Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
Πάντοτε ευπρόσδεκτη
με τους Αναγνώστες
Τοξική Πίστη
(α) Με αφορμή την αναφορά μας ότι στη συγκέντρωση του Benny Hinn στην Αθήνα υπήρχαν αρκετοί Ευαγγελικοί που, «είτε από περιέργεια είτε από μια διαφαινόμενη κρίση δογματικής ταυτότητας που υπάρχει τα τελευταία χρόνια στα ευαγγελικά ποίμνια», από τη Θεσσαλονίκη ο κ. Γ.Κ. έστειλε δύο κασέτες με αποσπάσματα ομιλιών γνωστού Ευαγγελικού ποιμένα της πόλης, στα οποία υποστηρίζει και προβάλλει κακοδοξίες και ψευδοδιδασκαλίες της Χαρισματικής Κίνησης.
Επεξεργαζόμαστε τις εν λόγω πληροφορίες και επιφυλασσόμαστε να σχολιάσουμε κάποιες από αυτές στο μέλλον.
(β) Από την Ήπειρο ο κ. Λ.Κ. γράφει:
Σας ευχαριστώ για το περιοδικό. Ο Θεός να σας ευλογεί που λέτε την αλήθεια σε μια εποχή που οι περισσότεροι "Χριστιανοί" προσκυνούν τον Βάαλ.
(γ) Από τον διοργανωτή των εκδηλώσεων του Benny Hinn στην Αθήνα, κ. Πάνο Ζαχαρίου, λάβαμε το εξής ηλεκτρονικό μήνυμα (στα αγγλικά):
Do you consider "a ministry" what you are doing? Is there a reward awaiting for you in heaven for doing this? If you have a critical mind anywhere you are, how can you be open to receive something new from God? Or maybe you don’t need it.....whoever you are.....brother!
[Και σε μετάφραση:
Το θεωρείτε "διακονία" αυτό που κάνετε; Υπάρχει κάποιο βραβείο που σας περιμένει στον ουρανό γι’ αυτό; Αν έχετε κριτικό νου οπουδήποτε κι αν είστε, πώς μπορείτε να είστε ανοιχτός για να λάβετε κάτι νέο από τον Θεό; Ή ίσως δεν το χρειάζεστε... οποιοσδήποτε κι αν είστε...αδελφέ!]
Ακολουθεί η απάντησή μας:
Αν είμαστε "διακονία" ή όχι είναι δύσκολο να το απαντήσουμε. Φυσικά δεν είμαστε "διακονία" όπως αυτή του Benny Hinn… Τουλάχιστον δεν συνεργαζόμαστε με τέτοιους ψεύτες όπως ο δικός σου συνεργάτης [Benny Hinn]. (Επ’ ευκαιρία, πόσες χιλιάδες ψυχές σώθηκαν στο γεγονός της Αθήνας;)
Φυσικά δεν θέλουμε "να λάβουμε κάτι καινούργιο από τον Θεό" ούτε το "χρειαζόμαστε". Η σωτηρία μας είναι αρκετή για μας. Άραγε δεν είναι αρκετή για σας;
Ο Θεός να ευλογεί εσένα και την οικογένειά σου.
Δυστυχώς το αποτέλεσμα ήταν ο κ. Π.Ζ. να ζητήσει να μην του στέλνουμε τον «Τ». Λυπούμαστε αλλά...
Η διαφθορά
δίνει και παίρνει...
Ο αγαπητός αναγνώστης κ. Α.Κ. από την Αθήνα, έστειλε την εξής επιστολή:
Παρακολουθώ τους αγώνες σου «για μια γνήσια χριστιανική ζωή». Σ’ όλες τις χριστιανικές "δοξασίες" και όχι μόνο στην Ορθοδοξία, υπάρχει τόση παραποίηση του ευαγγελικού μηνύματος που είναι να τραβάς τα μαλλιά σου. Και η διαφθορά δίνει και παίρνει. Δεν πιστεύω ότι θα μπορούσαν να διορθωθούν τα πράγματα. Εσύ κάνεις το χρέος σου. Ίσως ο «ΤΥΧΙΚΟΣ» να είναι το μοναδικό περιοδικό που δε φοβάται να πει την αλήθεια και δεν ανήκει ουσιαστικά και δεν υπηρετεί κανένα δόγμα. Πρέπει να βαδίσουμε σε ένα αδογμάτιστο χριστιανισμό, βασισμένο αποκλειστικά πάνω στο λόγο του Θεού. (...)
Διαβάζοντας τον «Τ» παίρνω μια ανάσα, αλλά πάλι βουλιάζω στο τέλμα της πραγματικότητας. Μερικές φορές πιστεύω στην ατομική-προσωπική πορεία προς τον Θεό. Να βιώνει κανείς το θείο, όπως το νιώθει. Και όχι όπως κατευθύνεται από τις "Εκκλησίες". Αλλά είναι δύσκολος ο μοναχικός δρόμος. Ζητάς πάντα τη συνοδοιπορία. Τελικά πώς θα σωθούμε; Πώς θα βιώσουμε το λυτρωτικό μήνυμα του Χριστού, όταν τόσο έχει παραποιηθεί; Είναι ο αληθινός Χριστός αυτός που πιστεύουμε;
Απαντούμε:
Κι αν όλα όσα βλέπουμε γύρω μας ήταν μόνο μαύρα –δόξα στον Θεό υπάρχουν και ωραίες στιγμές– πάλι η αλήθεια του Χριστού μας δεν θα άλλαζε αφού τα γεγονότα επαληθεύουν την ειλικρίνεια και την ορθότητα των λόγων Του.
Αντίθετα από όλους τους ανθρώπινους θρησκευτικούς ηγέτες, ο Κύριος Ιησούς δεν έκρυψε ότι ο δρόμος ο δικός Του είναι και στενός και μοναχικός (Ματθ. 7/ζ/14, 16/ις/24). Επίσης δεν έκρυψε ούτε την επέλαση ψευδόχριστων και ψευδοπροφητών, ούτε την συν τω χρόνω μειούμενη αφοσίωση των πιστών (Λουκ. 18/ιη/8).
Κάτι που συνηθίζω να επισημαίνω στα παιδιά μας, είναι ότι διδάχτηκαν να αποβλέπουν μόνο στον Ιησού «τον αρχηγόν και τελειωτήν της πίστεως» (Εβρ. 12/ιβ/2) και όχι σε ανθρώπους, όποιοι κι αν είναι αυτοί.
Δεν μας κάλεσε ο Χριστός σε πανηγύρι ούτε σε γάμο σ’ αυτό τον κόσμο. Γιορτάσι και γαμήλιο δείπνο υπάρχουν, όμως αυτά αφορούν το «μετά ταύτα». Στο μεταξύ «ζητείται μεταξύ των οικονόμων, να ευρεθή έκαστος πιστός» (Α~ Κορ. 4/δ/2) και «μακάριος ο δούλος εκείνος, τον οποίον ελθών ο κύριος αυτού θέλει ευρεί πράττοντα ούτως» (Λουκ. 12/ιβ/43).
Τα γεγονότα του θρησκευτικού στερεώματος είναι συχνά αποκαρδιωτικά –ο «Τ» αναφέρεται μόνο σε ελάχιστα από όσα δυσάρεστα συμβαίνουν– όμως το τέρμα που μας περιμένει είναι λαμπρό και αξίζει κάθε θυσία, στέρηση και κόπο. Επιτέλους, «δεν είναι άδικος ο Θεός, ώστε να λησμονήση το έργον σας και τον κόπον της αγάπης, την οποίαν εδείξατε εις το όνομα αυτού, υπηρετήσαντες τους αγίους και υπηρετούντες» (Εβρ. 6/ς/10).
Με το φως αυτών και πολλών άλλων βιβλικών αληθειών, συνεχίζουμε την πορεία που καθημερινά ανοίγεται μπροστά μας γνωρίζοντας ότι «έτι ολίγον καιρόν, και θέλει ελθεί ο ερχόμενος και δεν θέλει βραδύνει» (Εβρ. 10/ι/37). Στην πορεία αυτή δοξάζουμε τον Θεό που μας χαρίζει συνοδοιπόρους –αδελφούς εν Χριστώ– που κι εκείνοι μαζί μας συνεχίζουν να πορεύονται «των αγίων την οδόν». Καμιά εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, όμως, απέραντη εμπιστοσύνη σ’ Εκείνον επειδή «Πιστός είναι εκείνος όστις σας καλεί, όστις και θέλει εκτελέσει» (Α~ Θεσ. 5/ε/24) και «ότι εκείνος όστις ήρχισεν εις εσάς καλόν έργον θέλει επιτελέσει αυτό μέχρι της ημέρας του Ιησού Χριστού» (Φιλιπ. 1/α/6). Ποια καλύτερη υπόσχεση και ποιο λαμπρότερο μέλλον; Ας έχει δόξα ο Θεός και ο αληθινός Χριστός μας.
Ευχαριστούμε...
* •Τον κ. Μ.Λ. από τη Σουηδία που κάθε χρόνο μας στέλνει κάρτα με ευχές. Αντευχόμαστε.
•Την Μικτή Χορωδία Θρησκευτικής Μουσικής (Αθήνα), για την κασέτα με ύμνους που μας έστειλε.
•Τους Εκδότες διαφόρων εφημερίδων και περιοδικών που στέλνουν στον «Τ» τιμής ένεκεν. Προσπαθούμε ν' ανταποκρινόμαστε.
•Όλους όσοι με περισσή ευγένεια και αγάπη συμπαραστάθηκαν και το χρόνο που πέρασε στις ανάγκες της διακονίας μας. |
