«Θέλω λάβει το ποτήριον της σωτηρίας και θέλω επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου»

Ψαλμ. 116/ρις/13

Συγγενικό μας πρόσωπο παραβρέθηκε σε γάμο κάπου στη Μακεδονία και μας διηγήθηκε το εξής ασυνήθιστο, όμως τόσο όμορφο.

Όταν οι συνδαιτυμόνες σήκωναν το ποτήρι για να πιουν, αντί άλλης ευχής (όπως τα συνηθισμένα «Στην υγειά σας!», «Να ζήσουν!», «Να τους χαίρεστε!» και τα παρόμοια), σ’ εκείνο το γάμο χρησιμοποιούσαν μια διαφορετική ευχή, που πρώτη φορά έτυχε να ακούσουμε, λέγοντας: «Του Θεού να γίνει!»

Δεν γνωρίζουμε, βεβαίως, κατά πόσον οι άνθρωποι αυτοί είχαν συνείδηση του λόγου τους ή αν ίσως το έλεγαν από συνήθεια, ως κάποιο πατροπαράδοτο έθιμο. Αν ήμασταν εκεί θα τους ρωτούσαμε.

Εντούτοις, μαθαίνοντας για την καλή αυτή πρακτική αναρωτηθήκαμε, πόσοι πιστοί χριστιανοί έχουν την ίδια διάθεση, να λένε αλλά και να εύχονται μέσα από την καρδιά τους ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ!

Μεγάλος ο κατάλογος των ευχών που έχουν διαμορφωθεί στο λαό μας, (Χρόνια Πολλά, Καλή Πρωτοχρονιά, Καλά Χριστούγεννα, Καλή Ανάσταση, κ.λπ.), πολλές από τις οποίες και οι χριστιανοί συχνά επαναλαμβάνουν χωρίς καθόλου να σκέφτονται το περιεχόμενό τους.

Αλλά για τούτη την ευχή εμείς χαρήκαμε –που κάποιοι άνθρωποι βάζουν πρώτα τον Θεό– και βέβαια θυμηθήκαμε πως ήταν τούτο το καταστάλαγμα της δέησης του Χριστού, τότε που στον κήπο της Γεθσημανή προσευχήθηκε: «Πάτερ, εάν θέλης να απομακρύνης το ποτήριον τούτο απ’ εμού· πλην ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη» (Λουκ. 22/κβ/42).

Αν νομίζετε ότι είναι καλή συνήθεια, μπορείτε να τη μιμηθείτε κι εσείς. |