ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΒΟΗΘΟΣ...
Ο μοιραίος ιστός στο φυλάκιο του Έβρου
Τη Μεγάλη Εβδομάδα αυτού του χρόνου ένα τραγικό δυστύχημα έλαβε χώρα σε στρατιωτική μονάδα της Θράκης, όταν ο ιστός της σημαίας που προσπαθούσαν να στήσουν πέντε στρατιώτες ακούμπησε σε ηλεκτρικά καλώδια υψηλής τάσης, με αποτέλεσμα να θανατωθούν ακαριαία. Τραγική λεπτομέρεια: Ο σταυρός που υπήρχε στον ιστό, ατυχώς, δεν βοήθησε να μην καούν οι στρατιώτες...
Σκηνή από τη φοβερή πυρκαγιάΠιο πριν, στις 4-3-2004, μεγάλη πυρκαγιά στο Άγιο Όρος προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές στη Μονή Χιλανδαρίου, καίγοντας όχι μόνο κελιά μοναχών και θησαυρούς αλλά και παρεκκλήσια και ιερά κειμήλια... Αυτά για όσους πιστεύουν στις θαυματουργές δυνάμεις των θρησκευτικών συμβόλων, που όχι μόνο δεν είναι ικανά να προστατεύσουν ανθρώπους μα ούτε και τον ίδιο τον εαυτό τους – εκτός αν το κάνουν κατ’ επιλογήν... |
ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ... ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ...
Όταν ρωτήθηκε για τη σιωπή και απραξία του στα χρόνια της δικτατορίας του 1967, τότε που με το νόθο σύνθημα «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» κάποιοι στέρησαν τα ατομικά δικαιώματα του ελληνικού λαού υπηρετώντας ξένα συμφέροντα και πάντα με τις ευλογίες της διορισμένης από τους ίδιους ηγεσίας της Εκκλησίας –που φυσικά προερχόταν από τις τάξεις του τότε κλήρου– με μεγάλη ευκολία ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δικαιολογήθηκε ότι δεν είδε, δεν άκουσε, δεν έμαθε τίποτα για τα βασανιστήρια της χούντας, διότι εκείνη την περίοδο “...σπούδαζε”.
Ο κ. Χριστόδουλος "εκ δεξιών" της χουντικής κυβέρνησης.
Ατυχώς τα στοιχεία μαρτυρούν περί του αντιθέτου, όπως π.χ. ότι το 1968 διορίστηκε από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο ως Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και βρισκόταν αρκετά κοντά στους πραξικοπηματίες, όπως φαίνεται και στη λαλίστατη φωτογραφία που δημοσίευσε η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» (26/3/04), όπου εικονίζεται μαζί με την χουντική κυβέρνηση. (Ο κ. Χριστόδουλος είναι πρώτος από δεξιά).
«Οι καταστάσεις αλλάζουν», όμως δύσκολα αλλάζει η δουλική νοοτροπία ορισμένων που κρατούν το τιμόνι της Ελλαδικής Εκκλησίας. |
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΣ ΓΛΩΣΣΑ
Η ξεχωριστή θέση που κατέχει η ελληνική γλώσσα (μαζί με την εβραϊκή) στη διατύπωση των ιερών κειμένων και της εκκλησιαστικής γραμματείας, δημιουργεί όχι μόνο ιδιαίτερο καύχημα για τους Έλληνες πιστούς αλλά και μεγάλη υποχρέωση να προσέχουμε για τη διατήρηση και εξασφάλισή της. Για τούτο προξενεί λύπη όταν παρακολουθούμε τον τρόπο με τον οποίο κάποιοι εκκλησιαστικοί άνθρωποι αμελούν για τη γλώσσα μας και την επιπολαιότητα με την οποία τη χρησιμοποιούν.
Η ανορθογραφία της επιγραφής στη φωτογραφία είναι βροντερό παράδειγμα. Αν οι υπεύθυνοι της εν λόγω εκκλησίας δεν γνωρίζουν πώς γράφεται η λέξη ΚΗΡΥΓΜΑ (και όχι “ΚΥΡΗΓΜΑ”), πώς είναι σε θέση να ερμηνεύουν σωστά τις Άγιες Γραφές; (Και όχι “Αγίες Γραφές”, λάθος που συχνά επαναλαμβάνεται...)
Όμως η μεγαλύτερη ζημιά ενάντια στη γλώσσα μας γίνεται με τους λεγόμενους “νεανικούς” ύμνους, οι οποίοι, εκτός από την προχειρότητα με την οποία γράφονται και τη συχνή θεολογική τους αστοχία, κυρίως χαρακτηρίζονται από μεγάλη γλωσσική φτώχεια. |
ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ “ΕΥΛΟΓΙΑ” ...ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΚΡΙΣΜΑ
«Είναι δυνατόν η δήμαρχος Αθηναίων να ευλογεί αυτή τη γελοιότητα;» αναρωτήθηκε η εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» ναφερόμενη στη συμμετοχή του τραγουδιστή Ρουβά στο διαγωνισμό της EUROVISION. Αλλά τον δέχτηκε και ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, για να τον "ευλογήσει” και να του ευχηθεί "καλή επιτυχία”, παρόλο που καθένας που ξέρει λίγα αγγλικά, αντιλαμβάνεται ότι αυτό το τραγούδι του κ. Ρουβά που ευλόγησε ο “Παναγιώτατος” είναι ένα πορνοτράγουδο, όπως ορθά το χαρακτήρισε και ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος, και γι’ αυτό ακριβώς έκφρασε τη μομφή του.
Εντούτοις η πατριαρχική ευλογία δεν υπήρξε επωφελής, αφού η Ελλάδα ήρθε τρίτη στη σειρά, πόση όμως ζημιά έκανε στο λαό το να βλέπει την “σεπτή κεφαλή της Ορθοδοξίας” να γίνεται κοινωνός αλλοτρίων αμαρτημάτων; Ότι όλα εξαγοράζονται είναι γνωστό τοις πάσι, όταν όμως δεν τηρούνται ούτε τα ελάχιστα προσχήματα, τότε το πράγμα έχει ξεφύγει από κάθε ελπίδα θεραπείας... |
ΧΑΛΙά ΚΑΙ ΧάΛΙΑ
Σε περιοδικό στο θάλαμο αναμονής ενός ιατρείου διαφημιζόταν η εταιρεία χαλιών “ΑΙΩΝ”. Ως εδώ τίποτα το αξιοσημείωτο. Όταν όμως προχωρήσαμε στη μελέτη του κειμένου που συνόδευε τη διαφήμιση, με έκπληξη διαπιστώσαμε την ύπαρξη υποβολιμαίων πληγμάτων ενάντια στη θρησκεία και την πίστη στη ζωή μετά θάνατο. Μεταφέρουμε:
«Αρχίζοντας από την Εβραϊκή θρησκεία και τη γη Χαναάν όσο πηγαίνουμε ανατολικά τόσο η πίστη στη μετά θάνατο ζωή είναι βαθύτερη. Αποτέλεσμα αυτής της πίστης είναι οι λαοί αυτοί, να μην είναι ανεπτυγμένοι οικονομικά, να είναι ταπεινοί και ήρεμοι και να διεκδικούν στην άλλη ζωή ό,τι οι θρησκευτικοί αλλά κυρίως οι πολιτικοί ηγέτες τους δεν τους επέτρεψαν να διεκδικήσουν στην πραγματική τους ζωή.»
Περιέχει μερικά ακόμη τέτοια “βαθυστόχαστα” συμπεράσματα το κείμενο, που χωρίς να το λένε ευθέως κατηγορούν εμάς που πιστεύουμε στη μετά θάνατο ζωή ως άτομα υπανάπτυκτα, μοιρολάτρες και όχλο που έπεσε θύμα των “ηγετών” του... Δεν θα απαντήσουμε στον άγνωστο κειμενογράφο. Αφού όμως τόσο εύκολα βγάζει τα συμπεράσματά του, το λιγότερο δείχνει ανευθυνότητα, άγνοια και προκατάληψη για ένα χώρο που ελάχιστα γνωρίζει. |
ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΙΕΡΑΡΧΩΝ
Αν και όπως είχαμε προβλέψει, οι προκαθήμενοι των δύο εκκλησιών μάλλον τα βρίσκουν τελικά –έστω και με την μεσολάβηση μια γυναίκας– δεν πρέπει να μείνει χωρίς σημείωση το γεγονός ότι στο πλάι του κ. Χριστόδουλου έσπευσαν οι δύο ισχυροί άνδρες της Ρωσικής Εκκλησίας, Πατριάρχης Αλέξιος και Μητροπολίτης Σμολένσκ, που του έστειλαν ευχές και μηνύματα συμπαράστασης. (Άνθρωποι με καλές σχέσεις με την KGB, τη μυστική υπηρεσία του απελθόντος κομουνιστικού καθεστώτος, όμως αυτό κανείς δεν το θυμάται πια...).
Αλέξιος Πατριάρχης Μόσχας και πασών των ΡωσσιώνΤην επιθυμία του να αναδειχθεί παγκόσμιος ηγέτης της Ορθοδοξίας την έχει δείξει αρκετές φορές στο παρελθόν ο Πατριάρχης Μόσχας. Δε μπορούσε λοιπόν να αφήσει ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία να παρασταθεί στον εκ των πραγμάτων “σύμμαχό” του κ. Χριστόδουλο, όταν και οι δύο μπορούσαν να πλήξουν μαζί το Φανάρι. Και όλα αυτά βέβαια δεν έχουν καμία σημασία για τον απλό πιστό του Χριστού. Καλό όμως είναι να τα θυμόμαστε και να διδασκόμαστε, επειδή οι “λυκοφιλίες” είναι πάντοτε αγαπητές μεταξύ των θρησκευτικών ηγετών όλων των δογμάτων... |
