Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους

 Μια δεύτερη ματιά
Mati-2o

 


Συχνά διαβάζουμε βιαστικά και μερικές φορές προσπερνούμε χωρίς την δέουσα προσοχή σημεία που κανονικά θα έπρεπε να κεντρίσουν το ενδιαφέρον και ν' απασχολήσουν τη σκέψη μας. Από την άλλη μεριά μια “δεύτερη ματιά” είναι συχνά απαραίτητη για να ξεφύγουμε από προκαταλήψεις για κάποιο θέμα, που ενστικτωδώς μας ωθούν ν' “αρνηθούμε” ν' ακούσουμε μια αντίθετη άποψη. Αλλά και οι συγγραφείς αισθάνονται κάποτε την ανάγκη να προσθέσουν “μια επιπλέον πινελιά” στο δημοσιευμένο κείμενό τους. Τούτη η σελίδα –που ελπίζουμε να παρουσιάζεται τακτικά στον «ΤΥΧΙΚΟ»– σκοπεύει να καλύψει τέτοιες ανάγκες. Αν οι αγαπητοί αναγνώστες έχουν κάτι να πουν ή να προσθέσουν σχετικά με τα δημοσιεύματά μας, καλούνται να αξιοποιήσουν την ευκαιρία.

 

Ποιος ξέρει αν πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά την πρόσφατη δήλωση του Υπουργού Δικαιοσύνης κ. Χατζηγάκη, ότι δηλαδή πέντε στα εκατό παιδιά που ζουν σήμερα στην Ελλάδα προέρχονται από ελεύθερες σχέσεις και ξεπερνούν τις 120.000 τα παιδιά που γεννήθηκαν εκτός γάμου τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας («ΤΟ ΒΗΜΑ», 4-4-08).

Όχι σπάνια οι αριθμοί διαμορφώνονται κατά το δοκούν, εμείς ωστόσο θα δεχτούμε αυτό που λέχθηκε και θα ρωτήσουμε τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο και όλους τους συναδέλφους τους που επιμένουν να υποστηρίζουν ότι «οι Έλληνες είναι Χριστιανοί»... Τέτοιους χριστιανούς εννοούν; Με εξώγαμες σχέσεις και εξώγαμα τέκνα; Γι' αυτό και έρχονται ύστερα οι κάθε λογής "ετερόδοξοι" και "αιρετικοί", να σώσουν το λαό μας από τον έτσι κι αλλιώς "γιαλαντζί" χριστιανισμό των δεσποτάδων.

Αν κάποιοι δεν συμφωνούν με αυτό που γράψαμε στο προηγούμενο τεύχος, ότι δηλαδή «[Ελεύθερες] "συμβιώσεις" λειτουργούν χιλιάδες ανά το πανελλήνιον με την ανοχή κοινωνίας, εκκλησίας και κράτους, από τις οποίες προέρχονται τα πλείστα ζευγάρια που φτάνουν τελικά στον "χορό του Ησαΐα" με ώριμο ήδη τον καρπό της παράνομης σχέσης τους, καθώς οι νύφες είναι ήδη έγκυες», το επιμαρτυρεί ο κ. Υπουργός λέγοντας ότι «ο γάμος στην Ελλάδα, ακόμη και ο θρησκευτικός, αποτελεί την κατάληξη ενός προγενέστερου και μακροχρόνιου δεσμού, με συχνά τα φαινόμενα της ελεύθερης συμβίωσης».

Γι' αυτό και όταν οι ιερείς εύχονται «υπέρ του ευσεβούς ημών έθνους», καλό θα ήταν να μας έλεγαν και πού βρίσκεται αυτό... |

 

Για την προέλευση των "ιερών" αμφίων στις εκκλησίες έχουμε γράψει και στο παρελθόν. Προσθέτουμε εδώ ακόμη μία μαρτυρία από την πένα του γνωστού θεολόγου κ. Αριστ. Γανωτή, στο περιοδικό «Η ΑΛΗΘΕΙΑ» (4/02)[1], όπου με θέμα «Το ενδυματολόγιο της ιεροσύνης» γράφει μεταξύ άλλων:

«Είναι αναντίρρητο πως ούτε ο Κύριος, ούτε οι απόστολοι και οι πατέρες των οκτώ πρώτων αιώνων επέβαλαν στην Εκκλησία την ιερατική αμφίεση της Π. Διαθήκης (Έξοδος, 28/κη/1-43). Αλλά και καμιά άλλη που να μοιάζει με εκείνη. Οι πατέρες της Ανατολής κράτησαν επίμονα τα άμφια τους στην αρχική τους γραμμή και απλότητα και μετά ακόμη την Εικονομαχία. Τη μόνη καινοτομία που επέτρεψαν τον ΙΑ~ αιώνα, είναι η προσθήκη των πολυσταυρίων, με την τετρακτύν των γαμμαδίων, στα κατάλευκα φελόνια μόνον των πατριαρχών, για έξαρση της αξίας τους στην αναφορά, επειδή κατ' αυτήν απέθεταν το ωμοφόριο. Η διάκριση αυτή, με απλούστερο σχήμα, επεκτάθηκε αργότερα και στους λοιπούς επισκόπους. Το πολυσταύριο φελόνιο παρέμεινε αρχιερατικό άμφιο, μέχρι την αντικατάσταση του από το αυτοκρατορικό σαγίον.

Είναι η εποχή που τα εκκλησιαστικά συμμεταβάλλονται και μιμούνται τις κοσμικότητες μιας παρηκμασμένης πολιτικής. Το πάθος για την πολυτέλεια και την προβολή, μεταφέρει το αυλικό βεστιάριο στο ιερό βήμα για αρχιερατική επιβολή. Αυτή η μεταβολή αμφιέσεως είχε επιπτώσεις και στους δύο χαμηλότερους βαθμούς, του πρεσβυτέρου και του διακόνου. (...) Εμείς υιοθετήσαμε άγνωστα μέχρι τότε σύμβολα, παρηλλαγμένα για ευνόητους λόγους,–όπως είναι η πατερίτσα, το Μωσαϊκό σημείον–ράβδος (Αριθμ. 21/κα/8-9), η παλαιολόγεια μίτρα, ο χρυσοκέντητος σάκκος της δαλματικής, σύμβολα περισσότερο της κοσμικής εξουσίας, που ιεροποιήθηκαν.»


Ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό είναι επίσης το άρθρο με τίτλο «Η πολυτέλεια των αμφίων και η πραγματικότητα της ζωής» του κ. Α. Παπαποστόλου στο περιοδικό «ΑΝΑΠΛΑΣΙΣ» τ. 418, Ιουλ.-Αυγ. 2005.[2]

 

[1] www.egolpio.com/PLOUTOS_ORTHOD/endumatologio_ierosunhs.htm.
[2] http://enoriaka.gr/index.php?option=content&task=view&id=769&Itemid=2

 

Για την "κόλαση"... (1)

Δεν περιμέναμε πως η αναφορά μας στο προηγούμενο τεύχος με την οποία κατακρίναμε το φρικτό εκείνο δήθεν "αποκαλυπτικό" άρθρο με την "περιγραφή" της κόλασης, θα είχε τόση μεγάλη απήχηση. Δεκάδες ήταν οι άνθρωποι που εκφράστηκαν θετικά, και συμφώνησαν μαζί μας πως τίποτα από εκείνα που παρουσίαζε το κρινόμενο άρθρο δεν έχει καμία σχέση με το λόγο του Θεού και την καρδιά του Θεού.

Ασφαλώς και όσα γράφουμε και παρουσιάζουμε δεν γίνονται με κίνητρο τη συλλογή "συγχαρητηρίων", όταν όμως διαπιστώνουμε πως ο λαός του Θεού διαφωτίζεται και δεν πέφτει εύκολα θύμα σε ανάλογες πλάνες, αυτό είναι από τις μεγαλύτερες χαρές μας... |

 

Ευτυχώς, ούτε και οι Διαμαρτυρόμενοι δεν πιστεύουν στα παραμύθια για την "κόλαση" που πλάσαρε το κατά τα λοιπά "ευαγγελικό" περιοδικό. Δεν ήταν μάλιστα λίγοι και οι Ευαγγελικοί που τηλεφώνησαν για να διαμαρτυρηθούν, να διαχωρίσουν τη θέση τους και να δηλώσουν ξεκάθαρα ότι ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ στα εξωβιβλικά τέρατα που ο εκδότης εκείνος παρουσίαζε ως δήθεν «βεβαιωμένα και σύμφωνα με την Αγία Γραφή». Ο συγγραφέας τους όντως δε μπορεί παρά να είναι άνθρωπος ανισόρροπος, έλεγαν.

Τέτοια μυθεύματα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ στην Αγία Γραφή αλλά μόνο σε αρρωστημένα μυαλά. Δυστυχώς, όμως υπάρχουν κάποιοι πρόθυμοι να τα πιστεύουν. |

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ