2η σελίδα

«Αν ξέραμε τι τρώμε...»

«ΠΑΝΤΑ ΔΟΚΙΜΑΖΕΤΕ, ΤΟ ΚΑΛΟΝ ΚΑΤΕΧΕΤΕ,
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ ΚΑΚΟΥ ΑΠΕΧΕΣΘΕ!» (Α~ Θεσ. 5/ε/21)

Φίλος καλός πρότεινε να διαβάσουμε ένα βιβλίο του κ. Κ. Μπαζαίου, με τον παραπάνω τίτλο, ενώ ο υπότιτλος έκανε το θέμα ακόμη πιο ενδιαφέρον: “Όλη η αλήθεια για το ψωμί, το λάδι, το κρασί, το γάλα και τον καφέ”.

Ο γράφων είναι από εκείνους που “τρώνε όλο το φαΐ τους”... Πώς όμως μπορείς να χαρείς το φαγητό αν συνεχώς ζεις κάτω από το φόβο για το τι τρως; Αυτός είναι και ο λόγος που βιβλία σαν κι αυτό του τίτλου, ακόμη και αν διαβάζονται, δεν διαβάζονται με διάθεση να τηρηθούν...

Ο «Τ» όμως δεν είναι βήμα υγιεινής διατροφής. Τουλάχιστον όχι όσον αφορά τη διατροφή αυτού του σαρκίου. Γιατί, λοιπόν, καταπιάστηκε με τούτο το θέμα;

Ακριβώς επειδή και το πνεύμα του ανθρώπου τρέφεται, και μάλιστα εκεί η προσοχή μας πρέπει να είναι ακόμη πιο μεγάλη, διότι, αν κακή διατροφή μπορεί να προκαλέσει βλάβες στη σωματική υγεία, κακή πνευματική διατροφή μπορεί να επιφέρει ακόμη και πνευματικό θάνατο.

Ποιες μπορεί να ονομαστούν τροφές για τον πνευματικό άνθρωπο; Πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα είναι ο λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή. Αλλά ως τι την διαβάζουμε; Πώς την διαβάζουμε; Με τι γυαλιά την διαβάζουμε; Και, κυρίως, με ποιον διαμεσολαβητή και ερμηνευτή;

Μέσα στις ευκολίες που προσφέρει η σύγχρονη εποχή μας είναι η γρήγορη μετάδοση γνώσης και πληροφοριών. Αυτό έχει θετικά μα και αρνητικά σημεία, επειδή, μέσα στις πολλές πληροφορίες που δεχόμαστε, είναι σχεδόν αδύνατο, σίγουρα όμως όχι εύκολο, να γνωρίζουμε πάντοτε την πηγή αυτών των πληροφοριών και μάλιστα την αξιοπιστία τους.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να προσέχουμε πάντα ποιος λέει το κάθε τι και, αν είναι δυνατό, να διακρίνουμε και να καταλαβαίνουμε, γιατί το λέει.

Εκτός από τους φανερούς εχθρούς της βιβλικής αλήθειας –άθεους και αρνητές– δυστυχώς υπάρχουν πάρα πολλοί που παρουσιάζονται ως φίλοι του Ευαγγελίου αλλά στην πραγματικότητα λειτουργούν με σκοπό να δηλητηριάσουν την πίστη και να μας αποπροσανατολίσουν και παρασύρουν σε χώρους έξω από την αλήθεια και τη σωτηρία.

Χιλιάδες είναι οι νέες και παλαιές αιρέσεις –και στο διαδίκτυο– που, στηριγμένες πίσω από δήθεν “αποκαλύψεις” και “ανακαλύψεις”, σπέρνουν αμφιβολίες ως προς την αξιοπιστία των ιερών κειμένων και προβάλλουν ερμηνείες που μοναδικό σκοπό τους έχουν την απόκρυψη της αλήθειας, την υποβάθμιση της αξίας της λυτρωτικής θυσίας του Χριστού, την αντικατάσταση των ηθικών αρχών της Βίβλου με σύγχρονες “φιλελεύθερες” απόψεις που δικαιολογούν την αμαρτία και, κυρίως, προάγουν το συμβιβασμό...

Απέναντι σε όλα αυτά, ποια πρέπει να είναι η στάση του πιστού;

Ασφαλώς και οι χριστιανοί δεν φορούν –δεν πρέπει να φορούν– παρωπίδες. Ασφαλώς δεν απαγορεύεται να ακούσουν μία διαφορετική άποψη. Ασφαλώς και δεν έχουν να φοβηθούν τον αντικείμενο.

Αυτό όμως πρέπει πάντα να γίνεται με βάση την αποστολική συμβουλή που λέει: «ΠΑΝΤΑ ΔΟΚΙΜΑΖΕΤΕ, ΤΟ ΚΑΛΟΝ ΚΑΤΕΧΕΤΕ, ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ ΚΑΚΟΥ ΑΠΕΧΕΣΘΕ!» (Α~ Θεσ. 5/ε/21).

Και ας μην ξεχνάμε πως το «δοκιμάζετε» εδώ δεν σημαίνει σαν μωρά να βάζουμε στο στόμα κάθε τι που βρίσκουμε εμπρός μας, αλλά ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΟΥΜΕ ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΕ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ την ποιότητα και την αξία όλων εκείνων που ο κόσμος προσπαθεί να βάλει στο τραπέζι μας.

Ας ξέρουμε λοιπόν τι τρώμε! |