"ΤΥΧΙΚΟΣ" ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ-ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2010 -- ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ

Σε κάποια ιστοσελίδα διαβάσαμε την εξής “περισπούδαστη” και συνάμα “διαφωτιστική” ρήση:

«Τελικώς η αλήθεια είναι ΜΙΑ και τρομακτική, όλα είναι ΨΕΜΑΤΑ! Παράδεισος, κόλαση, αιωνιότητα κ.λπ.».

Να ήταν όλα τόσο απλά και να ξεκαθάριζαν με μία δήλωση! Αλλά αυτός που γράφει τα παραπάνω “πήγε, είδε και ήρθε να μας αποκαλύψει την αλήθεια”, ή προσπαθεί να περάσει τη δική του “αλήθεια” και όποιον πάρει ο χάρος; Μάλλον την ανοησία του^ την αφροσύνη του^ την επιπολαιότητά του διακηρύσσει και μάλιστα “σε πακέτο”!

Και αν «όλα είναι ΨΕΜΑΤΑ», όπως μας λέει, για ποιο λόγο θα πρέπει να εξαιρεθεί από τους ψεύτες ο εν λόγω "φωτοδότης"; Και γιατί να γίνεται τόσος θόρυβος; Μήπως για να πείσει τον εαυτό του να δεχτεί εκείνο που δεν είναι εύκολο ούτε ο ίδιος να πιστέψει; Μάλλον! |

Και άλλη μια περίπτωση...

Στο διαδίκτυο βρήκαμε το παρακάτω απόκομμα από την παλιά εφημερίδα «Κόκκινος Καπνάς», που εκδιδόταν στο Σουχούμι (Αμπχαζία) της Σοβιετικής Ένωσης, και μαρτυρεί ως πού μπορεί να φτάσει ο αποπροσανατολισμός που κάποιοι είναι πρόθυμοι να υποστούν:

«Τόσο με πειράζει η δουλεία στην οποία το καθήκον με υποβάλλει, τόσον ποθώ την ελευθερίαν την οποίαν η κοινωνικοί θεσμοί μου απαγορεύουνε, ώστε μου κατεβαίνει πολλές φορές η ιδέα της αυτοκτονίας. Απορώ πώς οι άνθρωποι σφυρηλατήσανε τέτοιες αλυσίδες οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Τιμή, καθήκον, αξιοπρέπεια κ.τ.λ. θρησκεία, νόμοι, πρόληψες, όλα και τίποτες άλλο. Ω! πόσο ζηλεύω τους τσιγγάνους. Είναι οι μόνοι άνθρωποι, οι αληθινοί άνθρωποι».

Δικαίωμα του καθενός είναι να διαλέγει τον τρόπο και τους σκοπούς της ζωής του. Δικαίωμά του επίσης να θέλει να ζει όπως οι “τσιγγάνοι” ή και να μη ζει καθόλου...

Με ή χωρίς αξιοπρέπεια, μακριά από τον Χριστό η ζωή, δυστυχώς, είναι το ίδιο θλιβερή και άσκοπη. |

	Προσπαθούμε να διατηρούμε το ύφος και την ορθογραφία του πρωτότυπου Το τραπέζι του Ευαγγελίου Στο περιοδικό «Ιωάννης ο Βαπτιστής» (Δεκ. 2009), διαβάσαμε τα εξής ωραία: Μας καλεί ο Θεός για να μας περιποιηθεί. Να μας σερβίρει την αγάπη Toυ. Και την σερβίρει με το ευαγγέλιό Του. «Εκάλεσεν υμάς διά του ευαγγελίου ημών εις περιποίησιν δόξης» (Β~ Θεσ. 2/β/14). (...) Το ευαγγέλιο είναι γλύκα. Αν το μέλι το δοκιμάζεις με το στόμα, τη γλύκα του ευαγγελίου την δοκιμάζεις με τ’ αυτιά. Αρκεί να τα ’χης ανοιχτά, ν’ ακούνε προσεκτικά. Ερώτημα: Εμείς προτιμούμε να “σερβιριζόμαστε” στην τράπεζα του Κυρίου ή εκείνη των δαιμονίων; (Α~ Κορ. 10/ι/21) \| Για τις Εκκλησιαστικές Συνόδους Στο βιβλίο του πρ. Γ. Μεταλληνού με τίτλο «Ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς Πατέρας της Θ~ Οικουμενικής Συνόδου» (Μετέωρα 2009) και στις σελίδες 10-11 διαβάσαμε τα παρακάτω, σχετικά με τη λειτουργία των Εκκλησιαστικών Συνόδων και τον επηρεασμό τους από παράγοντες ξένους προς το Πνεύμα του Θεού. Διαβάστε και συμπεράνετε: «Μετά την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο (691/2) έχουμε τέτοια παραδείγματα μέσα στη ζωή της Εκκλησίας, από τα τέλη του 7ου αιώνος και εξής. Οι Άγιοι να θεωρούνται ως καινοτόμοι, οι Άγιοι να θεωρούνται ως αιρετικοί, διότι δεν συμφωνούσαν με μια πολιτική Θεολογία, η όποια είχε διαδοθεί, με Ιεράρχες και Θεολόγους, οι οποίοι προσπαθούσαν να τα έχουν καλά με την εξουσία, για να καρπούνται οφέλη γήινα και προσωρινά. Το 1343 εφυλακίσθη ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στη φυλακή των ανακτόρων και το 1344 καταδικάσθηκε σε ακοινωνησία! Σύνοδοι είχαν καταδικάσει παλαιότερα τον Ιερό Χρυσόστομο, (σκεφτείτε τον ιερό Χρυσόστομο!) δύο φορές σε εξορία, ώστε να πεθάνει στην εξορία. Ανάλογες Σύνοδοι κατεδίκασαν τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, γιατί δεν ήταν πρόθυμος να υπηρετήσει τα συμφέροντα των ισχυρών του εκκλησιαστικού χώρου και της πολιτείας. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο, αγαπητοί αδελφοί, Σύνοδοι που θεωρούνται Ορθόδοξοι, να αθωώνουν τους ένοχους και να καταδικάζουν τους Αγίους. Αυτό το φαινόμενο, που σημαίνει διαστροφή της Παραδόσεως εκ μέρους των, που αποκαλύπτει την εκκοσμίκευση του εκκλησιαστικού χώρου, θα συνεχίζεται όσο υπάρχει η αμαρτία, και φοβερά αποστασία, μέσα στο ράσο. (...) Φτάσαμε όμως σε καταστάσεις, αγαπητοί αδελφοί, που άλλη είναι η γνώμη του λαού, άλλη είναι η γνώμη των πρεσβυτέρων, του κλήρου του ευρύτερου, άλλη είναι η γνώμη των Επισκόπων και τελικά άλλα αποφασίζουν οι Σύνοδοι. Αυτή είναι η κακοτυχία, η όποια μας δέρνει. (…).» Δυστυχώς έτσι λειτουργούσαν και λειτουργούν αείποτε οι “Εκκλησιαστικές Σύνοδοι”, υπηρετώντας ξένες σκοπιμότητες – κυρίως της εκάστοτε άρχουσας τάξης. Έτσι πριν μερικά χρόνια το Οικουμενικό Πατριαρχείο συγκάλεσε Μείζονα και Υπερτελή Σύνοδο, η οποία αποφάσισε διακοπή της κοινωνίας των Αρχιερέων του Οικουμενικού Θρόνου με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Έτσι επέβαλαν την ακοινωνησία του θεολόγου κ. Ν. Σωτηρόπουλου, παλαιότερα των Ιερωνυμικών επισκόπων και ποιος ξέρει τι άλλο θα δούμε στο μέλλον... Σχόλια από εμάς προφανώς περιττεύουν. \| ΜΙΑ... όμως ποια; Σε κάποια ιστοσελίδα διαβάσαμε την εξής “περισπούδαστη” και συνάμα “διαφωτιστική” ρήση: «Τελικώς η αλήθεια είναι ΜΙΑ και τρομακτική, όλα είναι ΨΕΜΑΤΑ! Παράδεισος, κόλαση, αιωνιότητα κ.λπ.». Να ήταν όλα τόσο απλά και να ξεκαθάριζαν με μία δήλωση! Αλλά αυτός που γράφει τα παραπάνω “πήγε, είδε και ήρθε να μας αποκαλύψει την αλήθεια”, ή προσπαθεί να περάσει τη δική του “αλήθεια” και όποιον πάρει ο χάρος; Μάλλον την ανοησία του^ την αφροσύνη του^ την επιπολαιότητά του διακηρύσσει και μάλιστα “σε πακέτο”! Και αν «όλα είναι ΨΕΜΑΤΑ», όπως μας λέει, για ποιο λόγο θα πρέπει να εξαιρεθεί από τους ψεύτες ο εν λόγω "φωτοδότης"; Και γιατί να γίνεται τόσος θόρυβος; Μήπως για να πείσει τον εαυτό του να δεχτεί εκείνο που δεν είναι εύκολο ούτε ο ίδιος να πιστέψει; Μάλλον! \| Και άλλη μια περίπτωση... Στο διαδίκτυο βρήκαμε το παρακάτω απόκομμα από την παλιά εφημερίδα «Κόκκινος Καπνάς», που εκδιδόταν στο Σουχούμι (Αμπχαζία) της Σοβιετικής Ένωσης, και μαρτυρεί ως πού μπορεί να φτάσει ο αποπροσανατολισμός που κάποιοι είναι πρόθυμοι να υποστούν: «Τόσο με πειράζει η δουλεία στην οποία το καθήκον με υποβάλλει, τόσον ποθώ την ελευθερίαν την οποίαν η κοινωνικοί θεσμοί μου απαγορεύουνε, ώστε μου κατεβαίνει πολλές φορές η ιδέα της αυτοκτονίας. Απορώ πώς οι άνθρωποι σφυρηλατήσανε τέτοιες αλυσίδες οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Τιμή, καθήκον, αξιοπρέπεια κ.τ.λ. θρησκεία, νόμοι, πρόληψες, όλα και τίποτες άλλο. Ω! πόσο ζηλεύω τους τσιγγάνους. Είναι οι μόνοι άνθρωποι, οι αληθινοί άνθρωποι». Δικαίωμα του καθενός είναι να διαλέγει τον τρόπο και τους σκοπούς της ζωής του. Δικαίωμά του επίσης να θέλει να ζει όπως οι “τσιγγάνοι” ή και να μη ζει καθόλου... Με ή χωρίς αξιοπρέπεια, μακριά από τον Χριστό η ζωή, δυστυχώς, είναι το ίδιο θλιβερή και άσκοπη. \|	ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF
		΅Στιγμιότυπα από την Κοιλάδα της Σκιάς του Θανάτου (XVII) Η συμβολή των συζύγων Ας πετάξουμε τα περιττά των εορτών! Νοσοκομείο ``Φιλαδελφία'' (2) Καιροί και Χρόνοι Αλβανικά “σουβενίρ” Πάλι περί πολιτικής Κατά χάριν... Έρημη χώρα… Σπαταλισμός... Αλληλογραφία Απανθίσματα από επιστολές στον "ΤΥΧΙΚΟ" Διαβάσματα Το τραπέζι του Ευαγγελίου Για τις Εκκλησιαστικές Συνόδους ΜΙΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, όμως ποια; Και άλλη μια περίπτωση "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών <;>" ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΕΙ; ΠΑΝΤΑ ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΑΛΛΑΓΗ... ΠΟΙΑ ΔΟΞΑ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ; "Εκ Καρδίας" «Σβησμένοι Φούρνοι» Η Τελευταία Σελίδα Ποιος ταΐζει τα παιδιά σου; (2) Χωματερές... ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2009 Αποτελέσματα Χρήσης 2009


ΑΡΧΕΙΟ ΤΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ