Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
ΟΤΑΝ ΨΗΦΙΖΕΙΣ ΠΟΙΟΝ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ;
Η Καινή Διαθήκη λέει: «Μη αποβλέπετε έκαστος τα εαυτού, αλλ' έκαστος και τα των άλλων» (Φιλιπ. 2/β/4), και είναι τούτη μια αρχή που πρέπει να διέπει ολόκληρη τη ζωή μας. Η Γραφή διδάσκει ότι ο εγωισμός και η φιλαυτία δεν είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον πραγματικό χριστιανό, ο οποίος πρέπει να σκέφτεται όχι μόνο το δικό του συμφέρον αλλά και εκείνο των συνανθρώπων του.
Ο ψηφοφόρος που στέκεται εμπρός στην κάλπη, σκέφτεται τον εαυτό του ή τους άλλους; Διαλέγει το κόμμα που θα ψηφίσει με σκοπό να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των άλλων ή τα δικά του; Ένας εργοδότης προφανώς ψηφίζει το κόμμα που θα τον βοηθήσει να κάνει μεγαλύτερα κέρδη, να πληρώνει λιγότερες εισφορές και φόρους, να μην επιβάλλει στο εργοστάσιό του αυστηρά και δαπανηρά μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος κ.ο.κ.
Αντίθετα όταν ψηφίζει ένας εργάτης, συνήθως διαλέγει το κόμμα που υπόσχεται να τον βοηθήσει να πάρει μεγαλύτερο μισθό, να πληρώνει ο εργοδότης περισσότερα για το ΙΚΑ, να επιβληθούν πιο αυστηρά (και δαπανηρά) μέτρα ασφάλειας στο χώρο εργασίας κ.λπ. Το ανάλογο συμβαίνει και με τον πολίτη που ψηφίζει τον α ή β κομματικό υποψήφιο με την ελπίδα ότι θα διορίσει το παιδί του στο Δημόσιο, παρακάμπτοντας κάποιους άλλους για χάρη του...
Αν αυτοί οι ψηφοφόροι ήταν συνειδητοί χριστιανοί που ήθελαν να εφαρμόσουν την αποστολική προτροπή, έπρεπε να ψηφίζουν αντίθετα από τα δικά τους συμφέροντα, δηλαδή ο εργοδότης να ψηφίζει το κόμμα που υποστηρίζει τον εργάτη εις βάρος των δικών του συμφερόντων και ο εργάτης το κόμμα που υποστηρίζει τον εργοδότη του, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται να πάρει αύξηση. Και βέβαια εκείνος που ελπίζει τον διορισμό θα έπρεπε να αφήσει τη θέση ελεύθερη για να την πάρει άλλος...
Όμως τέτοια “χριστιανικά” σενάρια, συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια... Είναι τούτο ένας ακόμη λόγος που εμείς υποστηρίζουμε ότι ο χριστιανός δεν μπορεί και δεν πρέπει να συμμετέχει στα παιχνίδια της επαγγελματικής και κομματικής “πολιτικής”.
Στις επόμενες εκλογές, που έρχονται οσονούπω, διάλεξε αν θα ψηφίσεις ως χριστιανός ή όπως «οι λοιποί των ανθρώπων». |
...
ΕΥΛΑΒΕΙΑ ΧΟΝΔΡΙΚΩΣ Ή ΛΙΑΝΙΚΩΣ;
Μια και γράψαμε για "ιερά" κοσμήματα στο προηγούμενο τεύχος, ταιριάζει να παρουσιάσουμε μια άλλη επιχειρηματική "ιδέα" που προσφέρει εικονίτσες αγίων σε μορφή μπρασελέ, όπως βλέπετε στη φωτογραφία, όπου ο "πιστός" καλείται να επιλέξει όχι μόνο τον προσωπικό του "προστάτη άγιο", αλλά να κάνει χονδρική αγορά, εξασφαλίζοντας περισσότερους ή όλους τους αγίους της συλλογής, θυμίζοντας τους αρχαίους Αθηναίους (Πράξ. 17/ιζ/23).
Το θέαμα μοιάζει με κάποιες κυρίες υψηλών κοινωνικών κύκλων, που φορούν βραχιόλια με τις ντουζίνες, μόνο που εδώ φοριούνται με τις ντουζίνες οι άγιοι... Όσο περισσότεροι, τόσο το καλύτερο, θα έλεγε κάποιος. Εμείς θα λέγαμε ντροπή! |
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΓΡΙΠΗ (ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ)
Tην γρίπη που ξεκίνησε από την Ισπανία την ονόμασαν «ισπανική» και όταν ξεκίνησε από την Ασία την ονόμασαν «ασιατική», άλλοτε πάλι «γρίπη των πτηνών» κ.ο.κ. Τώρα που η γρίπη χτύπησε την Αμερική και τα γουρούνια, οι υπεύθυνοι των δημοσίων σχέσεων της χώρας πέραν του Ατλαντικού έσπευσαν να την ονομάσουν "Νέα Γρίπη" –ούτε αμερικανική ούτε των χοίρων– για να μην επηρεαστεί η κατανάλωση του χοιρινού κρέατος ούτε να σπιλωθεί το ιερό όνομα της Αμερικής εξ αιτίας του νέου λοιμού. Ύστερα από λίγα χρόνια, όταν η γρίπη επανέλθει μεταλλαγμένη, εκείνη πώς θα την ονομάσουν; "ΝΕΑ-ΝΕΑ" και μετά "ΝΕΑ-ΝΕΑ-ΝΕΑ" και μέχρι πού;
Η ευαισθησία για την ονομασία της νόσου απλώς επιβεβαιώνει την άλλη νόσο, εκείνη των συμπλεγμάτων και της δουλοπρέπειας, που πλήττει αντίστοιχα και τους "πλανητάρχες" και τους ηγέτες των μικρότερων χωρών όπως οι δικοί μας – να τους χαιρόμαστε! |
ΕΠΑΡΓΥΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙΧΡΥΣΑ...
Πέρα από τα παραπάνω, προέκυψε και άλλο αρρωστημένο φαινόμενο, εκείνο διαφόρων εκκλησιαστικών ανδρών που, άλλοι μεν σκέφτηκαν να εμποδίσουν την Θεία Κοινωνία από το φόβο της εξάπλωσης της νόσου, άλλοι δε –και μάλιστα εγχώριοι— έσπευσαν να βεβαιώσουν ότι η γρίπη "δεν κολλάει" με το κουταλάκι του παπά, επειδή είναι ασημένιο και τα μικρόβια σκοτώνονται όταν ακουμπήσουν στο ασήμι...
Και να σκεφτεί κανείς πως τον λαλίστατο Μητροπολίτη που είπε τα παραπάνω, παρά λίγο να τον είχαμε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος... Από τι γλιτώσαμε δηλαδή! |