Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
Μαθήματα από την καθημερινή ζωή
Έχει ευθύνη
ΚΑΙ ο επιβάτης!
Αναδημοσιεύουμε την ακόλουθη είδηση, που αφορά όλους μας, καθώς καθημερινά χρησιμοποιούμε αυτοκίνητα και κάθε λογής μεταφορικά μέσα. |
"Συνυπαίτιος για το τροχαίο συμβάν είναι ο συνεπιβάτης ενός αυτοκινήτου «αν διαπιστώνει από τη συμπεριφορά του οδηγού ότι ο τελευταίος οδηγεί υπό την επήρεια μέθης και [ο ίδιος] δεν αντιδρά».Αυτό έκρινε ο Άρειος Πάγος (740/2005) και αποφάνθηκε ότι η αποζημίωση που δικαιούται ο ίδιος (στην περίπτωση που τραυματίστηκε), ή τα μέλη της οικογένειάς του (στην περίπτωση θανάσιμου τραυματισμού του), πρέπει να είναι μειωμένη και όχι πλήρης.
Το Ανώτατο Δικαστήριο με την απόφασή του θεωρεί ότι ο συνεπιβάτης, που παραμένει στο αυτοκίνητο χωρίς να αντιδρά, παρόλο που αντιλαμβάνεται ότι ο οδηγός είναι μεθυσμένος, καταλαβαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος να τρακάρει και «αναλαμβάνει και ο ίδιος, ως ένα σημείο τον κίνδυνο να υποστεί τις συνέπειες, της κατ’ ανάγκη αμελούς οδήγησης από τον οδηγό».
Παράλληλα, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι ο σχετικός όρος του ασφαλιστήριου συμβολαίου για τη μη κάλυψη της ασφαλιστικής ζημιάς, σε περίπτωση μέθης, δεν απαλλάσσει την εταιρεία από την υποχρέωση να αποζημιώσει όποιον τρίτο υπέστη βλάβη και ακολούθως να στραφεί κατά του υπαίτιου οδηγού αξιώνοντας να της επιστραφεί ό,τι κατέβαλε.
------------------------------------
«Βιοτεχνικά Θέματα» (Ιούνιος 2006, σελ. 40)
Εχουν τα παραπάνω σχέση με τους πιστούς; Βεβαίως, και μάλιστα για αρκετούς λόγους:
(1) Υπογραμμίζουν την αξία που έχει η βιβλική εντολή «μη μεθύσκεσθε με οίνον, εις τον οποίον είναι ασωτία» (Εφεσ. 5/ε/18).
(2) Ενημερώνουν ώστε να μην είναι τόσο αφελείς ή απρόσεκτοι και εμπιστεύονται τη ζωή τους σε "πιωμένο" οδηγό.
(3) Τονίζουν την ευθύνη που έχουν ως εκκλησιαζόμενοι, όταν οι "ηγέτες" της εκκλησίας τους είναι "μεθυσμένοι" από φιλοδοξία, φιλοπρωτία, πλάνη, προσωποληψία και άλλες ανθρώπινες "αρετές" που δεν ταιριάζουν με τη χριστιανική ιδιότητα, πολύ περισσότερο δε με την ιδιότητα του πνευματικού ταγού.
Δυστυχώς, όμως, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι οι σημερινοί χριστιανοί είναι υπεύθυνοι και για τα τρία παραπάνω σφάλματα...
Η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών δεν είναι διόλου μικρή ανάμεσα στους επικαλούμενους ευσέβεια. Όχι μόνο το κρασί μα και διάφορα δυνατά ποτά προσφέρονται και καταναλώνονται σε χριστιανικά σπίτια και μάλιστα μεταξύ νέων.
Η επιπολαιότητα με την οποία οδηγούν αρκετοί από αυτούς αποδεικνύεται και από τα συχνά ατυχήματα –και δυστυχήματα– που συμβαίνουν, ακόμη και όταν η "μέθη" δεν προέρχεται από οινόπνευμα και άλλες ουσίες αλλά από έναν ανόητο ανταγωνισμό ή πάθος για την ταχύτητα.
Πάρα πολλοί είναι εκείνοι που μας λένε και μας γράφουν για ενέργειες και πράξεις υπευθύνων εκκλησιών που χωρίς άλλο δεν αρμόζουν σε ανθρώπους που θέλουν να ηγούνται πνευματικών ποιμνίων.
Αν και δεν θα έπρεπε, φαίνεται όμως ότι διαφεύγει εντελώς της προσοχής πολλών πνευματικών ανθρώπων, η αποστολική επισήμανση ότι ο Πρεσβύτερος/Επίσκοπος πρέπει μαζί με τα άλλα του προσόντα, να μην είναι «μέθυσος»! (Α~ Τιμ. 3/γ/2, Τίτ. 1/α/7).
Είτε με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλο, λοιπόν, όταν οι προϊστάμενοι της εκκλησίας σας είναι "μεθυσμένοι», η ευθύνη σας είναι εξίσου μεγάλη σε δύο σημεία: Πρώτο καθήκον σας είναι να επιστήσετε την προσοχή τους για την έλλειψη νηφαλιότητας και να τους αφαιρέσετε το "τιμόνι” της ευθύνης στην εκκλησιαστική κοινότητα. Δεύτερο καθήκον σας είναι να προστατεύσετε τον εαυτό σας και τους συνανθρώπους σας (οικογένεια, κοινότητα) από τα δεινά που μπορεί να επιφέρει η άσοφη “οδήγηση” ενός μεθυσμένου ηγέτη.
Οι χριστιανοί δεν είναι «πρόβατα επί σφαγήν» στη διάθεση οποιουδήποτε άφρονα "ποιμένα”. Η ευθύνη μας είναι μεγάλη και, όπως ισχύει η αποστολική παραγγελία: «Σας παραγγέλλομεν, αδελφοί, εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, να απομακρύνησθε από παντός αδελφού ατάκτως περιπατούντος και ουχί κατά την παράδοσιν, την οποίαν παρέλαβε παρ’ ημών» (Β~ Θεσ. 3/γ/6), πολύ περισσότερο ισχύει η εν λόγω προειδοποίηση όταν ο ατάκτως περιπατών είναι εκκλησιαστικός ταγός και ηγέτης.
Αν ένα ανθρώπινο δικαστήριο ήταν σε θέση να διακρίνει αυτή την “συνυπευθυνότητα”, πόσο περισσότερο θα συμφωνήσει το θείο δικαστήριο, όταν οι πιστοί μετατρέπονται σε οπαδούς και ταυτίζουν την πνευματική τους “πορεία” με τις αποφάσεις και ενέργειες ηγετών, που όχι σπάνια είναι “μεθυσμένοι” από την δήθεν “πνευματική τους υπεροχή”... |
