« Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί προς ταύτα; »




Η αναφορά στα γεγονότα
δεν είναι `πολιτική’!

 

Κάποιοι καλοί φίλοι έσπευσαν να μας «νουθετήσουν» θυμίζοντας ότι ο «Τ» δεν πρέπει να εμπλέκεται με την πολιτική παίρνοντας θέση σε θέματα όπως εκείνο του πολέμου. Τους ευχαριστούμε, όμως δηλώνουμε τη συμφωνία μα και τη διαφωνία μας. Τους ευχαριστούμε επειδή είναι λίγοι στη χώρα μας εκείνοι που παίρνουν το θάρρος να πούνε τη γνώμη τους – λες και είναι έγκλημα το να έχει κάποιος διαφορετική γνώμη... Συμφωνούμε επειδή –το έχουμε πολλές φορές γράψει– η πολιτική, όπως τουλάχιστον έχει σημερα, είναι ό,τι πιο βρόμικο υπάρχει σ’ αυτό τον κόσμο – ακόμη και από την πορνεία και τα ναρκωτικά, αφού και τις δύο αυτές μάστιγες είναι η πολιτική –και οι πολιτικοί– που τις ανέχονται, όταν δεν τις υποστηρίζουν κιόλας... Διαφωνούμε εντούτοις επειδή δεν είναι δυνατό οι πολιτικοί να χρησιμοποιούν τη θρησκεία ως ένα επιπλέον κανάλι προπαγάνδας, οι δε πιστοί να πρέπει να εισπράττουν τις μομφές που τους φορτώνουν... |

 

Δεν είναι δίκαιο να επιρρίπτεται στους Χριστιανούς –ασχέτως δόγματος– η ευθύνη του Μπους για τους δύο τελευταίους πολέμους, όπως δεν ήταν δίκαιο όταν ο Νέρωνας επέρριψε στους Χριστιανούς την πυρκαγιά της Ρώμης.[*]

Για την ιστορία και μόνο –ίσως και για τη διαφώτιση ορισμένων παραπλανημένων– θέλαμε να θυμίσουμε κάποια από τα «όμορφα έργα» εκείνων που σήμερα κόπτονται ως υποστηρικτές τής ελευθερίας κ.λπ., κλπ. Βρήκαμε βοηθητικό ένα εκτεταμένο άρθρο του δημοσιογράφου κ. Σωτ. Γλυκού, απόσπασμα του οποίου και αναδημοσιεύουμε.

(...) Οι πολεμικές επεμβάσεις που έχουν πραγματοποιηθεί μετά το Β~ Παγκόσμιο Πόλεμο πάντα είχαν προστατευτικό χαρακτήρα. Κάποτε ενάντια στον κομουνιστικό κίνδυνο, σήμερα ενάντια στην τρομοκρατία. ΕΙναι γνωστό ότι στην ιστορία οι ισχυροί πάντα δημιουργούσαν κινδύνους για να δικαιολογούν τη δική τους τρομοκρατία.

Σήμερα οι ΗΠΑ με πρόσχημα την τρομοκρατία που οι ίδιες δημιουργούν επεμβαίνουν είτε άμεσα και απροκάλυπτα, είτε έμμεσα «πλάγιες επεμβάσεις» όπως στη περίπτωση της Χιλής και της Κύπρου. Η γνωστή CIA γνωρίζει άπειρους τρόπους επεμβάσεων προκειμένου να προστατευθούν τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ στον πλανήτη.

Ας δούμε όμως ορισμένες από τις πιο κραυγαλέες πολεμικές επεμβάσεις που έχουν γίνει μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και που έχουν καταμετρηθεί σε 216. Στις 6 Αυγούστου το 1945 και ενώ η Γερμανία του Χίτλερ είχε παραδοθεί άνευ όρων από το Μάιο και η Ιαπωνία σερνόταν ημιθανής στην παράδοση μια ανάσα από την τελική κατάρρευση, οι ΗΠΑ διαπράττουν τη μεγαλύτερη ακαριαία δολοφονία που έχει διαπραχθεί ποτέ στη παγκόσμια ιστορία.

Τη Δευτέρα της 6ης Αυγούστου 1945 όπως είπαμε, ένα ιπτάμενο φρούριο Β-29 με το όνομα ENOLA GΑY με κυβερνήτη το σμήναρχο Πώλ ου Τίμπετς ρίχνει την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα. Μια Ιαπωνική πόλη με 490.000 κατοίκους.

Αποτέλεσμα: Ένας τεχνητός ήλιος ανάβει πάνω από τη μοιραία πόλη και σε κλάσμα του δευτερολέπτου 30.000 άνθρωποι εξαερώνονται. Στα επόμενα επτά δευτερόλεπτα πάνω από 80.000 ψυχές παραδίδουν το πνεύμα τους στο Βούδα. Έχει υπολογισθεί ότι την πρώτη κι όλας αποφράδα ημέρα της 6ης Αυγούστου 1945 πέθαναν 250.000 άνθρωποι. Οι παρενέργειες από τη ραδιενέργεια που ακτινοβολήθηκε άφησε φοβερά κατάλοιπα ακόμα και στους απόγονους της τρίτης γενιάς εκείνων που επέζησαν.

Από τότε συνεχώς και αδιαλείπτως η υπερδύναμη των ΗΠΑ ως καθιερωμένη προστάτιδα, επεμβαίνει διά πυρός και σιδήρου προκειμένου να επιβάλει τη Νέα Τάξη Πραγμάτων στον κόσμο.

Το 1951 εισβάλει στη Β. Κορέα με την αφελή συμπαράσταση των Ευρωπαίων συμμάχων της. Εκατοντάδες χιλιάδες οι νεκροί και οι τραυματίες.

1961. Μια νέα εισβολή στο κακό Βιετνάμ από το οποίο κινδύνευε ο ελεύθερος κόσμος. Εκατοντάδες οι νεκροί, χιλιάδες οι τραυματίες και οι αγνοούμενοι. Ο πόλεμος στο Βιετνάμ θα καθιερωθεί ιστορικά ως «Ο Βρόμικος Πόλεμος» για να θυμούνται οι μέλλουσες γενεές το «αμερικανικό όνειρο».

Το 1983 Αμερικάνοι πεζοναύτες αποβιβάζονται στη Γρενάδα. Ένα μικρό νησιωτικό κρατίδιο στη Καραϊβική. Εκεί η υπερδύναμη που αυτόκλητα προστατεύει τους αδυνάτους της γης, δείχνει τη φοβερή υπέροχή της. Σκορπά το θάνατο, τη βία την τρομοκρατία, για την τιμή και τη δόξα του Αμερικανικού έθνους.

Την ίδια εποχή με πρόεδρο έναν άσημο πρώην ηθοποιό καουμπόικων ταινιών τον Ρόναλντ Ρίγκαν και υπουργό εξωτερικών τον Αλεξάντερ Χέιγκ θεμελιώνεται ένα διεθνές τρομοκρατικό δίκτυο με μια ευρύτητα χωρίς προηγούμενο.

Αυτό το δίκτυο διέπραξε αναρίθμητες φρικαλεότητες από τη μια άκρη του πλανήτη μέχρι την άλλη. Κύριος στόχος όμως των βιαιοτήτων και της τρομοκρατίας η Λατινική Αμερική.

Ο πόλεμος κατά της Νικαράγουα προκάλεσε ολοκληρωτική καταστροφή της χώρας αυτής με χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες. Η Νικαράγουα μη έχοντας άλλη επιλογή κατέφυγε στον ΟΗΕ και στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης. Πώς αλλιώς να ζητήσει προστασία και αποζημίωση για τις καταστροφές που υπέστη από την εισβολή της υπερδύναμης (είχαν ναρκοθετήσει τα λιμάνια της). Στις 27 Ιουνίου 1986 το διεθνές δικαστήριο της Χάγης καταδίκασε τις ΗΠΑ για παράνομη χρήση βιας και τρομοκρατίας.

«Ποτέ άλλοτε δεν έχει καταδικαστεί κράτος από διεθνές δικαστήριο για πράξεις βίας και τρομοκρατίας εκτός από τις ΗΠΑ που σήμερα εξουσιάζουν τον πλανήτη.»

Οι ΗΠΑ ουδέποτε αναγνώρισαν την απόφαση αυτή του Διεθνούς Δικαστηρίου, δηλώνοντας μάλιστα περιφρονητικά ότι δεν αναγνωρίζουν τη δικαιοδοσία του. Σήμερα υπερθεματίζουν για τη δίκη του Μιλόσεβιτς και τον αποκαλούν εγκληματία πολέμου.

Έξι χρόνια αργότερα 22.000 πεζοναύτες εισβάλουν στον Παναμά για να ανατρέψουν τον ανεπιθύμητο πρόεδρο Μανουέλ Νοριέγκα. Έναν δικό τους άνθρωπο, έμπορο ναρκωτικών και πράκτορα της CIA.

Το 1991 με τη χειραγώγηση του ΟΗΕ ξέσπασε «η καταιγίδα της ερήμου» για να τιμωρήσουν ένα δικό τους άνθρωπο και πάλι, τον Σαντάμ Χουσείν που έκανε το λάθος να επιτεθεί στο Κουβέιτ.

Λίγα χρόνια αργότερα ακολουθεί ο τραγικός διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας το φοβερό αιματοκύλισμα της γειτονικής μας χώρας.

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001 μια ομάδα ορκισμένων ισλαμιστών που διψάνε για εκδίκηση και τιμωρία των «άπιστων» γνωστοί ως καμικάζε, τολμούν να τρομοκρατήσουν για πρώτη φορά σε μητροπολιτικό έδαφος στην καρδιά του οικονομικού της κέντρου στη Νέα Υόρκη. Η επίθεση αυτή στους δίδυμους πύργους κοστίζει τη ζωή 2000 αδικοχαμένων ανθρώπων.

Όμως, για πρώτη φορά στην ιστορία, η υπερδύναμη ματώνεται κατά κράτος. Τα ΜΜΕ που επηρεάζει, διατυμπανίζουν σε παγκόσμιο επίπεδο για το τρομερό έγκλημα.

Επί μήνες τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων αναπαράγουν το γεγονός ως το μεγαλύτερο και απεχθέστερο έγκλημα των αιώνων. Οι εικόνες της τρομερής αυτής επίθεσης αναπαράγονται διογκωμένες και περνάνε σε καθημερινή βάση σε όλα τα κανάλια της υφηλίου και σε όλες τις εφημερίδες του κόσμου.

Η 11η Σεπτεμβρίου του 2001 για τις ΗΠΑ θα έπρεπε να ήταν ένα μάθημα χριστιανικό «όσα συ μισείς εταίρω μη ποιήσεις» και βέβαια να βάλει νερό στο κρασί του μίσους και της βιας, παρ’ όλα αυτά η υπερδύναμη προτίμησε να συνεχίσει και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση στο Αφγανιστάν και τελευταία στο Ιράκ. Η αυλαία δεν έκλεισε ακόμα. Η τρομοκρατία ανακυκλώνεται με απρόβλεπτες συνέπειες και το μέλλον προδιαγράφεται ζοφερό. Ο Θεός να βάλλει το χέρι Του.[**]

Είναι αξιοπερίεργο, τελικά, πόσο εύκολα κάποιοι “χριστιανοί” είναι πρόθυμοι να πολιτικολογούν όταν πρόκειται περί κομμουνισμού, σοσιαλισμού, αναρχίας κ.λπ., όχι όμως όταν η συζήτηση άπτεται των “συμμάχων” μας. Για εμάς το κακό είναι εξ ίσου κακό είτε το πράττουν Παλαιστίνιοι, είτε το πράττουν Ισραηλινοί, είτε μουσουλμάνοι είτε “χριστιανοί”, είτε Τούρκοι είτε Έλληνες. |

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[*] Στο προκείμενο εκμεταλλευόμαστε την ευκαιρία να συγχαρούμε το περιοδικό «Αστήρ της Ανατολής» της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας, κυρίως δε τον εκδότη του κ. Ι. Τσεβά και τον Φιλόλογο/Ιστορικό κ. Π. Παπαγεωργίου, επειδή με τρόπο σαφή και τεκμηριωμένο «ξέπλυναν» τους Έλληνες Ευαγγελικούς από τη μομφή που μαγείρεψαν ερήμην τους κάποιοι «εξ Αμερικής αδελφοί»...Συγχαίρουμε τέλος μια φοιτητική κίνηση που στην πόλη της Πάτρα, όπως πληροφορηθήκαμε, κυκλοφόρησε φυλλάδιο με τίτλο: «Δεν θέλουμε τον Θεό του Μπους ούτε τον Θεό του Σαντάμ». Συμφωνούμε απόλυτα. Μας φτάνει μόνο ο Θεός του Ιησού Χριστού!

[**] Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Μαΐστρος» 15-6-200

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ