"ΤΥΧΙΚΟΣ" ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ-ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2009 -- "ΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΕΑΥΤΩ ΕΙΔΩΛΟΝ"

Αντιγράφουμε δημοσιευμένα αποσπάσματα της ερμηνείας στη Δεύτερη Εντολή του Δεκαλόγου, από τον Σέρβο Ορθόδοξο επίσκοπο Ν. Βελιμίροβιτς. |

Μη λατρεύεις το κτίσμα ως Κτίστη. Αν έχεις ήδη ανέλθει σε όρος υψηλό, που συναντήθηκες με τον μόνο Κύριο και Θεό, τότε γιατί αποβλέπεις στις σκιές μέσα στα λασπόνερα κάτω από το όρος; [...]

Η αμαρτία εκείνη που αποστρέφει το βλέμμα σου από τον βασιλιά στους δούλους γεννά το φόβο. Για την αμαρτία, είναι εύκολα ανάμεσα στους δούλους. Εκεί εξουσιάζει και συμποσιάζεται, αυτή είναι η συντροφιά της.

Εσύ όμως πρέπει να ξέρεις ότι ο βασιλιάς είναι πιο εύσπλαχνος από τους δούλους. [...]

Νομίζεις πάλι, ότι ο ίδιος ο βασιλιάς και Θεός δεν μπορεί να σε βοηθήσει και γι’ αυτό ατενίζεις προς τους δούλους Του; Αλήθεια, αν ο Θεός δεν μπορεί να σε βοηθήσει, όλοι οι δούλοι του μαζί, πολύ λιγότερο θα το μπορέσουν.

Μήπως όλα τα πλάσματα του Θεού δεν αναμένουν τη βοήθεια από Εκείνον; Αν ένας που διψά, δεν μπορέσει να ξεδιψάσει σε πηγή μεγάλη του βουνού, πώς θα χορτάσει νερό γλύφοντας σταγόνα-σταγόνα τη δροσιά του λιβαδιού;

Αυτός που δεν πιστεύει στον Θεό ή δεν γνωρίζει τον Θεό, είναι αναγκασμένος να λατρεύει τα πράγματα, [επειδή] ο άνθρωπος πρέπει κάτι να λατρεύει.

Το πιο φοβερό αμάρτημα είναι όταν ο άνθρωπος λατρεύει το ίδιο του το σώμα και όσα φτιάχνουν το μυαλό και τα χέρια του. Οι άγριοι άνθρωποι χαράζουν θεούς από ξύλο και ύστερα τους προσκυνούν και προσεύχονται εκεί. Ο δίκαιος και αιώνιος Θεός είναι συγκαταβατικός και ελεήμων απέναντί τους. Τις προσευχές που εκείνοι αναπέμπουν στο ξύλινο κατασκεύασμά τους, τις δέχεται σαν να κατευθύνονται σ’ Αυτόν και αποστέλλει τη βοήθεια και την προστασία Του στ’ αφώτιστα παιδιά Του.

Υπάρχουν όμως και άνθρωποι εξημερωμένοι οι οποίοι κατασκευάζουν κάτι με το μυαλό ή τα χέρια τους και τούτο το κατασκεύασμα το εκλαμβάνουν ως θεϊκό. Υπάρχουν ζωγράφοι που λατρεύουν τον πίνακά τους σαν πραγματικό θεό, λογοτέχνες που γράφουν ένα βιβλίο και το γυροφέρνουν στο μυαλό τους πως το βιβλίο τους είναι καλύτερο και απ’ τον ουρανό και τη γη, και έτσι υποκλίνονται στο βιβλίο τους. Υπάρχουν πλούσιοι που ψηλώνουν τη μύτη τους πάνω από τον Θεό και τον κόσμο Του προσκυνώντας τα πλούτη τους. Εκεί όπου βρίσκονται όλες οι σκέψεις και όλη η καρδιά του ανθρώπου, εκεί είναι και ο θεός του.

Αν ένας άνθρωπος αφιερώνει όλες του τις σκέψεις και την καρδιά του ολόκληρη στην οικογένειά του και δε γνωρίζει άλλο για θεό, τότε η οικογένεια γίνεται ο θεός του.

Αν ένας άνθρωπος αφιερώνει όλες του τις σκέψεις και την καρδιά του ολόκληρη στο χρυσό και τον άργυρο και δε θέλει να ξέρει για άλλο θεό, τότε είναι το χρυσάφι και τ’ ασήμι ο θεός του.

Αν ένας άνθρωπος συγκεντρώσει όλες του τις σκέψεις και την καρδιά του ολόκληρη στο να ανυψώσει τον εαυτό του πάνω από τους άλλους ανθρώπους, να είναι πρώτος, να προπορεύεται με κάθε τρόπο, να δοξάζεται από τους άλλους και να τον επαινούν οι άλλοι, αν θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο απ’ όλους τους άλλους, απ’ όλα τα πράγματα στον ουρανό και τη γη, τότε ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο ίδιος θεός του εαυτού του, στον οποίο θυσιάζει τα πάντα.

Αλήθεια αδελφοί, μόνο οι άρρωστες ψυχές δεν γνωρίζουν τον αληθινό Θεό. Οι υγιείς ψυχές έχουν την υγεία από τη γνώση και την αναγνώριση του μόνου και αληθινού Θεού, Αυτού που είναι ο κύριος και δεσπότης όλων των μορφών και των εικόνων, όλων των οικογενειών των ανθρώπων, όλου του χρυσού και του αργύρου και όλων των θνητών ανθρώπων πάνω στη γη.

Αν κάποιος γράψει το όνομα του Θεού στο χαρτί, στο ξύλο ή στην πέτρα, στο χιόνι ή στη λάσπη, εσύ να σέβεσαι τούτο το χαρτί και το ξύλο, το χιόνι και τη λάσπη, λόγω του παναγίου Ονόματος που είναι γραμμένο πάνω τους. Μη λατρεύεις όμως εκείνο πάνω στο οποίο είναι το πανάγιο Όνομα γραμμένο. [...]

Και αν κάποιος εκφέρει ή ψάλλει το όνομα του Θεού εσύ να γονατίσεις. Να ξέρεις όμως ότι δεν προσκυνάς γλώσσα ανθρώπινη και λαλιά ανθρώπου αλλά τον ζώντα και φοβερό Θεό στον Οποίο αναφέρεται η ανθρώπινη γλώσσα.

Όταν τη νύχτα κοιτάξεις το ουράνιο μεγαλείο των αστεριών, υποκλίσου βαθιά στον Ύψιστο Κύριο, τον υψηλότερο από τ’ αστέρια, Αυτόν που τούτα τα υπέρλαμπρα άστρα υπονοούν.

Και όταν το βράδυ γονατίσεις σε προσευχή, λέγε τα εξής: «Μόνε Κύριε, Εσένα μόνο γνωρίζω, αναγνωρίζω και δοξάζω. Και όταν η μέρα μού φανερώσει όλο το κάλλος Σου –μέσα από το κάλλος των έργων Σου– και όταν πάλι η νύχτα φορέσει το σκοτεινό ένδυμά και με αφήσει μόνο μαζί Σου. Αμήν». |

____________
Πηγή: Εφημερίδα «Κερκυραϊκή Αλήθεια» που εκδίδει η Μητρόπολη Κερκύρας (Ιούν. 2009).

	«Διά πολλών μαρτύρων...» *«Ου ποιήσης σεαυτώ είδωλον»* Αντιγράφουμε δημοσιευμένα αποσπάσματα της ερμηνείας στη Δεύτερη Εντολή του Δεκαλόγου, από τον Σέρβο Ορθόδοξο επίσκοπο Ν. Βελιμίροβιτς. \| Μη λατρεύεις το κτίσμα ως Κτίστη. Αν έχεις ήδη ανέλθει σε όρος υψηλό, που συναντήθηκες με τον μόνο Κύριο και Θεό, τότε γιατί αποβλέπεις στις σκιές μέσα στα λασπόνερα κάτω από το όρος; [...] Η αμαρτία εκείνη που αποστρέφει το βλέμμα σου από τον βασιλιά στους δούλους γεννά το φόβο. Για την αμαρτία, είναι εύκολα ανάμεσα στους δούλους. Εκεί εξουσιάζει και συμποσιάζεται, αυτή είναι η συντροφιά της. Εσύ όμως πρέπει να ξέρεις ότι ο βασιλιάς είναι πιο εύσπλαχνος από τους δούλους. [...] Νομίζεις πάλι, ότι ο ίδιος ο βασιλιάς και Θεός δεν μπορεί να σε βοηθήσει και γι’ αυτό ατενίζεις προς τους δούλους Του; Αλήθεια, αν ο Θεός δεν μπορεί να σε βοηθήσει, όλοι οι δούλοι του μαζί, πολύ λιγότερο θα το μπορέσουν. Μήπως όλα τα πλάσματα του Θεού δεν αναμένουν τη βοήθεια από Εκείνον; Αν ένας που διψά, δεν μπορέσει να ξεδιψάσει σε πηγή μεγάλη του βουνού, πώς θα χορτάσει νερό γλύφοντας σταγόνα-σταγόνα τη δροσιά του λιβαδιού; Αυτός που δεν πιστεύει στον Θεό ή δεν γνωρίζει τον Θεό, είναι αναγκασμένος να λατρεύει τα πράγματα, [επειδή] ο άνθρωπος πρέπει κάτι να λατρεύει. Το πιο φοβερό αμάρτημα είναι όταν ο άνθρωπος λατρεύει το ίδιο του το σώμα και όσα φτιάχνουν το μυαλό και τα χέρια του. Οι άγριοι άνθρωποι χαράζουν θεούς από ξύλο και ύστερα τους προσκυνούν και προσεύχονται εκεί. Ο δίκαιος και αιώνιος Θεός είναι συγκαταβατικός και ελεήμων απέναντί τους. Τις προσευχές που εκείνοι αναπέμπουν στο ξύλινο κατασκεύασμά τους, τις δέχεται σαν να κατευθύνονται σ’ Αυτόν και αποστέλλει τη βοήθεια και την προστασία Του στ’ αφώτιστα παιδιά Του. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι εξημερωμένοι οι οποίοι κατασκευάζουν κάτι με το μυαλό ή τα χέρια τους και τούτο το κατασκεύασμα το εκλαμβάνουν ως θεϊκό. Υπάρχουν ζωγράφοι που λατρεύουν τον πίνακά τους σαν πραγματικό θεό, λογοτέχνες που γράφουν ένα βιβλίο και το γυροφέρνουν στο μυαλό τους πως το βιβλίο τους είναι καλύτερο και απ’ τον ουρανό και τη γη, και έτσι υποκλίνονται στο βιβλίο τους. Υπάρχουν πλούσιοι που ψηλώνουν τη μύτη τους πάνω από τον Θεό και τον κόσμο Του προσκυνώντας τα πλούτη τους. Εκεί όπου βρίσκονται όλες οι σκέψεις και όλη η καρδιά του ανθρώπου, εκεί είναι και ο θεός του. Αν ένας άνθρωπος αφιερώνει όλες του τις σκέψεις και την καρδιά του ολόκληρη στην οικογένειά του και δε γνωρίζει άλλο για θεό, τότε η οικογένεια γίνεται ο θεός του. Αν ένας άνθρωπος αφιερώνει όλες του τις σκέψεις και την καρδιά του ολόκληρη στο χρυσό και τον άργυρο και δε θέλει να ξέρει για άλλο θεό, τότε είναι το χρυσάφι και τ’ ασήμι ο θεός του. Αν ένας άνθρωπος συγκεντρώσει όλες του τις σκέψεις και την καρδιά του ολόκληρη στο να ανυψώσει τον εαυτό του πάνω από τους άλλους ανθρώπους, να είναι πρώτος, να προπορεύεται με κάθε τρόπο, να δοξάζεται από τους άλλους και να τον επαινούν οι άλλοι, αν θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο απ’ όλους τους άλλους, απ’ όλα τα πράγματα στον ουρανό και τη γη, τότε ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο ίδιος θεός του εαυτού του, στον οποίο θυσιάζει τα πάντα. Αλήθεια αδελφοί, μόνο οι άρρωστες ψυχές δεν γνωρίζουν τον αληθινό Θεό. Οι υγιείς ψυχές έχουν την υγεία από τη γνώση και την αναγνώριση του μόνου και αληθινού Θεού, Αυτού που είναι ο κύριος και δεσπότης όλων των μορφών και των εικόνων, όλων των οικογενειών των ανθρώπων, όλου του χρυσού και του αργύρου και όλων των θνητών ανθρώπων πάνω στη γη. Αν κάποιος γράψει το όνομα του Θεού στο χαρτί, στο ξύλο ή στην πέτρα, στο χιόνι ή στη λάσπη, εσύ να σέβεσαι τούτο το χαρτί και το ξύλο, το χιόνι και τη λάσπη, λόγω του παναγίου Ονόματος που είναι γραμμένο πάνω τους. Μη λατρεύεις όμως εκείνο πάνω στο οποίο είναι το πανάγιο Όνομα γραμμένο. [...] Και αν κάποιος εκφέρει ή ψάλλει το όνομα του Θεού εσύ να γονατίσεις. Να ξέρεις όμως ότι δεν προσκυνάς γλώσσα ανθρώπινη και λαλιά ανθρώπου αλλά τον ζώντα και φοβερό Θεό στον Οποίο αναφέρεται η ανθρώπινη γλώσσα. Όταν τη νύχτα κοιτάξεις το ουράνιο μεγαλείο των αστεριών, υποκλίσου βαθιά στον Ύψιστο Κύριο, τον υψηλότερο από τ’ αστέρια, Αυτόν που τούτα τα υπέρλαμπρα άστρα υπονοούν. Και όταν το βράδυ γονατίσεις σε προσευχή, λέγε τα εξής: «Μόνε Κύριε, Εσένα μόνο γνωρίζω, αναγνωρίζω και δοξάζω. Και όταν η μέρα μού φανερώσει όλο το κάλλος Σου –μέσα από το κάλλος των έργων Σου– και όταν πάλι η νύχτα φορέσει το σκοτεινό ένδυμά και με αφήσει μόνο μαζί Σου. Αμήν». \| ____________ Πηγή: Εφημερίδα «Κερκυραϊκή Αλήθεια» που εκδίδει η Μητρόπολη Κερκύρας (Ιούν. 2009).
		Στιγμιότυπα από την Κοιλάδα της Σκιάς του Θανάτου (XV) «Διάταξον περί του οίκου σου!» Είναι όλες οι αμαρτίες ίδιες; «Ου ποιήσης σεαυτώ είδωλον» [Ερμηνεία στη 2η Εντολή] Ο Θεός το γράφει... Προς χριστιανικές "διακονίες" και υπευθύνους τους «Γάμος εγένετο εν Κανά...» Οικουμενικές συμπροσευχές Το όνομα έχεις, όμως... Κόλαση και Παράδεισος... "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών <;>" ΟΤΑΝ ΨΗΦΙΖΕΙΣ ΠΟΙΟΝ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ; ΕΥΛΑΒΕΙΑ ΧΟΝΔΡΙΚΩΣ Ή ΛΙΑΝΙΚΩΣ; Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΓΡΙΠΗ (ΧΟΙΡΩΝ) ΕΠΑΡΓΥΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙΧΡΥΣΑ... ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ ΒΟΥΒΟΣ ΑΙΩΝΑΣ Αλληλογραφία με τους Αναγνώστες Η λατρεία της τέχνης Πολιτικός ή θρησκευτικός; Γάμος σε παραλία Διαβάσματα Σκέτη Λάσπη... Πότε αρχίζει η λατρεία; «Εκκλησιαστικά καρκινώματα» Ευαγγελισμός και έλεγχος "Εκ Καρδίας" Ανηθικότητα και ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ Η Τελευταία Σελίδα Το χώμα δεν αλλάζει μέσα σε χρυσό φέρετρο (Μάικλ Τζάκσον)


ΑΡΧΕΙΟ ΤΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ