«Και
τώρα ... τι ζητεί Κύριος ο Θεός σου παρά σου, ειμή να φοβήσαι Κύριον
τον Θεόν σου, να περιπατής εις πάσας τας οδούς αυτού και να αγαπάς
αυτόν, και να λατρεύης Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και
εξ όλης της ψυχής σου;» (Δευτ. 10/ι/12).
Συχνά αναρωτιόμαστε,
«Τι περιμένει ο Θεός από εμάς;» Ο Μωυσής το συνόψισε σε πέντε βασικά στοιχεία:
(1) Φόβο (σεβασμό) του Θεού.
(2) Πορεία στους δρόμους Του.
(3) Αγάπη στο πρόσωπό Του.
(4) Λατρεία (υπηρεσία) με όλη μας την καρδιά.
(5) Εφαρμογή των εντολών Του.
Ο Μωυσής που είχε αναπτύξει πολύ στενή σχέση με τον Θεό, Τον περιέγραψε
ως «Θεό των θεών και Κύριο των κυρίων» ενώ αργότερα Τον ονόασε «Ισχυρό»
και «Φοβερό», κάτοχο όχι μόνο δύναμης μα και δικαιοσύνης, που για να
σταθούν εμπρός Του οι άνθρωποι, χρειάζονται το έλεός Του.
Ο Κύριος Ιησούς τα περιέλαβε αργότερα σε δύο εντολές:
(1) Αγάπη για τον Θεό και (2) Αγάπη για τους άλλους. Αυτό
που θέλει ο Θεός πραγματικά, είναι μια προσωπική σχέση μαζί μας. Αλλά
εμείς συχνά περιπλέκουμε την πίστη μας με ανθρώπινους κανόνες, τυπικά
και απαιτήσεις, που λειτουργούν σαν θηλειά στο λαιμό μας.
Παρά το γεγονός ότι οι αμαρτίες αξίζουν τιμωρία, ο Θεός διάλεξε να
δείξει αγάπη και έλεος σε όλους όσοι Τον αναζητούν. Και το έλεος του
Θεού προς το λαό Του είναι απεριόριστο. Όταν αρχίσουμε να κατανοούμε
την έκταση του ελέους του Θεού, τότε θα καταλάβουμε τι είναι αληθινή
αγάπη και πόσο βαθιά μας αγαπά.
Είσαι απογοητευμένος από την
προσπάθειά σου να ικανοποιήσεις τον Θεό; Δώσε προσοχή στη σχέση σου
μαζί Του και θα βρεις ειρήνη. Δείξε σεβασμό, ακολούθησέ Τον, αγάπα Τον,
υπηρέτησέ Τον και υπάκουέ Τον. Αγάπα τον Θεό και αγάπα τους ανθρώπους.
Δεν μπορείς να κάνεις σωστά τα πάντα και όλες τις φορές, αλλά ο Θεός θα
συμπληρώσει εκείνο που σου λείπει. Ας ευχαριστούμε τον Θεό για την
αγάπη και το έλεός Του, και ας Τον σεβόμαστε, ακολουθούμε, αγαπούμε,
υπηρετούμε και υπακούμε, ξέροντας πάντα πως, ακόμη και αν όλα ήταν
δυνατό να τα εκτελέσουμε σωστά, πάντα πρέπει να σκεφτόμαστε πως είμαστε
ΑΧΡΕΙΟΙ ΔΟΥΛΟΙ που Εκείνος ελέησε, και ας βλέπουμε πάντα όχι στη δική μας αξία, αλλά στη μεγάλη Του αγάπη (Εβρ. 12/ιβ/2). |
(Από το διαδίκτυο)
|
