Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
Συνέβη το δεύτερο
«Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε
Χριστόν ενεδύσασθε»
Σε άρθρο του με τίτλο «Ο Ιησούς της Ιστορίας, ο Χριστός της Εκκλησίας και ο Χριστός της φαντασίας» ο βιβλιστής π. Σ. Μαυροφίδης, γράφει μεταξύ άλλων: «(...) Το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον τελειώνει με την παραγγελία του Αναστημένου Χριστού στους μαθητές του “Πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγ. Πνεύματος” (28,19). Μια σύντομη, λοιπόν, ιστορική κριτική θα είχε να παρατηρήσει εδώ ότι και από τις επιστολές του Παύλου και από τις Πράξεις των Αποστόλων γνωρίζουμε ότι οι μαθητές του Ιησού και τα άλλα μέλη της καινοδιαθηκικής Εκκλησίας, το βάπτισμα, το τελούσαν μόνο στο όνομα του Ιησού και όχι της Αγ. Τριάδος. Δύο τινά, λοιπόν: ή όντως ο Αναστημένος είχε παραγγείλει να τελείται το βάπτισμα στο όνομα της Αγ. Τριάδος και όλοι οι μαθητές του μετά το ξέχασαν ή ποτέ δεν είχε παραγγείλει κάτι τέτοιο και του το απέδωσε μετά η παράδοση της Εκκλησίας σε κάποιο προφορικό ή γραπτό στάδιο της. Επειδή, λοιπόν, θα ήταν μάλλον εξωφρενικό να συνέβη το πρώτο, συνέβη το δεύτερο. Μέχρις εδώ, η διδακτική εξουσία της Εκκλησίας δεν δικαιούται να επέμβει και ν‘ απαγορεύσει στο βιβλιστή να κοινοποιήσει προφορικά ή γραπτά κάτι το τόσο προφανές. (...)»
------------------------------------
Περ. «Ανοιχτοί Ορίζοντες», 6-7/06, σελ. 3-7.
Αρχιεπίσκοπος και «666»
Σε συνέντευξη σχετικά με το βιβλίο του «Η Μάστιγα του Θεού», ο κ. Μανόλης Βασιλάκης αναφέρεται στον αριθμό 666 και τους δυσειδαίμονες γύρω από αυτόν:
«(...) Είναι αλήθεια ότι έδωσα έμφαση και φρόντισα ώστε η επίσημη παρουσίαση του βιβλίου να γίνει συμβολικά στις 6.6.2006. Αυτός έκρινα ότι είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να πλήξω τη δεισιδαιμονία που καλλιεργούν ο κ. Χριστόδουλος και άλλοι σκοταδιστές. Αν ο κ. Χριστόδουλος δεν είχε γράψει ολόκληρη πραγματεία περί του “σατανικού αριθμού”, αν δεν είχε γράψει και πει τόσο πολλά για να καλλιεργήσει τη δεισιδαιμονία αυτή, θα ήταν ευτελές από μέρους μου να τον εγκαλώ γι’ αυτό. Στο φυλλάδιο το οποίο εστάλη στους ιερείς και μητροπολίτες παραθέτω αποσπάσματα σχετικών κειμένων του, όπως: «Το ”χάραγμα“ θα είναι κάτι στο χέρι ή στο μέτωπο των ανθρώπων και κυρίως θα είναι ο αριθμός του ”θηρίου“, ο αριθμός του Αντίχριστου, το 666...». Και αντικριστά τοποθέτησα τη φωτογραφία του αριθμού της αστυνομικής του ταυτότητας, ο οποίος είναι Η. 666944/64.
Έτσι φαίνεται ανάγλυφα ότι επί χρόνια καλλιεργούσε τη δεισιδαιμονία ενώ δεν την πιστεύει, γιατί αν την πίστευε θα είχε αλλάξει αριθμό ταυτότητας. Και το ιλαροτραγικό γι’ αυτόν τώρα είναι ότι, αν επιχειρήσει να την αλλάξει, θα είναι ο μοναδικός κληρικός του οποίου η ταυτότητα δεν θα αναγράφει το θρήσκευμα. Πιστεύω ότι για όσο διάστημα παραμείνει στον θρόνο του ο κ. Χριστόδουλος δεν θα ξανακούσουμε αυτή τη δεισιδαιμονία. Ο πόλεμος του κ. Χριστόδουλου κατά του “Σατανά-666” έλαβε οριστικά τέλος, το τέλος που του άξιζε.»
------------------------------------
«Εκκλησιαστικός Ταχυδρόμος», (Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων – (www.rnn.gr) φύλλο 3, σελ. 6.
Μένει εις τον αιώνα! «(...) προσπαθώ να καταλάβω ποιος είναι ο λόγος που γράφω αυτές τις σκέψεις... Μήπως είναι ανάγκη να πείσω τον εαυτό μου ή κάποιον άλλο για το αυτονόητο; (...) ό,τι κι αν λέει ο κόσμος, όσο δυνατά κι αν επιτίθεται ο Διάβολος, να θυμόμαστε ότι: “Ο χόρτος εξηράνθη, το άνθος εμαράνθη^ ο λόγος όμως του Θεού ημών μένει εις τον αιώνα” (Ησ. 40/μ/8).
Με αφορμή τα τελευταία δημοσιεύματα ενάντια στον Χριστό της Βίβλου γράφτηκε: Η ώρα είναι περασμένη και δεν μπορώ να φωνάξω έκφωνα “Αμήν”... Μα μέσα μου ουρλιάζω!... Δοξασμένο να είναι το όνομα του Χριστού, το υπέρ παν όνομα!»
------------------------------------
«Εφημεριδούλα», Μάιος 2006.
Κάτι θρησκευτικό... Όπως το διηγήθηκε ένας πάστορας.
«Πετούσα με το αεροπλάνο όταν τα πράγματα στο ταξίδι άρχισαν να μην πηγαίνουν καλά. Όλοι, ακόμη και οι αεροσυνοδοί, είχαν τρομοκρατηθεί. Τότε κάποιος που είχε προσέξει στη λίστα επιβατών ότι πριν από το όνομά μου έγραφε “Αιδεσιμότατος”, ήρθε λοιπόν και μου είπε: –Μήπως μπορείτε να κάνετε κάτι θρησκευτικό για την κατάστασή μας;.. Τότε εγώ σηκώθηκα και έκανα έναν έρανο».
------------------------------------
«The Pulpit Helps», Ιουν. 2006, σελ. 30.
Ακατέργαστα διαμάντια «Υπάρχει ένας ύμνος που ψέλνουμε, που λέει: “Βλέπουμε την ομορφιά μέσα στις στάχτες, βλέπουμε διαμάντια μέσα στο χώμα”. Όταν λέμε “διαμάντια μέσα στο χώμα” αναφερόμαστε σε ανθρώπους που δεν είναι κοινωνικά αποδεκτοί. Δεν μιλάνε σωστά. Μερικές φορές μυρίζουν λιγάκι. Κάνουν γρατζουνιές στα αυτοκίνητα. Τρυπώνουν σε αποθήκες. Όμως είναι διαμάντια.
Ενώ όμως εγώ βλέπω ακατέργαστα διαμάντια–δεν βλέπω να αρέσουν στον καθένα. Είναι ωραίο να υπηρετείς τα γυαλισμένα διαμάντια και να φτιάχνεις μ’ αυτά ωραία κοσμήματα. Μήπως έχουμε φτιάξει μια γενεά από ωραίους ανθρώπους, που τους αρέσουν οι ωραίοι άνθρωποι; Ή έχουμε φτιάξει μια γενεά από ριζοσπάστες ανθρώπους που τους αρέσουν τα ακατέργαστα διαμάντια;
Αλλά για να δεις ότι είναι διαμάντια πρέπει να τους πλησιάσεις. Αν έχουμε τέτοια καρδιά, έτοιμοι να σκάψουμε βαθιά, θα βρούμε αυτούς τους ανθρώπους, που έχουν μεγάλη αξία στην καρδιά του Ιησού, και αν θέλουμε να υπηρετήσουμε τον Ιησού, πρέπει να υπηρετήσουμε τους ανθρώπους που φέρνει κοντά μας–κάθε είδους ανθρώπους. Τότε θα δούμε ανθρώπους να έρχονται κοντά μας και να θέλουν να μείνουν μαζί μας.»
------------------------------------
Από τον Kelly Bartholomew, στο περιοδικό «Jesus Life», #72, 2006.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ