ellaschr.JPG


Ο   Α Ρ Ι Θ Μ Ο Σ   6 6 6


Σχετικά με τον μυστικό αριθμό 666, που συναντούμε στο βιβλίο της Αποκάλυψης, πολλοί ερμηνευτές  παρασύρονται από την ομοιότητα των τριών ψηφίων 6 που σχηματίζουν τον αριθμό όπως το κατανοούμε ύστερα από την εισαγωγή των λεγόμενων αραβικών αριθμών – πολλούς αιώνες μετά τη συγγραφή των κειμένων της Καινής Διαθήκης.

Ωστόσο, όταν γράφτηκε η Αποκάλυψη, δεν είχε περάσει από το νου του συγγραφέα κάποιος συνδυασμός τριών ομοίων μαθηματικών ψηφίων. Μάλιστα, στις κριτικές εκδόσεις του κειμένου, ο αριθμός δεν αποδίδεται ούτε καν με τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου –δηλαδή χξς– αλλά ΟΛΟΓΡΑΦΩΣ, δηλαδή «εξακόσιοι εξήκοντα εξ». Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι εκείνης της εποχής αν ήθελαν να εκφράσουν τον αριθμό αυτό “αριθμητικώς”, δεν θα έγραφαν “ςςς” αλλά θα έπρεπε να γράψουν οι μεν Έλληνες ΧΞCT ή χξς (όπως υπάρχει στους παπύρους p18 και p47), οι δε Ρωμαίοι DCLXVI. Ποτέ όμως 666.

Οι Εβραίοι αν και εφάρμοζαν ανάλογο σύστημα μετά τη βαβυλωνιακή αιχμαλωσία, ουδέποτε το χρησιμοποίησαν στη Βίβλο, όπου πάντα γράφονται οι αριθμοί με ολόκληρες λέξεις. (Στο Α~ Βασ. 10/ι/14 αναφέρεται το 666 ΟΛΟΓΡΑΦΩΣ ως «εξακόσια εξήκοντα εξ τάλαντα χρυσίου»).

Σύμφωνα με τα παραπάνω, κανένας από τους χριστιανούς των πρώτων αιώνων δε σκεφτόταν ότι κάποτε η αριθμητική έκφραση «εξακόσιοι εξήκοντα εξ» θα απεικονιζόταν με τρία όμοια ψηφία, γεγονός που παρασύρει όσους προσπαθούν να στηριχτούν στην ομοιότητα των τριών 6 και να ταυτίσουν τον αριθμό 666 με το σύστημα bar code που περιέχει από ένα 6 στην αρχή, στη μέση και στο τέλος του.

Αν θέλουν να επιμένουν στην όποια “συνθηματική” σημασία του 6, τότε πρέπει να ξέρουν ότι στο 666 υπάρχουν όχι 3 αλλά 111 εξάρια (111 Χ 6 = 666).

Από τα παραπάνω φαίνεται ότι το ίδιο αστήριχτοι είναι και οι ισχυρισμοί εκείνων που νομίζουν ότι θα “λύσουν” το πρόβλημα με βάση τον αριθμό 6 είτε ως συμβολικό αριθμό του ανθρώπου ή ως σύμβολο της ατέλειας και με άλλα παρόμοιας μορφής «κόλπα». |


ΠΑΛΙ  ΤΟ  ΑΡΧΑΙΟ  ΑΘΑΝΑΤΟ  ΠΝΕΥΜΑ...


Οπως δημοσιεύθηκε στον Τύπο (Εφημ. “Φίλαθλος”), η ΔΟΕ [Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή] γνωστοποίησε στον υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Χρυσοχοΐδη ότι δεν αρκούν οι πόρνες της Ελλάδος για να καλύψουν τις ανάγκες των 180.000 “ΦΙΛΑΘΛΩΝ” που θα έρθουν στη χώρα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες... (βλ. φωτογραφία). Ως φαίνεται η ολυμπιακή λατρεία δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά χωρίς “ιερόδουλες”.

Δεν γνωρίζουμε αν επιβεβαιώνεται η πληροφορία ή όχι, όπως φαίνεται όμως, ο ευγενής χώρος του Ολυμπιακού Πνεύματος απασχολείται και με άλλες επιδόσεις παράλληλα με ταχύτητες, μήκη, ύψη και βάρη. Ποιος ξέρει τι θα συμβεί στο τέλος; Για την ώρα το μόνο σίγουρο είναι ότι η χώρα έχει καταχρεωθεί με δανεισμό που θα πληρώνεται επί πολλές δεκαετίες από τους μελλοντικούς μας συνέλληνες ενώ τουλάχιστον τέσσερις είναι οι εργάτες που έχουν σκοτωθεί ως τώρα στα ολυμπιακά εργοτάξια. |


Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ



Σε συνέντευξή του στο περιοδικό του “ΑΘΗΝΑ 2004” ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος αναφέρθηκε στη σχέση της Ελλαδικής Εκκλησίας με τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες. Όλο το κείμενο δημοσιεύεται στα αγγλικά στη διεύθυνση www.athens.olympic. org/ page/ default.asp?id =6858&la=2>.

Μεταξύ άλλων δήλωσε:

«΄Oλοι θυμόμαστε ότι η Εκκλησία αγκάλιασε τούς Αγώνες, ότι ο Βικέλας ήταν εκ των διακεκριμένων ευπατριδών που υποστήριξαν με πάθος τη συνέχεια του Γένους και την αξία του Βυζαντινού πολιτισμού, ότι ο Σπύρος Λούης προτού να τρέξει και να νικήσει στον Μαραθώνιο δρόμο ενήστευσε και την παραμονή πήγε στην Εκκλησία. Επίσης οι περισσότεροι αθλητές και Ολυμπιονίκες μας πριν από τους αγώνες, προς τιμήν τους, κάνουν το σημείο του Σταυρού δίνοντας έτσι μια μαρτυρία Χριστού σε όλο τον κόσμο.

Ο σύγχρονος Ολυμπισμός δεν είναι μία παγανιστική εκδήλωση, όπως δεν είναι παγανιστική εκδήλωση η σύγχρονη διδασκαλία της Τραγωδίας στα αρχαία θέατρα της χώρας μας. Εμείς βιώνουμε τούς Ολυμπιακούς Αγώνες λουσμένους στο φως του Ευαγγελίου, το οποίο διδάσκει την αδελφοσύνη, την ειρήνη και την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, ανεξαρτήτως της φυλής ή της θρησκείας τους.

Δεν συμφωνούμε καθόλου. Η ειδωλολατρική σημασία του Ολυμπισμού και των Αγώνων δεν εξαργυρώνεται με τα σταυροκοπήματα κάποιων αθλητών, όπως και δεν βαφτίζονται μουσουλμανικοί επειδή κάποιος Άραβας επικαλείται τον Αλλάχ ούτε του Σάι Μπάμπα επειδή κάποιος επικαλείται τον ψευτοθεό.

Για εμάς οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι μια σύγχρονη ειδωλολατρική υπόθεση, όπως εξάλλου μαρτυρούν και τα τερατάκια που η ειδική επιτροπή διάλεξε για μασκώτ τους, δηλαδή τους αρχαίους θεούς Φοίβο [Απόλλωνα] και Αθηνά... |
Copyright Αθήνα 2004


ΟΙ «ΑΓΙΕΣ» ΠΑΝΤΟΥΦΛΕΣ


Από το περιοδικό  “Διακονία και Μαρτυρία” που εκδίδεται από τη Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, αναδημοσιεύουμε κάποιες σκέψεις σχετικές με την αγυρτεία που συντελείται από ορισμένους κληρικούς. Τις έγραψε ο αρχιμ. Δ.Γ.Π. αρχικά στο περιοδικό “Ιωάννης ο Βαπτιστής” και μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Πάνω στην αγία Τράπεζα ή κάπου εκεί κοντά τοποθετούν σε γυάλινες θήκες κάτι “παντόφλες”! Όταν ρωτάς, τι θέλει η “παντόφλα” στο ιερό βήμα, σου απαντούν: “Είναι παντόφλα του αγίου Διονυσίου ή του αγίου Σπυρίδωνος”! Φυσικά πρόκειται για μία “παντόφλα” απ’ αυτές που πουλάνε κατά εκατοντάδες έξω από προσκυνήματα και τις αγοράζουν οι “πιστοί”.

Το να υπάρχουν απλοϊκοί χριστιανοί, που αγνοούν το “ως ωραίοι οι πόδες των ευαγγελιζομένων ειρήνην” (Ρωμ. 10/ι/15) και έχουν πιστέψει, ότι με τη συγκεκριμένη “παντόφλα” θα πάνε στον παράδεισο, στενοχωρείσαι για την άγνοια. (...)

Το να αποπροσανατολίσω τους ανθρώπους από το κήρυγμα και τη θεία Κοινωνία και να τους στρέψω σε δευτερεύοντα ή και άχρηστα θρησκευτικά στοιχεία, όσο κι αν το κάνω από ευλάβεια ή από ζήλο, ένα πετυχαίνω: Να γίνωμαι ηθικός αυτουργός απωλείας ψυχών.

Επί τέλους, ας δείξουμε όλοι ζήλο για το κύριο έργο μας, που είναι το Ευαγγέλιο, η διδαχή, το κήρυγμα, η οικοδομή των πιστών, η εν Χριστώ αγάπη και διακονία. Όσο για τα άλλα, ισχύει ο λόγος του Αγίου Πνεύματος: “Πάντα ευσχημόνως και κατά τάξιν γινέσθω” (Α~ Κορ. 14/ιδ/40)».

Μακάρι να τα προσέξουν όλα αυτά και οι Ορθόδοξοι και οι Ετερόδοξοι, ιδιαίτερα μάλιστα κάποιοι από τους δεύτερους, που τον τελευταίο καιρό όλο και “νέα φρούτα” επιχειρούν να εισάγουν εκ της αλλοδαπής.

Αλλά και η έγκυρη θρησκευτική εφημερίδα “Ορθόδοξος Τύπος” έγραψε πρόσφατα κάτι ανάλογο (26-7-2002), αναφερόμενη στις “πολυτελείς αρχιερατικές αμφιέσεις” τις οποίες και ο «Τ» συχνά έχει σχολιάσει και καυτηριάσει:

«(...)Τι δε να είπωμεν διά τους ορθοδόξους αρχιερείς, τα “κινητά χρυσοχοεία” κατά τον Α. Παπαδιαμάντην, οι οποίοι αμιλλώνται εις πανάκριβα εγκόλπια και αδαμαντοκολλήτους μίτρας και πολυτελείς στόφας και χρυσοκεντήτους και λεπτοζωγραφισμένους σάκκους, ιστάμενοι ενώπιον του γυμνού, αναμαρτήτου, εσταυρωμένου Ιησού, κατά την φρικτήν θείαν ιερουργίαν. Δεν κατανοούν οι άγιοι αρχιερείς ότι ουδένα των πιστών εντυπωσιάζουν διά των πολλών υπερπολυτελών αμφίων των, αλλά μάλλον σκανδαλίζουν, και μόνον ο ένθεος βίος και η θεία αρετή συγκινούν, κατανύσσουν, προβληματίζουν, ενισχύουν και ενθουσιάζουν...»

Χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι άλλο εμείς; Μάλλον όχι. Μόνο την ευχή: Ο καλός Θεός ας μας φυλάξει από τα χειρότερα! |

 

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ