Υπάρχουν πολλά που χρειάζεται να γίνουν στην Ελλαδική Εκκλησία για να γίνει χρήσιμη στο λαό μας, όχι ως μια ακόμη αποχαυνωμένη δημόσια υπηρεσία αλλά ως ζωντανός οργανισμός με πνευματική και κοινωνική αποστολή.
| Η εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου Αθηνών, στο πρόσωπο του από Δημητριάδος
κ. Χριστοδούλου, έδωσε αφορμή για πολλές συζητήσεις και σκέψεις,
ιδιαίτερα καθώς ήρθε ύστερα από τόσα χρόνια κατοχής του θρόνου από τον
πνευματικά ανύπαρκτο Σεραφείμ Τίκα και δεδομένου ότι ο νέος προκαθήμενος
όχι μόνο χαρακτηρίζεται από εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα αλλά και επειδή
διαθέτει πολύ περισσότερα προσόντα από τον προκάτοχό του.
Υπάρχουν πολλά που χρειάζεται να γίνουν στην Ελλαδική Εκκλησία για να γίνει χρήσιμη στο λαό μας, όχι ως μια ακόμη αποχαυνωμένη δημόσια υπηρεσία αλλά ως ζωντανός οργανισμός με πνευματική και κοινωνική αποστολή. |
|
’ξιο προσοχής είναι ότι αρκετοί πολιτικοί έσπευσαν να λάβουν θέση απέναντι στον κ. Χριστόδουλο είτε ως φίλοι είτε ως αντίπαλοι. Κάποιοι του "μήνυσαν" πως καλά θα κάνει να μείνει σε έναν τυπικό και "σκιώδη" ρόλο, αφήνοντας στην κυβέρνηση να ρυθμίζει τα πάντα. ’λλοι όμως προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τον νέο Αρχιεπίσκοπο προσωπικά και πολιτικά, όπως δεν θα έπρεπε.
Εκφράζουμε την ευχή ο δημοφιλής κ. Χριστόδουλος να μην παρασυρθεί από επιτήδειους μηχανισμούς της πολιτικής ζωής, που θα προσπαθήσουν να πάρουν ό,τι μπορούν από το δυναμισμό του, για να του στρέψουν ύστερα τα νώτα, όπως συνήθως γίνεται σε ανάλογες περιπτώσεις.
Χαιρόμαστε που από τις πρώτες ενέργειές του ήταν οι επισκέψεις σε σχολεία και κέντρα νεότητας. Χαιρόμαστε που ζήτησε από τους μαθητές να προμηθευτούν ΞΥΠΝΗΤΗΡΙΑ, για να ξυπνήσουν και να γίνουν "in" ως Χριστιανοί. Τον επαινούμε που στους μαθητές μοίρασε την ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, το ισχυρότερο "ξυπνητήρι" κι αυτό που πράγματι χρειαζόμαστε ως λαός.
Συμφωνούμε στην άποψή του, ότι τα ερείσματα της Εκκλησίας "είναι οι άγιοί της", όπως τόνισε στο λόγο του. Αρκεί να μην περιορίζεται μόνο στους κεκοιμημένους αγίους του παρελθόντος ή τους --αυτοαποκαλούμενους-- "αγίους" της ιεραρχίας. Ας ψάξει να βρει τους αληθινούς ΑΓΙΟΥΣ στην καθημερινή ζωή, και ας λειτουργήσει έτσι ώστε οι ζωντανοί άγιοι να περισσεύσουν μέσα στο χριστεπώνυμο λαό.
Από την άλλη πλευρά, όμως, θεωρούμε λανθασμένη την επιμονή του κ. Χριστόδουλου στην εξάρτηση της Εκκλησίας από το Κράτος. Δεν θα διαφωνήσουμε με τη θέση του ότι η Εκκλησία θα μπορούσε και πρέπει να στηρίξει το Γένος, όμως, όπως πολύ καλά γνωρίζει, άλλο "Έθνος", που είναι μια ιδέα και άλλο "Κράτος", που είναι ένας μηχανισμός έτοιμος να υπηρετήσει τους εκάστοτε κρατούντες, ακόμη και τους ξένους κατακτητές, όπως για παράδειγμα έγινε στην γερμανική κατοχή.
Κι εκκλησία πώς μπορεί να υπηρετηθεί από το Κράτος; Πάντως όχι με τα ΜΑΤ και τη βία, όπως γινόταν στο πρόσφατο παρελθόν (Λάρισα κ.λπ.).
Επίσης θα σημειώσουμε ως ανεπιτυχή την επιλογή του να ονομάσει "συνέλληνες" όσους διαφορετικά βλέπουν ορισμένα πράγματα στη ζωή. Αν μ' αυτό τον όρο αναφέρθηκε και στους ετερόδοξους, αυτό θα έλεγε κανείς πως είναι "πρόοδος" αφού μέχρι τώρα "προδότες", "εξαγορασμένους" και "αρνησιπάτριδες" τους αποκαλούσαν άλλοι ιεράρχες(!). Ας πάψει όμως να διεκδικεί τον όρο "Έλληνες" αποκλειστικά για την Ορθόδοξη Εκκλησία, ιδιαίτερα μάλιστα όταν άλλοτε, και ιδιαίτερα στα κείμενα της Καινής Διαθήκης, αυτός ο εθνικός προσδιορισμός αφορούσε ΜΟΝΟΝ ΤΟΥΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ! Εξάλλου, όπως ορθά σχολιάστηκε από την εφημερίδα "Καθολική", «Aν ήταν έτσι, θα ήσαν Έλληνες και οι Ορθόδοξοι Βούλγαροι, Σέρβοι, Ρώσοι, Ρουμάνοι, Πολωνοί, Ούγγροι και άλλοι. Υπάρχουν δε και Έλληνες δεδηλωμένοι ως άθεοι, ακόμη και στελέχη πολιτικών κομμάτων».
Εμείς θα ευχηθούμε στο νέο Αρχιεπίσκοπο να αξιωθεί να εκπληρώσει το θέλημα
του Θεού από τη νέα του θέση. Σύμφωνα με όσα ο ίδιος μνημόνευσε: «Η ταπεινωσύνη,
η γεμάτη αγάπη, είναι φοβερή δύναμη, δυνατότερη από κάθε άλλη". Αν έτσι
πολιτευθεί, σίγουρα, ο Θεός, ο οποίος »υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς
δε δίδωσι χάριν», θα τον βοηθήσει και ίσως μείνει στην ιστορία ως ο φωτιστής
των νεο-Ελλήνων!
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ