Αρχική σελίδα (HOME)
Από τον εκδότη
Επικοινωνία
Γράψτε εδώ ό,τι θέλετε να ψάξετε από τον ΤΥΧΙΚΟ
Πιο βαθιά στη Βίβλο -- Πιο κοντά στη ζωή .
Το περιοδικό που ενώνει τους πιστούς του Χριστού
Λ
ΛΛΛ
ΛΛΛΛΛ
ΙΙ
Για να διαβάσετε το τρέχον τεύχος σε έντυπη μορφή
πατήστε την άνω εικόνα.
Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α
Τ Ε Υ Χ Ο Υ Σ
ΜΑΪΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ 2012
Πατήστε στους τίτλους των άρθρων
Α Ρ Θ Ρ Α
  Αληθινή μετάνοια  «Κατασφάξατε έμπροσθέν μου...»  «Μνηστεύσομαί σε εμαυτώ...»  «Θεός πάσης παρηγορίας»  Μιμητές Του, αλλά σε τί; |
Μ Ο Ν Ι Μ Ε Σ Σ Τ Η Λ Ε Σ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
|
«Διά πολλών μαρτύρων»
«Μνηστεύσομαί σε εμαυτώ...»
(Ωσηέ 2/β/19-20 [Ο΄ 21]) 
Ένας λόγος αγάπης. Μια κίνηση βαθιάς στοργής. Σταγόνα δροσιάς στην
αποξηραμένη ψυχή μας. Ασπασμός στο φορτωμένο με έγνοιες μέτωπό μας:
«Μνηστεύσομαί σε εμαυτώ» (Ωσηέ 2/β/21), λέει ο Θεός στην ψυχή μας, στην
κάθε ανθρώπινη ψυχή. Δεν σε αγαπώ απλώς. Δεν περιορίζομαι μόνο στο να φροντίζω για σένα, αλλά θέλω να είμαστε πιο βαθιά, πιο ουσιαστικά συνδεδεμένοι με έναν αποκλειστικό τρόπο. Γι' αυτό και θα σε μνηστευθώ. Δεν διστάζω εγώ ο αιώνιος Θεός να είμαι μνηστήρας και νυμφίος μιας ψυχής ανθρώπινης, αμαρτωλής, έστω και άπιστης. Και θέλω η μνηστεία μας να μην έχει τέλος, να μην διακοπεί ποτέ, από τίποτα. Γι' αυτό και «μνηστεύσομαί σε εμαυτώ εις τον αιώνα». Ό,τι κι αν γίνει, ό,τι κι αν συμβεί, ψυχή τού κάθε άνθρωπου, εγώ θα είμαι ο νυμφίος σου. Και αν ακόμη με έχεις προδώσει, και αν ακόμη έχεις ντροπιάσει το όνομά μου, εγώ σε περιμένω. Δεν αφαιρώ το δαχτυλίδι της μνηστείας. Η μνηστεία μας ισχύει στον αιώνα.
* * *
«Μνηστεύσομαί σε εμαυτώ εις τον αιώνα». Η μνηστεία είναι μια εποχή φορτωμένη με ωραιότητα. Είναι κάτι, που έχει ατμόσφαιρα και χρώμα ανοιξιάτικο. Χάρη ανοιξιάτικη, δροσιά νεανική, θέρμη ονείρου, την καθιστούν μια από τις πιο όμορφες, τις πιο δυνατές περιόδους της ζωής του ανθρώπου. Ίσως γι' αυτό το λόγο ο Θεός χρησιμοποιεί την εικόνα της, για να εκφράσει τη σχέση μας μαζί Του. Αλλού, σε πολλά σημεία της Αγίας Γραφής, θα μιλήσει για το γάμο Του με την ψυχή μας. Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός είναι ο Νυμφίος της ψυχής μας. Στην εικόνα του γάμου τονίζεται η βαθιά ενότητα της υπάρξεώς μας μαζί Του. Το ότι γινόμαστε «έν πνεύμα». Εδώ, στον προφήτη Ωσηέ, χρησιμοποιεί την εικόνα της μνηστείας, για να παρουσιάσει την ομορφιά, την χάρη, τη δροσιά, το ονειρώδες κάλλος που έχει η σχέση μας μαζί Του. Αν στη μνηστεία δυο ανθρώπινων υπάρξεων αναβλύζει τόση ομορφιά, πολύ περισσότερο στη μνηστεία της ψυχής μας με τον Θεό! Η ανθρώπινη ψυχή μνηστή του Θεού! Μνηστευμένη αιώνια με τον Κύριο, τον Δυνατό, τον «ωραίον κάλλει παρά τους υιούς των ανθρώπων»! (Ψαλμ. 44/μδ/3). Να μια πραγματικότητα, που κάνει την καρδιά μας να πάλλει από συγκίνηση. Να αισθάνεται μια ζωογόνο και ολόδροση πνοή μέσα στον καύσωνα και την ασχήμια της σύγχρονης ζωής. Στο χέρι μας λάμπει το χρυσό δαχτυλίδι που μάς φόρεσε ο αιώνιος Μνηστήρας της ψυχής μας. Είναι το πιο θαυμάσιο δαχτυλίδι τού πιο υπέροχου αρραβώνα.
* * *
Σε κάθε αρραβώνα, ο μνηστήρας κατέχεται από την επιθυμία να γεμίσει με δώρα τη μνηστή του. Με κάθε είδους δώρα. Συχνά όμως δεν είναι σε θέση. Τα οικονομικά του δεν τον βοηθάνε. Αλλά και όταν τον βοηθάνε, ξέρει ότι όσα και αν προσφέρει, δεν θα μπορέσει ποτέ να καλύψει τον πόθο του. Ο ουράνιος όμως Μνηστήρας κρατάει όλο τον κόσμο στα χέρια Του, έτοιμος να τον προσφέρει στη μνηστή-ψυχή. Τα χέρια Του είναι πηγές αστείρευτης ευλογίας. Κάθε στιγμή είναι έτοιμος να χαρίσει στην ψυχή την αγάπη, τη δύναμη, τη σοφία, την άνεση, τη χαρά. Ποθεί να την οδηγήσει στον πιο όμορφο τόπο, να την πλουτίσει με τα πιο ακριβά δώρα, να την αγιάσει, να την εξαγνίσει, να την στεφανώσει με τη δόξα Του, να την ντύσει με την άφθαρτη λάμψη Του. «Μνηστεύσομαί σε εμαυτώ εν δικαιοσύνη και εν ελέει και εν οικτιρμοίς». Αλίμονο! Πόσο συχνά η ψυχή δεν κοιτάζει τον αιώνιο Μνηστήρα της. Δεν ενδιαφέρεται για την αγάπη Του. Δεν μεθάει από τη δόξα Του, που έρχεται να ανατείλει επάνω της. Στρέφεται αλλού. Τον προδίδει, Τον λησμονεί, Τον αγνοεί. Συνθηκολογεί με την ματαιότητα, την διαφθορά, την ασχήμια... την ώρα που Εκείνος, όλος αγάπη της ψιθυρίζει: «Μνηστεύσομαί σε εμαυτώ εις τον αιώνα...» Γιατί, Πατέρα μου, να λησμονούμε, πως η προδοσία της αγάπης είναι προδοσία σε Σένα. Συ είσαι η Αγάπη. Και δεν μπορούμε να αγαπάμε παρά μόνο διά μέσον Σου. Όποιος αγαπάει, Εσένα πρώτα αγαπάει. Και όποιος απατά την αγάπη, Εσένα απατά. Συ, ο Κραταιός προστάτης της ψυχής, διώξε τον πειρασμό της προδοσίας της αγάπης. Άνοιξε τα μάτια μας, για να δούμε τις ομορφοστημένες παγίδες του Πονηρού. Προστάτευσε την αγάπη μας από τις ύπουλες παραχαράξεις και προσβολές τής αμαρτίας. Για την αγάπη, την καθαρή, τη δυνατή, σ' Εσένα, αισθάνομαι την ανάγκη να Σε ικετεύσω. Στερέωσε την στις ψυχές μας και κάνε πάνω σ' αυτήν να θεμελιώσουμε τη ζωή μας. Και ακόμα Σε παρακαλώ για την αγάπη την προδομένη, την κακομεταχειρισμένη, την παρεξηγημένη, την περιφρονημένη. Συ εξαγίασέ την. Κάνε την αληθινή, ειλικρινή, καθαρή, σταθερή και αιώνια. Η αγάπη που ξεκινά από Σένα και καταλήγει σε Σένα, κάνε να βασιλεύει ανάμεσα στους συζύγους, ανάμεσα στους γονείς και στα παιδιά, ανάμεσα στα αδέλφια, ανάμεσα στους φίλους, ανάμεσα σ' όλους τους ανθρώπους. Συ που είσαι η αγάπη, η αιώνια Αγάπη, ευλόγησε και πλάτυνε την αγάπη μας. | ------------------------------------ Από το περιοδικό "ΖΩΗ", Μάρτιος 2012. |