"ΤΥΧΙΚΟΣ" ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ-ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2009 -- Ο ΘΕΟΣ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙ...

Αφιερωμένο στους κληρικούς που δεν θέλουν να κακοκαρδίζουν τα μελλόνυμφα ζευγάρια
και μετέχουν σε καραγκιοζιλίκια. |

Tα παλιά χρόνια σε ένα μοναστήρι του Πόντου είχε μεγάλο πανηγύρι. Στο τέλος της λειτουργίας οι προσκυνητές είχαν απλώσει στην αυλή του μοναστηριού τα στρωσίδια και τα φαγητά τους, και είχαν αρχίσει το γλέντι.

Τελευταίος βγήκε από το ναό ο Ηγούμενος που για να πάει στο κελί του, που ήταν στην άλλη άκρη της αυλής, έπρεπε να περάσει ανάμεσα από τους πανηγυρίζοντες Πόντιους.

Τον βλέπει ο Γιωρίκας και του λέει: «Άγιε ηγούμενε έλα να πινς έναν ρακίν». Ο Ηγούμενος δείχνει στον ουρανό και απαντάει: «Τέκνον μ’ εμείς κι πρέπ' να πίνουμε. Ο Θεό γράφτε».

Ο Γιωρίκας διαμαρτυρήθηκε πως είχε κάνει τόσο μακρύ δρόμο με τον αραμπά για να έρθει στο μοναστήρι και τώρα ο Ηγούμενος τον περιφρονούσε, κι εκείνος –για να μην τον κακοκαρδίσει– έβγαλε το σκούφο του, κοίταξε ψηλά και λέγοντας «Θεέ μ, ατό μη γράφσα», κατέβασε μονομιάς τη ρακή.

Πλάι στον Γιωρίκα είχε στρώσει η οικογένεια του Κωστίκα, που κι αυτός κάλεσε τον Ηγούμενο να πιει ένα ποτήρι, ο οποίος ξαναείπε: «Τέκνον μ’ εμείς κι πρέπ' να πίνουμε. Ο Θεό γράφτε», όμως ο Κωστίκας αντέτεινε ότι από τον Γιωρίκα ήπιε αλλά δεν ήθελε το δικό του κέρασμα. Έτσι ο Ηγούμενος έβγαλε πάλι το σκούφο του, κοίταξε ψηλά και λέγοντας «Θεέ μ, ατό μη γράφσα», κατέβασε και τη δεύτερη ρακή.

Αλλά αυτό επαναλήφθηκε αρκετές ακόμη φορές, καθώς όλες οι οικογένειες ήθελαν να τον κεράσουν, ώστε στο τέλος ο Ηγούμενος κρατώντας το σκούφο του και σέρνοντας τον χορό φώναζε: «Θεέ μ, ατό μη γράφσ' ατό, μα κι αν γράφσ' ατό, γράψονα!» – Δηλαδή μην το λογαριάσεις, μα κι αν το λογαριάσεις δε μ' ενδιαφέρει.

Έτσι αποδείχθηκε άλλη μια φορά πώς μία υποχώρηση μπορεί να οδηγήσει σε δεύτερη και τελικά σε μεγάλη απόκλιση από εκείνο που θα θέλαμε να κάνουμε αλλά αποτύχαμε, επειδή δεν μείναμε πιστοί στην αρχική μας απόφαση. |

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: Μην κάνετε υποχωρήσεις επειδή δεν ξέρετε
πού θα καταλήξετε – ή μάλλον ξέρετε, όμως...

	Όταν διδάσκει η λαϊκή σοφία *Ο Θεός το γράφει...* Αφιερωμένο στους κληρικούς που δεν θέλουν να κακοκαρδίζουν τα μελλόνυμφα ζευγάρια και μετέχουν σε καραγκιοζιλίκια. \| Tα παλιά χρόνια σε ένα μοναστήρι του Πόντου είχε μεγάλο πανηγύρι. Στο τέλος της λειτουργίας οι προσκυνητές είχαν απλώσει στην αυλή του μοναστηριού τα στρωσίδια και τα φαγητά τους, και είχαν αρχίσει το γλέντι. Τελευταίος βγήκε από το ναό ο Ηγούμενος που για να πάει στο κελί του, που ήταν στην άλλη άκρη της αυλής, έπρεπε να περάσει ανάμεσα από τους πανηγυρίζοντες Πόντιους. Τον βλέπει ο Γιωρίκας και του λέει: «Άγιε ηγούμενε έλα να πινς έναν ρακίν». Ο Ηγούμενος δείχνει στον ουρανό και απαντάει: «Τέκνον μ’ εμείς κι πρέπ' να πίνουμε. Ο Θεό γράφτε». Ο Γιωρίκας διαμαρτυρήθηκε πως είχε κάνει τόσο μακρύ δρόμο με τον αραμπά για να έρθει στο μοναστήρι και τώρα ο Ηγούμενος τον περιφρονούσε, κι εκείνος –για να μην τον κακοκαρδίσει– έβγαλε το σκούφο του, κοίταξε ψηλά και λέγοντας «Θεέ μ, ατό μη γράφσα», κατέβασε μονομιάς τη ρακή. Πλάι στον Γιωρίκα είχε στρώσει η οικογένεια του Κωστίκα, που κι αυτός κάλεσε τον Ηγούμενο να πιει ένα ποτήρι, ο οποίος ξαναείπε: «Τέκνον μ’ εμείς κι πρέπ' να πίνουμε. Ο Θεό γράφτε», όμως ο Κωστίκας αντέτεινε ότι από τον Γιωρίκα ήπιε αλλά δεν ήθελε το δικό του κέρασμα. Έτσι ο Ηγούμενος έβγαλε πάλι το σκούφο του, κοίταξε ψηλά και λέγοντας «Θεέ μ, ατό μη γράφσα», κατέβασε και τη δεύτερη ρακή. Αλλά αυτό επαναλήφθηκε αρκετές ακόμη φορές, καθώς όλες οι οικογένειες ήθελαν να τον κεράσουν, ώστε στο τέλος ο Ηγούμενος κρατώντας το σκούφο του και σέρνοντας τον χορό φώναζε: «Θεέ μ, ατό μη γράφσ' ατό, μα κι αν γράφσ' ατό, γράψονα!» – Δηλαδή μην το λογαριάσεις, μα κι αν το λογαριάσεις δε μ' ενδιαφέρει. Έτσι αποδείχθηκε άλλη μια φορά πώς μία υποχώρηση μπορεί να οδηγήσει σε δεύτερη και τελικά σε μεγάλη απόκλιση από εκείνο που θα θέλαμε να κάνουμε αλλά αποτύχαμε, επειδή δεν μείναμε πιστοί στην αρχική μας απόφαση. \| ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: Μην κάνετε υποχωρήσεις επειδή δεν ξέρετε πού θα καταλήξετε – ή μάλλον ξέρετε, όμως...
		Στιγμιότυπα από την Κοιλάδα της Σκιάς του Θανάτου (XV) «Διάταξον περί του οίκου σου!» Είναι όλες οι αμαρτίες ίδιες; «Ου ποιήσης σεαυτώ είδωλον» [Ερμηνεία στη 2η Εντολή] Ο Θεός το γράφει... Προς χριστιανικές "διακονίες" και υπευθύνους τους «Γάμος εγένετο εν Κανά...» Οικουμενικές συμπροσευχές Το όνομα έχεις, όμως... Κόλαση και Παράδεισος... "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών <;>" ΟΤΑΝ ΨΗΦΙΖΕΙΣ ΠΟΙΟΝ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ; ΕΥΛΑΒΕΙΑ ΧΟΝΔΡΙΚΩΣ Ή ΛΙΑΝΙΚΩΣ; Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΓΡΙΠΗ (ΧΟΙΡΩΝ) ΕΠΑΡΓΥΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙΧΡΥΣΑ... ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ ΒΟΥΒΟΣ ΑΙΩΝΑΣ Αλληλογραφία με τους Αναγνώστες Η λατρεία της τέχνης Πολιτικός ή θρησκευτικός; Γάμος σε παραλία Διαβάσματα Σκέτη Λάσπη... Πότε αρχίζει η λατρεία; «Εκκλησιαστικά καρκινώματα» Ευαγγελισμός και έλεγχος "Εκ Καρδίας" Ανηθικότητα και ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ Η Τελευταία Σελίδα Το χώμα δεν αλλάζει μέσα σε χρυσό φέρετρο (Μάικλ Τζάκσον)


ΑΡΧΕΙΟ ΤΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ