Εκ καρδίας

Μήπως είμαστε "χριστιανοι ειδωλολατρες";   Άσχημα ακούγεται ο όρος "Χριστιανός Ειδωλολάτρης" και κάποιοι θα ήθελαν να πουν πως εδώ πρόκειται για σχήμα οξύμωρο, αφού σύμφωνα με τη λογική θα πρέπει να είσαι ή χριστιανός ή ειδωλολάτρης. Όχι και τα δύο. Εντούτοις σ' αυτό το τεύχος –και ύστερα από κάποιες σκέψεις που διατυπώθηκαν στο προηγούμενο– τολμούμε να θέσουμε το ερώτημα σ' αυτή τη μορφή, πιστεύοντας πως εύκολα μπορεί κάποιος να είναι και "χριστιανός" και "ειδωλολάτρης". Επιτέλους είναι ο ίδιος ο απόστολος Ιωάννης εκείνος που παραίνεσε τους μαθητές του: «Τεκνία, φυλάξατε εαυτούς από των ειδώλων» (Α~ Ιωάν. 5/ε/21). Αρκετά από τα άρθρα, λοιπόν, που περιέχονται στο παρόν τεύχος έχουν ως επικεφαλίδα τους αυτό που αναφέρεται και στον τίτλο αυτού του σημειώματος. Δεν λέμε ότι "είμαστε" αλλά ρωτάμε "μήπως είμαστε", και σ' αυτή την ερώτηση καθένας καλείται να απαντήσει για τον εαυτό του. Εντούτοις, όποια κι αν είναι η δική σας απάντηση, εμείς φρονούμε πως η απόσταση ανάμεσα στον "χριστιανισμό" και την "κοσμικότητα", στη "λατρεία" και την "ειδωλολατρία", είναι πλέον τόσο μικρή, όσο ήταν και για τους Ιουδαίους να ξεχωρίσουν αν και κατά πόσον ήταν «τέκνα του Αβραάμ»–όπως ισχυρίζονταν οι ίδιοι, ή «τέκνα του Διαβόλου»–όπως ισχυριζόταν ο Χριστός. Σίγουρα όμως, το ζήτημα δεν είναι τι θα πω εγώ για σας ή εσείς για μένα. Το ζήτημα είναι πώς μας βλέπει και μας θεωρεί ο Θεός, που είναι και ο μόνος που θίγεται από την ειδωλολατρία, γι' αυτό και την μισεί και την απεχθάνεται. Φίλοι αναγνώστες, τελικά είναι αρκετά δύσκολο να μπορείς να ξέρεις ανά πάσα στιγμή «ποιον Θεόν λατρεύεις». Για τούτο είναι σημαντικό να θυμηθούμε ακόμη μια φορά το λόγο του Ιησού του Ναυή: «Εάν δεν αρέσκη εις εσάς να λατρεύητε τον Κύριον, εκλέξατε σήμερον ποίον θέλετε να λατρεύητε· ή τους θεούς, τους οποίους ελάτρευσαν οι πατέρες σας πέραν του ποταμού, ή τους θεούς των Αμορραίων, εις των οποίων την γην κατοικείτε· εγώ όμως και ο οίκός μου θέλομεν λατρεύει τον Κύριον» (Ιησ. 24/κδ/15). Είθε στον ίδιο κατάλογο να γράψουμε όλοι το όνομά μας, διότι απ' αυτό εξαρτάται πώς θ' αντιμετωπιστούμε στο μέλλον^ σαν στάρι στην αποθήκη του Θεού ή σαν άχυρο στον κλίβανο της κρίσης Του. |

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ