Κίνα

και

θρησκεια

Σύμφωνα με στοιχεία της κυβέρνησης, στην Κίνα υπάρχουν σήμερα πάνω από 100 εκατομμύρια οπαδοί διαφόρων θρησκειών, 85.000 θρησκευτικοί χώροι λατρείας, 300.000 κληρικοί και περισσότερες από 3.000 θρησκευτικές οργανώσεις. Επίσης υπάρχουν 74 σχολές και κολέγια όπου εκπαιδεύονται κληρικοί των διαφόρων θρησκειών οι κυριότερες από τις οποίες είναι:

Βουδισμός. Εισήχθηκε από την Ινδία. Με ιστορία άνω των 2.000 ετών, σήμερα διαθέτει γύρω στους 13.000 ναούς με 200.000 μοναχούς και μοναχές (120.000 είναι λάμα και 1.700 "Ζωντανοί Βούδες").

Ταοϊσμός. Θρησκεία που γεννήθηκε στην Κίνα, με ιστορία άνω των 1.700 ετών. Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι από 1.700 ναοί και 25.000 ιερείς και μοναχές.

Ισλαμισμός. Θρησκεία που εισήχθηκε στην Κίνα κατά τον Ζ' αιώνα, σήμερα έχει 10 εθνικές μειονότητες, με συνολικό αριθμό 18 εκατομμυρίων οπαδών. Υπάρχουν 30.000 τζαμιά όπου υπηρετούν 40.000 ιμάμηδες και άλλοι κληρικοί.

Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Εισήχθηκε στην Κίνα στα μέσα του Ζ' αιώνα αλλά διαδόθηκε μετά τον Πόλεμο του Οπίου (1840). Σήμερα στην Κίνα υπάρχουν επίσημα 4 εκατομμύρια Καθολικοί με 70 επισκόπους, 4.000 άλλοι κληρικοί και πάνω από 4.600 ναοί και συνάξεις σε σπίτια.

Διαμαρτυρόμενη Εκκλησία. Ήρθε στην Κίνα στις αρχές του ΙΘ' αιώνα και διαδόθηκε αρκετά ύστερα από τον Πόλεμο του Οπίου. Υπάρχουν περίπου 10 εκατομμύρια Διαμαρτυρόμενοι, περισσότεροι από 18.000 κληρικοί, περισσότερες από 12.000 εκκλησίες και περίπου 25.000 χώροι συνάξεων σε όλη τη χώρα.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση "Οι θρησκευτικές οργανώσεις έχουν την ευχέρεια να διαχειρίζονται τις υποθέσεις τους ελεύθερα, να λειτουργούν τα δικά τους θρησκευτικά σχολεία, να εκδίδουν θρησκευτικά βιβλία και περιοδικά, και να λειτουργούν κοινωνικές υπηρεσίες σύμφωνα με τις ανάγκες τους".

Όπως έγραψε η επίσημη εφημερίδα "China Daily", ο Επίσκοπος Michael Fu Tieshan, της ελεγχόμενης από το κράτος Πατριωτικής Καθολικής Εκκλησίας της Κίνας, δήλωσε πρόσφατα ότι σήμερα είναι ο "χρυσούς αιώνας" για τις θρησκείες σ’ αυτή τη χώρα, προσθέτοντας ότι υπάρχει μια έκρηξη της θρησκευτικής πίστης όμως εξαιτίας της μικρής μόρφωσης ο λαός είναι εύκολη λεία για τις αιρέσεις.

Σύντομη εκκλησιαστική ιστορία

Οταν γίνεται λόγος για την ιστορία του χριστιανισμού στην Κίνα, οι περισσότεροι στο δυτικό κόσμο αρχίζουν από κάποιους ιεραπόστολους, όπως ο Ιησουίτης Matteo Ricci, που έφτασε στην Κίνα το 1601 και την Εσωτερική Ιεραποστολή της Κίνας που ιδρύθηκε από τον Hudson Taylor, που έφτασε στην Κίνα το 1854. Αυτά τα στοιχεία είναι σωστά για τη συγκεκριμένη εποχή, όμως αγνοούν την πολύ παλαιότερη και πιο περίπλοκη ιστορία, που είναι θαμμένη στο χρόνο, τη σκόνη και πολλές λανθασμένες υποθέσεις.

Αρχαίοι χρόνοι

Η εισαγωγή του Χριστιανισμού στην Κίνα έχει αποδοθεί από την Παράδοση στους απόστολους Θωμά και Βαρθολομαίο. Τον τρίτο αιώνα, ο Αρνόβιος, στο έργο του "Adversus Gentes", μιλάει για μια τοποθεσία με το όνομα Seres, όπου έφτασε "η νέα δύναμη που πήγασε από τα έργα που έγιναν από τον Κύριο και τους Αποστόλους Του". Ωστόσο, αν και υπάρχουν στοιχεία ότι ο Χριστιανισμός υπήρχε στη Μεσοποταμία και την Περσία στη διάρκεια του Δ' αιώνα, όπως αποδεικνύεται από τους διωγμούς που άρχισαν το 345 κάτω από τον Sapor (309-379), δεν έχουμε αποδείξεις ότι διαδόθηκε στην Κίνα. Ύστερα όμως από την καταδίκη και τον εξορισμό του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριου από τη Σύνοδο της Εφέσου (431), οι μαθητές του διασπάρθηκαν σε όλη την Ασία και, σύμφωνα με μια επιγραφή που βρέθηκε στο Si-ngan-fu, φαίνεται ότι έφτασαν στην Κίνα τον Ζ' αιώνα.

Η επιγραφή του Si-ngan-fu

Το 1652 οι Ιησουίτες ιεραπόστολοι στο Πεκίνο πληροφορήθηκαν την ανακάλυψη λίγο καιρό πριν, στην περιοχή Ch’ang-ngan (Si-ngan-fu), μιας επιγραφής πάνω σε μαύρο μάρμαρο, που αναφερόταν στο χριστιανισμό και επιβεβαίωσαν το γεγονός. Έχει διαστάσεις περίπου 2,4 μ. ύψος, 90 εκ. πλάτος και 25 εκ. πάχος. Στην κορυφή είναι σκαλισμένος ένας σταυρός, κάτω από τον οποίο υπάρχουν ως επικεφαλίδα 9 μεγάλοι κινέζικοι χαρακτήρες σε τρεις στήλες, που λένε: "Το Μνημείο αυτό στήθηκε σε ανάμνηση της Διάδοσης της Φωτεινής Θρησκείας του Ta T’sin στο Μέσο Βασίλειο".

Σύμφωνα με το κείμενο της επιγραφής, ο Ολοπέν, μάλλον Πέρσης κληρικός, έφτασε από το Ta T’sin (Περσία ή Συρία) στο Ch’ang-ngan, το ένατο έτος της περιόδου Chang-kwan (635)^ Ο Αυτοκράτορας T’ai Tsung τον υποδέχτηκε στο παλάτι όπου μετέφρασε τις χριστιανικές Γραφές και, όταν πείσθηκε για την ορθότητα και την αλήθεια της θρησκείας του Ολοπέν, διέταξε τη διάδοσή της. Η επιγραφή αποτελείται συνολικά από 1780 κινέζικους χαρακτήρες και επιπρόσθετα, στη βάση και στις πλευρές, υπάρχουν επιγραφές στη συριακή γλώσσα, με γραφή estrangelo. Το κείμενο επίσης παραθέτει τα ονόματα Κινέζων αυτοκρατόρων που υποστήριξαν αυτή τη θρησκεία και καταγράφει τα ονόματα των θρησκευτικών ηγετών, περιλαμβάνοντας 1 επίσκοπο, 28 πρεσβύτερους και 38 άλλους κληρικούς και μοναχούς.

NESTORIANH PLAKA -0

Είναι γεγονός ότι οι Νεστοριανοί, που άνθισαν κατά τον 6ο αιώνα -και εξακολουθούν να υπάρχουν στη Δυτική Ασία- διέδωσαν την πίστη τους σε άλλους λαούς της Ανατολής, που παρέμειναν χριστιανοί μέχρι την εποχή του Τζέκινς Χαν ενώ υπολείμματά τους συνάντησε ο Μάρκο Πόλο και άλλοι περιηγητές. Ωστόσο, δυο αιώνες αργότερα, ο Αυτοκράτορας Wu Tsung άρχισε σκληρό διωγμό εναντίον τους και σύντομα η Νεστοριανή εκκλησία έχασε τη δύναμή της. Επίσης η ανάπτυξη του μουσουλμανισμού στις ενδιάμεσες χώρες απομόνωσε τους Κινέζους χριστιανούς και προκάλεσε τη βαθμιαία διάλυσή τους.

Αλλά και πάλι δεν είναι δυνατόν να οριστεί ο Olopen ως ο πρώτος ιεραπόστολος της Κίνας, επειδή ήδη υπήρχε επικοινωνία -ίσως και ιεραποστολική δράση- αρκετές δεκαετίες πριν από την άφιξη του Olopen. Σημειώνεται ότι στη δεκαετία του 550 Πέρσες Νεστοριανοί μοναχοί σταλμένοι από τον Ιουστινιανό έκλεψαν από την Κίνα και μετέφεραν στο Βυζάντιο αβγά μεταξοσκώληκα.

Καθολικές Ιεραποστολές

Στα 1200 ο Κουμπλάι Χαν, ο Μογγόλος ηγέτης της Κίνας, συναντήθηκε με αντιπροσώπους της Εκκλησίας της Ρώμης, τον Μάρκο Πόλο και τους θείους του. Η περιέργειά του παρακινήθηκε και ζήτησε από τον Πάπα να στείλει 100 "δασκάλους της επιστήμης και της θρησκείας" που θα μπορούσαν ν' αποδείξουν ότι "η πίστη του χριστιανισμού είναι ανώτερη από κάθε άλλη". Ύστερα από 20 χρόνια στάλθηκε ο Ιωάννης του Monte Corvino, ένας Φραγκισκανός, που έγινε δεκτός από τον διάδοχο του Κουμπλάι Χαν και σε σύντομο διάστημα είχαν βαπτιστεί 6.000 Κινέζοι ενώ μεταφράστηκε η Καινή Διαθήκη και οι Ψαλμοί στη γλώσσα της αυλής. Τουλάχιστον δύο από τους σημαντικότερους Μογγόλους Χαν, ο Κουγιούκ (1241-1248) κι ο Μανγκού (1251-1260) ήταν χριστιανοί ενώ και άλλοι συμπαθούσαν τους χριστιανούς.

Ατυχώς, υψηλόβαθμοι Νεστοριανοί κληρικοί, που στο μεταξύ επανίδρυσαν την εκκλησία τους στην Κίνα, έφεραν εμπόδια στο έργο του Ιωάννη και τον κατηγόρησαν για ψεύτικες διδασκαλίες και για εγκλήματα. Επίσης η δυναστεία των Ming που επακολούθησε, καταπίεσε όλους τους χριστιανούς και τελικά, ύστερα από έναν αιώνα, στα τέλη του 1500, δεν υπήρχαν πια καθόλου χριστιανικές εκκλησίες.

Το 1583 στάλθηκαν στην Κίνα Ιησουίτες μοναχοί, με επικεφαλής τον Matteo Ricci και στις αρχές του 1800 υπήρχαν περίπου 200.000 μέλη της Καθολικής εκκλησίας, ανάμεσά τους και πολλοί λόγιοι, όμως η κριτική που τους έγινε από Φραγκισκανούς και Δομινικανούς μοναχούς που ήρθαν στη χώρα αργότερα, δημιούργησε νέα προβλήματα. Το υπόλοιπο διάστημα η Καθολική Εκκλησία στην Κίνα πέρασε από εναλλασσόμενες περιόδους ανοχής και διωγμών οπότε πολλοί Καθολικοί ιεραπόστολοι φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν και μαρτύρησαν.

Σήμερα η ελεγχόμενη από το κράτος Κινέζικη Καθολική Εκκλησία δεν αναγνωρίζει -φανερά τουλάχιστον- την εξουσία του Πάπα, όμως το Βατικανό υποστηρίζει ότι υπάρχουν τουλάχιστον 8 εκατομμύρια Κινέζοι πιστοί στον Πάπα, που εκκλησιάζονται μυστικά με δική τους ιεραρχία.


Νεότερο δημοσίευμα της Εφημερίδας "Καθολική" (11-5-2004) παρέχει τα εξής στοιχεία:

Σύμφωνα με τα πρακτικά συνεδρίου πού συνήλθε στην Ασίζη

ΦΡΑΓΚΙΣΑΝΟΙ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ

Πρώτοι κήρυκες του Ευαγγελίου στην Κίνα ήσαν οι φραγκισκανοί, όχι οι ιησουίτες. Περί αυτού εγράφησαν τα έξης στο ιταλικό περιοδικό "30 giorni".

Δεν αληθεύει ότι οι πρώτοι ευαγγελισταί της Κίνας επήγαν εκεί κατά το δεύτερο ήμισυ του 16ου αιώνος και ότι ήσαν ιησουίτες. Δύο αιώνες και μισό πριν απ' αυτούς μια ομάδα φραγκισκανών είχε κατορθώσει να φθάσει εκεί και να κηρύξει τον Χριστό, όπως μαθαίναμε από τον τόμο των πρακτικών ενός συνεδρίου πού συνήλθε στην Ασίζη το 2000, έτος ιωβηλαίο, και είχε ως θέμα "Οι Φραγκισκανοί στην Κίνα· 800 χρόνια ιστορίας).

Όταν εξεδήμησε προς Κύριον ό "’γιος Φραγκίσκος ελάχιστοι άνθρωποι, οι μορφωμένοι, γνώριζαν το όνομα της Κίνας. Τότε πρώτος εχθρός της Δύσεως ήταν ό ισλαμισμός. Μάλιστα ό "’γιος είχε προσπαθήσει να μεταστρέψει στον Χριστό τον ισλαμικό λαό, αρχίζοντας από τον σουλτάνο. Μιμούμενοι το παράδειγμα του ιδρυτού των πολλοί φραγκισκανοί ανεχώρησαν για το Μαρόκο, όπου καί τιμήθηκαν με τον στέφανο του μαρτυρίου.

Μόλις ένα έτος μετά την κοίμηση του Φραγκίσκου απέθανε στο άλλο άκρο του κόσμου ό Γκέγκις Χαν, ιδρυτής της αυτοκρατορίας των Μογγόλων, καί ό υιός του Ογκοντολάϊ ετοίμαζε να στείλει στην Ευρώπη τις ορδές των Ταρτάρων. Οι τρομερές αυτές ορδές το 1241 είχαν φθάσει μέχρι των πυλών της Κρακοβίας, καί επί ολόκληρο έτος ήσαν κυρίαρχοι της Πολωνίας, της Ουγγαρίας, καί των Βαλκανίων. "Έπειτα οπισθοχώρησαν απροσδόκητα, όταν πληροφορήθηκαν τον θάνατο του Ογκοντολάϊ.

Ό Πάπας Ινοκέντιος Δ', εγκαινιάζοντας το 1245 στη Λυών τη γνωστή Σύνοδο, είχε κάμει λόγο για τις πέντε πληγές του χριστιανισμού: 1) Τα σφάλματα του κλήρου, ανωτέρου καί κατωτέρου, 2) Τη νέα πτώση της Ιερουσαλήμ στα χέρια των εχθρών του χριστιανισμού, 3) την εισβολή των Μογγόλων, 4) την αθλία κατάσταση της λατινικής αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη, 5) την έχθρα του αυτοκράτορας της Δύσεως προς την Εκκλησία. "Έπειτα απεφάσισε να στείλει έναν εκπρόσωπο του στον Μέγα Χαν της Μογγολίας για να ζητήσει τη μεταστροφή των Ταρτάρων στον χριστιανισμό καί να διακοπή ή προς την Ευρώπη προέλαση τους. Ό κλήρος έλαχε στον φραγκισκανό ιερομόναχο Ιωάννη ντα Πιάν ντελ Κάρπινε.

Διατρέχοντας περισσότερα από 10 χιλιάδες χιλιόμετρα "για να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού κατά την εντολή του κυρίου Πάπα καί να βοηθήσει κατά κάποιον τρόπο τους χριστιανούς", ό ιερομόναχος Ιωάννης έφθασε στον Μογγόλο αυτοκράτορα Γκουγιούκ στις 22 Ιουλίου του 1246, καί του παρέδωσε τις δύο παπικές επιστολές. Αυτή υπήρξε ή πρώτη επίσημη επαφή του κόσμου της Δύσεως με τον μακρινό κόσμο της Μογγολίας. Όταν το επόμενο έτος ό φραγκισκανός ιερομόναχος επέστρεψε σώος καί αβλαβής, άλλοι απόρησαν καί άλλοι έδειξαν περιέργεια για την εμπειρία του. Λίγο μετά το 1260, όταν οι θαλασσοπόροι του Μάρκο Πόλο έφθασαν στην αυτοκρατορική αυλή του Χαν, ή οποία είχε μεταφερθεί στο σημερινό Πεκίνο, συνήντησαν ένα αυτοκράτορα πολύ καλά διατεθειμένο υπέρ του δυτικού κόσμου.

Γύρω στα 1287 ό Πάπας Νικόλαος Δ', ό πρώτος Φραγκισκανός Πάπας, απέστειλε στην Κίνα τον ιερομόναχο Ιωάννη ντα Μοντεκορβίνο, εφοδιασμένο με 26 επιστολές προς τον αυτοκράτορα καί προς τους Επισκόπους Ανατολικών Εκκλησιών όσους θα συναντούσε στην πορεία του. "Έφθασε στο Πεκίνο το 1294, καί ό νέος αυτοκράτωρ Τιμούρ του επέτρεψε να κηρύττει ελεύθερα το Ευαγγέλιο στους Ταρτάρους. Ό ιεραπόστολος προσαρμόσθηκε στην εκεί πολιτιστική κατάσταση, άρχισε να λειτουργεί στα ταρταρικά καί να μεταφράζει στη γλώσσα αυτή το Ψαλτήριο καί την Καινή Διαθήκη. Επί 11 χρόνια έγραφε αληθινή εποποιία χριστιανισμού στην Κίνα.

Τον Φεβρουάριο του 1306 ό Πάπας Κλήμης Ε', ανταποκρινόμενος στο αίτημα του ιεραποστόλου, απέστειλε στην Κίνα μια ομάδα Φραγκισκανών. "Έφθασε γύρω στα 1310, περιελάμβανε δε καί επτά επισκόπους εντεταλμένους να χειροτονήσουν τον Ιωάννη ντα Μοντεκορβίνο ως πρώτο Αρχιεπίσκοπο του Πεκίνου. Ό νέος ιεράρχης εξακολούθησε με τον ίδιο ζήλο τη θαυμαστή Ιεραποστολική του όραση. Απεδήμησε προς Κύριον έχοντας φήμη αγίου το 1328, καί ηλικία 81 ετών. Δυστυχώς, μεγάλες ταραχές καί ένας λιμός πού απεδεκάτισε κόσμο το 1348, εξαφάνισαν την παρουσία των χριστιανών από την απέραντη Κίνα. Επί δύο αιώνες ό πρώτος χριστιανικός σπόρος έμεινε κρυμμένος μέσα στη γη, μέχρι την άφιξη των ιησουιτών ιεραποστόλων καί την έναρξη των σχέσεων της Κίνας με τον κόσμο της Δύσεως.



 

 

Η Ορθοδοξία στην Κίνα

Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει τη δική της ιστορία στην Κίνα, όπου ήρθε στα 1685, ένα αιώνα πριν από τους πρώτους Διαμαρτυρόμενους ιεραπόστολους. Αφορμή ήταν οι αλλεπάλληλες αψιμαχίες στα σύνορα ανάμεσα στις κινέζικες και ρώσικες δυνάμεις, που είχαν ως αποτέλεσμα τη σύλληψη και φυλάκιση κάποιων Ρώσων στρατιωτών. Ανάμεσα στους αιχμάλωτους ήταν και ένας ιερέας, ο Μάξιμος Leontiev. Όταν με τη συνθήκη του 1690 έπαψαν οι μάχες, μερικοί από τους αιχμάλωτους που ελευθερώθηκαν αποφάσισαν να παραμείνουν στην Κίνα και ο αυτοκράτορας Kangxi τους διέθεσε στο Πεκίνο ένα ναό του Guandi, θεού του πολέμου, για προσωρινή λατρευτική χρήση. Οι Ορθόδοξοι τον μετέτρεψαν αργότερα σε ναό της Αγίας Σοφίας.

china_1stpage

Η Ρωσική Εκκλησία ενθάρρυνε τον π. Leontiev να σπείρει την Ορθοδοξία και μετά το θάνατό του ο Μέγας Πέτρος έστειλε στο Πεκίνο τον Αρχιμανδρίτη Ιλαρίωνα Lezhaisky και άλλους κληρικούς.

Από το 1715 ως το 1956 έγιναν συνολικά 20 αποστολές, όμως η Ορθόδοξη εκκλησία εξυπηρετούσε κυρίως τα συμφέροντα της ρωσικής κυβέρνησης και γι' αυτό δεν μπόρεσε να κάνει πολλά πράγματα στην Κίνα. Στα 1860 υπήρχαν συνολικά περίπου 200 Ορθόδοξοι στο Πεκίνο. Αργότερα έγινε δυναμικότερη προσπάθεια και στα 1902 υπήρχαν 32 Ορθόδοξοι ναοί με 6.000 μέλη, ενώ λειτουργούσαν σχολεία και ορφανοτροφεία.

Η αντιδυτική εξέγερση των Κινέζων με την Επανάσταση των Μπόξερ στα 1898-1900, έδειξε μεγάλη βία ενάντια στους χριστιανούς και οι Ορθόδοξοι ήταν ανάμεσα σ’ εκείνους που σφαγιάστηκαν (η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας τιμά τη μνήμη 222 Κινέζων Ορθόδοξων μαρτύρων).

Μετά τη Ρωσική επανάσταση του 1917, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Κίνας, που στο μεταξύ έχασε την υποστήριξη που είχε, έγινε καταφύγιο για πολλούς Ρώσους αντικαθεστωτικούς που κατέφυγαν εκεί. Γύρω στα 1930 υπήρχαν στην Κίνα 50.000 Ορθόδοξοι, οι περισσότεροι Ρώσοι.

Η Λαϊκή Δημοκρατία που ιδρύθηκε το 1949, έφερε κάτω από τον έλεγχο του κράτους τους Ορθόδοξους ναούς και οι περισσότεροι Ρώσοι έφυγαν για την Αυστραλία, τις ΗΠΑ και αλλού. Ο Ρώσος Αρχιεπίσκοπος Viktor επέστρεψε στη Ρωσία στα 1956, κλείνοντας το κεφάλαιο της ιστορίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Κίνα.

Σήμερα υπάρχουν ελάχιστοι Ορθόδοξοι και λειτουργεί μόνο ένας ναός στο Harbin με λιγότερους από 150 ηλικιωμένους Ρώσους ενορίτες και έναν 75χρονο ιερέα.

Το κράτος διώκει τηΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Αντίθετα από εκείνα που υποστηρίζει η κυβέρνηση, ανεξάρτητες πηγές μιλούν για σκληρή αντιμετώπιση των θρησκευτικών μειονοτήτων και ιδιαίτερα εκείνων που δεν αναγνωρίζουν στο κράτος το δικαίωμα να ελέγχει τον τρόπο που ζουν τη θρησκευτική τους ζωή.

Οι ελεγχόμενες από το κινέζικο κράτος εκκλησίες έχουν μόνο την όψη της ελευθερίας, αφού όλες οι ενέργειές τους ελέγχονται στενά από το κυβερνητικό Γραφείο Θρησκευτικών Υποθέσεων.

Πρόσφατα το ΚΚΚ οργάνωσε ειδική ομάδα με στόχο τις Καθολικές και Διαμαρτυρόμενες Εκκλησίες που δεν είναι καταχωρημένες στο κράτος. Έτσι εκατοντάδες Κινέζοι, Καθολικοί και Ευαγγελικοί, βρίσκονται τώρα σε στρατόπεδα "επανεκπαίδευσης μέσω εργασίας" ενώ αγνοείται η τύχη πολλών άλλων. Μέσω αυτών των ενεργειών παραβίασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η κυβέρνηση της Κίνας φανερώνει την απόφασή της να ξεριζώσει τον χριστιανισμό από την Κίνα, όπως λέγεται, "πνίγοντας το μωρό μέσα στην κούνια του".

Όπως μετέδωσε το Πρακτορείο Ειδήσεων Reuters πριν λίγους μήνες από το Πεκίνο, σε μία μόνο περίπτωση η κινέζικη αστυνομία συνέλαβε 130 Κινέζους και 3 Αμερικανούς ιεραπόστολους, μέλη της απαγορευμένης κινέζικης εκκλησίας "Fang-cheng", στην κεντρική περιοχή του Henan. Είναι αξιοσημείωτο ότι, ενώ οι αξιωματούχοι αρνήθηκαν ότι υπήρξαν συλλήψεις, αργότερα, και ύστερα από επέμβαση του πρόξενου των ΗΠΑ οι 3 Αμερικανοί αφέθηκαν ελεύθεροι...

Το Κέντρο Πληροφοριών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία, που έχει έδρα στο Χονγκ Κογκ, δήλωσε ότι η ευαγγελική αυτή εκκλησία με 500.000 μέλη ήταν μία από 14 ομάδες που απαγορεύτηκαν από την κυβέρνηση ως "επικίνδυνες αιρέσεις".











Φωτογραφίες από πρόσφατα

γκρεμισμένες εκκλησίες


Ύστερα από τα παραπάνω αποτέλεσε έκπληξη στους παρατηρητές της κατάστασης η σιωπηρή απελευθέρωση στις 4 Φεβρουαρίου και για λόγους κακής υγείας ενός από τους σημαντικότερους εκκλησιαστικούς ηγέτες της Κίνας, του Zhang Rongliang που ήταν φυλακισμένος στην πόλη Fangcheng. Ο ηλικίας 49 ετών Zhang είχε φυλακιστεί και βασανιστεί ξανά στο παρελθόν, έξι χρόνια το 1974, 14 μήνες το 1990 και δύο μήνες το 1994.

Εκκλησίες καταστρέφονται

Αν και το ΚΚΚ κάνει αλματώδη βήματα προς την οικονομία της ελεύθερης αγοράς, η κατάσταση σε ό,τι αφορά το ζήτημα της ελεύθερης έκφρασης της θρησκείας μένει πολύ πίσω εξαιτίας των διωγμών και κάθε χρόνο νέα ονόματα ασυμβίβαστων πιστών προστίθενται στον κατάλογο των Κινέζων μαρτύρων και φυλακισμένων.

Η επίσημη δικαιολογία από τις κινέζικες αρχές ήταν πως αυτό ήταν αναγκαίο "για να εξασφαλιστεί η κοινωνική σταθερότητα".

Η οργάνωση Παγκόσμια Χριστιανική Αλληλεγγύη, καταγγέλλει ότι, όπως δημοσίευσε η εφημερίδα "Wenzhou Daily" (12-12-2000) στο τέλος του Νοεμβρίου καταστράφηκαν 256 εκκλησίες, 153 έκλεισαν και 19 δημεύθηκαν στην περιοχή Ouhai^ 527 εκκλησίες καταστράφηκαν, 35 έκλεισαν και 74 δημεύθηκαν στην περιοχή Changnan^ 4 εκκλησίες καταστράφηκαν και 4 δημεύθηκαν στην περιοχή Wencheng και 9 εκκλησίες έκλεισαν στην περιοχή Taishun.

Αρκετές από τις παραπάνω πληροφορίες έχουν διασταυρωθεί (βλ. σχετικές φωτογραφίες).

Επίσης, όπως δημοσίευσε η εφημερίδα "Καθολική" (27-3-2001) ένα πελώριο φράγμα που κατασκευάζεται στον ποταμό Γιαγκτζέ, πρόκειται να καλύψει με νερό πολλές πόλεις και χωριά όπου ζουν χιλιάδες Ρωμαιοκαθολικοί, καταστρέφοντας συνάμα και τις εκκλησίες τους.

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΜΕΤΑΔΟΘΗΚΑΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ. Διαβάστε σχετικά στη σελίδα "ΝΕΑ & ΠΑΛΑΙΑ"

 

Πρόσφατες ανακαλύψεις

Ο Χριστιανισμός αντιμετωπιζόταν από τους ιστορικούς σαν ένα περιθωριακό φαινόμενο στην Κίνα. Κάποιος έγραψε ότι "ποτέ δεν έτυχε ευρείας αποδοχής και θεωρήθηκε κυρίως ως στοιχείο μόνο των μορφωμένων δυτικών".

Όμως αρχαιολογικές ανασκαφές που γίνονται τώρα εκεί, ίσως τελικά ανατρέψουν αυτή την αντίληψη. Σύμφωνα με ειδήσεις που δημοσιεύθηκαν τον τελευταίο καιρό, ο Βρετανός ερευνητής Martin Palmer, πιστεύει ότι μια παγόδα, όχι μακριά από την αρχική τοποθεσία του Νεστοριανού μνημείου, μάλλον είναι κέντρο λατρείας της "Φωτεινής Θρησκείας", όπως έλεγαν τότε τον Χριστιανισμό.

Ο Palmer ενδιαφέρθηκε για την τοποθεσία επειδή την περιέγραφαν παλιά χριστιανικά γραπτά που μετέφραζε. Η έρευνά του βοηθήθηκε από έναν χάρτη φτιαγμένο από Ιάπωνες κατάσκοπους που παριστάνοντας τους αρχαιολόγους είχαν χαρτογραφήσει την περιοχή πριν την ιαπωνική εισβολή στην Κίνα το 1937. (Ο χάρτης έδειχνε θρησκευτικές τοποθεσίες, όταν όμως βρεχόταν με χυμό λεμονιού, φαίνονταν όλες οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην περιοχή). Έτσι, οδηγήθηκε σε μια περιοχή 80 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την αρχαία κινέζικη πρωτεύουσα Xi'an όπου υπάρχει μια κεκλιμένη παγόδα με το όνομα Da Qin, που θα πει "Προς τη Δύση".

Από ένα λόφο που βλέπει πάνω από την τοποθεσία, πρόσεξε ότι ο χώρος δεν ήταν προσανατολισμένος από βορρά προς νότο, όπως όλοι οι κινέζικοι ναοί, αλλά προς την ανατολή. Μια βουδίστρια μοναχή με την οποία μίλησε ο Palmer, τον βεβαίωσε ότι "Αυτή είναι η πιο διάσημη χριστιανική τοποθεσία σε όλη την Κίνα!"

Η τοποθεσία βρίσκεται στο μέσο ενός συγκροτήματος που στέγαζε ένα σπουδαίο κέντρο μελέτης του ταοϊσμού στη διάρκεια τη δυναστείας των Tang (619-907). Με βάση την ανακάλυψη αυτή οι σινολόγοι τώρα τείνουν να δεχθούν ότι ο χριστιανισμός άσκησε σημαντική επιρροή στην κοινωνία της Κίνας τουλάχιστον κατά τους δύο πρώτους αιώνες της δυναστείας των Tang.

***

Υπάρχουν και άλλα στοιχεία που φανερώνουν ότι ορισμένοι Κινέζοι αυτοκράτορες πίστευαν ή προώθησαν τον χριστιανισμό, και πως ακόμη και σε περιόδους διωγμών ο χριστιανισμός εξακολουθούσε να υπάρχει σε κάποιες περιοχές. Προφανώς απαιτείται να γίνει περισσότερη έρευνα. Ίσως τελικά μάθουμε ότι ο μεγαλύτερος ιεραποστολικός αγρός του κόσμου, που την περίοδο ανάμεσα στο 1830 και 1949 φιλοξένησε περισσότερες από 8.000 ξένες ιεραποστολές, είχε οργωθεί και ήταν έτοιμος για σπορά περισσότερο από χίλια χρόνια νωρίτερα.

Και βέβαια κανείς δεν γνωρίζει το μέλλον, καθώς τα πλήθη των Κινέζων έχουν ανάγκη να μάθουν το γνήσιο Ευαγγέλιο. Ας προσευχόμαστε στον Θεό, να δώσει καιρούς ειρήνης και ευκαιρίες ευαγγελισμού.


ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ