοιπόν μέχρι χθες η «υπηρεσία οικονόμου όσον αφορά τις θεϊκές αλήθειες είχε ανατεθεί στην ουσία σε όλους τους «εκλεγμένους», όλους τους χρισμένους με το πνεύμα, στη Χριστιανική εκκλησία. (1Πε 1:1, 2^ 4:10,11) Επομένως, ολόκληρη η χρισμένη Χριστιανική εκκλησία θα απέδιδε ενωμένα υπηρεσία οικονόμου, διανέμοντας τέτοιες αλήθειες». Τώρα το παραμύθι αλλάζει και αυτή η υπηρεσία αφορά ΜΟΝΟ «μια μικρή ομάδα χρισμένων αδελφών οι οποίοι ασχολούνται άμεσα με την προετοιμασία και τη διανομή της πνευματικής τροφής»...

Με άλλα λόγια, για άλλη μία φορά φέρνουν τα πάντα ΑΝΩ - ΚΑΤΩ , ακόμη και σ’ αυτό το τόσο θεμελιακό για τους ίδιους θέμα...

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΛΟΣ...

Αλλά υπάρχουν και άλλα. Στο ίδιο τεύχος ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΑΛΛΑΖΕΙ και σε άλλα σημεία: Διαβάστε:

«Στο παρελθόν, είχαμε δηλώσει στα έντυπα μας ότι αυτές οι τελευταίες τέσσερις αναφορές εφαρμόζονται στην άφιξη, ή αλλιώς έλευση, του Ιησού το 1918. Ας πάρουμε για παράδειγμα τη δήλωση του Ιησού για «τον πιστό και φρόνιμο δούλο». (Διαβάστε Ματθαίος 24:45-47) Κατανοούσαμε ότι η φράση «όταν έρθει» του εδαφίου 46 συνδεόταν με τον καιρό κατά τον οποίο ο Ιησούς ήρθε για να επιθεωρηθεί την πνευματική κατάσταση των χρισμένων το 1918 και ότι ο διορισμός του δούλου σε όλα τα υπάρχοντα του Κυρίου έλαβε χώρα το 1919. (Μαλ. 3:1) Εντούτοις, μια περαιτέρω εξέταση της προφητείας του Ιησού δείχνει ότι χρειάζεται να γίνει κάποια προσαρμογή στην κατανόησή μας σχετικά με τον καιρό εκπλήρωσης ορισμένων πτυχών της προφητείας του Ιησού. Γιατί;

Στα εδάφια που προηγούνται του εδαφίου Ματθαίος 24:46, η λέξη «έρχεται» αναφέρεται με συνέπεια στον καιρό κατά τον οποίο ο Ιησούς έρχεται για να εξαγγείλει και να εκτελέσει κρίση στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης. (Ματθ. 24:30, 42, 44) Επίσης, όπως εξετάσαμε στην παράγραφο 12, η έλευση του Ιησού για την οποία γίνεται λόγος στο εδάφιο Ματθαίος 25:31 αναφέρεται στον ίδιο εκείνον μελλοντικό καιρό κρίσης. Επομένως, είναι λογικό να συμπεράνουμε ότι η άφιξη του Ιησού για να διορίσει τον πιστό δούλο υπεύθυνο σε όλα τα υπάρχοντα του, όπως λένε τα εδάφια Ματθαίος 24:46,47, αναφέρεται και αυτή στη μελλοντική έλευση του, κατά τη διάρκεια της μεγάλης θλίψης. Πράγματι, η εξέταση της προφητείας του Ιησού στο σύνολό της καθιστά σαφές ότι και οι οχτώ αναφορές στην έλευση του εφαρμόζονται στο μελλοντικό καιρό κρίσης κατά τη διάρκεια της μεγάλης θλίψης.

Ανασκοπώντας το άρθρο, τι έχουμε μάθει; Στην αρχή, θέσαμε τρία ερωτήματα που εστιάζουν στο «πότε». Πρώτα, εξετάσαμε ότι η μεγάλη θλίψη δεν άρχισε το 1914 αλλά θα ξεκινήσει όταν τα Ηνωμένα Έθνη επιτεθούν στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη. Έπειτα, ανασκοπήσαμε γιατί η κρίση του Ιησού για τα πρόβατα και τα κατσίκια δεν άρχισε το 1914 αλλά θα λάβει χώρα κατά τη μεγάλη θλίψη. Τέλος, εξετάσαμε γιατί η άφιξη του Ιησού για να διορίσει τον πιστό δούλο υπεύθυνο οε όλα τα υπάρχοντα του δεν συνέβη το 1919 αλλά θα λάβει χώρα στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης. Επομένως, και τα τρία ερωτήματα που εστιάζουν στο «πότε» αναφέρονται στην ίδια μελλοντική χρονική περίοδο-στη μεγάλη θλίψη.»

Βεβαίως, θα έλεγε κάποιος, ότι το «σφάλειν» είναι ανθρώπινο και η αναγνώριση του λάθους είναι μια καλή κίνηση, όμως αυτό μπορεί να εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, όχι όμως όταν πρόκειται για την φυσική και πνευματική ΖΩΗ των συνανθρώπων μας, όπως ακριβώς είναι ΕΝΟΧΗ η εταιρεία «ΣΚΟΠΙΑ» που με τα λάθη, τις πλάνες, τις ψευδοπροφητείες και τις κακοδιδασκαλίες της, έχει πάρει στο λαιμό της τόσα εκατομμύρια ανθρώπων.

Κάθε εχέφρων άνθρωπος, όταν διαπιστώσει ότι κάποιος σύμβουλος ή οδηγός του (π.χ. γιατρός, δικηγόρος, λογιστής, δάσκαλος κ.λπ.) κάνει λάθη και τον οδηγεί σε ζημία, αν μη τι άλλο, το πρώτο που κάνει είναι να ΑΛΛΑΞΕΙ σύμβουλο και οδηγό.

Ο Χριστός είπε ότι «Δεν δύναται δένδρον καλόν να κάμνη καρπούς κακούς, ουδέ δένδρον σαπρόν να κάμνη καρπούς καλούς» (Ματθ. 7/ζ/18) και η εταιρεία «Σκοπιά» δυστυχώς αποδεικνύεται για άλλη μία φορά ΣΑΠΡΟ ΔΕΝΤΡΟ. |