Πώς πρέπει να απαντήσουμε;
Έτσι γίνονται
οι Χριστιανοί;
Καθένας που μελετά τη Βίβλο γνωρίζει ότι χριστιανοί δεν είναι εκείνοι που το γράφει η αστυνομική τους ταυτότητα, ούτε όσοι το δηλώνουν περήφανα, αλλά εκείνοι που «ουχί εξ αιμάτων ουδέ εκ θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεού εγεννήθησαν» (Ιωάν. 1/α/13).
Ατυχώς, όμως, κάποιοι έχουν μετατρέψει τους χριστιανούς σε “αντικείμενα βιομηχανικής παραγωγής”, τους οποίους άλλοι μεν παράγουν στην “κολυμβήθρα”, άλλοι δε με τη συμπλήρωση μιας κάρτας ή μια δήλωση που λέει ότι “Από σήμερα θα είμαι χριστιανός” ή κάτι σχετικό... (Βλέπε σχετικά στο οπισθόφυλλο).
Ύστερα από τα παραπάνω, που ρητά επιβεβαιώνονται από τα στοιχεία του άρθρου στις προηγούμενες σελίδες, δεν είναι καθόλου περίεργο που η εφημερίδα «Απογευματινή» (8-11-04) παρουσίασε ως άνθρωπο που «έκανε τον Μπους θρησκευόμενο» (δηλαδή Διαμαρτυρόμενο...) τον έντονα πολιτικοποιημένο ιεροκήρυκα Μπίλυ Γκράχαμ (Billy Graham). Κι η μεν εφημερίδα έχει δίκαιο, επειδή ΑΛΛΟ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΟΣ και ΑΛΛΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ, τι να πούμε όμως με τους αφελείς που νομίζουν πως όποιος σηκώσει το χέρι του ή συμπληρώσει μια κάρτα γίνεται ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ χριστιανός; Το λιγότερο θα διαφωνήσουμε!
Στην ίδια σελίδα η εφημερίδα τοποθετεί έναν άλλο κύριο, τον Pat Robertson, γιο γερουσιαστή, ιδρυτή και προέδρου του τηλεοπτικού δικτύου CBN και μόνιμο υποστηρικτή της πολιτικής του Λευκού Οίκου, ως ένα εκ των πνευματικών καθοδηγητών του Μπους, που δεν παύει να δηλητηριάζει τον αμερικανικό λαό με φιλοπόλεμα μηνύματα, τονίζοντας την υπεροχή των ΗΠΑ και του Ισραήλ έναντι όλων των άλλων λαών της γης και μάλιστα των Μουσουλμάνων.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, που δεν απέχει από την αλήθεια, «Καθόλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο ιδρυτής της “Χριστιανικής Συμμαχίας” δεν έπαυε από το CBN να μιλά υπέρ του Μπους που “θα αναμορφώσει τις ΗΠΑ και θα οδηγήσει την ανθρωπότητα στο άρμα της ελευθερίας απαλλάσσοντάς την οριστικά από την αυτοκρατορία του Κακού».
Από τα παραπάνω καταλαβαίνει κανείς τι σόι είναι όλοι αυτοί οι “βιομηχανικά” παραγόμενοι χριστιανοί, όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και όπου αλλού χρησιμοποιούνται παρόμοιες μέθοδοι, που εν πολλοίς θυμίζουν το μαζικό εκχριστιανισμό των Ρώσων, επί των ημερών του ηγεμόνα Βλαδίμηρου, το 988 μ.Χ. με συνέπειες που φτάνουν μέχρι σήμερα.
Δεν είναι άσχετο με τα παραπάνω το παρακάτω κείμενο από την εφημερίδα «Καθολική» (28-9-04):
«Ο χριστιανισμός εμφανίζει διακυμάνσεις από τόπο σε τόπο και από χρόνο σε χρόνο. Στο γαλλικό περιοδικό «Le monde des religions» (=Ό κόσμος των θρησκειών) διαβάσαμε τελευταία ότι σήμερα τα 75% των Ρώσων δηλώνουν ότι είναι χριστιανοί Ορθόδοξοι, αλλά πριν από το 1990 τα 80% εδήλωναν ότι είναι άθεοι. Αν η σημερινή τους δήλωσις είναι αληθής, πράγμα που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, έπεται ότι η προηγουμένη ήταν ψευδής, και δεν είχε άλλο σκοπό από την εξασφάλιση κοινωνικής θέσεως, επαγγέλματος και κυρίως πολιτικής σταδιοδρομίας. Η πτώσις του άθεου καθεστώτος σήμανε και τη χρεοκοπία του διωγμού της χριστιανικής πίστεως. Ανάλογα φαινόμενα διαπιστώθηκαν και σε άλλα κράτη της κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης τα όποια τελούσαν υπό το ίδιο καθεστώς. Αποδείχθηκε λοιπόν ότι η προβαλλόμενη σαν «επιστημονική αθεΐα» των ολοκληρωτικών καθεστώτων απέτυχε να ξεριζώσει την πίστη από τις καρδιές των χριστιανών, όπως επεδίωκε. Όμως οι ταλαιπωρημένοι αυτοί λαοί αντιμετωπίζουν σήμερα άλλους εχθρούς, οι όποιοι απειλούν την πίστη τους πιο ύπουλα, όπως η αχαλίνωτη κερδοσκοπία και η υποταγή των θείων εντολών στα ανθρώπινα πάθη. Γι’ αυτό ας μη μας καθησυχάζει η “θρησκευτική ελευθερία” της οποίας απολαύουν οι περισσότεροι λαοί. Είναι ελευθερία μόνο εξωτερική, αφού οι καρδιές παραμένουν δούλες των κακιών.» (Τα μαύρα γράμματα του «Τ»).
Κάποια πράγματα συγχέονται στο παραπάνω κείμενο –ιδιαίτερα η φράση που σημειώνουμε με μαύρα γράμματα– που νομίζουμε ότι δίκαια θα μπορούσε να διαβαστεί και από την αντίθετη πλευρά: «Αν η προηγουμένη τους δήλωσις ήταν αληθής, πράγμα που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, έπεται ότι η σημερινή είναι ψευδής, και δεν έχει άλλο σκοπό από την εξασφάλιση κοινωνικής θέσεως, επαγγέλματος και κυρίως πολιτικής σταδιοδρομίας.» Αλλά ποιο από τα δύο είναι το αληθές; Και ποιος μπορεί να στηριχτεί μόνο σε μια δήλωση χειλέων;
Το γεγονός ότι σήμερα η Ρωσία και οι χώρες πρώην επιρροής της βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο της Μαφίας και του υποκόσμου, όσο και ότι ο χριστιανισμός “ευδοκιμεί” μάλλον στις φτωχές χώρες του τρίτου κόσμου, εμάς μας πείθει ότι ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΙΚΕΣ. Οι άνθρωποι γίνονται άλλοτε μεν “θρήσκοι” άλλοτε δε “άθεοι” και άλλοτε “χριστιανοί” μόνο για τα επίγεια συμφέροντά τους. Κι αυτό βέβαια δεν έχει καμία σχέση με την απόφαση των πραγματικών χριστιανών που ΔΙΝΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ. Αυτοί οι τελευταίοι είναι οι υπερβολικοί, οι φανατικοί, ο περίγελος του παρόντα αιώνα, όμως και οι πρώτοι που θα μπουν στη Βασιλεία του Θεού. Όσο για τους άλλους, τους πολλούς, αυτοί διάλεξαν επίγεια αγαθά και, φυσικά, δεν δικαιούνται να προσμένουν τα επουράνια. |
Ο Χριστός έδιωξε τους εμπόρους από την αυλή του Ναού
αλλά εκείνοι έγιναν κληρικοί και πάτησαν τα Άγια των Αγίων
