Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
Μια δεύτερη ματιά
Συχνά διαβάζουμε βιαστικά και μερικές φορές προσπερνούμε χωρίς την δέουσα προσοχή σημεία που κανονικά θα έπρεπε να κεντρίσουν το ενδιαφέρον και ν' απασχολήσουν τη σκέψη μας. Από την άλλη μεριά μια “δεύτερη ματιά” είναι συχνά απαραίτητη για να ξεφύγουμε από προκαταλήψεις για κάποιο θέμα, που ενστικτωδώς μας ωθούν ν' “αρνηθούμε” ν' ακούσουμε μια αντίθετη άποψη. Αλλά και οι συγγραφείς αισθάνονται κάποτε την ανάγκη να προσθέσουν “μια επιπλέον πινελιά” στο δημοσιευμένο κείμενό τους. Τούτη η σελίδα –που ελπίζουμε να παρουσιάζεται τακτικά στον «ΤΥΧΙΚΟ»– σκοπεύει να καλύψει τέτοιες ανάγκες. Αν οι αγαπητοί αναγνώστες έχουν κάτι να πουν ή να προσθέσουν σχετικά με τα δημοσιεύματά μας, καλούνται να αξιοποιήσουν την ευκαιρία.
«ΚΡΗΤΕΣ ΑΕΙ ΨΕΥΣΤΑΙ» Σε παλαιότερο δημοσίευμά μας για το παραπάνω λόγιον που μνημονεύει ο απόστολος Παύλος («Τ», Σεπτ.-Οκτ. 2005), αναφέρθηκε πρόσφατα το περιοδικό «Πνευματικοί Αντίλαλοι» (Ιουλ.-Σεπτ. 2006), υποστηρίζοντας ότι ο Παύλος απλώς παραθέτει αυτή τη φράση, χωρίς όμως να την υιοθετεί («δεν δίδει δική του γνώμη»).
Ευχαριστούμε τον αρθρογράφο που χαρακτηρίζει τον «Τ» ως «αξιοπρόσεκτο περιοδικό» και ανταποδίδουμε. Επίσης όσα προσθέτει το εν λόγω κείμενο, χωρίς αμφιβολία είναι ενδιαφέροντα και πλουτίζουν τη συζήτηση, πουθενά εντούτοις δεν αποδεικνύει ότι ο Παύλος είχε αντίθετη γνώμη από τον Επιμενίδη. Σε διαφορετική περίπτωση θα προσπαθούσε “να διαχωρίσει τη θέση του” –όπως θα λέγαμε στην εποχή μας– κάτι όμως που δεν ενδιαφέρθηκε να πράξει.
Με τα παραπάνω δεν επιμένουμε ότι ΟΛΟΙ οι Κρήτες είναι ΑΕΙ ψεύτες! Σίγουρα όμως κάποιοι από αυτούς –όπως συμβαίνει σε κάθε τόπο και λαό– αγαπούν το ψέμα και καλά θα κάνουν να αλλάξουν τη στάση τους. |
«ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ...» Το μόνο για το οποίο δε μπορεί να κατηγορηθεί το παρόν περιοδικό είναι για αντισημιτισμό και ρατσισμό. Αντίθετα μας έχουν κατηγορήσει άδικα ότι έχουμε υπερασπιστεί το λαό της Βίβλου μονόπλευρα.
Αυτό όμως δεν μας εμποδίζει να πούμε την αλήθεια ότι στις τελευταίες επιχειρήσεις στο Λίβανο οι Ισραηλινοί ξεπέρασαν κάθε ηθικό δικαίωμα και, προκειμένου να διορθώσουν δικά τους λάθη των περασμένων ετών –μόνοι τους αποφάσισαν να αποχωρήσουν από το Νότιο Λίβανο και άφησαν το χώρο ελεύθερο στη Χεσμπολάχ– έβαλαν αδιακρίτως εναντίον δικαίων και αδίκων και έβαψαν τα χέρια τους με αίμα αθώων. [Το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ αλλά και οι ΗΠΑ έκαναν παρόμοια εγκλήματα στη Γιουγκοσλαβία και στο Ιράκ, δεν νομιμοποιεί την επανάληψή τους].
Όταν συζητώντας με κάποιον εκθέσαμε τα παραπάνω, έσπευσε να δικαιολογήσει τους Ισραηλινούς ότι «κατά μεν το ευαγγέλιον, είναι εχθροί διά σας, κατά δε την εκλογήν αγαπητοί διά τους πατέρας» επικαλούμενος το σχετικό χωρίο του Παύλου (Ρωμ. 11/ια/28).
Ό,τι όμως και αν σημαίνει αυτός ο λόγος, το βέβαιο είναι ότι ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ κάποιον να παραβαίνει αιώνιες αρχές του Θεού, παρουσιάζοντάς Τον ως συνεργό σε εγκλήματα άλλων.
Ο πατριάρχης Αβραάμ γνώριζε διαφορετικά τον Θεό, γι’ αυτό και είπε κάποτε: «Μη γένοιτο ποτέ συ να πράξης τοιούτον πράγμα, να θανατώσης δίκαιον μετά ασεβούς, και ο δίκαιος να ήναι ως ο ασεβής! μη γένοιτο ποτέ εις σε! ο κρίνων πάσαν την γην δεν θέλει κάμει κρίσιν;» (Γεν. 18/ιη/25).
Αλλά και ο ίδιος ο Θεός, αναφερόμενος στον εαυτό του είπε: «Εγώ δεν έπρεπε να λυπηθώ υπέρ της Νινευή, της πόλεως της μεγάλης, εν η υπάρχουσι πλειότεροι των δώδεκα μυριάδων ανθρώπων, οίτινες δεν διακρίνουσι την δεξιάν αυτών από της αριστεράς αυτών, και κτήνη πολλά;» (Ιωνά 4/δ/11).
Αν οι Εβραίοι είναι «αγαπητοί διά τους πατέρας» –και αφού το λέει ο λόγος του Θεού εμείς δε μπορούμε να το αρνηθούμε– αυτό δεν σημαίνει πως είναι αγαπητές και οι κακές τους πράξεις. Αντίθετα, μάλιστα, όπως όλοι οι άλλοι λαοί έχουν και αυτοί ανάγκη σωτηρίας!
Επειδή όμως οι ίδιοι ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, εξ αιτίας της κακής τους διαγωγής, ο Κύριος δείχνει σ’ αυτούς την αγάπη Του «διά τους πατέρας», δηλαδή μόνο και μόνο χάρη των πιστών Πατριαρχών.
Αυτά νομίζουμε πως ισχύουν για τους Εβραίους, και όλα τα άλλα είναι μόνο ένα σατανικό σχέδιο που παρασύρει την εκκλησία στην εξυπηρέτηση των πολιτικών –μέσω του ονομαζόμενου “χριστιανικού (πιο σωστά προτεσταντικού) σιωνισμού”– και αποτελεί μια ακόμη αφορμή ώστε να βλασφημείται και αυτή και ο Κύριός της. |
«ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΝΕΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΜΑΣ;» Στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Ξάνθη ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος είπε:
«Ο λόγος για τον οποίο ερχόμαστε στην Εκκλησία, είναι για να τρεφόμαστε πνευματικά. (...) Η Εκκλησία μας προσφέρει τη δυνατότητα να ελέγχουμε σε ποια κατάσταση βρίσκεται πνευματικά ο εαυτός μας. Μας δίνει δηλαδή ένα μέτρο με το οποίο οφείλουμε να συγκριθούμε. Αισθανόμαστε τις ελλείψεις μας, αλλά το θετικό είναι ότι γνωρίζουμε πού πρέπει να φτάσουμε και πού είμαστε. (...) Όλοι λεγόμαστε Χριστιανοί, όμως, πρέπει να αναλογιστούμε κατά πόσο είμαστε συνεπείς στην αποστολή και τα έργα μας». «Δεν είναι πολύ εύκολο να είσαι Χριστιανός. Εμείς τα έχουμε απλοποιήσει τα πράγματα. Λέμε και εδώ και εκεί. Λίγο στον Χριστό και λίγο παραπάνω στο διάβολο. Όλα να τα συμβιβάσουμε και να τα συνδυάσουμε.» «Το πρόβλημα τελικά είναι πού καταλήγουμε. Μήπως είμαστε υποκριτές; Άνθρωποι που άλλα λέμε και άλλα κάνουμε;»
«Χριστιανός!» Εύκολο να το λες, είσαι όμως πραγματικά;
Ο Αρχιεπίσκοπος έθεσε το ερώτημα, όπως παλαιότερα είχε κάνει και ο προκάτοχός του Ιερώνυμος. Η απάντηση ανήκει σ’ εμάς! |
«Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΝΘΕΙ» Πάλι θα μας πουν “αιρετικούς” αλλά αυτό δεν μας πειράζει. Αρκεί να λέμε την αλήθεια. Και η αλήθεια εν προκειμένω είναι ότι η εικόνα της Bρεφοκρατούσας “έκανε φτερά” από το μοναστήρι της Έλωνας στο Λεωνίδιο, όπου φυλαγόταν. Είπε μεταξύ άλλων ο Μητροπολίτης:
«Η Μητρόπολή μας έχει πένθος γιατί κάποιοι επιτήδειοι έκλεψαν την Εικόνα, το Παλλάδιον της Μονής, που, ευθύς αμέσως μετά τα χρόνια της Αλώσεως, θρονιάστηκε εδώ στα βράχια της Έλωνας και ήταν η Προστάτης όλης της Κυνουρίας, αλλά και Πανελλήνιο προσκύνημα. (...) Η αστυνομία ερευνά, οι Χριστιανοί κάνουν δεήσεις και παρακλήσεις. Δεν ξέρω ποιο θα είναι το αποτέλεσμα, αν η Παναγία κάνει το θαύμα της να εμφανιστεί πάλι μπροστά μας. Η Εικόνα χρονολογείται από τον 14ο αιώνα και εμφανίστηκε εδώ, κατά τρόπο θαυματουργικό, πάνω στο βράχο, αμέσως μετά την Άλωση».
Περίεργο είναι που οι διάφορες θαυματουργές εικόνες μπορούν να κάνουν θαύματα, όπως επίσης και να μετακινούνται από τόπο σε τόπο (όπως π.χ. η συγκεκριμένη καθώς και η Προυσιώτισσα), όμως ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ...
Στο μεταξύ η εφημερίδα «Ελεύθερη Άποψη» της Σπάρτης (30-8-06) έθεσε και το άλλο ενδεχόμενο.
«Όταν μια Εικόνα χαρακτηρίζεται “θαυματουργή”, αποκλείεται κάποιος απελπισμένος πιστός, που π.χ. έχει στο σπίτι του έναν ετοιμοθάνατο άνθρωπό του, να μεταφέρει την Εικόνα στο σπίτι του για να “θαυματουργήσει”;»
Ενδιαφέρουσα άποψη, που θυμίζει την γκάφα των γιων του ιερέα Ηλεί με την Κιβωτό της Διαθήκης... (Α~ Σαμ. 4/δ/4-11). |
ΚΑΙ Η “ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ” ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΥΔΩΡΑ ΤΗΣ...
ή το αντίθετο;Οπωσδήποτε, όμως, είτε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Βύρων Πολύδωρας χρειάζεται την “Παναγίτσα”, για να τονώσει την πολιτική προβολή του, είτε η “Παναγίτσα” χρειάζεται τον κ. Υπουργό, για να την επιστρέψει στο θρόνο της –μιας και η ίδια ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, παρόλα τα παραμύθια που σκαρφίζονται οι εκμεταλλευτές και θρησκειοκάπηλοι του ελληνοχριστιανικού “πολιτισμού” μας ανά τους αιώνες–, είτε ο Σύλλογος πεσόντων εν υπηρεσία αστυνομικών χρειάζεται τα χρήματα που πρόσφερε ο Μητροπολίτης – όχι βέβαια από το ταμείο του, μα από τις εισφορές του λαού...
Αν και στη φωτογραφία που μπορέσαμε να βρούμε (από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης) την εικόνα μεταφέρει ο άρχηγός της Αστυνομίας, όμως μεγάλο τμήμα της διαδρομής την μετέφερε ο ίδιος ο κ. Βύρων Πολύδωρας.
Σχολιάζοντας το γεγονός, ο κ. Δημ. Μητρόπουλος έγραψε στα «ΝΕΑ» (3-10-06) μεταξύ άλλων:
«(...) ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ δεν βρέθηκε ζωγράφος για να απεικονίσει με επικο-λυρικούς όρους τα όσα συνέβησαν την Κυριακή [1-10-06], στην επιστροφή της εικόνας της Παναγίας Βρεφοκρατούσας στην Ιερά Μονή Έλωνας. Το κλαπέν κειμήλιο ανέκτησε η Αστυνομία. To παρέδωσε στον Μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας ο ίδιος ο Βύρων, επικεφαλής μιας πομπής ρασοφόρων, αστυνομικών, βουλευτών και πιστών. Τέτοιες ηρωικές στιγμές η Αρκαδία είχε να ζήσει από την εποχή των Κολοκοτρωναίων.
ΣΤΟ πολιτικο-θρησκευτικό αυτό χάπενινγκ ο Πολύδωρας ήταν στο στοιχείο του. Πληθωρικός και βερμπαλιστής μίλησε για την Παναγία της Έλωνας που «είναι η Μάνα μας, η Πλατυτέρα αγκαλιά, είναι η Σκέπη και το καταφύγιο όλων μας». Ο «ποιητής» μιλούσε για όλους–μα περισσότερο μιλούσε για τον εαυτό του. (...)»
Θυμόμαστε τον κ. Πολύδωρα πριν μερικά χρόνια να ψάλλει μαζί με τους Πεντηκοστιανούς σε μεγάλο ξενοδοχείο της Αθήνας, όταν γιόρταζαν τα 50 χρόνια της παρουσίας τους στην Ελλάδα. Τώρα μιλάει για την Παναγία της Έλωνας «[που] είναι η Σκέπη και το Καταφύγιο όλων μας», εκτός από τον εαυτό της...
Σεβόμαστε το πρόσωπο της αγίας μητέρας του Κυρίου αλλά φοβόμαστε τους πολιτικούς και τους παπάδες κάθε φυλής, κάθε δόγματος και κάθε ράτσας... |
