Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
Μια δεύτερη ματιά
Συχνά διαβάζουμε βιαστικά και μερικές φορές προσπερνούμε χωρίς την δέουσα προσοχή σημεία που κανονικά θα έπρεπε να κεντρίσουν το ενδιαφέρον και ν' απασχολήσουν τη σκέψη μας. Από την άλλη μεριά μια “δεύτερη ματιά” είναι συχνά απαραίτητη για να ξεφύγουμε από προκαταλήψεις για κάποιο θέμα, που ενστικτωδώς μας ωθούν ν' “αρνηθούμε” ν' ακούσουμε μια αντίθετη άποψη. Αλλά και οι συγγραφείς αισθάνονται κάποτε την ανάγκη να προσθέσουν “μια επιπλέον πινελιά” στο δημοσιευμένο κείμενό τους. Τούτη η σελίδα –που ελπίζουμε να παρουσιάζεται τακτικά στον «ΤΥΧΙΚΟ»– σκοπεύει να καλύψει τέτοιες ανάγκες. Αν οι αγαπητοί αναγνώστες έχουν κάτι να πουν ή να προσθέσουν σχετικά με τα δημοσιεύματά μας, καλούνται να αξιοποιήσουν την ευκαιρία.
Ο ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΣΕΜΝΟΤΗΤΟΣ
Μια αναφορά σχετική με τη σεμνότητα, που κάναμε στο προηγούμενο τεύχος, προκάλεσε μερικά σχόλια, άλλα θετικά και άλλα επιφυλακτικά. Επειδή δεν θεωρούμε το παρόν περιοδικό ως ρυθμιστή τέτοιων θεμάτων, συνήθως περιοριζόμαστε σε γενικές αρχές που μπορούν να οδηγήσουν το άτομο στις δικές του αποφάσεις για τις οποίες και είναι υπεύθυνο.
Κατά σύμπτωση όμως βρέθηκε στα χέρια μας ένα έντυπο της Ελληνικής Ιεραποστολικής Ένωσης (ΕΙΕ), σχετικά με τον Κώδικα Ντυσίματος στις διοργανώσεις που γίνονται από αυτήν, που αφήνουν περιθώρια για παραπέρα σκέψεις και συλλογισμούς.
Πρώτα απ’ όλα θα θέλαμε να αναφερθούμε στην εισαγωγή αυτού του Κώδικα, όπου νομίζουμε ότι βρίσκεται και η αρχή της σύγχυσης, διότι ο κώδικας της ΕΙΕ αναφέρεται στην «προσωπική συνείδηση» και επίσης λαμβάνει υπόψη την κουλτούρα, τις τάσεις της μόδας και το γούστο.
«Το θέμα ντυσίματος και σεμνότητας πάει σύμφωνα με την προσωπική συνείδηση, και διακατέχεται από την κουλτούρα, τις τάσεις της μόδας καθώς και το γούστο. Ο νομικισμός δεν αντανακλά το σκοπό μας, σαν Ιεραποστολή εν γένει, οπότε ζητάμε την κατανόηση του πνεύματος με το οποίο σου απευθυνόμαστε όσον αφορά τον Κώδικα Ντυσίματος. Σε ευχαριστούμε για την ευαισθησία σου στο θέμα αυτό. Η λέξη κλειδί είναι η ΣΕΜΝΟΤΗΤΑ».
Με την παραπάνω θέση τους οι υπεύθυνοι της ΕΙΕ παραδέχονται τα εξής, που αυτόματα γεννούν πολλά ερωτήματα:
1. Υπάρχει "προσωπική συνείδηση" που όμως είναι τόσο υποκειμενική ώστε να «διακατέχεται από την κουλτούρα, τις τάσεις της μόδας καθώς και το γούστο». Με άλλα λόγια, αυτή η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ έχει διαμορφωθεί από χίλιες δυο πηγές εκτός από τις βιβλικές αρχές. Επιπλέον, όλα αυτά τα λόγια είναι χωρίς συγκεκριμένα όρια και περιεχόμενο.
2. Αυτή την "προσωπική συνείδηση" για την οποία μιλούν, οι ίδιοι δεν την κρίνουν άξια εμπιστοσύνης, γι' αυτό και ευθύς αμέσως σπεύδουν να ορίσουν ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΟΡΙΑ κατά το δοκούν.
3. Αυτή την "προσωπική συνείδηση" την τοποθετούν πάνω από τις βιβλικές αρχές, πολλές ή κάποιες από τις οποίες βαφτίζουν αυθαίρετα "νομικισμό".
4. Στην Βίβλο δεν βρίσκουν κατάλληλες οδηγίες, γι' αυτό και δεν μνημονεύεται ΟΥΤΕ ΜΙΑ από αυτές.
Ιδού ο Κώδικας Ντυσίματος της ΕΙΕ:
ΑΓΟΡΙΑ:
* Φοράτε πάντοτε κάποιο πουκάμισο ή μπλουζάκι. • Όχι τι-σερτς που είναι σχισμένα ή κομμένα, δείχνοντας έτσι το σφιχτό στομάχι σας! • Στην περίπτωση που θα φορέσετε αθλητικά μπλουζάκια, να ξέρετε ότι δεν πρέπει να είναι πολύ ανοιχτά κάτω από τις μασχάλες. • Το μάκρος των σορτς να είναι μέτριο. • Τα μαγιό να είναι τύπου σορτς - όχι τύπου σλιπ.ΚΟΡΙΤΣΙΑ:
* Φοράτε πάντοτε στηθόδεσμο παρά την όποια θερμοκρασία. • Ποτέ μπλούζες ή φορέματα που επιτρέπουν την εμφάνιση του αφαλού. Οι φούστες και τα φορέματα να μην είναι πολύ κοντά. • Παρακαλούμε να μην αποτελούν μέρος του ντυσίματος σας οι λεπτές τιράντες. • Προσέχετε οι μπλούζες, τα σορτς και τα φορέματα σας, να μην είναι κολλητά ή στενά. • Τα σορτς σας να μην είναι πολύ κοντά, να έχουν μέτριο μέγεθος από το ύψος του γονάτου και να είναι φαρδιά και άνετα. • Μην φοράτε κολάν. • Φορέστε ολόσωμα μαγιό, όχι πολύ παρτά, που να καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του μπούστου. • Αν φοράτε μέικ-απ, να είναι ελαφρύ.ΑΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΡΙΤΣΙΑ:
* Όχι τι-σερτς με αμφίβολες στάμπες ή σκισμένα παντελόνια.»
Βέβαια μνημονεύεται, ως «λέξη κλειδί» η σεμνότητα, αλλά τι είναι η σεμνότητα κάτω από τις παραπάνω προϋποθέσεις; Ένα υποκείμενο "της μόδας και του γούστου", άρα ΜΗΔΕΝ!
Το γεγονός ότι απευθύνονται χωριστά σε αγόρια και κορίτσια, αποκαλύπτει ότι οι σκέψεις τους οδηγούνται από σεξουαλικά πρότυπα ή/και προβλήματα, αφού έτσι κι αλλιώς το ντύσιμο, ή μάλλον το γδύσιμο, σ’ αυτό κυρίως απευθύνεται^ να προκαλεί ή όχι το άλλο φύλο.
Οι απαιτήσεις φανερώνουν την αγωνία που διακατέχει τους συντάκτες του, ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙ το γυμνό, επειδή, προφανώς, οι νέοι τους δεν έχουν το σχετικό μέτρο ή –και αν ακόμη έχουν το μέτρο– μάλλον ρέπουν προς το ΓΥΜΝΟ, εξ ου και προκύπτει η ανάγκη κάποιος ΝΑ ΠΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΦΡΕΝΟ. Αλίμονο, διότι έτσι δεν διαπαιδαγωγείται η νεολαία!
Οτιδήποτε, λοιπόν, ξεσκεπάζει το σώμα είναι άσεμνο. Η αμαρτία γδύνει τον άνθρωπο, ο Θεός τον ντύνει. Αυτό έκανε ο Χριστός και στον δαιμονισμένο των Γαδαρηνών, «όστις είχε δαιμόνια από χρόνων πολλών, και ιμάτιον δεν ενεδύετο» και τον οποίο παρέδωσε στους οικείους του «ενδεδυμένον και σωφρονούντα» (Λουκ. 8/η/27,35). |
ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙ;
Επειδή σε σχετικές συζητήσεις συχνά μνημονεύεται το χωρίο Δευτ. 22/κβ/5, που λέει: «Η γυνή δεν θέλει φορέσει το ανήκον εις άνδρα, ουδέ ο ανήρ θέλει ενδυθή στολήν γυναικός· επειδή πάντες οι πράττοντες ούτως είναι βδέλυγμα εις Κύριον τον Θεόν σου», εμείς εδώ δεν βρίσκουμε διάκριση σε αντρικά ή γυναικεία παντελόνια, χιτώνες, χλαμύδες κ.λπ. αλλά σε κακή χρήση των ρούχων με σκοπό την παραπλάνηση ως προς το φύλο.
Δεν ξεχνούμε επίσης ότι το συμφραζόμενο της περικοπής αναφέρεται και σε άλλες διευθετήσεις, όπως π.χ. ότι «Δεν θέλεις φορεί ένδυμα σύμμικτον από μάλλινον ομού και λινάριον» κ.ά., τα οποία κανείς σήμερα δεν ενδιαφέρεται να προσέξει...
Επειδή μιλάμε για το ζήτημα της σεμνότητας, ένα φόρεμα ή μια φούστα μπορεί –υπό προϋποθέσεις– να είναι περισσότερο άσεμνα από ένα σεμνό παντελόνι, και το αντίθετο. Το ζητούμενο δεν είναι να βρούμε τι αρέσει ή ταιριάζει στις προτιμήσεις ή προκαταλήψεις μας αλλά ποιο κρύβει ή αποκαλύπτει το γυμνό, αφού γι’ αυτό βασικά δόθηκαν τα ρούχα από τον Θεό στους ανθρώπους (Γεν. 3/γ/7-21).
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ