"ΤΥΧΙΚΟΣ" ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009 -- ΠΩΣ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΣΠΙΤΙΚΟ

Σε εμάς τις γυναίκες ο Θεός δίνει την ευθύνη να διατηρούμε μέσα στο σπιτικό μας την ειρήνη. Μια ειρήνη απαραίτητη για τον εαυτό μας, τον άντρα μας και τα παιδιά μας, θυμούμενες πως ο Χριστός είπε, ότι μας αφήνει τη δική Του ειρήνη, όχι την ψεύτικη ειρήνη που δίνει ο κόσμος.

Πώς όμως μπορούμε να αποκτήσουμε αυτή την ειρήνη του Χριστού; Θα ζητούσα να στρέψουμε την προσοχή μας σε λίγα εδάφια από την Α’ Επιστολή του Πέτρου (3/γ/3-5) όπου διαβάζουμε:

«Των οποίων [γυναικών] ο στολισμός ας ήναι ουχί ο εξωτερικός, ο του πλέγματος των τριχών και της περιθέσεως των χρυσίων ή της ενδύσεως των ιματίων, αλλ’ ο κρυπτός άνθρωπος της καρδίας, κεκοσμημένος με την αφθαρσίαν του πράου και ησυχίου πνεύματος, το οποίον ενώπιον του Θεού είναι πολύτιμον. Διότι ούτω ποτέ και αι άγιαι γυναίκες αι ελπίζουσαι επί τον Θεόν εστόλιζον εαυτάς, υποτασσόμεναι εις τους άνδρας αυτών».

Καθώς είναι αλήθεια ότι σε όλες εμάς τις γυναίκες, από το πιο μικρό κοριτσάκι μέχρι τις ηλικιωμένες κυρίες, αρέσει να έχουμε μια ωραία εμφάνιση –κι αυτό δεν είναι κακό, αρκεί, όπως λέει αλλού ο λόγος του Θεού, να μας ξεχωρίζει η σεμνότητα– ας προσέξουμε εδώ τα στολίδια που το Πνεύμα του Θεού συστήνει να έχουμε. Στολίδια που δεν παλιώνουν και που έχουν αξία για τον Θεό και την οικογένειά μας, και αυτά είναι η καθαρή καρδιά, η πραότητα και η ηρεμία. Όταν διαθέτουμε αυτά τα χαρακτηριστικά, έχουμε και το θεμέλιο για ένα ειρηνικό σπίτι. Είναι για τούτο απαραίτητο:

1. Να αγαπήσουμε το λόγο του Θεού και να τον διαβάζουμε^ και ό,τι διαβάζουμε να το ζούμε στην καθημερινή μας ζωή. Όταν υπακούω στον Θεό, έχω ειρήνη^ αντίθετα η ανυπακοή θα φέρει ανησυχία, λύπη και ενοχή.

2. Να μην έχουμε υπερβολική μέριμνα. Να εμπιστευόμαστε στον Θεό για το κάθε τι. Να λέμε σ’ Εκείνον τα προβλήματά μας με την προσευχή, και μετά να αναπαυόμαστε γνωρίζοντας ότι τα άκουσε και θα δώσει τις καλύτερες λύσεις.

3. Να γεμίζουμε τη σκέψη μας με καλά πράγματα, όπως διαβάζουμε στην Επιστολή προς Φιλιππησίους 4/δ/8-9: «Όσα είναι αληθή, όσα σεμνά, όσα δίκαια, όσα καθαρά, όσα προσφιλή, όσα εύφημα, αν υπάρχη τις αρετή και εάν τις έπαινος, ταύτα συλλογίζεσθε … και ο Θεός της ειρήνης θέλει είσθαι μεθ’ υμών».

Η αναστάτωση και η επιθετικότητα αρχίζει όταν φορτώνουμε το μυαλό μας με αρνητικά πράγματα και να μερικά παραδείγματα:

• Τι σκέφτομαι για τον άντρα μου; Δεν έχει καλά στοιχεία που θα τα εκτιμήσω και θα τον επαινέσω γι’ αυτά; Προσέχω τι λέξεις θα χρησιμοποιήσω στην επικοινωνία μου μαζί του, ώστε να μην τον προσβάλω, να μην τον ταπεινώσω; Τονίζω συνεχώς τα λάθη του, ενώ θα έπρεπε να αφήσω στον Θεό να τον διορθώσει, ίσως μάλιστα μέσα από τη δική μου συμπεριφορά, που θα είναι η πραότητα και η γλυκύτητα;

Δυστυχώς, συνηθίζουμε να διογκώνουμε τα λάθη των άλλων^ αν όμως τονίζαμε τα θετικά τους σημεία, αυτά θα κάλυπταν εκείνα που μας ενοχλούν και μας εκνευρίζουν.

• Το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά μας. Δεν ωφελεί ούτε εμάς ούτε εκείνα, το να τους λέμε διαρκώς τι δεν κάνουν σωστά, με φωνές και απειλές για τιμωρία. «Οι πατέρες [γιατί όχι και οι μητέρες] να μην εξοργίζετε τα παιδιά σας για να μην αποθαρρύνονται», λέει ο απόστολος Παύλος (Κολ. 3/γ/21).

• Με ποιο τρόπο λέμε τη γνώμη μας; Δεν ωφελεί να κάνουμε εκείνον που έχει διαφορετική γνώμη από τη δική μας να νιώσει ταπεινωμένος. Πρέπει να δείχνουμε σεβασμό με τη στάση μας, τον τόνο της φωνής μας, τις χειρονομίες, ακόμη και με τις εκφράσεις του προσώπου μας.

Ηρεμία, πραότητα και υποταγή, είναι ακριβώς αντίθετα από την ανησυχία, το άγχος και την υπερηφάνεια, που χαρακτηρίζουν σήμερα το πλήθος των γυναικών του κόσμου.

Όμως αυτό τον χαρακτήρα δεν τον αποκτούμε από τη μία μέρα στην άλλη. Χρειάζεται κάποια διαδικασία: Πρώτα πρέπει ν’ αναγνωρίσουμε ότι μας λείπει, ύστερα να ποθήσουμε την απόκτησή του και με όλη μας την καρδιά να στραφούμε στον Θεό, Εκείνον «όστις δίδει εις ημάς πλουσίως πάντα εις απόλαυσιν» (Α~ Τιμ. 6/ς/17). Με πολλή προσευχή πρέπει ν’ αφήσουμε το Άγιο Πνεύμα να εργαστεί και να μορφώσει μέσα μας τον Χριστό, που ήταν πράος και ταπεινός (Ματθ. 11/ια/29).

Όταν, λοιπόν, κατοικεί και κυριαρχεί μέσα μας ο Κύριος, είναι επόμενο και η δική μας συμπεριφορά ν' αντανακλά τις δικές Του ιδιότητες. Οι αφορμές για να νευριάσουμε και να οργιστούμε, δε θα πάψουν να υπάρχουν. Όμως η αντιμετώπισή τους από εμάς θα είναι εντελώς διαφορετική. Τα παιδιά και πάλι θα τσακώνονται, οι δουλειές θα είναι εξίσου πολλές και επείγουσες, ο σύζυγος κουρασμένος και απαιτητικός. Όμως εμείς, καθώς θα σκεφτόμαστε πώς μας θέλει ο Κύριος, θ' αντιμετωπίζουμε όλα αυτά με πολλή υπομονή και προσευχή, όχι μόνο, αλλά και με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος.

Πολλά έχει να κερδίσει η χαρούμενη και γλυκομίλητη μητέρα και σύζυγος από αυτή τη συμπεριφορά της:

• Τα παιδιά της, ζώντας σε ένα ήρεμο και ειρηνικό περιβάλλον, θα γίνουν κι αυτά ήρεμα και υπάκουα, αφού η μητέρα δε θα τους μεταδίδει το δικό της εκνευρισμό.

• Το σώμα της θα έχει λιγότερες πιθανότητες ν' αρρωστήσει, καθώς αφήνει όλη τη μέριμνά της στον Κύριο και δε φορτώνεται περισσότερο από το βάρος της κάθε μιας ξεχωριστής ημέρας.

• Οι δουλειές της θα γίνονται πιο γρήγορα και άνετα.

Ας κοιτάξουμε, λοιπόν, τον εαυτό μας στο φως και στον καθρέφτη του λόγου του Θεού, κι ας δούμε εσωτερικά και εξωτερικά (είναι το ίδιο σπουδαίο) αν μας στολίζουν πραότητα, σεμνότητα, ταπείνωση και ηρεμία.

Αν ο Θεός, όταν θέλησε να στείλει τον Υιό Του στον κόσμο, διάλεξε τη σεμνή και ταπεινή παρθένο Μαρία, τώρα που θέλει να κατοικεί μόνιμα σε ανθρώπινες καρδιές, δεν είναι λογικό να έχει ανάλογη απαίτηση;

Στην Αγία Γραφή ο Θεός λέει: «Εγώ κατοικώ εν υψηλοίς και εν αγίω τόπω· και μετά του συντετριμμένου την καρδίαν και του ταπεινού το πνεύμα, διά να ζωοποιώ το πνεύμα των ταπεινών και να ζωοποιώ την καρδίαν των συντετριμμένων» (Ησ. 57/νζ/15)

Ας ποθήσουμε λοιπόν κι εμείς και ας αποκτήσουμε το πράο και ήσυχο πνεύμα όπως ταιριάζει σε ΑΓΙΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. |