|
ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΕΙ;
|
Για
άλλη μια φορά ο ναός της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ έγινε πεδίο μάχης μεταξύ
Ελληνορθόδοξων και Αρμένιων «χριστιανών» στις 29-12-09 (16 με το παλαιό
ημερολόγιο) με αφορμή τον ετήσιο καθαρισμό του.
Παρόμοια δυσάρεστα γεγονότα συμβαίνουν σχεδόν κάθε χρόνο, καθώς οι
κληρικοί και των δύο δογμάτων ερίζουν στη διάρκεια του καθιερωμένου
ετήσιου σαρώματος της Βασιλικής της Γεννήσεως για το ποιος θα καθαρίσει
τι στο αρχαίο οικοδόμημα, όπου οι Έλληνες αγωνίζονται να διατηρήσουν τα
δικαιώματά τους έναντι των Αρμένιων, οι οποίοι επιδιώκουν να διευρύνουν
την παρουσία και επιρροή τους στα προσκυνήματα.
Ο ναός είναι χωρισμένος σε “ιδιόκτητες περιοχές” όπου μπορούν να
προσεύχονται οι μεν αλλά όχι οι δε. Εν προκειμένω την μεν οροφή του
παρεκκλησίου καθαρίζουν οι Ορθόδοξοι, ενώ το δάπεδό του οι Αρμένιοι, οι
οποίοι όμως συνήθως εμποδίζουν τους Ορθοδόξους και αυτή τη φορά δεν
τους άφηναν να κινήσουν τη σκάλα τους για να προβούν στον καθαρισμό της
οροφής… με αποτέλεσμα λόγω των ταραχών ο ναός να παραμείνει κλειστός
για τους προσκυνητές.
Όταν τελικά επήλθε κάποια συμφωνία και ενώ ένας Αρχιμανδρίτης ανέβηκε
στη σκάλα για να καθαρίσει, οι Αρμένιοι έσπασαν τον κλοιό της
Αστυνομίας, κτύπησαν αστυνομικούς, έσπασαν δύο δάκτυλα ενός Μοναχού και
άλλους τραυμάτισαν με καρέκλες και σκουπόξυλα, ώσπου ήρθαν τα ΜΑΤ για
να τους χωρίσουν…
Δυστυχώς, πολλοί είναι έτοιμοι να παλέψουν για να καθαρίζουν
αντικείμενα αλλά ενδιαφέρονται για τον εσωτερικό τους καθαρισμό; Το
Ιουστινιάνειο «ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ» το ξέρουν όλοι, όμως τα
πράγματα δυσκολεύουν στην εφαρμογή. Κρίμα. |
ΠΑΝΤΑ ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΑΛΛΑΓΗ...
|
Γ
ράψαμε
στο προηγούμενο τεύχος για την αλλαγή στην Εκτελεστική Διακονία (Ε.Δ.)
των Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών στη χώρα μας και πως ύστερα από
πολλά χρόνια λειτούργησαν επιτέλους ελεύθερες διαδικασίες εκλογής.
Δεν
πιστέψαμε βέβαια ούτε προς στιγμή ότι η “παλαιά φρουρά” θα ήταν πρόθυμη
να παραδώσει αμαχητί τα “ινία”, κι αυτό άρχισε να διαφαίνεται με
διάφορες κινήσεις. Σ’ αυτές ίσως μπορεί να συμπεριληφθεί και ένα άρθρο
που με υπογραφή Β.Τ. δημοσιεύθηκε στην «Εφημεριδούλα» (11/2009 σελ. 2) με τίτλο «Η Ανανέωση των Εκκλησιών», από όπου και το παρακάτω απόσπασμα:
Η
ανανέωση των εκκλησιών περνάει από μέσα μας! Αλήθεια αυτονόητη που όμως
πολύ δύσκολα μεταφράζεται στις κινήσεις μας, στις πράξεις μας, στις
σκέψεις μας, γιατί φοβηθήκαμε τους άλλους γύρω μας. Εκείνους που
συμφωνούν μαζί μας, αλλά και εκείνους που διαφωνούν με εμάς. Και αυτό
μας οδήγησε ξανά και ξανά σε κινήσεις που σκεπάστηκαν από την γνώμη της
πλειοψηφίας, είτε αυτής που συμπορεύεται είτε αυτής που αντιτίθεται.
Ντύσαμε τα επιχειρήματά μας –τα ίδια αυτά τα επιχειρήματα έγιναν το
ρούχο των μύχιων σκέψεών μας και συναισθημάτων μας– με εκλογίκευση και
πνευματικοποίηση. Επιχειρήματα που μας οχύρωναν όλο και πιο πολύ
απέναντι σε άλλους και μας συσπείρωναν όλο και πιο πολύ μαζί με
κάποιους άλλους. Άσχετα που ακόμη και αυτοί που συσπειρώθηκαν μαζί μας
και με τις «ιερές» απόψεις μας, ο καθένας είχε τις δικές του,
διαφοροποιημένες από τις δικές μας, ιδιαίτερες ανάγκες του που
εξυπηρετούσε με την συσπείρωση αυτή. Ένας αισθανόταν εντελώς
αποκλεισμένος, άλλος αισθανόταν τοποθετημένος σε λάθος πόστο, άλλος
κυριευόταν από την αίσθηση της «δίκαιης» ανταπόδοσης μετά τόσα χρόνια,
άλλος συνεπάρθηκε από την αίσθηση να ανήκει σε μια ομάδα που είχε
συνυπογράφοντες «αξιόλογους» ανθρώπους, άλλος κινήθηκε γιατί έπρεπε να
αρπάξει την ευκαιρία μιας και ο χρόνος περνούσε και δεν μπορούσε άλλο
να περιμένει, αλλά και άλλος συντάχθηκε γιατί η στεγνή από καρποφορία
έργου πορεία του αναδρομικά έπρεπε να βρει την κάλυψή της από το
γεγονός ότι κάποιοι άλλοι «έφταιγαν» γι’ αυτό.
Ο
συντάκτης του παραπάνω κειμένου με τούτα και άλλα που γράφει, φανερώνει
την κάπως συγκαλυμμένη επιφύλαξή του για τις αλλαγές που έλαβαν χώρα
και μάλλον αμφιβάλλει για την αξία της έννοιας της πλειοψηφίας, αλλά
δεν αντέχει να αποφύγει τον πειρασμό να κρύψει πίσω από την όποια
“ομοιότητα” τα όσα λάθη έγιναν τις τελευταίες δεκαετίες, με τις
γενικότητες της παρακάτω απαισιόδοξης παραγράφου:
Μεταμορφωθήκαμε
σε εκφορείς απόλυτων και καταδικαστικών κρίσεων για την κατάσταση που
θέλουμε να αλλάξουμε, ενώ η εγκαθίδρυση μας στις θέσεις, που τόσο
κάποιοι επιπόθησαν, απλώς θα μας αποδείξει –ζήτημα χρόνου– ότι τελικά
δεν είμαστε και τόσο διαφορετικοί από αυτούς που αντικαταστήσαμε ή ότι
εκείνοι τελικά δεν ήταν και τόσο «κακοί» σε αυτά που έκαναν.
Σίγουρα δεν θα είναι εύκολη η πορεία της νέας Ε.Δ., ιδιαίτερα μάλιστα
όταν έντεχνα τείνουν να περιορίσουν το ρόλο της μόνο σε δήθεν
“πνευματικά” ζητήματα, χωρίς έλεγχο επί των περιουσιακών στοιχείων της
Κοινωνίας, τα οποία ο επί σειρά ετών πρόεδρος Θ.Κ. είχε φροντίσει να
συγκεντρώσει σε δύο Σωματεία που όχι τυχαία ελέγχονται από στενό κύκλο
συγγενών και ημετέρων...
Εκτιμούμε ότι δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στο επίσημο έντυπο της Κοινωνίας ΕΕΕ, «Ελεύθερο Ευαγγελικό Βήμα» (τ. 62, σελ. 58), που εκδίδεται από τον πρόεδρο της Ε.Δ. τους τελευταίους μήνες κ. Σπ. Φίλο, αποσιωπήθηκαν τα ονόματα των μελών της νέας σύνθεσης παρ’ όλο που για τον ...αριθμό τους γίνεται λόγος δύο φορές(!).
Επίσης, όπως ήδη γράψαμε, κάποιοι που απέφυγαν την καταψήφιση διά της
εγκαίρου παραιτήσεως, καραδοκούν τώρα να εμφανιστούν ξανά στο
προσκήνιο, μόλις κάτι δεν πάει καλά, ως δήθεν “σωτήρες” καταστάσεων,
πρακτική που έχουν εφαρμόσει και άλλοτε...
Αν όμως απομένει κάποια “αγάπη για το έργο”, ιδού η ευκαιρία
να το αποδείξει η παλαιά φρουρά, αφήνοντας τόπο στα νέα πρόσωπα, εκτός
και αν δεν εμπιστεύεται ούτε το “έργο των χειρών της”... |
Σ
τη γιορτή του Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσόστομου (14-11-09) μαζεύτηκαν
1 Πατριάρχης,
3 Αρχιεπίσκοποι και
50 Μητροπολίτες
και το περιοδικό «Ιωάννης ο Βαπτιστής» αναρωτιέται τι εξυπηρετεί τούτη η πρακτική:
...
γιατί πρέπει σώνει και καλά να τιμώνται εν ζωή οι Μητροπολίτες, με
πολυδάπανες και πολυαρχιερατικές εκδηλώσεις; Λησμονούν τελείως τα δύο
φοβερά χωρία του Κυρίου μας (Ματθ. 6/ς/2, Λουκ. 16/ις/25); (…)
Πότε
όλοι εμείς οι χριστιανοί, που υποτίθεται ότι μας ενδιαφέρει να γραφτεί
το όνομά μας στον «τόμο» του ουρανού, στο βιβλίο του Θεού, πότε θα
κατανοήσουμε, ότι η τόση σπατάλη για τιμητικές γιορτές και τιμητικούς
τόμους είναι η χαριστική βολή εις βάρος των φτωχών της γης;
Φωτο από άλλη παρόμοια επισκοπική σύναξη...
Σ
υμφωνούμε με την απορία, προσθέτοντας ένα ακόμη λόγο του Χριστού: «Λαμβάνετε δόξαν ο εις παρά του άλλου, και δεν ζητείτε την δόξαν την παρά του μόνου Θεού» (Ιωάν. 5/ε/44). |
|
|
ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ
ΣΕ ΜΟΡΦΗ
PDF
|
