`ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚ Η’ Η ΕΥΡΩΠΗ;
Με έκπληξη διαβάσαμε στην Εφημερίδα που εκδίδει η Μητρόπολη Ναυπάκτου, τον προβληματισμό του π.Ι.Α.Β., με τον οποίο προσπαθεί να αποδείξει ότι η Ευρώπη έχει πνευματικές ρίζες (υπονοώντας “χριστιανικές”) επειδή, λέει, «οι μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στολίστηκαν με τον χριστουγεννιάτικο διάκοσμό τους»...
«Το ράσο δεν κάνει τον παπά», λέει ο λαός μας και, ασφαλώς, ΟΥΤΕ “τα λαμπάκια των χριστουγεννιάτικων δένδρων” κάνουν τους χριστιανούς! Αλλά γιατί το ενδιαφέρον για τους ετερόδοξους Ευρωπαίους; Και ο δικός μας λαός είναι το ίδιος “χριστιανικός” όσο τα φωτάκια στα μπαλκόνια και τα δέντρα μας! |
Η ΔΙΑΔΟΧΗ
Πολλή αγω νία τον τελευταίο καιρό με θέμα την διαδοχή. Διαδοχή σε κόμματα, διαδοχή σε σχήματα, διαδοχή σε πολιτικές, διαδοχή σε Μητροπόλεις... Διαδοχή αναμένεται όσον ούπω και σε συγκεκριμένη ετερόδοξη εκκλησία.
Δύσκολη υπόθεση λοιπόν είναι η διαδοχή στις ανθρώπινες υποθέσεις, όταν σε όλη τη φύση τα πράγματα είναι απλούστερα και πιο ξεκάθαρα. Εκεί υπάρχουν κάποιες αξίες, κυρίως η υγεία και η σωματική ρώμη, που επιβάλλουν εκ των πραγμάτων τον «αρχηγό».
Αλλά στις ανθρώπινες υποθέσεις μεσολαβούν άλλοι παράγοντες και τα πράγματα συνήθως περιπλέκονται... Ο άνθρωπος έχει αναπτύξει ικανότητα μοναδική στη φύση, εκείνη του υποσκελισμού, που σύνθημά της δεν είναι μόνο το ζωικό «Ο θάνατός σου η ζωή μου», αλλά και το «Άρπαξε τις ευκαιρίες», είτε αυτό γίνεται δίκαια είτε γίνεται άδικα.
Σαν αποτέλεσμα, τις περισσότερες φορές τουλάχιστον, οι ηγέτες μεταξύ των ανθρώπων δεν είναι ούτε οι πιο έξυπνοι, ούτε οι πιο ικανοί, ούτε οι πιο σοβαροί... Αντίθετα επικρατούν οι περισσότερο σκληροί, οι περισσότερο ιταμοί, οι περισσότερο θρασείς, εκείνοι που δεν διστάζουν και δεν υποχωρούν σε καμία αναστολή. Εκείνοι που κατά το λόγο του Χριστού «Θεό δεν φοβούνται και ανθρώπους δεν ντρέπονται» (Λουκ. 18/ιη/2).
Ο αγώνας ήταν πάντοτε το ΕΓΩ επάνω από το ΕΣΥ, κι αυτό το βλέπουμε στις διαμάχες όχι μόνο ανάμεσα σε ξένους αλλά επίσης και ανάμεσα σε αδέλφια, ανάμεσα σε γονείς και παιδιά, ανάμεσα σε πρώην φίλους, και –στη χειρότερη μορφή– ανάμεσα στους επί γης δήθεν “εκπροσώπους” του Θεού. |
ΟΙ “ΑΓΓΕΛΟΙ” ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Oλη την χριστουγεννιάτικη περίοδο –και βέβαια όχι μόνο το χρόνο που πέρασε– το δαιμονικό «πνεύμα των Χριστουγέννων» έχει φροντίσει να γεμίσει την ατμόσφαιρα με πλήθος μυθικών ιστοριών και πλασμάτων, αρκεί η προσοχή του κόσμου να μεταφέρεται σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τον ΣΩΤΗΡΑ ΧΡΙΣΤΟ. Ενώ προσπαθούμε να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από τα παραμύθια του «Αη-Βασίλη» από το Βόρειο Πόλο, τους ταράνδους και τα άλλα ξωτικά, έχουμε μπροστά μας και όλα εκείνα τα αγγελάκια... παρ’ όλο που γνωρίζουμε ότι οι άγγελοι ούτε ηλικίες έχουν ούτε εξακολουθούν να γεννιούνται καινούργιοι, ούτε είναι με θηλυκή εμφάνιση ούτε έχουν κάτασπρες φτερούγες.[*]
Και μια ακόμη απορία: Είναι άραγε τυχαίο που η μορφή με την οποία συνήθως παρουσιάζονται τα αγγελάκια των Χριστουγέννων μοιάζει περισσότερο με τον μυθικό Έρωτα; |
==========
[*] Μόνο τα Χερουβείμ παρουσιάζονται φτερωτά στη Σκηνή του Μαρτυρίου και ο Ησαΐας στο όραμά του είδε τα Σεραφείμ ως εξαπτέρυγα. Όλες τις άλλες φορές οι άγγελοι παρουσιάζονται απλά ως άνδρες ή νεανίες.
ΔΕΝ ΛΥΘΗΚΕ ΑΚΟΜΗ ΤΟ ΘΕΜΑ
Ως την ώρα που το τεύχος αυτό παραδόθηκε στο τυπογραφείο, δεν είχε λυθεί το πρόβλημα στις σχέσεις Αρχιεπισκόπου και Οικουμενικού Πατριάρχη. Μήπως τελικά του καλάρεσε του κ. Χριστόδουλου ο διπλός ρόλος και “Αθηνών και πάσης Ελλάδος” και “Θεσσαλονίκης”; Σημειωτέον ότι ο Θεσσαλονίκης στην έδρα του έχει το “δικαίωμα” να ονομάζεται “Παναγιότατος”, όπως δηλαδή και ο Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης... Έτσι κατάφερε να εξισωθεί μαζί του, έστω και μόνο ως προς την “φήμη” |
