" Ας ήσθε βέβαιοι ότι θέλει σας εύρει η αμαρτία σας ! "




Με ή χωρίς αλυσίδες;...


Δύο φορές στο παρελθόν (τον Απρίλιο του 1988 και τον Δεκέμβριο του 1996), είχαμε αναδημοσιεύσει ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κώστα Μεταλληνού, «Χωρίς αλυσίδες» (Ελεύθερες Εκδόσεις, 1987). Ήδη για τρίτη φορά νιώθουμε την ανάγκη, εκ των πραγμάτων, να ξαναγράψουμε εδώ τα ίδια λόγια.

Είναι γνωστό πως οι χειρότεροι προδότες των δασκάλων τους –και όσον αφορά τα πρόσωπα και όσον αφορά τις αρχές και τις διδασκαλίες τους– συμβαίνει να προέρχονται από τους ΜΑΘΗΤΕΣ τους και, όπως αποδεικνύεται, ο Κώστας Μεταλληνός δε θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα.

Όπως φαίνεται, κάποιοι στο όνομα της κυριαρχίας τους είναι έτοιμοι να καταπατήσουν και την αγάπη και τη δικαιοσύνη και τη μνήμη του «αείμνηστου», καθώς τον λένε, δασκάλου τους, που να τι έγραφε και δίδασκε:

 

"Γι’ αυτό πρέπει αδελφοί να έχουμε το νου μας, γιατί με τη χάρη του Θεού κι εμείς εδώ αποτελούμε μια επιμέρους εκκλησία του Ιησού Χριστού. Και ο Διάβολος είναι ο ίδιος. Τώρα μάλιστα είναι πιο πεπειραμένος από τότε διατί έχει στο ενεργητικό του πείρα δέκα εννέα αιώνων που δουλεύει! Και ξέρει ποια κόλπα πιάνουν. Έχει αποκτήσει εμπειρία... Γι’ αυτό και κηρύττουμε: Προσοχή στην κάθαρση των καρδιών μας. Να μη κρατάμε στην καρδιά μας τίποτα που να είναι του Σατανά. Αλλά κάθε βράδυ η καρδιά μας πρέπει να καθαρίζεται! Διαφορές με αδελφούς πρέπει να ξεκαθαρίζονται και ο ήλιος —λέει ο Παύλος— να μη δύει με τον παροργισμό σας. Έτσι, η ενότητα και η ειρήνη της εκκλησίας θα είναι αδιάσπαστη. Προσέξτε το αυτό. Γιατί αν γίνει έτσι, ο Θεός με μεγάλη Του χαρά, θα μας επισκεφθεί με πολλές ευλογίες. Και πολλές χιλιάδες ψυχές θα μετανοήσουν και θα έρχονται εις τον Χριστό και θα τις σφραγίζει με αναγέννηση το Άγιο Πνεύμα. Και η ψυχή μας θα χαρεί βλέποντας τις εν Χριστώ ενέργειες του Θεού".

 

Εκείνοι που υποτίθεται ότι τον αγαπούσαν και θα έπρεπε να σέβονται τη μνήμη του, σήμερα αλληλομάχονται, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που οι πράξεις τους έχουν σε βάρος των πιστών του Χριστού. Ήδη πολλά μέλη από τις μεγαλύτερες εκκλησίες έχουν αποχωρήσει και άλλοι παραμένουν “με κρύα καρδιά”.

Ταυτόχρονα γίνεται λόγος για εκατομμύρια που σπαταλήθηκαν ή άλλαξαν χέρια [μόνο ο Θεός γνωρίζει την έκταση και την αλήθεια των καταγγελομένων], για πισώπλατα μαχαιρώματα, για άπρεπες συμπεριφορές κ.λπ., που δεν πρόκειται να διαθέσουμε εδώ χώρο για έκθεση και ανάλυσή τους.

Αν η στάση των άλλοτε μαθητών που τώρα έγιναν “αφεντικά” τιμά ή προδίδει τον δάσκαλό τους, αυτό ο κόσμος έχει μυαλό και μπορεί να το κρίνει... Όμως η δυσοσμία έχει αρχίσει να διαδίδεται πολύ πέρα από τα στενά όρια του “πύργου τους”... Μια ολιγάριθμη ομάδα με τυφλούς οπαδούς “τρίτης και τετάρτης γενεάς” καταχρώνται της ανοχής του Θεού και των ανθρώπων. Οι ίδιοι πάντα άνθρωποι διοικούν ολιγομελή σωματεία που διαχειρίζονται περιουσίες και εκατομμύρια εγχώριας και αλλοδαπής προέλευσης, χωρίς κανείς ποτέ να δίνει λόγο ή να ενημερώνει το εκκλησίασμα επί της ουσίας.

 


Ο "Πύργος των Καταιγίδων" και του σύγχρονου σκοταδισμού μέσα στην καρδιά της Αθήνας.
Πολλά θα μπορούσε να πει αν είχε φωνή...

Βέβαια κάποιος θα πει πως άλλη μια φορά το σκοτάδι της σιωπής και της φοβίας θα σκεπάσει τα πάντα, όμως ο Θεός και βλέπει και γράφει... και κάποια μέρα «εκάστου το έργον θέλει φανερωθή· διότι η ημέρα θέλει φανερώσει αυτό· επειδή διά πυρός ανακαλύπτεται· και το πυρ θέλει δοκιμάσει το έργον εκάστου οποίον είναι» (Α~ Κορ. 3/γ/13).

Δεν θα ντραπούν, λοιπόν, και δε θα μετανοήσουν; Σε λίγο θα είναι πλέον πολύ αργά, τι άλλο περιμένουν; |

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ