Αρχική σελίδα (HOME) Από τον εκδότη Επικοινωνία |
Γράψτε εδώ ό,τι θέλετε να ψάξετε από τον ΤΥΧΙΚΟ |
||||||
|
Πιο βαθιά στη Βίβλο -- Πιο κοντά στη ζωή . |
|
|||||
|
|||||||
![]() ![]() Αληθινή μετάνοια ![]() «Κατασφάξατε έμπροσθέν μου...» ![]() «Μνηστεύσομαί σε εμαυτώ...» ![]() «Θεός πάσης παρηγορίας» ![]() Μιμητές Του, αλλά σε τί; |
|
Η τελευταία σελίδα
Όχι λάδι στη φωτιά
Ρωτάει ο μικρός Γιαννάκης, –Μπαμπά, πες μου, πώς αρχίζουν οι πόλεμοι; –Να, Γιαννάκη. Ας υποθέσουμε, ότι η Αγγλία και η Αμερική διαφωνούν, λέει ο μπαμπάς. –Ανοησίες! πετάγεται η μαμά. Η Αγγλία και η Αμερική πάντα συμφωνούν. Τί είναι αυτά που λες στο παιδί! –Ποιος είπε το αντίθετο; απάντησε ο μπαμπάς θυμωμένα. Είναι μόνο μια υπόθεση. –Γελοία υπόθεση, ξεσπά η μητέρα. Αν ο γιός μας έχει τα μυαλά σου, αλίμονό του! Και καθώς η λογομαχία προχωρούσε και μπαμπάς και μαμά, κουβέντα στην κουβέντα, άναβαν όλο και περισσότερο, ο Γιαννάκης μπαίνει στη μέση: –Ευχαριστώ, μπαμπά, ευχαριστώ μαμά! Τώρα ξέρω πώς αρχίζουν οι πόλεμοι. Να, λοιπόν, πώς αρχίζουν οι πόλεμοι, όχι μόνο ανάμεσα στους λαούς, αλλά και ανάμεσα σε φίλους, συναδέλφους, γείτονες, μέσα στην οικογένεια. Φαίνεται σαν να αρχίζουν χωρίς λόγο. Συμπτωματικά, τυχαία. Από μια σπίθα. Από μια ασήμαντη αφορμή. Από ένα λόγο. Από το τίποτα. Και όμως, αν ψάξουμε βαθύτερα, θα δούμε πως κρύβεται κάτι πολύ πιο σοβαρό: ο υπερτροφικός εγωισμός. Αυτός είναι η εύφλεκτη ύλη που τροφοδοτεί τις εξάψεις, τους θυμούς, τις κραυγές, που προκαλεί τις συγκρούσεις. Η σπίθα μόνη της δεν αρκεί. Αν δεν βρει υλικό εύφλεκτο σβήνει. Και το εύφλεκτο υλικό είναι ο εγωισμός. Ο εγωισμός επιμένει. Δεν υποχωρεί. Είναι όλο πείσμα. Έχει το αλάθητο. Ποτέ δεν πέφτει έξω. Πάντα έχει δίκιο. Όλοι οι άλλοι κάνουν λάθος έκτος από αυτόν. Γι' αυτό και θέλει οπωσδήποτε να γίνει το δικό του. Αληθινή πληγή για την οικογένεια. Διαλυτικό στοιχείο για κοινωνικά σύνολα. Κι όταν συμβαίνει ανάλογος εγωισμός να υπάρχει και στον άλλο, τότε έρχεται αναπόφευκτα η σύγκρουση, με όλες τις τρομερές συνέπειες. Όσο, λοιπόν, ο εγωισμός δεν δαμάζεται και δεν καταπολεμείται, οι συγκρούσεις θα αποτελούν θλιβερή καθημερινή πραγματικότητα. Οι φιλικές, οι αδελφικές σχέσεις θα τινάζονται στον αέρα. Η ειρηνική συνύπαρξη θα αποτελεί όνειρο απραγματοποίητο. «Πόθεν πόλεμοι και μάχαι εν υμίν;» ρωτάει ο Ιάκωβος. «Ουκ εντεύθεν εκ των ηδονών υμών των στρατευομένων εν τοις μέλεσιν υμών; Επιθυμείτε, και ουκ έχετε· φονεύετε και ζηλούτε, και ου δύνασθε επιτυχείν^ μάχεσθε και πολεμείτε, και ουκ έχετε δια το μη αιτείσθαι υμάς» (4/δ/1). Από πού, δηλαδή, προέρχονται μεταξύ σας οι έριδες και οι συγκρούσεις; Δεν προέρχονται από τις εμπαθείς επιθυμίες σας και τις αμαρτωλές ορέξεις σας; Η επιθυμία της φιλαρχίας, της εξουσίας, της εκδικήσεως, της ηδονής, του πλούτου, προκαλούν φιλονικίες και προετοιμάζουν τις συγκρούσεις. Και αυτό θα γίνεται, όταν ο καθένας σας βάζει ως σκοπό τη δική του προσωπική ευχαρίστηση και ικανοποίηση. [Εφημ. “ΖΩΗ” Απρ. 2012]. Αυτά διαβάσαμε και συμφωνήσαμε. Μάλιστα σε συνδυασμό με το άρθρο «Διαίρει και βασίλευε» (βλέπε εδώ) κατανοήσαμε όχι μόνο ΠΩΣ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ, αλλά επίσης και ΠΩΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ, κι αυτό το δεύτερο μας λύπησε ακόμη περισσότερο. | |