Ταξιδιωτικές εντυπώσεις

Εμπρός σε ένα θαύμα

Το αεροπλάνο άφησε το αεροδρόμιο της Αθήνας το πρωί της 25-9-09 και πέταξε αρχικά δυτικά, πάνω από τον Μαραθώνα, την Πεντέλη, την Πάρνηθα και τη Βοιωτία. Το θέαμα που είδαμε ήταν οι κατακαμένες εκτάσεις του περασμένου καλοκαιριού, δώρο των Ελλήνων στη νέα γενιά. Ύστερα ένα παχύ στρώμα νεφών έκρυψε από τα μάτια μας κάθε επαφή με τα γήινα, αφήνοντάς μας να σκεφτούμε πόσο κακό μπορεί να κάνει ο άνθρωπος στον εαυτό του και τους ομοίους του, υπηρετώντας στενά συμφέροντα ή ακόμη και την ανοησία του.

Η επόμενη εικόνα που είδαμε ήταν πλέον πέρα από τα σύνορα, στις βουνοκορφές της Αλβανίας, εκεί που τόσοι Έλληνες και Ιταλοί έχυσαν το αίμα τους –ανάμεσά τους και ο πατέρας μας– αντιμετωπίζοντας τις τρέλες διάφορων μεγαλομανών (Μουσολίνι, Χίτλερ και ημέτεροι), και αμέσως μετά τα ασυνήθιστα πολύχρωμα κτίρια καθώς περνούσαμε πάνω από την αλβανική πρωτεύουσα. Οι ταχύτητες ήταν μεγάλες και η απόσταση ως το αεροδρόμιο σχετικά μικρή^ ώσπου να το καταλάβουμε είχαμε προσγειωθεί στα Τίρανα. Εκεί μας περίμενε ο Αλφρέντ, ο Αλβανός νέος που είχαμε γνωρίσει πριν από 15 χρόνια στην Αθήνα, ο οποίος περίμενε μαζί με το παιδί του για να μας υποδεχθεί και να μας οδηγήσει στο σπίτι του, όπου είχαν μείνει η σύζυγός του Αλίντα με το μικρότερο παιδί. Δεν τους θεωρούμε απλά φίλους ούτε μόνο ως αδελφούς συγχριστιανούς αλλά σαν δικά μας παιδιά που μας τα χάρισε ο Θεός.

Η υποδοχή ήταν εγκάρδια και η φιλοξενία κυριολεκτικά «σαν στο σπίτι μας». Οι εννέα ημέρες που μείναμε συνολικά κοντά τους ήταν ένα ωραίο διάλειμμα από την καθημερινότητα, όμως και μια καλή ευκαιρία να γνωρίσουμε κάπως το γειτονικό λαό «στο γήπεδό του» και να σχηματίσουμε γνώμη γι’ αυτό που συντελείται σήμερα στην Αλβανία.

Παιδιά του κατηχητικού με τις ωραίες βιβλικές ζωγραφιές τους.	Σ' αυτό το ρωμαϊκό αμφιθέατρο που ανακαλύφθηκε το 1966 στο Δυρράχιο, "θηριομάχησαν" Χριστιανοί. Το άγιο αίμα τους --σαν σπόρος- γεννά ακόμη καινούργια νεόφυτα!
	Η αλβανική κοινωνία είναι ακόμη μπερδεμένη όπως και τα καλώδιά της...

Το ταξίδι αυτό αποτέλεσε πηγή μεγάλης συγκίνησης. Πριν από ακριβώς 20 χρόνια στο τεύχος 43, σελ. 579, με τίτλο: «ΑΛΒΑΝΙΑ – Περιμένοντας το θαύμα του Θεού» γράφαμε:

«Τόσο κοντινή σ’ εμάς μα και τόσο απομακρυσμένη από το Ευαγγέλιο και κάθε τι Χριστιανικό, η γειτονική Αλβανία είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που από χρόνια έχει δηλώσει ότι εκεί είναι όλοι άθεοι. Κάθε θρησκευτική δραστηριότητα έχει εκμηδενιστεί και απαγορεύεται απολύτως.

Παρόλα αυτά υπάρχουν αρκετοί που περιμένουν μια αλλαγή στην κατάσταση και προσεύχονται προς αυτή την κατεύθυνση. Κηρύγματα εκπέμπονται ραδιοφωνικά από την Ιταλία και μια νέα έκδοση της Καινής Διαθήκης στα αλβανικά κυκλοφόρησε πρόσφατα. (...) Ο Κύριος ας υψώσει οραματισμό και προετοιμασία στις καρδιές μας για μια επικείμενη θαυμαστή διακήρυξη του Ευαγγελίου και στην Αλβανία. (...) Μια νέα Ιεριχώ μας προκαλεί! Ας κυκλώσουμε με προσευχή τα αόρατα τείχη της Αλβανίας, περιμένοντας την κατάρρευσή τους με τη δύναμη του Θεού!»

Φαντάζεστε, λοιπόν, τη συγκίνησή μας, όταν από το παράθυρο του δωματίου που φιλοξενηθήκαμε, βλέπαμε κάθε νύχτα έναν τεράστιο φωτεινό σταυρό στο καμπαναριό μιας Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας να φωτίζει πάνω από όλα τα κτίρια της περιοχής σε όλη την πρωτεύουσα.

Χάθηκαν πολλές μάχες στα χρόνια που βασίλευε στην Αλβανία το κομουνιστικό αστέρι, γι’ αυτό καυχιόταν ότι σύντριψε το έργο του Χριστού, όμως ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει. Ύστερα από 20 ολόκληρα χρόνια, βρεθήκαμε ανάμεσα σε Αλβανούς χριστιανούς διαφόρων δογμάτων, που λάτρευαν στη γλώσσα τους τον Θεό και τον Σωτήρα Χριστό, αξιωμένοι κι εμείς οι ελάχιστοι να σταθούμε δίπλα τους υψώνοντας δοξολογία στον Κύριο των Δυνάμεων!

Το πρωί της 5 Οκτωβρίου κάναμε το ταξίδι της επιστροφής. Πετώντας πάνω από την Ελλάδα μια ολοκάθαρη ατμόσφαιρα επέτρεψε αυτή τη φορά να δούμε Κέρκυρα, Ήπειρο, Στερεά, Πελοπόννησο, και την πολυάνθρωπη Αττική. Ολόκληρη σχεδόν τη χώρα, που την προηγούμενη μέρα είχε διαλέξει εκείνους που θα την κυβερνήσουν για το επόμενο διάστημα, και αναρωτηθήκαμε:

1. Αν ζητούσε ψήφο ο Χριστός, πόσοι θα Τον επέλεγαν;

2. Η σημερινή “χριστιανική” Ελλάδα βρίσκεται άραγε σε καλύτερη πνευματική κατάσταση από τη βόρεια γείτονα;

Ειλικρινά, δεν μπορούμε να απαντήσουμε με βεβαιότητα. Ο Θεός ας ελεήσει και τις δύο χώρες, και τους δύο λαούς! |

• ΅Στιγμιότυπα από την Κοιλάδα της Σκιάς του Θανάτου
  (XVI) Περιμένοντας
• Του Θεού να γίνει!
• Λογοδοσία
• Νοσοκομείο ``Φιλαδελφία''
• Εμπρός σε ένα θαύμα
  
• Ποιος ή τι απειλεί τους Εβραίους;
  
• Πώς θα έχουμε ειρηνικό σπιτικό;
  [ΣΤΗΛΗ ΓΥΝΑΙΚΑΣ]
• Οι εκκλησιαστικές σχολές
• Το ηθικό μας πρόβλημα
• Προβλήματα “ιεροσύνης”…
• "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών <;>"

• ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

• Διαβάσματα

• "Εκ Καρδίας"  

  Οι «αναστατώσαντες την οικουμένην»

• Η Τελευταία Σελίδα

Ποιος ταΐζει τα παιδιά σου;