Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
Προσπαθούμε να διατηρούμε το ύφος και την ορθογραφία του πρωτότυπου.
2008 κι ακόμη στο Μεσαίωνα (...) φυλάσσονται, ως κόρη οφθαλμού, τα δώρα του Αυτοκράτορα Ανδρονίκου, Θείου του κτίτορος Αγίου Λεοντίου, προς το Μοναχό τότε ανιψιό του, Λεόντιο. Είναι τα “Άχραντα Πάθη”. Στην ασημόχρυση θήκη βρίσκονται μικρά τεμάχια, Τιμίου Ξύλου, του Ακάνθινου Στεφάνου, του Καλάμου και του Σπόγγου με το όξος, της Χλαμύδας του Κυρίου και μέρος της κόμης του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. (...)
Φυσικά δε μπορεί να γίνει σοβαρός λόγος για την αληθινή ταυτότητα των αντικειμένων. Δικαιούμεθα, όμως, ν’ αναρωτηθούμε πόσα “πάθη” υφίσταται η χριστιανική Αλήθεια στα χέρια διαφόρων επιτηδείων, κληρικών τε και αρχόντων... Ο Θεός να μας φυλάξει –αλλά πρέπει να το θέλουμε κι εμείς– από τέτοια παραμύθια! Απλά μόνο θα σημειώσουμε ότι στο εν λόγω κείμενο αναφέρεται ως “δωρητής” ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος ενώ σε άλλα κείμενα της ίδιας Μητρόπολης αναγράφεται ότι αυτά είναι «Δώρο των Θωμά και Δημήτριου Παλαιολόγων στον κτίτορα της μονής, ανεψιόν τους» ενώ στην ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος αναφέρονται «από τους δεσπότες της Πελοποννήσου Θωμά και Δημήτριο τους Παλαιολόγους τον ιε΄ αιώνα».
Και ενώ δεν μπορούν να συμφωνήσουν ποιος τα δώρισε τον ΙΕ~ αιώνα, εντούτοις είναι “βέβαιοι” οι άνθρωποι ότι είναι «του Κυρίου και του Προδρόμου»... από τον Α~ αιώνα, που προφανώς δεν είναι!..
Είναι όμως αποδοτικά εμπορεύσιμα, αν κρίνει κανείς από τις συχνές “εκθέσεις” τους σε διάφορους ναούς για προσκύνηση. Έλεος! |
Ερωτήματα του Ροΐδη Στην Εφημερίδα «Το Βήμα των Συντακτών» (9-10/2007) διαβάσαμε το παρακάτω ενδιαφέρον κείμενο του Εμμ. Ροΐδη (1836-1904), που καταπλήσσει για την “επικαιρότητά” του:
Άγομαι εις τον πειρασμόν να ερωτήσω, αν η κατά το διάστημα τούτο αναμφισβήτητος και μεγάλη πρόοδος παρ' ημίν του πολιτισμού, τα τηλεγραφικά δίκτυα, τα τηλέφωνα, οι ταχυδρόμοι, οι ηλεκτρικοί λαμπτήρες, τα τεσσαράκοντα γυμνάσια, αι ωδικαί λέσχαι, οι τρισχίλιοι του Πανεπιστημίου φοιτηταί, η ακώλυτος λειτουργία των κοινοβουλευτικών θεσμών, οι μεγαλόσχημοι εφημερίδες, η αντικατάστασις των ληστών διά χρηματιστών, τα εξακόσια χιλιόμετρα σιδηροδρόμων και τα ισάριθμα εκατομμύρια δημοσίου χρέους συνετέλεσαν κατά πολύ εις το να καταστήσωσιν ευτυχεστέραν της τότε την σημερινήν Ελλάδα.
Το ίδιο μπορεί ν’ αναρωτηθεί κάθε νοήμων άνθρωπος ακόμη και σήμερα –ιδιαίτερα μάλιστα σήμερα– συμπεραίνοντας δίκαια πως η ευτυχία δεν βρίσκεται στην τεχνολογία ούτε στον πλούτο. |
Ενδιαφέρουσες σκέψεις Διαβάσαμε σε ένα απόκομμα τα παρακάτω ενδιαφέροντα σημειώματα του π. Γερμανού Σταυροβουνιώτη και τα αναδημοσιεύουμε:
Σχετικά με την πίστη
- Προσεύχεσαι με πίστη; Εισακούεσαι!
- Μετανοείς με πίστη; Ελεείσαι!
- Εξομολογείσαι με πίστη; Συγχωρείσαι!
- Υπομένεις με πίστη; Αγιάζεσαι!
- Πιστεύω στον Θεό δεν σημαίνει να αναμένω δίχως άλλο ή και να απαιτώ να κάνει ο Θεός υπακοή σ' εμένα, εκπληρώνοντας Αυτός το δικό μου θέλημα. Πιστεύω στον Θεό σημαίνει εγώ να κάνω υπακοή στον Θεό, εκπληρώνοντας εγώ το δικό Του θέλημα, είτε αυτό μου φαίνεται ευχάριστο, είτε όχι. Γι' αυτό στο «Πάτερ ημών...» λέμε στον Θεό «γεννηθήτω το θέλημά σου...» και όχι «γεννηθήτω το θέλημά μου».
Σχετικά με την αγάπη
- Υπάρχει η κατά Θεόν αγάπη, αλλά υπάρχει και η κατά ...διάβολον αγάπη! Υπάρχει το κατά Θεόν μίσος αλλά υπάρχει και το διαβολικό μίσος.
- Η κατά Θεόν αγάπη είναι αυτή που πηγάζει από την τήρηση των εντολών του Θεού.
- Η κατά ...διάβολον αγάπη(!) είναι η δαιμονική, η φιλήδονη, η εμπαθής...
- Κατά Θεόν μίσος είναι το μίσος κατά της αμαρτίας. [Όχι του αμαρτωλού.]
- Διαβολικό μίσος είναι το μίσος εναντίον οιουδήποτε συνανθρώπου μας, ακόμη και εναντίον του εχθρού μας.
Λόγια σοφά που όμως τόσο εύκολα λησμονούνται από ορισμένους που, ως φαίνεται, "παραγνωρίστηκαν" με τον Θεό και αντί για Κύριό τους, Τον νομίζουν "υπηρέτη" τους. |
Και όμως ζουν ακόμη μαζί! Στο περιοδικό «Συνάντηση» (τεύχ. 164), που εκδίδουν οι Ρωμαιοκαθολικοί της Κέρκυρας, διαβάσαμε ότι 15 ζευγάρια που ζουν παντρεμένα επί 15 ολόκληρα χρόνια, στις 13-1-2008 «ανανέωσαν τις αμοιβαίες υποσχέσεις τους για αγάπη και σεβασμό». Ο Επίσκοπός τους τόνισε ότι:
...αυτή η μαρτυρία αγάπης αξίζει περισσότερα από οτιδήποτε άλλο στην εποχή μας, γιατί δίνει ελπίδα στους νέους που προγραμματίζουν τη ζωή τους και ετοιμάζονται να δημιουργήσουν μια νέα οικογένεια. Ελπίδα πως, παρ' όλα τα αρνητικά που βλέπουμε γύρω μας σε σχέση με το γάμο, υπάρχει και η άλλη όψη, αυτή των χριστιανών συζύγων που με τη χάρη του Θεού συνεχίζουν να βαδίζουν μαζί με αγάπη και σεβασμό.
Δώρο μοναδικό του Θεού για τον άνθρωπο ο θεσμός του γάμου και οφείλουμε να ομολογήσουμε πως μόνη ίσως στις μέρες μας η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έχει απομείνει να αντιστέκεται με σταθερότητα στο διαζύγιο, ...την ώρα που σχεδόν όλες οι άλλες "αδελφές εκκλησίες" πρόθυμα συμβιβάζονται με ποικίλες μεσοβέζικες λύσεις, καταπατώντας το νόμο του Θεού. |
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ