Εκ καρδίας
ΜΕΓΑΛΟΙ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ, ΜΙΚΡΟΙ ΣΤΑ ΕΡΓΑ...
Ο αγώνας και η θυσία του Χριστού εδώ στη γη, δεν δόθηκαν για να μπορούν κάποιοι να καυχώνται ότι “ποιμαίνουν Εκκλησίες και λογικά πρόβατα”, ούτε πως με το έργο τους “Σώζουν αμαρτωλούς από την κόλαση και τους εξάγουν στον Ουρανό”...
Διαβάστε τι έγραψε ορθά κάποιος αναγνώστης μας:
«Ο άνθρωπος δε μπορεί να πάει κατευθείαν στον ουρανό και ν’ αφήσει εδώ στη γη χρέη, εκρεμότητες, αμαρτίες,συκοφαντίες, μίση, κακίες κ.ά. χωρίς αποκατάσταση, και να παρουσιασθεί ενώπιον του Αγίου Θεού χωρίς καθαρισμό και αγιότητα εξαιτίας του άκρατου εγωισμού του.
Ο Ουρανός δεν είναι ο κάλαθος των αχρήστων της γης! Το πλέον που βδελύττεται η καρδιά του Θεού, είναι η υπερηφάνεια και η υποκρισία. Από τον Ουρανό θα πάρουμε το σύνθημα, τις εντολές και τη δύναμη, για να ζήσουμε την τέλεια επίγεια ζωή, ακολουθώντας του Κυρίου μας τα ίχνη. Οι άνθρωποι εξαπατώνται αλλά ο Θεός δεν ξεγελιέται. Το πολίτευμα των πιστών είναι ο Ουρανός, αλλά ο χώρος που θ’ αγωνιστούν είναι εδώ κάτω. Στη Γεθσημανή έδωσε ο Χριστός τη μάχη κι νίκησε. Στο ανώγειο έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του–μαζί και του φιλοχρήματου Ιούδα.
Όταν κάποιοι μιλούν για Ουρανό, μάς κάνουν ν’ αναρωτιόμαστε: Εδώ κάτω στη γη δεν έμεινε τίποτα ν’ αποτελειώσουμε; Έχουν συμπληρωθεί όλα; Αλλά μερικοί προσποιούνται πως ήδη ζουν ζωή Ουρανού και πως παίρνουν οδηγίες κατευθείαν από τον Θεό, ενώ έχουν ακόμη τόσες εκκρεμότητες εδώ στη γη.
Γεγονός είναι ότι συμπίπτει η ζωή του Ουρανού μ’ αυτή της γης. Από πολύ μακριά φαίνεται ποια ζωή ζει ο καθένας, χωρίς να υπάρχει ανάγκη να μας το πει ο ίδιος. Ο Κύριος Ιησούς ξεχώρισε και θαύμασε κάποιους ανθρώπους από τους «εθνικούς», που ακτινοβόλησε η αρετή, η πίστη κι ο ηρωισμός τους. Αντίθετα κατέκρινε τις μικρότητες, την ανηθικότητα, την κακία, το μίσος και την υποκρισία των Φαρισαίων.
Πριν λοιπόν απογειωθούμε για τον Ουρανό, είναι ανάγκη να προσγειωθούμε σ’ αυτή τη γη. Από τον ανθρωπισμό μας, την αδελφοσύνη, την έμπρακτη αγάπη και τον καθαρό βίο μας περνάει η ζωή του Ουρανού. Κι εδώ στη γη δίνουμε τις εξετάσεις της ζωής μας, η γνησιότητα της οποίας θα φανερωθεί ανάμεσα στους απλούς ανθρώπους και όχι ανάμεσα σε φίλους και κόλακες.
Όσο για κάποιους Φαρισαίους, που πριν γίνουν ούτε καν μέτριοι “άνθρωποι” βιάζονται να γίνουν “άγγελοι του Ουρανού”, πρέπει να λέμε την αλήθεια, όσο κι αν τους ενοχλεί, με την ελπίδα μήπως μετανοήσουν, έστω και την τελευταία τους στιγμή.»
Δε χρειάζεται να προστεθεί τίποτε άλλο.
Ας σχολιάσει ο Θεός τα λόγια αυτά όπως και όπου πρέπει. Αμήν! |
