Πιο βαθιά στη Βίβλο -- Πιο κοντά στη ζωή     .
Το περιοδικό που ενώνει τους πιστούς του Χριστού

Αρχική σελίδα (HOME)
Από τον εκδότη
Έγραψαν για μας

 
Επικοινωνία


   
Λ
ΛΛΛ
ΛΛΛΛΛ

ΙΙ

Για να διαβάσετε το τρέχον τεύχος
σε έντυπη μορφή
πατήστε την άνω εικόνα.

Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α
Τ Ε Υ Χ Ο Υ Σ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011

Πατήστε στους τίτλους των άρθρων

Α Ρ Θ Ρ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α













  Μ Ο Ν Ι Μ Ε Σ Σ Τ Η Λ Ε Σ




Αλληλογραφία
Υπηρέτες... Θεού; (2)



"Εκ Καρδίας"

Πιστεύετε σε θαύματα;



Η Τελευταία Σελίδα

Πώς περνάει ο καιρός...


Πρακτικός Ευαγγελισμός


Το μέσο ή το μήνυμα;


Το 1964 ο γνωστός φιλόσοφος Marshall McLuhan έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Το Μέσο είναι το Μήνυμα»  (The Medium is the Message). Στο βιβλίο εξηγούσε ότι το μέσο ή η μορφή με την οποία μεταδίδεται ένα μήνυμα είναι ακόμη πιο σημαντικό από το ίδιο το μήνυμα. Δυστυχώς, αυτή η θεωρία συχνά εφαρμόζεται στον ευαγγελισμό και για το πώς θα δώσουν οι Χριστιανοί στους άλλους το μήνυμα του ευαγγελίου. Με άλλα λόγια, η έμφαση δίνεται στον ευαγγελιστή (δηλαδή εμάς) και όχι στο περιεχόμενο του μηνύματος που κηρύττεται. Αυτό είναι το κίνητρο που βρίσκεται πίσω από τη δημοφιλή σκέψη μεταξύ των χριστιανικών εκκλησιών τον τελευταίο καιρό, να επικεντρώνουν δηλαδή στην επιθυμία του ακροατή.

Αυτός ο τρόπος σκέψης λέει πως αν θέλουμε να “πλησιάσουμε μια κουλτούρα” πρέπει να μιμηθούμε αυτή την κουλτούρα με κάποιο τρόπο. Η ιδέα ότι περισσότεροι άνθρωποι θα ελκύονται στην εκκλησία, αν ο ιεροκήρυκας είναι πιο δροσερός ή πιο αστείος ή σε περισσότερο συγχρονισμό με την εποχή, οδηγεί στην υπόθεση ότι είναι η προσωπική του γοητεία που οδηγεί τους ανθρώπους στον Χριστό. Ατυχώς, αυτό επίσης οδηγεί σε αποδυνάμωση του ευαγγελίου, προκειμένου να είναι περισσότερο αποδεκτό πολιτισμικά, ακόμη και αν πάψει να είναι τελικά εκείνο που βρίσκεται στη Γραφή. Επιπλέον, αυτό σημαίνει ότι το μήνυμα του Ευαγγελίου δεν αρκεί από μόνο του αλλά χρειάζεται μια μικρή βοήθεια από εμάς(!)



Σε αντίθεση με αυτό, ας προσέξουμε την παραβολή που βρίσκεται στο Κατά Μάρκον 4/δ/26-29, όπου ο Ιησούς εξηγεί τον τρόπο που λειτουργεί ο ευαγγελισμός: «Ούτως είναι η βασιλεία του Θεού, ως εάν άνθρωπος ρίψη τον σπόρον επί της γης, και κοιμάται και σηκόνηται νύκτα και ημέραν, και ο σπόρος βλαστάνη και αυξάνη καθώς αυτός δεν εξεύρει. Διότι αφ' εαυτής η γη καρποφορεί, πρώτον χόρτον, έπειτα αστάχυον, έπειτα πλήρη σίτον εν τω ασταχύω. Όταν δε ωριμάση ο καρπός, ευθύς αποστέλλει το δρέπανον, διότι ήλθεν ο θερισμός».

Ο Ιησούς λέει ότι ο γεωργός είναι ανίδεος για το πώς ο σπόρος μεταμορφώνεται σε ένα ώριμο φυτό. Αφότου σπείρει το σπόρο, ο γεωργός πηγαίνει για ύπνο τη νύχτα. Ξέρετε τι συμβαίνει τότε; Ένα φυτό μεγαλώνει από τη μια νύχτα στην άλλη, ενώ ο γεωργός κοιμάται! Προφανώς ο σπόρος αντιπροσωπεύει το ευαγγέλιο και ο γεωργός αντιπροσωπεύει όσους από εμάς το κηρύττουμε. Εμείς σπείρουμε το σπόρο –δηλαδή εξηγούμε το Ευαγγέλιο στους ανθρώπους– και μερικοί πιστεύουν και λαβαίνουν ζωή^ άλλοι όμως δεν το κάνουν. Ένα πράγμα είναι σαφές, ωστόσο. Η επιτυχία της προσπάθειας δεν εξαρτάται τελικά από εμάς. Η δύναμη του ευαγγελίου είναι στο ίδιο το μήνυμα και στο έργο του Πνεύματος, δεν είναι στο στυλ ή την ικανότητα του σπορέα.  [Σημ. «Τ»: Δεν είναι στη μουσική ή τη διακόσμηση, δεν είναι στη ρητορεία ή στον επαγγελματισμό, δεν είναι στα πτυχία ή την καταγωγή.]

Ο Παύλος κατανόησε αυτή την αρχή και εξήγησε τον ευαγγελισμό του ως εξής: «Εγώ εφύτευσα, ο Απολλώς επότισεν, αλλ' ο Θεός ηύξησεν» (Α~ Κορ. 3/γ/6). Ο Θεός είναι Αυτός που στην πραγματικότητα ελκύει τους αμαρτωλούς στον εαυτό Του, αλλάζει τις καρδιές τους και τους κάνει να αγιαστούν. Ο Παύλος και ο Απολλώς ήταν και οι δύο πιστοί, αλλά δεν ήταν η εξήγηση της υπερφυσικής ζωής και ανάπτυξης των νέων πιστών.

Ο Ιησούς τονίζει σκόπιμα την απουσία επιρροής του γεωργού στην ανάπτυξη του σπόρου. Στην πραγματικότητα, τονίζει ότι ο αγρότης, μετά τη σπορά, απλώς πήγε σπίτι του και κοιμήθηκε. Αυτό είναι αμέσως ανάλογο με τις προσπάθειές μας ως ευαγγελιστών. Για να σωθεί ένα άτομο, πρέπει να τον ελκύσει και να αναγεννήσει την ψυχή του το Πνεύμα του Θεού.

Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την αντίληψη ότι τα αποτελέσματα των ευαγγελιστικών προσπαθειών εξαρτώνται άμεσα από εμάς. Συνεπώς, δεν πρέπει να κατηγορούμε τους εαυτούς μας αν δεν βλέπουμε άμεσα αποτελέσματα. Από την άλλη πλευρά, δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε δόξα όταν συναντάμε επιτυχία. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο γεωργός, είναι να σπείρει, και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε εμείς, είναι να κηρύξουμε. Φυσικά, το γεγονός ότι ο αγρότης πήγε για ύπνο δεν είναι δικαιολογία για τεμπελιά από το μέρος μας. Ο γεωργός πήγε για ύπνο αφού όμως προηγουμένως έσπειρε επιμελώς το σπόρο του.

Η περιγραφή του Ιησού για τον αγρότη παρέχει το μοντέλο μας για την μαρτυρία. Πρέπει να σπείρουμε τον σπόρο του Ευαγγελίου. Στη συνέχεια θα πρέπει να εμπιστευόμαστε στον Θεό για τα αποτελέσματα, αφού μόνο το Πνεύμα μπορεί να δώσει ζωή (Β~ Κορ. 3/γ/6). Ο Ιησούς απάντησε, «Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού» (Ιωάν. 3/γ/5).

Δεν είναι το μέσον, λοιπόν, το μήνυμά μας. Το μήνυμά μας δεν πρέπει να είναι ο άνθρωπος –θα κηρύξει ο τάδε ή θα προβληθεί η τάδε ταινία κ.λπ.– αλλά το Ευαγγέλιο και ΜΟΝΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ. |

------------------------------------
Άρθρο του Dennis Thorfeldt στο περιοδικό «The Berean News», Νοέμβριος 2011.