Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους

«Εξαγοραζόμενοι τον καιρόν»


Είμαστε καλοί οικονόμοι
του χρόνου μας;

 

Κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε στενότητα χρόνου, αισθανόμαστε πως όσο πιο σκληρά εργαζόμαστε, τόσο πιο “πίσω” μένουμε. Αυτή η αίσθηση δημιουργεί πίεση και στρες. Αν αντιμετωπίζαμε το χρόνο όπως και “τις άλλες αξίες στη ζωή”, ίσως προσέχαμε καλύτερα τον τρόπο που δαπανούμε τα λεπτά, τις ώρες και τις ημέρες μας – αφού όλα αυτά είναι χρόνος του Θεού.

 


Να δέκα βοηθητικές σκέψεις για να ελέγχουμε το χρόνο μας:

1. Αναγνώριση. Η ζωή είναι μια σύντομη πραγματικότητα. Ας αναγνωρίσουμε πόσο λίγο χρόνο έχουμε στη διάθεσή μας και ότι αυτός φεύγει γρήγορα, όπως η άμμος τρέχει μέσα από τα δάχτυλά μας.

2. Προετοιμασία. Ας αφιερώνουμε χρόνο για προγραμματισμό. Ας σκεφτούμε για λίγα λεπτά κάθε πρωί, αντί να βγούμε από την πόρτα μας χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα. Δέκα λεπτά που θα διαθέσουμε για να σχεδιάσουμε το πρόγραμμά μας, θα μας βοηθήσουν να κερδίσουμε τουλάχιστον μια ώρα στη διάρκεια της ημέρας κι αυτό είναι καλή οικονομία.

3. Τυποποίηση. Λένε ότι μπορείς να πεις πόσο ανοργάνωτος είναι κάποιος, από τα διάφορα μεγέθη χαρτιού που χρησιμοποιεί για να γράφει. Ας προσπαθήσουμε να τυποποιήσουμε όσα κάνουμε τακτικά, ώστε να εκμεταλλευόμαστε το χρόνο μας με τον καλύτερο τρόπο. Επίσης ας εξετάσουμε πόσο αποτελεσματικός είναι ο προγραμματισμός μας.

4. Καταμερισμός. Όταν πρόκειται να επιδιώξουμε κοινά πράγματα, είναι σωστό να μοιραζόμαστε το φορτίο με άλλους. Καθώς ετοιμαζόμαστε ν’ αναλάβουμε κάποια αποστολή, ας αναρωτηθούμε: “Υπάρχει κάποιος άλλος που μπορεί να κάνει αυτό το πράγμα εξίσου καλά όπως κι εγώ;" Συνήθως νομίζουμε πως δεν υπάρχει χρόνος να κουβεντιάσουμε και να εξηγήσουμε τι και πώς πρέπει να γίνει, όμως στην πραγματικότητα αυτό είναι το καλύτερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε ώστε, τελικά, να κερδίσουμε χρόνο. Μπορεί να έχουμε δίκιο αν νομίζουμε πως εμείς θα το κάνουμε γρηγορότερα ή καλύτερα, όμως αυτό δεν εξυπηρετεί τελικά το σκοπό μας. Εξάλλου, πώς θα μάθουν οι άλλοι αν δεν τους δώσουμε την ευκαιρία;

5. Επικοινωνία. Η εκμετάλλευση του χρόνου είναι ζήτημα ομαδικής προσπάθειας. Ας θυμόμαστε πως σε ό,τι αφορά το χρόνο, εξαρτόμαστε ο ένας από τον άλλο. Ας επιδιώξουμε, λοιπόν, να συζητήσουμε το θέμα με τους συνεργάτες ή την οικογένειά μας.

6. Εκτίμηση. Κατά διαστήματα είναι σπουδαίο να κοιτάζουμε πίσω, ό πως και προς τα εμπρός. Αν και αυτό είναι βαρετό, ας αναλογιστούμε πώς ξοδέψαμε τη μέρα μας. Όταν το κάνουμε αυτό ας συγκρίνουμε κατά πόσον οι ενέργειες μας ανταποκρίθηκαν με τον προγραμματισμό που είχαμε κάνει και ας δούμε τι άλλο πρέπει να γίνει για να ολοκληρώσουμε τους στόχους μας.

7. Περιορισμός. Δεν μπορούμε να προσθέτουμε σπουδαίες υποχρεώσεις χωρίς να εγκαταλείψουμε άλλες δευτερεύουσες. Η απόφαση να περιορίσουμε τη συμμετοχή μας σε χρονοβόρες δραστηριότητες, δεν είναι πάντοτε εύκολο ή δημοφιλές. Όμως είναι βασικό. Οι στόχοι που θέτουμε, οι προτεραιότητες, οι αξίες, οι σκοποί και οι αρχές που πιστεύουμε, θα μας βοηθήσουν να διαλέξουμε τι μπορούμε και τι πρέπει να περιορίσουμε.

8. Προσαρμογή. Ας είμαστε ευέλικτοι. Πρέπει να είμαστε ευαίσθητοι στην οδηγία του Θεού, καθώς εκτελούμε τα καλοσχεδιασμένα προγράμματά μας. Δεν μπορούμε να αμελούμε τα σχέδια που έχουμε κάνει μαζί με τον Θεό.

9. Υλοποίηση. Ας διαθέτουμε κάθε μέρα λίγο χρόνο για να σκεφτούμε ξανά τις σοβαρές αποφάσεις μας, ώστε να είμαστε βέβαιοι ότι επενδύουμε σωστά το χρόνο μας καθώς υλοποιούμε τις καθημερινές μας επιδιώξεις.

10. Προοπτική αιωνιότητας. Ας κάνουμε πράγματα “με αιώνια προοπτική”. Ας ρωτάμε τον εαυτό μας, “Τι μπορώ να κάνω αυτό το λεπτό ή αυτή την ώρα, που θα έχει σημασία στην αιωνιότητα;” Ο Ιωνάθαν Έντουαρντς έλεγε: “Ποτέ δε θα επιχειρήσω κάτι που θα φοβόμουν να το κάνω αν αυτή ήταν η τελευταία στιγμή της ζωής μου”. Ο άνθρωπος αυτός είχε καταλάβει την αιώνια σημασία του χρόνου.

Από to Internet

 


Αφιερωμένο σε ένα νεαρό φίλο
που νομίζει πως έχει πολύ καιρό

 

 

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ