NEA-PALAIA
ΜΑΡΤΙΟΣ
------------------------
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
2001


«Εσείς είσαστε η μελλοντική εκκλησία!»


Το παρακάτω κείμενο αποτελεί σύντμηση μιας ιστορίας που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο. Είναι φανταστική, ωστόσο πολύ πιο αληθινή από την πλαστή πραγματικότητα που τόσο αρέσει...

 
ΣΑΒΒΑΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ 12:00 - Από το πρωί ένιωθα πως θα πάει και αυτή η μέρα χαμένη. Σηκώθηκα από το κρεβάτι, έβαλα ένα CD με δικές μου επιλογές και το άκουσα δυνατά!! Σε μερικούς στίχους αναφέρονται λέξεις όπως Θεός, ευτυχία, αγάπη... Από τα τραγούδια αυτά δεν βγάζω νόημα αλλά μου αρέσει η μουσική τους. Οι γονείς μου δεν λένε τίποτα. Είναι ικανοποιημένοι που πηγαίνω πάντα στην εκκλησία...
13:30— Βαρέθηκα ν' ακούω μουσική. Είχα ώρα να κάνω κάτι, αλλά τι; Να μελετήσω τη Γραφή; Όχι, αφού θ’ ακούσω το Ευαγγέλιο την Κυριακή. Να ψάλω; Μπα, αφού δεν έχω συνηθίσει σε τέτοια. Να προσευχηθώ; Μάλλον όχι, αφού αυτό το κάνω πριν το φαγητό και πριν κοιμηθώ. Λοιπόν, θα δω τηλεόραση!..
14:30— Έψαξα να βρω τους φίλους μου. Δεν είναι της εκκλησίας, όμως είναι καλά παιδιά κι οι μόνοι με τους οποίους μιλάω για κοπέλες, για επιχειρηματικά σχέδια, για το σινεμά, για κουτσομπολιά και, βέβαια, είναι όλοι τους πολύ κουλ.
16:30— Πήγαμε για καφέ. Μαζί μας ήταν και ή "κατάλληλη". Καλό κορίτσι αλλά αδικημένο από την ζωή. Οι γονείς της χωρίσανε όταν αυτή ήταν μικρή. Τώρα ζει με τη γιαγιά της και εργάζεται για να επιβιώνει. Της έχω μιλήσει πολλές φορές για τα πράγματα του Θεού και άκουει... Εμένα όμως μου αρέσει γιατί φοράει ρούχα που αναδεικνύουν το σώμα της. Πιστεύει ότι ο άνθρωπος δεν κρίνεται από την εμφάνιση του αλλά από τον εσωτερικό του κόσμο και νομίζω ότι έχει δίκιο. Πολλές φορές την φαντάζομαι σαν γυναίκα μου. Σίγουρα δεν είναι καμένο χαρτί σαν μερικές κοπέλες της εκκλησίας, οι οποίες ούτε «θερμές» δείχνουν ούτε έχουνε καλή σιλουέτα.
Στην καφετέρια με τα παιδιά περάσαμε τέλεια. Πάντα περνάμε τέλεια... Ξέρουν και τόσα ανέκδοτα! Εγώ δεν έχω θυμητικό. Μερικά τα συγκρατώ για να τα πω στα άλλα κουλ παιδιά από την εκκλησία, που δεν είναι σαν εκείνους που το παίζουν ανώτεροι και δεν γελάνε όταν τα ακούνε.
Στην παρέα μου πολλές φορές έχω μιλήσει για τον Χριστό και καταλήξαμε στο εξής: Δε θα υπάρχει ρατσισμός μεταξύ μας. Εμένα δε θα με βλέπουνε με μισό μάτι και θα με δέχονται, αλλά κι εγώ θα συμβιβάζομαι με τα πιστεύω και τις συνήθειές τους για χάρη της καλής μας φιλίας.
19:00— Έχω φύγει από την καφετέρια και είμαι μόνος. Πάλι νιώθω άδειος. Στο σπίτι δεν θέλω να πάω γιατί θα είναι ο πατέρας μου με κάποιους που μιλάνε όλο για δογματικά όμως εγώ είμαι υπεράνω αυτών. Με ενδιαφέρει μόνο η αγάπη. Άσε που είμαι και μικρός και δεν πρέπει ν’ ασχολούμαι με τόσο σοβαρά πράγματα. Ίσως μετά το πανεπιστήμιο... Τώρα πρέπει να είμαι καλός στα μαθήματα. Ο Θεός θέλει να γίνω ένα αξιότιμο μέλος της κοινωνίας. Τα πνευματικά θα έρθουνε στην ώρα τους.
Τελικά αποφάσισα να μην πάω στο σπίτι. Σκέφτηκα για μια στιγμή να πάω σε μια συνάντηση που είχαν εκείνη την ώρα κάποια παιδιά από την εκκλησία σ’ ένα σπίτι αλλά όχι, ούτε εκεί θα πάω, γιατί κάθε φορά αναπτύσσουν θέματα που δεν με ενδιαφέρουν και νομίζω πως όλοι με κοιτάζουν που δεν έχω κάτι να πω... Όταν μάλιστα πάρω το θάρρος να πω κάτι, για να δείξω ότι κάτι ξέρω κι εγώ, όλοι με κοιτάνε επειδή αυτά που λεω δεν είναι γαρνιρισμένα με ωραίες λέξεις.
19:30— Λοιπόν δεν θα πάω εκεί αλλά θα πάρω τηλέφωνο για να τους πω ότι θα είμαι εύκαιρος αργότερα το βράδυ, να πάμε κάπου να διασκεδάσουμε όπως συνηθίζουμε.
19:50— Πάω μόνος σ’ ένα φαστφουντάδικο. Παραγγέλνω, παίρνω τον δίσκο μου και κάθομαι στον πάνω όροφο. Λέω στον εαυτό μου: -Ε, δεν πιστεύω να θέλεις να προσευχηθείς εδώ πριν φας; Σε ποιον θα δείξεις ότι είσαι συνεπής με τον Θεό; Εδώ είσαι μόνος και όλοι αυτοί που είναι τριγύρω θα σε περάσουν για τρελό αν δουν να μουρμουράς πάνω από το φαγητό σου.
20:30— Το βλέμμα μου παρατηρεί τα άτομα που είναι στα γύρω τραπεζάκια. Τα περισσότερα είναι ζευγάρια. Νιώθω μοναξιά. Γιατί να μην έχω και εγώ μια κοπελιά, λέω μέσα μου. Τι, κακό κάνει αυτό; Κακό είναι να πορνεύεις και να μοιχεύεις, όχι να έχεις σχέση με κάποια κοπέλα που την αγαπάς χωρίς να έχεις προγαμιαίες σχέσεις; Τι πειράζει ένα χάδι ή ένα φιλί;..
21:00— Παίρνω, λοιπόν, στο τηλέφωνο τη φίλη μου την "κατάλληλη", που ανέφερα πιο πάνω, της λεω ότι θέλω να βρεθούμε κι αυτή συμφωνεί. Μου αρέσει που με νοιάζεται...
21:30- Είμαι μαζί της. Κάναμε μια βόλτα και έπειτα καθίσαμε σε ένα παγκάκι. Άναψε τσιγάρο και μου πρόσφερε. Τη ρώτησα γιατί το κάνει. Με χαλαρώνει, απαντά. Δεν είναι και τόσο τρομερό, όπως το παρουσιάζουνε, σκέφτηκα -ένας καπνός που ρουφάμε- σιγά την αμαρτία...
ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ 00:00 — Η "κατάλληλη" έπρεπε να φύγει κι εγώ έμεινα πάλι μόνος. Κάθισα λίγο ακόμα στο παγκάκι σκεφτόμενος πώς θα μπορούσα να γεμίσω το υπόλοιπο βραδινό. Ακούστηκε το κινητό μου. Ήταν τα κουλ παιδιά από την εκκλησία. -Θα πάμε κάπου, μου είπανε. θα έχει απαλή μουσική, θα πιούμε το ποτάκι μας και θα συζητήσουμε. Θα έχουμε και κοινωνία μεταξύ μας. -Αν είναι έτσι είμαι μέσα, απάντησα!
00:30— Παίρνω τηλέφωνο τους δικούς μου στο σπίτι, για να τους πω ότι είμαι με τα παιδιά της εκκλησίας. Δεν τους είπα ότι είμαστε σε μπαρ γιατί θα τρόμαζαν και δεν το ήθελα. Μιλήσαμε για ταινίες, για μόδα, για ταξίδια, για κουλ ιστορίες.
2:20— Στην επιστροφή, μέσα στο αυτοκίνητο, ένας άρχισε να τραγουδάει: «Νιάτα Χριστού με θάρρος μπροστά, είμαστε εμείς του Θεού τα παιδιά, δεν μας φοβίζει η σκοτεινιά, έχουμε φως στην καρδιά». Καθώς ήμασταν ψιλοζαλισμένοι από τα ποτά, ασυνείδητα ακολουθήσαμε κι οι υπόλοιποι.
3:00— Βρίσκομαι στο κρεβάτι μου και σκέφτομαι ότι ακόμη μια μέρα πήγε χαμένη και ξέρω πως και αύριο θα συμβεί πάλι το ίδιο.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ - Έφτασα στην εκκλησία καθυστερημένος. Ο ιεροκήρυκας μιλούσε για την «Αναγέννηση" αλλά εγώ κοιμόμουν όρθιος... Κάπου στο τέλος "ξύπνησα", πήρα το χαμογελαστό μου ύφος και άρχισα να χαιρετάω. Κάποια ηλικιωμένη πιστή γυναίκα ήρθε και με φίλησε, με κοίταξε στα μάτια και μου είπε: «Εσείς είσαστε η μελλοντική εκκλησία!»


Η "διαστροφή" της σταυρικής θυσίας

Στην εισαγωγή για το απόσπασμα από την Επιστολή προς Διόγνητον, στο κύριο σώμα του τεύχους (σελ. 2536), σημειώνουμε ότι πολλοί "δήθεν `πιστοί στις παραδόσεις'" προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημασία της "αντιλυτρωτικής θυσίας του Κυρίου". Τα δύο αποσπάσματα που ακολουθούν, φανερώνουν πόσο διαφορετικές είναι οι γνώμες που επικρατούν, και πόσο κινδυνεύει ν' απομακρυνθεί από την αλήθεια καθένας που δεν προσέχει στις Άγιες Γραφές. Τουλάχιστον αξίζει την προσοχή του αναγνώστη η ευκολία με την οποία δύο επίσημα πρόσωπα, διά των κειμένων τους αλληλοκατηγορούνται...
1. Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος στο μήνυμά του για το Πάσχα, με τίτλο "Οι Παπικοί διαστρέφουν την Σταυρική Θυσίαν", αναφέρει:
"Οι παπικοί θεολόγοι, υποστηρίζουν την άποψη ότι ο Χριστός με την σταυρική Του θυσία εξιλέωσε την δικαιοσύνη του Θεού, που είχε προβληθή με την αμαρτία, που διέπραξαν ο Αδάμ και η Εύα στον Παράδεισο. Με αυτόν τον τρόπο παρουσιάζουν τον Θεό να διακατέχεται από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του πεπτωκότος ανθρώπου, που είναι η οργή, η προσβολή, και ότι είναι ανάγκη να εξιλεωθή η δικαιοσύνη Του και να αποκατασταθή η τιμή, που έχασε με την αμαρτία του ανθρώπου. Παρουσιάζουν, δηλαδή, τον Θεόν Πατέρα ωσάν να έχη την ανάγκη να χυθή το Αίμα του μονογενούς Του Υιού, πράγμα το οποίον Του δίδει μεγάλη χαρά. Όμως, ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γράφει ότι είναι παράδοξο να υποστηρίζη κανείς την άποψη ότι ο Πατέρας ζήτησε το Αίμα του Υιού Του ή ότι το είχε ανάγκη. Η αλήθεια είναι ότι το Αίμα του Χριστού χύθηκε στον Σταυρό, για να αγιασθή ο άνθρωπος από την ανθρώπινη φύση του Υιού του Θεού, για να μας ελευθερώση ο Θεός από τον θάνατο και να μας επαναφέρη κοντά Του με την μεσιτεία του Υιού. Διότι, όπως χαρακτηριστικά λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: "Τις ο λόγος, Μονογενούς αίμα τέρπειν Πατέρα;" Ακριβώς επειδή οι Παπικοί ερμηνεύουν την σταυρική θυσία του Χριστού, ως εξιλέωση της δικαιοσύνης του Πατρός και ως αποκατάσταση της τιμής του Θεού που προσβλήθηκε, γι' αυτό και τονίζουν πολύ την σταυρική θυσία του Χριστού και παραγνωρίζουν ή υποτιμούν την Ανάστασή Του." ["Ορθόδοξος Τύπος" (13-4-01)].
Δεν πρόκειται ν' ασχοληθούμε με τις παραπάνω απόψεις περισσότερο από του να υπενθυμίσουμε τη διαβεβαίωση του ίδιου του Χριστού, ότι "ο Υιός του ανθρώπου δεν ήλθε διά να υπηρετηθή, αλλά διά να υπηρετήση, και να δώση την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών" και τον Παύλο που λέει ότι "ο Χριστός εξηγόρασεν ημάς εκ της κατάρας του νόμου, γενόμενος κατάρα υπέρ ημών^ διότι είναι γεγραμμένον^ Επικατάρατος πας ο κρεμάμενος επί ξύλου" (Ματθ. 20/κ/28, Γαλ. 3/γ/13). Συνεπώς η διδασκαλία του κ. Ιεροθέου είναι ΑΝΤΙΘΕΤΗ με το Ευαγγέλιο και την αποστολική διδασκαλία.


2. Στην "Πειραϊκή Εκκλησία" (Απρ. 2001) και με τίτλο "Αναστάσιμα άμετρα και.. αιρετικά!", ο Καθηγητής Παν/μίου κ. Ι. Κορναράκης από το μέρος του γράφει:

"...Αλλά ο παράδοξος αυτός λόγος, ότι "Ο Χριστός είναι σωτήρας γιατί ανέστη εκ των νεκρών και όχι γιατί θυσιάστηκε εξαλείφοντας μ' αυτό τον τρόπο τις αμαρτίες του κόσμου" μεταθέτει, πολύ εύκολα, στο περιθώριο της χριστιανικής μας αυτοσυνειδησίας, το σταυρικό μυστήριο της θυσίας του Χριστού και ό,τι σχετίζεται μ' αυτό, όπως η αμαρτία και η ενοχή!
Είναι γεγονός ότι ψυχολογικά αισθανόμαστε πιο βολικά με την έννοια και το γεγονός της Αναστάσεως παρά με το φρικτό μυστήριο του Γολγοθά αλλά και με τις αμαρτίες μας και τις ενοχές μας!
Και πρέπει να επισημανθεί στο σημείο αυτό ότι υπάρχει μια ευδιάκριτη τάση στην εποχή μας να αποσιωπάται, σε κάποια θεολογικά κείμενα, η αμαρτία και η ενοχή, σε τέτοιο σημείο, ώστε σε θεολογικό άρθρο, με θέμα την "πτώση", να μην αναφέρεται ούτε μία φορά η λέξη αμαρτία στις πέντε ολόκληρες σελίδες του!!
Με τέτοιες "εκσυγχρονισμένες" θεολογικές τάσεις, μένουμε δέσμιοι μιας πνευματικής αναπηρίας, αφού τη στιγμή που δεν κάνουμε λόγο για το αναγκαίο για τη σωτηρία μας προσωπικό σταυρώσιμο πάθος μας, αποκορυφώνουμε την πραγματικότητα της Αναστάσεως του Χριστού στην ταύτισή της με την ορθοδοξία.(...)"
Και καταλήγει ο κ. Καθηγητής:
"Επομένως η Ορθοδοξία έχει σαφώς σταυροαναστάσιμο χαρακτήρα! Ούτε μόνο αναστάσιμο ούτε μόνο σταυρώσιμο. Ισοζυγίζει εννοιολογικά και βιωματικά τις δυο αυτές όψεις του μυστηρίου της σωτηρίας μας διά του Ιησού Χριστού, το θάνατό Του και την ανάστασή Του. Κάθε διατάραξη αυτής της ισοζυγισμένης λυτρωτικά σχέσεως θανάτου και αναστάσεως του Χριστού, με παρανοήσεις και φλύαρες εκλογικεύσεις, μας εγκλωβίζει στην αίρεση. Και κάθε αίρεση, όσο κι αν την προβάλλουμε με... αναστάσιμη αίγλη, είναι πάντοτε μια αίρεση. Αλλά κάθε αίρεση είναι θάνατος!"

Περίεργη μανία λες και έχει πιάσει πολλούς συμπατριώτες μας, που δεν χάνουν ευκαιρία να καταγγείλουν "εαυτούς και αλλήλους" ως ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ.

Και τούτο γίνεται όχι τόσο για τις διαφορετικές απόψεις που εκφράζονται αλλά επειδή ΑΠΑΙΤΟΥΝ όλοι οι αλλοι να συμμορφώνονται με τις δικές τους απόψεις!.. Το στοιχείο αυτό, βέβαια, ούτε σοφό είναι ούτε χριστιανικό, όσο κι αν όλοι θέλουν να το προβάλλουν ως ΟΡΘΟΔΟΞΟ...

Οι παπαροκάδες και ο π. Νεκτάριος
(Από το προηγούμενο)

Ο π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης πριν από κάποιο καιρό όλη τη μέρα βρισκόταν σε διάφορους σταθμούς δίνοντας συνεντεύξεις μιλώντας για όλους και για όλα. Η γλώσσα του ήταν σκληρή απέναντι στους προϊσταμένους του και άφηνε λίγο-πολύ να γίνει φανερό ότι πολλά γνωρίζει και θα μπορούσε να πει για όλους εκείνους τους «σεμνότυφους» που καταφέρονταν κατά των παραγωγών που έκανε μαζί με τους συνεργάτες του.
Αν και υποστήριζε ότι αγωνίζεται να φέρει τους νέους στην εκκλησία, με τα μουσικά, αθλητικά και άλλα καμώματά τους, δεν δίστασε ν’ αποκαλύψει ότι η γνώμη του για την κρατούσα εκκλησία και τους ηγέτες της δεν ήταν καθόλου καλή. Μάλιστα, όταν τα πράγματα έφτασαν σε δύσκολο σημείο, περίπου δεν δίστασε να απειλήσει με αποχώρησή του από το σύστημα στο οποίο καλούσε τους νέους. Για παράδειγμα, σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου του Flash κ. Α. Μαύρου, απάντησε: «Ναι και τους δεσποτάδες! Είχα πει: "δεν είναι να έχεις εμπιστοσύνη σε δημοσιογράφους, σε αστυνομικούς και σε δεσποτάδες" και αυτό ισχύει επειδή ο Μητροπολίτης, όπως και τώρα μερικοί εξ’ αυτών, είδατε ότι ενώ εγκρίναν αυτό το οποίο κάναμε, μας έδιναν συγχαρητήρια, όταν κάποιοι τους επίεσαν, μας άδειασαν. Άρα που να ακουμπήσεις;»
Είπε και άλλα αληθινά ο π. Μουλατσιώτης, όπως π.χ. σχετικά με τα ΟΡΙΑ: «Η αλήθεια είναι ότι αυτός που λέει ότι περάσαμε τα όρια, πρέπει να δει ποια είναι τα όρια, ποιος είναι εκείνος που θέτει όρια και ποιο είναι πραγματικά το όριο. Ξέρετε, μέσα στην εκκλησία, το όριο είναι ένα: αυτό που απαγορεύει και σε εσένα, αυτό που απαγορεύει και σε εμένα και αυτό είναι η αμαρτία. Δηλαδή, τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε δεσπότης, ο οποιοσδήποτε πατριάρχης, ο οποιοσδήποτε κληρικός, ο οποιοσδήποτε λαϊκός και δεν μπορώ να το κάνω εγώ; Γιατί δηλαδή μπορεί κάποιος άλλος να λέει ανέκδοτα και εγώ να μη λέω; Μπορεί κάποιος άλλος να κάνει μπάνιο και εγώ να μην κάνω; Μπορεί κάποιος άλλος να κουρεύεται και εγώ να μην κουρεύομαι; Μπορούμε να έχουμε διακρίσεις;»
Πόσο καλό θα ήταν ν’ ακούσουν αυτές τις αλήθειες όλοι εκείνοι που έχουν τη μανία να «οριοθετούν». Για παράδειγμα θα λέγαμε σε κάποιους, δε μπορείτε να επιτρέπετε στους ξένους «πελάτες»/χρηματοδότες σας να κάνουν ό,τι θέλουν στην κατασκήνωσή σας, αλλά να επιβάλλετε διαφορετικά μέτρα στους Έλληνες «ιθαγενείς»...
Αλλά και σε άκρα έφτασε, όπως συμβαίνει με καθένα που λέει πολλά. Για παράδειγμα μιλώντας για τους Καθολικούς είπε: «Θα μπορούσα και να φάω μαζί τους και να είμαι μαζί τους. Δεν είναι μιάσματα οι άνθρωποι επειδή πιστεύουν σε έναν άλλο Θεό.» Θα ελπίζαμε αυτό το είπε μέσα στην πολυλογία του, όταν όμως παίχτηκε στις τηλεοράσεις το «σενάριο» με την εικόνα που μάτωσε, ο κατά τα άλλα νεωτεριστής π. Μουλατσιώτης βγήκε στις ειδήσεις να πει πως το «θαύμα» έγινε εν όψει της έλευσης του «καταραμένου» Πάπα. (Θου Κύριε φυλακήν...).
Η άποψη που υποστηρίχτηκε από πολλούς είναι πως ο καυγάς έγινε «για το πάπλωμα», δηλαδή το ότι η ηγεσία της εκκλησίας δε συμμετείχε στα μεγάλα έσοδα από τις πωλήσεις των CD των παπαροκάδων, που όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, δεν ήταν καν μοναχοί. Κάποιοι μιλούν για εκατοντάδες εκατομμυρίων, άλλοι για δεκάδες...
Αντιγράφουμε τη γνώμη του κ. Μαύρου για τον άνθρωπο: «Σαν τελικό συμπέρασμα, έβγαλα ότι είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν ενδιαφέρεται για το χρήμα. Για το όνομά του όμως; Δεν ξέρω. Ίσως είναι το παράδειγμα την παροιμίας: "το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα ουδείς". Ένας άνθρωπος χειμαρρώδης όπου συχνά ξέφευγε από το θέμα του, με την αίσθηση ότι έχει πολύ λίγο χρόνο για να πει αυτά που θέλει, με σκοπό να λέει πολλά πράγματα μαζί, για να τα προλάβει όλα. Ένας άνθρωπος, που έδειξε πολύ καλά διαβασμένος και με μια έτοιμη απάντηση για κάθε ερώτηση. Αυθεντικός; Δεν ξέρω! Σίγουρα όμως, με πολύ ενδιαφέρον! Έτοιμος να μας δώσει και αυτόγραφο... Σαν κάθε μεγάλος σταρ!»


Ο «Τ» ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Οι πιστοί του Χριστού πρέπει να εκμεταλλεύονται κάθε δυνατότητα που προσφέρει η νέα τεχνολογία για την υπόθεση του Ευαγγελίου γι’ αυτό κι ο «Τ» ήταν το πρώτο ελληνικό χριστιανικό περιοδικό που μπήκε στο διαδίκτυο (Internet). Ωστόσο πάντα είχαμε απορία αν υπάρχει ενδιαφέρον και αξιοποίηση αυτής της τεχνολογίας από τους αναγνώστες μας και όχι μόνο.
Με τη βοήθεια ειδικών υπηρεσιών που έχουν αναπτυχθεί, μάλιστα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν, έχουμε τα πρώτα στοιχεία. Έτσι από τον Ιούνιο μέχρι τον Δεκέμβριο του χρόνου που πέρασε η σελίδα του «Τ» στη γνωστή διεύθυνση «sdg-com.gr/tyxikos» δέχτηκε 627 επισκέψεις.
Από τα στοιχεία συνάγονται τα εξής:
Θα έλεγε κάποιος ότι αυτοί οι αριθμοί είναι πολύ μικροί, όμως τίποτα δεν είναι μικρό για τον Θεό. Εξάλλου, ο μόνος λόγος που τους αναφέρουμε είναι για να προσεύχεστε, ώστε ο Κύριος να ευλογεί και να χρησιμοποιεί αυτή τη δυνατότητα για τη δόξα Του.

ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ

Μεγάλη απογοήτευση προκάλεσε η αυθαίρετη και εντελώς άδικη απόφαση της Κυβέρνησης να διακόψει μεταξύ άλλων και τη λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού «Χριστιανισμός 9,39" <www.christianity.gr>,που στο διάστημα της λειτουργίας του υπήρξε η »διαφορετική" φωνή στο χάος των ερτζιανών και την ηχητική ρυπαρότητα που κατακλύζει τις ελληνικές οικογένειες σε πανελλήνια έκταση. Ακόμη και αν ακούγονταν θέσεις ή ερμηνείες με τις οποίες διαφωνούσαμε -αυτό αναμένεται να συμβαίνει στα πλαίσια της ελεύθερης διακίνησης ιδεών- δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τη θετική επίδραση που είχε στην ελληνική κοινωνία. Δεν γνωρίζουμε αν η πράξη αυτή είχε μόνο οικονομικά κίνητρα ή αποκαλύπτει το σκοτάδι που υπάρχει σε κάποιες καρδιές, ευχόμαστε ωστόσο και ελπίζουμε σε αναθεώρηση της άδικης και αντιδημοκρατικής αυτής ενέργειας της Κυβέρνησης, μιας ενέργειας που την έχει εκθέσει παγκόσμια.


ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΕΙΣ

"Δυστυχώς κάποιοι έχουν κάνει χρήματα πουλώντας τις θεωρίες τους για τα σενάρια του τέλους (π.χ. ρόλος ΕΟΚ, τα 10 κέρατα, τα Bar Codes την Procter & Gamble, την είσοδο στην 7η χιλιετηρίδα-7η ημέρα της Δημιουργίας - Ανάπαυσης, το πεντοχίλιαρο, το 666, κ.λπ.) σε μορφή βιβλίων και κασετών τις οποίες με περισσή αλαζονεία στήριζαν στην Αγία Γραφή. Συμπεριφέρονταν ως οι πληρεξούσιοι της Αλήθειας και με κατοχυρωμένο το μονοπώλιό της. Στο τέλος εκείνοι αποδείχτηκαν λάθος, η τσέπη τους με περισσότερα και οι εγκλωβισμένοι οπαδοί τους 'μπουκάλες'. Κι ούτε ένα, 'συγνώμη κάναμε λάθος'!"
"ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ" (Μάρτιος 2001)


Οι Κινέζοι συνέλαβαν 21 Ρωμαιοκαθολικούς

25-4-2001- Ένας επίσκοπος, επτά ιερείς και 13 λαϊκοί, μέλη της ανεπίσημης Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην Κίνα, συνελήφθησαν. Οι περισσότερες συλλήψεις έγιναν στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, την ίδια ώρα που στη Γενεύη συνεδρίαζε η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Φαίνεται ότι οι Κινέζοι μιμούνται την ηγεσία των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που δεν σεβάστηκαν τη Μεγάλη Εβδομάδα των Ορθοδόξων βομβαρδίζοντας ασταμάτητα τη Σερβία πριν δύο χρόνια. Ο επίσκοπος Shi Enxiang του Yixian στην επαρχία Hebei συνελήφθηκε στις 13 Απριλίου ενώ επισκεπτόταν το Πεκίνο. Ο επίσκοπος ζούσε κρυφά από το 1996 όταν οι αρχές προσπάθησαν να τον συλλάβουν. Σχεδόν τα 30 από τα 79 χρόνια της ζωής του τα έχει περάσει στη φυλακή, η πιο πρόσφατη φυλάκισή του ήταν τα έτη 1990-93. Επίσης στις 13 Απριλίου οι αρχές συνέλαβαν τον ιερέα Feng Yunxiang στην πόλη Fu An και 13 λαϊκούς στην πόλη Linchuan της περιοχής Jianxi. Ένας άλλος ιερέας συνελήφθη την ίδια μέρα στην πόλη Fuzhou αλλά ελευθερώθηκε. Στις 15 Απριλίου συνελήφθη ο ιερέας Lu Genjun, 39 ετών, στην πόλη Baoding της περιοχής Hebei και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια καταναγκαστικά έργα. Στις 19 Απριλίου ο ιερέας Li Jianbo, 34 ετών, συνελήφθη στην πόλη Xilinhaute στην Εσωτερική Μογγολία και ένας άλλος ιερέας καταδικάστηκε σε τρία χρόνια καταναγκαστικά έργα.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ