Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους

Στον κόσμο που ζούμε

Η ΠΡΟ-"τελευταία" κατοικία μας...

 

Η πρώτη φορά που θυμάμαι να άκουσα τη φράση «πορεύεται προς την τελευταία του κατοικία», ήταν το 1955, καθώς παρακολουθούσα την απευθείας περιγραφή της κηδείας του στρατάρχη Παπάγου από το τότε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας. Παιδάκι μόλις επτά ετών, δεν μπορούσα να καταλάβω τη μεταφορική σημασία της φράσης και φανταζόμουν ότι ο νεκρός ίσως θα είχε ζητήσει να τον περάσουν εμπρός από το τελευταίο σπίτι που κατοικούσε πριν πεθάνει...

Έκτοτε όμως η ζωή με υποχρέωσε πολλές φορές να δω από κοντά την κάθοδο νεκρών συγγενών, φίλων και γειτόνων «εις τα βάθη του λάκκου» (Ιεζ. 32/λβ/23, Παρ. 9/θ/18).

 

Είναι η "τελευταία" μας κατοικία;

Αυτό θα έπρεπε να δεχτούμε αν παραμείνουμε στα λόγια του Θεού προς τον Αδάμ, ότι, «επειδή γη είσαι, και εις γην θέλεις επιστρέψει» (Γεν. 3/γ/19) ή του Εκκλησιαστή, ότι «Τα πάντα καταντώσιν εις τον αυτόν τόπον· τα πάντα έγειναν εκ του χώματος και τα πάντα επιστρέφουσιν εις το χώμα» (Εκκλ. 3/γ/20).

Η δυσάρεστη πραγματικότητα για όλους τους ανθρώπους είναι ότι «διήλθεν ο θάνατος εις πάντας ανθρώπους, επειδή πάντες ήμαρτον» (Ρωμ. 5/ε/12) και επιστρέφουν στο χώμα. Όμως για τα τέκνα του Θεού τα πράγματα είναι διαφορετικά. Αν και χωρίς αμφιβολία θα περάσουμε όλοι από τη διαδικασία του θανάτου με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πληρώνοντας το πανανθρώπινο χρέος για την παράβαση των Πρωτοπλάστων, και όλοι θα περάσουμε από τη διαδικασία της διάλυσης της ύλης από την οποία απαρτίζεται τώρα το θνητό και φθαρτό μας σώμα —εκτός κάποιων εξαιρέσεων (Α~ Κορ. 15/ιε/51, Α~ Θεσ. 4/δ/17)—, η ΤΕΛΙΚΗ κατάληξη των Χριστιανών θα είναι διαφορετική, ένδοξη και λαμπρή, όπως ταιριάζει στα τέκνα του Θεού.

 

Ο λόγος του Θεού πληροφορεί

Ο προφήτης Δαβίδ γνώριζε και διακήρυττε με θεία αποκάλυψη: «Ο Θεός θέλει λυτρώσει την ψυχήν μου εκ χειρός άδου· διότι θέλει με δεχθή» (Ψαλμ. 49/μθ/15) και ο ακόμη αρχαιότερος Ιώβ έψαλλε: «Εξεύρω ότι ζη ο Λυτρωτής μου, και θέλει εγερθή εν τοις εσχάτοις καιροίς επί της γης· και αφού μετά το δέρμα μου το σώμα τούτο φθαρή, πάλιν με την σάρκα μου θέλω ιδή τον Θεόν· τον οποίον αυτός εγώ θέλω ιδεί, και θέλουσι θεωρήσει οι οφθαλμοί μου, και ουχί άλλος» (Ιώβ 19/ιθ/25-27). Ο Αβραάμ επίσης είχε την βεβαιότητα της ανάστασης, καθώς πίστευε «ότι ο Θεός δύναται και εκ νεκρών να ανεγείρη» (Εβρ. 11/ια/19).

Στα ποικίλα ερωτήματα που γεννά αυτή η θέση και διδασκαλία της Βίβλου, ο απόστολος Παύλος αφιερώνει ένα ολόκληρο κεφάλαιο, το 15/ιε~ της Α~ προς Κορινθίους Επιστολής, στο οποίο αξίζει μια εκτενέστερη μελέτη, καθώς αναλύει το ζήτημα της ανάστασης των σωμάτων. Γι’ αυτό το σπουδαίο κείμενο έχουν γραφτεί ολόκληρα βιβλία και η ανάλυσή του ξεπερνά τα όρια του περιοδικού μας.

Εδώ, ωστόσο, θέλουμε να τονιστεί με τον πιο ιδιαίτερο τρόπο, ότι ο τάφος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η τελευταία κατοικία των ανθρώπων. Αν επιμένετε, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι η ΠΡΟ-ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ, διότι σύμφωνα με τους λόγους του Χριστού «έρχεται ώρα, καθ' ην πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού, και θέλουσιν εξέλθει οι πράξαντες τα αγαθά εις ανάστασιν ζωής, οι δε πράξαντες τα φαύλα εις ανάστασιν κρίσεως» (Ιωάν. 5/ε/28-29).

Πριν από αυτό, όμως, θα γίνει μια άλλη ανάσταση, εκείνη των πιστών, για την οποία μιλάει ο Παύλος, τη στιγμή που «αυτός ο Κύριος θέλει καταβή απ' ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον, έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν αρπαχθή μετ' αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα, και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου» (Α~ Θεσ. 4/δ/16-17). Είθε, αγαπητοί αναγνώστες, σε τούτη την «πρώτη ανάσταση» να έχουμε μέρος όλοι!

Τότε οι αναστημένοι πιστοί θα κατοικήσουμε σε μία άλλη κατοικία, εκείνη που ετοιμάζει τώρα ο Κύριος, και για την οποία μας πληροφόρησε: «Εν τη οικία του Πατρός μου είναι πολλά οικήματα· ει δε μη, ήθελον σας ειπεί· υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον· και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ» (Ιωάν. 14/ιδ/2-3).

Εκείνη θα είναι Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑ, όχι μόνο, αλλά και Η ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ! |

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ