Ε Κ Κ Λ Η Σ Ι Α ΚΑΙ “ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ”
Εκ μέρους της Ελλαδικής Εκκλησίας ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος επισκέφθηκε τις Βρυξέλες για τα εγκαίνια Γραφείου εκεί. Με την ευκαιρία μίλησε σε Ευρωβουλευτές εκφράζοντας τις σκέψεις του για το Σύνταγμα της ΕΕ. Μεταξύ άλλων είπε: «Οι Εκκλησίες της Ευρώπης, και μαζί της Ελλάδος, δεν ζητούν επιβολή του χριστιανισμού, δεν αμφισβητούν την όποια συμβολή των άλλων θρησκειών ή και των διαφόρων ιδεολογιών, δεν επιχειρούν να ορίσουν την πίστη και τον τρόπο ζωής των πολιτών της Ευρώπης».
Και εδώ είναι το περίεργο καθώς ο κ. Χριστόδουλος στο λόγο του αναφέρθηκε στις ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ πέντε φορές, π.χ.: «Αυτό που ανησυχεί τις Εκκλησίες της Ευρώπης όλης, είναι ότι μια τέτοια πολιτική θα έχει ολέθριες συνέπειες στο ευρωπαϊκό πνεύμα.(...) Οι Εκκλησίες της Ευρώπης, και μαζί της Ελλάδος, δεν ζητούν επιβολή του χριστιανισμού,(...) Πάντως, είμαι απολύτως βέβαιος πως οι Εκκλησίες της Ευρώπης θα ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους». Επιπλέον υποσχέθηκε ότι «Θα συνεργασθούμε όσο πιο στενά γίνεται με τις άλλες Εκκλησίες και ομολογίες της Ευρώπης».
Όμως, από όσο γνωρίζουμε, η κρατική εκκλησία στην Ελλάδα όταν αναφέρεται στις άλλες “εκκλησίες” όχι μόνο δεν τις αναγνωρίζει ως όντως εκκλησίες αλλά χρησιμοποιεί εισαγωγικά και πλείστα κακόηχα επίθετα... Οφείλει, λοιπόν, ο Αρχιεπίσκοπος να εξηγήσει τι ακριβώς ισχύει. Είτε είναι όντως Εκκλησίες, είτε είναι δήθεν "εκκλησίες", είτε ο κ. Χριστόδουλος χρησιμοποιεί άλλη γλώσσα στην χώρα του και άλλη στο εξωτερικό, κάτι που μάλλον τον εκθέτει. |
ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΙ;
Τούτο το μήνα έλαβε χώρα στο Βατικανό η αγιοποίηση της Μητέρας Τερέζας της Καλκούτα. Ήταν μια γυναίκα αξιοθαύμαστη για το έργο της και πώς το έφερε σε πέρας, τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ και γι’ αυτήν πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί. Πέρα από αυτό όμως ήταν μια γυναίκα –ένας άνθρωπος, ορθότερα– κάτω από τα μάτια και τη δικαιοκρισία του Θεού. Ακόμη και αν δεχόμασταν πως όλα τα καλά είναι αληθινά και πως δεν υπήρξε τίποτε μεμπτό, το ερώτημα παραμένει: Γιατί να βιαζόμαστε εμείς οι άνθρωποι να κάνουμε ό,τι δεν έχει κάνει ακόμη ο Θεός; Από πού παίρνουμε αυτό το δικαίωμα; Ο λαός λέει πως την αγιοποίηση την κάνουν ο Πατριάρχης ή ο Πάπας (ανάλογα με το δόγμα). Εκείνοι λένε ότι την αγιοποίηση αναγνωρίζει πρώτα ο λαός και η επίσημη εκκλησία έρχεται ύστερα να επισημοποιήσει την εκλογή του. Λίγο σαν φαύλος κύκλος ακούγεται, χωρίς αρχή και τέλος...
Εμείς θεωρούμε αρκετή τη συμβουλή του αποστόλου Παύλου: «Συ τις είσαι όστις κρίνεις ξένον δούλον;» (Ρωμ. 14/ιδ/4). Και παρ’ όλο που το εν λόγω χωρίο αναφέρεται μάλλον στην αρνητική κρίση, ποιος λέει ότι δεν ισχύει το ίδιο και προς την αντίθετη κατεύθυνση; |
Σχετικό άρθρο με τίτλο «Κι εσείς Άγιος, Θεόδωρε Κολοκοτρώνη;». στο «ΒΗΜΑGAZINO» (20-7-03).
ΧΩΡΕΣ “ΝΕΕΣ” ΚΑΙ “ΠΑΛΑΙΕΣ”
Παραμένει μυστήριο ως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές πώς θα εξελιχθεί τελικά η διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στην μητέρα και τη θυγατέρα, δηλαδή τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, με αφορμή το ποιος διαφεντεύει ή διαποιμένει τις μητροπόλεις της Βόρειας Ελλάδας, χωρίς εδώ να διακινδυνεύσουμε προβλέψεις.
Υπάρχουν εντούτοις κάποια ερωτήματα, που πρέπει να τεθούν για κάθε καλοπροαίρετο παρατηρητή:
Είναι βέβαιο πως στην Εκκλησία του Χριστού ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΝΤΕΥΕΙ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΔΕΣΠΟΖΕΙ, αλλά ΟΛΟΙ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ. Γιατί λοιπόν γίνεται τόσος καβγάς για το αν κάποιος θα λέγεται “ιεράρχης” ή “ποιμενάρχης”; Πουθενά στην Αγία Γραφή δεν αναφέρονται τέτοιοι τίτλοι και αξιώματα!
Από την άλλη, πώς γίνεται τη μία φορά ο Πατριάρχης Κων/πόλεως να ονομάζεται Εθνάρχης και την άλλη στιγμή να βλασφημείται ως Τούρκος; Οι Πατριάρχες Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας, όπως και ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, είναι Έλληνες, παρ’ όλο που ποιμαίνουν Άραβες, Αλβανούς κ.λπ. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τους υποψιάζονται;
Λέγοντας την αλήθεια προς κάθε κατεύθυνση, άλλοτε καταγγείλαμε τους θρησκευτικούς ηγέτες των Αμερικανών επειδή “συμπλέουν” με τα κελεύσματα της πολιτικής εξουσίας. Τώρα απευθύνουμε το ερώτημα προς τους Έλληνες κληρικούς:
Ενώ μιλάτε για ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ποια σχέση μπορεί να έχει αυτή η πνευματική οντότητα, η «Νύμφη του Χριστού», με τις διάφορες πολιτικές, εθνικές ή φυλετικές διαιρέσεις; Δεν είναι η Εκκλησία του Χριστού «εκ πάσης φυλής και γλώσσης και λαού και έθνους»; (Αποκ. 5/ε/9) Ποια ανάμιξη μπορεί να έχουν οι “καίσαρες” του κόσμου τούτου εις «τα του Θεού»;
Είναι ύψιστη καταισχύνη για την ονομαζόμενη “εκκλησία” να εκλιπαρεί τη μεσολάβηση του κράτους όταν η ίδια αδυνατεί να λύσει τα όποια προβλήματά της. Ο Παύλος συνιστούσε για “εσωτερικές” διενέξεις μεταξύ πιστών, «τους εξουθενημένους εν τη εκκλησία τούτους καθίζετε κριτάς». Και το έλεγε τούτο για να ντραπούνε, ρωτώντας: «Ούτω δεν υπάρχει μεταξύ σας ουδέ εις σοφός, όστις θέλει δυνηθή να κρίνη ανά μέσον του αδελφού αυτού, αλλά αδελφός κρίνεται με αδελφόν, και τούτο ενώπιον απίστων;» (Α~ Κορ. 6/ς/4-6). Κάποιοι ενοχλούνται όταν χαρακτηρίζουμε τις Εκκλησίες ως “κρατικές” και ως “δημόσιες υπηρεσίες”. Να που τα γεγονότα επαληθεύουν το λόγο μας. Όταν οι ίδιοι οι ταγοί της επικαλούνται και εκλιπαρούν για μεσολάβηση του Πρωθυπουργού, των Υπουργείων και των Διπλωματικών Υπηρεσιών, δεν είναι τούτο κατάντημα και ευτελισμός;
Εμείς καταλαβαίνουμε ότι η Εκκλησία του Χριστού είναι πάνω από κάθε μορφής διαχωρισμό και ο λαός του Θεού είναι ενωμένος με δεσμά πνευματικής ενότητας που υπερβαίνουν τα σύνορα –που κάθε τόσο αλλάζουν– και τα κάθε λογής κοσμικά χωρίσματα. |
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ...
Γράψαμε –και πάλι θα γράψουμε– για τους Ολυμπιακούς Αγώνες (αγώνες του Ολυμπίου Διός και όχι της Ολυμπίας, όπως λανθασμένα νομίζεται). Όσο περνάει ο καιρός και άλλες φωνές ακούγονται για το ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Η εφημερίδα «Καθολική» (7-10-03) συμπορεύεται με τους αγώνες και δεν τους θεωρεί ειδωλολατρικούς, εντούτοις παρατηρεί κάποιες αλήθειες που θα έπρεπε να ενδιαφέρουν τους χριστιανούς αυτού του τόπου. Αντιγράφουμε λοιπόν:
“...δυστυχώς η πολιτεία και γενικά η κοινωνία, δεν δέχεται να απαγκιστρωθεί από τα ειδωλολατρικά στοιχεία των ολυμπιακών αγώνων που θεωρούνται μολυσμός από το Ευαγγέλιο του Χριστού. Έτσι η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, εν όψει των προσεχών ολυμπιακών αγώνων που θα διεξαχθούν στην Ελλάδα, εζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση την εισαγωγή 2.500... πορνών για τις «ανάγκες» των εκατομμυρίων φιλάθλων πού θα εισρεύσουν στον τόπο μας, και το αρμόδιο υπουργείο απήντησε ότι δεν χρειάζεται τέτοια εισαγωγή, επειδή ήδη στην Ελλάδα υπάρχουν... χιλιάδες πόρνες από όλες τις φυλές, οι οποίες θα χριστούν ως νόμιμες ιερόδουλες για να αγωνισθούν στη δική τους παλαίστρα! Όπως γίνεται περίπου με τις παράνομα κτισθείσες κατοικίες, που νομιμοποιούνται εν όψει των εκλογών. Το δε συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων απεφάσισε να δώσει δυνατότητα λειτουργίας «οίκων ανοχής» σε ξενοδοχεία ή σε άλλους χώρους «αναλόγους». Έτσι η Ελλάδα, αν και προβάλλεται σαν χώρα χριστιανική, δεν τηρεί την αποστολική επιταγή «φεύγετε την πορνείαν» (Α~ Κορ. 5/ε/18), αλλά ούτε και τις συστάσεις των αρχαίων προγόνων μας «εγκράτειαν άσκει πάντων τούτων, κέρδους, οργής, ηδονής, λύπης» (Ισοκράτους). «Εγκρατείας μεν ίδιον υγεία και ισχύς, ακρασίας δε ασθένεια και νόσος γειτνιώσα τω θανάτω» (Φίλωνος) κ.ά. Τουναντίον προσκυνεί ενώπιον του αντιχριστιανικού «πορνεύετε... νόμιμα», καταβάλλοντας το... νενομισμένο και φυσικά φορολογούμενο αντίτιμο.”
Για το θέμα ο «Τ» έχει γράψει ήδη πριν από ένα χρόνο (Σεπτ.-Οκτ. 2002) για να επαληθευτεί ακόμη μια φορά. |