Αριθμοί και ΟΥΣΙΑ
Δεν είναι η πρώτη φορά που δεν συμπίπτουν οι απόψεις μας μ’ εκείνες του αγαπητού εν Χριστώ Στέφανου Κατσάρκα–και γιατί θα έπρεπε άραγε; Εκείνος είναι καλλιτέχνης ενώ εμείς άνθρωποι πρακτικοί. Αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να τον εκτιμούμε, διατηρώντας τη διαφορετικότητά μας. Έτσι, δεν μας παραξένεψε η δισέλιδη “απορία” του στους «Θεσσαλονικείς» (Οκτ. 2003, σελ. 6-8), για προηγούμενο σχόλιο του «ΤΥΧΙΚΟΥ» (Μάιος-Ιούνιος 2003) σχετικό με την κατάσταση των Ευαγγελικών Χριστιανών παγκοσμίως και εν Ελλάδι.
Ο Σ.Κ. ομολογεί με ειλικρίνεια –και αυτό τον τιμά ιδιαίτερα– τα προβλήματα που υπάρχουν στον ευρύτερο χώρο των Διαμαρτυρομένων, όπου φωλιάζουν διάφοροι που «αμφισβητούν αρκετές από τις βασικές αλήθειες της Αγίας Γραφής» και άλλοι που πάσχουν από «προκαταλήψεις δογματικές», που έχουν «κάθε μορφής αγκυλώσεις», που «έχουν κολλήσει σε κάθε είδους προκαταλήψεις, ακόμη και εθνικές και φυλετικές», όπως ο ίδιος γράφει...
Από την άλλη πλευρά όμως φαίνεται ότι “το απολαμβάνει” ή ίσως “το νιώθει ως ανάγκη”, να βρίσκεται κάτω από ένα μεγάλο όνομα–έστω κι αν για τούτο χρειάζεται να γίνουν κάποιες παραχωρήσεις ουσίας. [Ευτυχώς δεν κάνει το ίδιο στις όντως αξιόλογες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες, για τις οποίες είναι περισσότερο γνωστός].
***
Σε ό,τι αφορά την σε βάρος μας κριτική, έχουμε να απαντήσουμε τα εξής:
(1) Το κείμενο του «Τ», που στάθηκε αφορμή για να γράψει τις απόψεις του ο Σ.Κ., στηλίτευσε την δι-προσωπία κάποιων προσώπων στην ηγεσία συγκεκριμένης Ευαγγελικής Εκκλησίας, που άλλοτε μεν θέλουν να είναι ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ άλλοτε δε προτιμούν το ρόλο του “ανεξάρτητου-μεμονωμένου”. Όμως ο φίλος Σ.Κ. προτίμησε να μεταφέρει τη συζήτηση σε άλλους χώρους, για τους οποίους δεν αναφερθήκαμε, αποφεύγοντας να ασχοληθεί με το θλιβερό αυτό φαινόμενο, που όχι μόνο σε Χριστιανούς δεν ταιριάζει αλλά ούτε σε αξιοπρεπείς κοσμικούς ανθρώπους.
(2) Αν ο όρος «ευαγγελικός» έχει αλλάξει περιεχόμενο στην πορεία του χρόνου, όπως καλά εκθέτει ο Σ.Κ. στο κείμενό του, αυτό απλά επαληθεύει τον «Τ». Εξάλλου και οι σημερινοί Ευαγγελικοί της Ελλάδας (σε μεγάλο ποσοστό) ελάχιστη σχέση έχουν πια με ό,τι ήταν οι Ευαγγελικοί προ 50ετίας. Εκείνοι, παρ’ όλα τα ανθρώπινα ελαττώματά τους, ενδιαφέρονταν να είναι και να ζουν ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ. Δεν ανησυχούσαν μη χαρακτηριστούν μειονοτικοί ή περιθωριακοί –κάτι που ως φαίνεται ενοχλεί τον Σ.Κ.– ούτε δίσταζαν να πληρώσουν αυτή τους την επιλογή με κάθε κόστος, κι αυτό το θεωρούσαν τιμή τους.
(3) Μέσα στο συνονθύλευμα των ανά των κόσμο Διαμαρτυρομένων, (όπου κατά συνθήκη εντάσσεται κάθε χριστιανός που δεν είναι Ελληνορθόδοξος ή Ρωμαιοκαθολικός), βρίσκουν στέγη άνθρωποι που υποστηρίζουν τις φυλετικές διακρίσεις και τους ομοφυλόφιλους (βλ. Επισκοπιανή Εκκλησία της Αμερικής), άλλοι που ευλόγησαν πολεμικές δραστηριότητες, όπως πρόσφατα στο Ιράκ, και επίσης πολλοί απατεώνες, για τους οποίους και παλαιότερα και πρόσφατα γράφουμε σ’ αυτές τις σελίδες.
***
Χωρίς αμφιβολία ο αγαπητός Σ.Κ. δεν είναι ευχαριστημένος με την εικόνα των Διαμαρτυρομένων της Ιρλανδίας (που σκοτώνονται με τους Ρωμαιοκαθολικούς συμπατριώτες τους), ή με τους Νοτιοβαπτιστές των ΗΠΑ (με ρατσιστικές οργανώσεις όπως της Κου-Κλουξ-Κλαν) ή εκείνους της Αναμορφωμένης Ολλανδικής Εκκλησίας (που συντηρούσε το απαρτχάιντ στη Ν. Αφρική) –για να περιοριστούμε σε λίγα μόνο παραδείγματα– τι χρειάζεται λοιπόν το όνομα και την αριθμητική πλειοψηφία τους;
Επειδή κάποιοι εξευτελίζουν το όνομα και την ιστορία των Ευαγγελικών Χριστιανών, υπάρχουν άλλοι που ένιωσαν την ανάγκη να χωριστούν από το μεγάλο πλήθος και να γίνουν “διαμαρτυρόμενοι” μέσα στη Διαμαρτύρηση, υπογραμμίζοντας το «Ευαγγελικός» και, είτε αυτό αρέσει στον Σ.Κ. είτε όχι, εξακολουθεί να παραμένει ΑΛΗΘΕΙΑ ότι οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΙ είναι «μικρή μειοψηφία των διαμαρτυρομένων», (που στην Ελλάδα δεν ξεπερνούν τα 30.000 άτομα).
Αλλά πού είναι ο λόγος για ν’ ανησυχεί ο Σ.Κ. επειδή η εκκλησία του ανήκει στους «μειονοτικούς και περιθωριακούς»; Δεν μίλησε ο Χριστός για το «μικρόν ποίμνιον» και για τη στενή πύλη που «ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν»; (Λουκ. 12/ιβ/32, Ματθ. 7/ζ/14). Προς τι η εμμονή του να συντάσσεται με ανούσιες μαθηματικές πλειοψηφίες; ***
Πέρα από τα παραπάνω, υπάρχουν κάποια σημεία στο κείμενο του Σ.Κ. που χρειάζονται ερμηνεία:
(1) Αφού παραδέχεται ότι στη χώρα μας μεταξύ των Διαμαρτυρομένων υπάρχουν «φονταμενταλιστές» και «ευαγγελικοί», πώς είναι δυνατό στη συνέχεια να υποστηρίζει ότι «η διάκριση αυτή ούτε δηλώνεται ούτε χρειάζεται να δηλωθεί επίσημα»; Θέλει να κρύψει την αλήθεια με την σιωπή; Και τι θα κερδίσει μ’ αυτό; Αν «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις», όπως είπε κάποιος άλλος μουσικός, αυτό αλλάζει την κακή πραγματικότητα;
(2) Μέχρι ποιο σημείο επιτρέπει το συγκρητισμό και μπορεί να συμπορεύεται με καινοφανείς ποικιλώνυμους σχηματισμούς και επικίνδυνες διδασκαλίες και αιρέσεις, (όπως το “Ευαγγέλιο της Ευημερίας”, οι “Προσευχές Μεσιτείας”, οι συνεχείς προσδιορισμοί του χρόνου της Β~ Έλευσης του Χριστού κ.λπ.); Δεν θα έπρεπε να υπάρχει κάποιο όριο;
(3) Πώς νομιμοποιείται να αποφασίζει ότι «στην Ελλάδα όλη αυτή η γνώση είναι εντελώς άχρηστη και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να δημιουργήσει βλάβη και σύγχυση»; Μπορούν όλα αυτά να παραμερίζονται στο βωμό μιας αριθμητικής εντύπωσης που χρειάζεται για να σκεπαστεί κάποιο συναίσθημα μειονεκτικότητας; Αφήνουμε να το κρίνουν οι αναγνώστες.
Εμείς πιστεύουμε ότι οι Χριστιανοί –με οποιοδήποτε όνομα κι αν είναι γνωστοί– δε μπορούν να μένουν αδιάφοροι απέναντι στην ΟΥΣΙΑ, η οποία ΠΡΕΠΕΙ να λέγεται, και για την οποία πρέπει να αγωνίζονται χωρίς ανάγκη από ξένα δεκανίκια! |
Για την καλύτερη ενημέρωση των αναγνωστών του "Τ", παρουσιάζουμε εδώ το κείμενο του αγαπητού Στέφ. Κατσάρκα, όπου σχολίασε τα γραφόμενά μας και στα οποία απαντούμε. Καλύτερα βέβαια θα ήταν αν είχε γράψει πρώτα σ' εμάς, κάτι που περιέργως αποφεύγει.
Ά π ο ψ ή μ α ς ε ί ν α ι ό τ ι:
ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ δεοντολογικά πρέπει να γίνεται μέσα από τα ίδια έντυπα στα οποία αναφέρεται, και η ΑΛΗΘΕΙΑ εξυπηρετείται καλύτερα όταν γίνεται με αλληλογραφία από τις ίδιες σελίδες.
Αν ο καθένας "πολεμάει" πίσω από το δικό του "μετερίζι" (διάβαζε έντυπο), δίνεται η εντύπωση ότι υπάρχει "διαμάχη" κι αυτό δεν είναι κάτι που ενδιαφέρει εμάς -- είμαστε βέβαιοι ούτε και τον Σ.Κ.
Kάνουμε λοιπόν τη χάρη να δημοσιεύσουμε εμείς το κείμενό του με δικά μας έξοδα... ευχόμαστε όμως να μη χρειαστεί να επαναληφθεί στο μέλλον.