Πιο βαθιά στη Βίβλο -- Πιο κοντά στη ζωή     .
Το περιοδικό που ενώνει τους πιστούς του Χριστού

Αρχική σελίδα (HOME)
Από τον εκδότη
Έγραψαν για μας
  Επικοινωνία
   
Λ
ΛΛΛ
ΛΛΛΛΛ
ΙΙ

Για να διαβάσετε το τρέχον τεύχος σε έντυπη μορφή
πατήστε την άνω εικόνα.

Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α
Τ Ε Υ Χ Ο Υ Σ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
Πατήστε στους τίτλους των άρθρων
Α Ρ Θ Ρ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α





  Μ Ο Ν Ι Μ Ε Σ
Σ Τ Η Λ Ε Σ


Αλληλογραφία
Υπηρέτες... Θεού; (2)


"Εκ Καρδίας"

Πιστεύετε σε θαύματα;


Η Τελευταία Σελίδα

Πώς περνάει ο καιρός...

Τελευταία σελίδα


Πώς περνάει ο καιρός!!!



«Διότι είμεθα ξένοι ενώπιόν σου και πάροικοι, καθώς πάντες οι πατέρες ημών· αι ημέραι ημών επί της γης είναι ως σκιά, και μονιμότης δεν υπάρχει»
(Α~ Χρον. 29/κθ/15)

Θέλουμε να ζήσουμε, όσο το δυνατόν περισσότερο, όμως ένα κύμα σαν αυτό της θάλασσας, μας ακολουθεί σταθερά, θέλοντας να σβήσει τα ίχνη της ζωής μας.

Ο άνθρωπος ανέκαθεν ήθελε να αφήσει μνημεία της παρουσίας του στον κόσμο αυτό^ σ’ αυτό οφείλουν την ύπαρξή τους οι προϊστορικές βραχογραφίες και όλα τα μεγάλα οικοδομήματα της αρχαιότητας.

Αλλά και εμείς, ο καθένας μας, βλέπουμε τα παιδιά μας και τα έργα μας ως κάτι που αξίζει να μείνει για να θυμίζει το διάβα μας σ’ αυτή τη ζωή, καθώς όλοι νομίζουμε πως ό,τι κάναμε και ό,τι υπήρξαμε, κάτι αξίζει για να το θυμούνται οι επερχόμενοι.


Να όμως που το πέρασμά μας έχει τόση σύντομη διάρκεια... Όταν πέθανε μία θεία μας, ανάμεσα στις πολλές φωτογραφίες που εκείνη κρατούσε ως θησαυρό σ’ ένα κουτί, προσπαθούσαμε να διακρίνουμε γνωστά πρόσωπα. Αλλά τα περισσότερα ήταν άτομα εντελώς άγνωστα σ’ εμάς, και όταν ρωτήσαμε άλλους συγγενείς, κανένας δεν τους γνώριζε... Σαν εικόνες αποτυπωμένες στην άμμο, πέρασαν και έσβησαν από τις μνήμες τις δικές μας και των άλλων.

Ο σοφός  Παροιμιαστής έγραψε: «Τα τρία ταύτα είναι θαυμαστά εις εμέ, μάλιστα τέσσαρα δεν εννοώ· Τα ίχνη του αετού εις τον ουρανόν· τα ίχνη του όφεως επί του βράχου· τα ίχνη του πλοίου εν μέσω της θαλάσσης· και τα ίχνη του ανθρώπου εν τη νεότητι» (Παρ. 30/λ/18-19). Και ο Ψαλμωδός προσεύχεται στον Θεό: «Μνήσθητι πόσον βραχύς είναι ο καιρός μου, εν τίνι ματαιότητι εποίησας πάντας τους υιούς των ανθρώπων» (Ψαλ. 89/πθ/47).

Αλλά βεβαίως ο Θεός δεν χρειάζεται να Του υπενθυμίζουμε κάτι. Εμείς έχουμε ανάγκη να θυμόμαστε την πραγματικότητα και να ετοιμαζόμαστε για την επόμενη κατάσταση. Αντίθετα από αυτό που κάνουν οι άνθρωποι, που αποφεύγουν να σκέφτονται το τέλος της ζωής τους, ο Μωυσής ευχόταν: «Είθε να ήσαν σοφοί, να ενόουν τούτο, να εσυλλογίζοντο το τέλος αυτών» (Δευτ. 32/λβ/29).

Ας χαρίσει ο Θεός σ’ εμάς τούτη τη σοφία! |