Οι ινδικές κάστες


Το σύστημα καστών της Ινδίας είναι ένα παράλογο και μη υγιές κοινωνικό φαινόμενο, χωρίς το όμοιό του πουθενά αλλού στον κόσμο. Είναι το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό την ινδουιστικής κοινωνίας σύμφωνα με το οποίο ο λαός χωρίζεται σε διάφορες ομάδες και η κοινωνική κατάσταση καθενός ορίζεται από την κάστα στην οποία γεννήθηκε και η οποία τον ακολουθεί από τη γέννηση ως το θάνατό του, ενώ το όνομα της κάστας αποτελεί μέρος του επωνύμου του. Σαν αποτέλεσμα αντιμετωπίζεται κοινωνικά ανάλογα με τις κοινωνικές διατάξεις και παραδόσεις της κάστας του, πάνω στις οποίες δεν έχει κανένα έλεγχο.

Η λέξη κάστα είναι πορτογαλική και αντιστοιχεί στη σανσκριτική varna, που σημαίνει χρώμα. Αρχικά αναφερόταν στη χρωματική κλίμακα αλλά στην Ινδία, όπως αργότερα στην Αμερική, χρησιμοποιήθηκε για να χωρίζει τους ελεύθερους από τους σκλάβους και χρησιμοποιήθηκε για να προσδιορίζονται οι ιδιαίτερες κοινωνικές και θρησκευτικές διακρίσεις που υπήρχαν ανάμεσα στους ινδουιστές. Βαθμιαία οι Βραχμάνοι την όρισαν ως θρησκευτική κοινωνική βάση για την ινδουιστική κοινωνία.

Η διαίρεση του λαού σε διάφορες κάστες θεωρείται ότι είναι αιώνια και καμία καλή ή κακή πράξη αυτής της ζωής δεν μπορεί να αλλάξει την κάστα ή κοινωνική κατάσταση του ανθρώπου.

Δύο χιλιάδες χρόνια προ Χριστού οι ανοιχτόχρωμοι Άριοι εισέβαλαν στην Ινδία και νίκησαν και υπέταξαν τους σκουρόχρωμους ιθαγενείς Δραβινδιανούς, που ήταν οι ιδρυτές του ινδικού πολιτισμού. Για να διαιωνίσουν την υποδούλωση των αρχικών κατοίκων της Ινδίας, οι Άριοι δημιούργησαν το σύστημα των καστών.

Η ιεραρχία των καστών εξαρτάται από το σημείο του σώματος του Βράχμα (θεού του Ινδουισμού) από το οποίο βγήκαν. Στην κορυφή είναι οι Βραχμάνοι που βγήκαν από το στόμα του, ακολουθούν οι Kshatriyas που βγήκαν από τα χέρια του, οι Vashyas που βγήκαν από το μηρό και οι Sudras που βγήκαν από τα πόδια του. Στο κατώτερο σημείο είναι οι Ανέγγιχτοι (Νταλίτ).

Γενικότερα οι κάστες χωρίζονται σε δύο ομάδες: την ανώτερη που περιλαμβάνει τους Βραχμάνους, τους Kshatriya και τους Vashya, (όλοι αυτοί είναι απόγονοι των λευκών Άριων εισβολέων) και την κατώτερη που περιλαμβάνει τους Sudras, δηλαδή τους σκουρόχρωμους αυτόχθονες κατοίκους της Ινδίας. Σ’ αυτήν ανήκουν και οι άτυχοι Νταλίτ, που το άγγιγμά τους προκαλεί μόλυσμα για τις άλλες κάστες και για το λόγο αυτό πάντα μένουν σε αρκετή απόσταση από αυτούς.

Οι μεγαλύτερες διαιρέσεις καστών θεωρείται ότι ισχύουν και μετά το θάνατο. Σύμφωνα με την Markandaya Purana, οι ενάρετοι Βραχμάνοι πηγαίνουν στο σπίτι του Βράχμα, και οι υπόλοιποι ανάλογα κοντά σε άλλες θεότητες. Προφανώς οι ανέγγιχτοι Νταλίτ δεν δικαιούνται κανένα μέρος του ουρανού.

Οι νόμοι που ισχύουν στην Ινδία απαγορεύουν τις διακρίσεις ανάμεσα στις κάστες, όμως βία και εκμετάλλευση σε βάρος εκείνων που ανήκουν στις κατώτερες κάστες εκδηλώνονται συχνά. Επειδή οι αρχές δεν ενδιαφέρονται όσο θα έπρεπε για να δικαστούν οι παραβάτες, υπήρξε μόνο ελάχιστη πρόοδος. Απέναντι σ' αυτή την κατάσταση τα τελευταία χρόνια έχει ξεσηκωθεί ένα απελευθερωτικό κίνημα ανάμεσα στους Νταλίτ και τους Ινδουιστές των άλλων κατώτερων καστών. |

 

(*) ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΤΑΛΙΤ

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ