Πρακτικά μαθήματα από την καθημερινή ζωή




A I D S   και   S A R S


• Δύο τρομερές ασθένειες

• Δύο διαφορετικές αντιμετωπίσεις

• Δύο διαφορετικά αποτελέσματα

Στην καθημερινή μας γλώσσα εισέβαλλαν τούτες οι ξενόγλωσσες συντομογραφίες, που έμελλαν να γίνουν φόβος και τρόμος για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Ο ιός του AIDS

• Η πρώτη αρρώστια είναι το AIDS ή Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας, που πρωτοεμφανίστηκε το 1981 για να χτυπήσει σαν κατάρα εκατομμύρια ανθρώπους σε όλη τη γη. Σήμερα γνωρίζουμε πολλά για τον ιό και είναι απολύτως γνωστό το πώς προκαλείται και πώς προλαμβάνεται η μόλυνση. Ο ιός, μολύνοντας τον άνθρωπο, τον καθιστά φορέα για όλη του τη ζωή, αν και δεν παρουσιάζει αμέσως συμπτώματα. Οι φορείς, όπως και οι ασθενείς, μπορούν να μεταδώσουν τον ιό στους άλλους, με τρεις συγκεκριμένους τρόπους: 1. Με  σεξουαλική επαφή μεταξύ ατόμων του αντιθέτου ή και του ίδιου φύλου. 2. Όταν αίμα μολυσμένου ατόμου εισέλθει στην κυκλοφορία του αίματος άλλου. 3. Από μολυσματική μητέρα στο νεογνό κατά την κύηση, τον τοκετό και τον θηλασμό.

Ο ιός του SARS

• Η δεύτερη αρρώστια, με τα αρχικά SARS (Severe Acute Respiratory Syndrome=Έντονο Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο), μπήκε στη ζωή μας μόλις πριν μερικούς μήνες και ήδη έγινε αιτία να χάσουν τη ζωή τους αρκετοί συνάνθρωποί μας.

Όταν συγκρίνουμε τις δύο αρρώστιες μπορούμε να βρούμε σ’ αυτές αρκετά κοινά στοιχεία, όπως το γεγονός ότι κάθε μια τους οφείλεται σε κάποιον ιό, ότι διαδίδονται εύκολα και ότι είναι θανατηφόρες.

Ενώ όμως η δεύτερη αρρώστια είναι πολύ χειρότερη, –διαδίδεται ευκολότερα (ακόμη και με την αναπνοή) και τα τραγικά της αποτελέσματα έρχονται πολύ σύντομα– είναι αξιοσημείωτο πώς έγινε μπορετό να ελεγχθεί τόσο γρήγορα, αφού πολύ γρήγορα η διάδοσή της περιορίστηκε σε μικρές γεωγραφικές περιοχές και ελαχιστοποιήθηκε ο κίνδυνος να εξαπλωθεί αλλού. Αυτό το καλό αποτέλεσμα οφείλεται στην εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση που είχε.

Αντίθετα το AIDS –που δεν μεταδίδεται τόσο εύκολα και οι συνέπειές του μπορεί να εκδηλωθούν μετά από μεγάλο διάστημα– επειδή παρουσιάστηκε αρχικά μεταξύ συγκεκριμένων περιθωριακών ομάδων (ομοφυλόφιλοι, χρήστες ναρκωτικών), γι’ αυτό ο κόσμος έμεινε σιωπηλός και για πολύ καιρό προσπάθησε να αποφύγει τη συζήτηση σχετικά με αυτό και να υποβαθμίσει τη σημασία του. Τούτο όμως είχε ως αποτέλεσμα η μόλυνση να ξεφύγει γρήγορα από το στενό κύκλο των παραπάνω ομάδων και να διαδοθεί σε ευρύτερους πληθυσμούς. Έτσι, αν και σήμερα η διάδοσή του έχει περιοριστεί αρκετά στις ανεπτυγμένες χώρες, εξακολουθεί να μολύνει μεγάλα ποσοστά πληθυσμού σε φτωχές χώρες και κυρίως στην Αφρική.

Ο χάρτης καλύπτει τα έτη 1984-1999.

Παρακολουθείστε στην αλλαγή των χρωμάτων τις αλλαγές στη διάρκεια των ετών.

Τα σκούρα χρώματα σημαίνουν αύξηση των κρουσμάτων.

Ο κίνδυνος να συμβεί και με το SARS το ίδιο λάθος που έγινε με το AIDS, ήταν πολύ πιθανός καθώς και πάλι οι αρμόδιοι βιάστηκαν να υποτιμήσουν τη σημασία του και να το ονομάσουν ως «άτυπη πνευμονία». Ευτυχώς όμως τα πράγματα άλλαξαν έγκαιρα όταν ελάχιστοι έντιμοι άνθρωποι, σε αντίθεση με τους πολλούς και τους ισχυρούς, αποφάσισαν να μιλήσουν δημόσια και να πουν την αλήθεια. Ένας από αυτούς ήταν ο Κινέζος Δρ. Zhong Nanshan, που χωρίς να υπολογίσει το προσωπικό κόστος, αντιτάχθηκε στον υπουργό Υγείας της χώρας του, που προσπαθούσε να υποτιμήσει τον κίνδυνο και επέκρινε τα μέσα ενημέρωσης που πρόβαλλαν τις θέσεις του επιστήμονα. (Τελικά τα γεγονότα δικαίωσαν τον Δρ. Zhong και η κινεζική κυβέρνηση απέλυσε τον Υπουργό Υγείας).

Έκτοτε οι αρμόδιοι αναγκάστηκαν να ενημερώσουν τον κόσμο σχετικά με τον κίνδυνο του SARS, και να πάρουν μέτρα που αρκετές φορές ίσως θεωρούνται πολύ αυστηρά, αποδείχθηκαν όμως σωτήρια, αφού σύντομα η μόλυνση σταμάτησε πλέον να αποτελεί θέμα στα δελτία ειδήσεων, καθώς τα κρούσματα και οι απώλειες ζωής έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο.

Αυτό δεν έγινε χωρίς συνέπειες. Για κάποιο καιρό οι χώρες όπου εκδηλώθηκε το SARS έμειναν “αποκλεισμένες” από την υπόλοιπη κοινωνία. Κράτη εμπόδισαν τους πολίτες τους να τις επισκεφτούν, ο τουρισμός τους χτυπήθηκε σοβαρά, το εμπόριό τους με άλλες χώρες περιορίστηκε και τα έσοδά τους μειώθηκαν, με πολλές δυσάρεστες συνέπειες. Όμως, τελικά, επιτεύχθηκε το καλό. Η κατάσταση τέθηκε κάτω από έλεγχο. Η διάδοση της μόλυνσης έπαψε και ο κόσμος μπορεί να βλέπει το αύριο με μεγαλύτερη αισιοδοξία.

***

Τα παραπάνω γεγονότα έχουν ένα ηθικό δίδαγμα ευρύτερης εφαρμογής, καθώς μας διδάσκουν (α) για την ανάγκη που υπάρχει να βλέπουμε την αλήθεια κατάματα και (β) να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Αντίθετα από την τακτική ορισμένων, που επιμένουν να ωραιοποιούν τα άσχημα και να αποκρύπτουν τα κακά, η μεγάλη ανάγκη της ανθρωπότητας είναι Η ΑΛΗΘΕΙΑ. Αλήθεια στις σχέσεις μας αλλά και αλήθεια για την κατάστασή μας^ αλήθεια μεταξύ μας αλλά και αλήθεια προς τους γύρω μας^ αλήθεια στην κοινωνία, όμως αλήθεια και στην προσωπική μας ζωή.

Κυρίως όμως η αλήθεια χρειάζεται στην εκκλησιαστική πραγματικότητα, όπου ενδημούν διάφορες πνευματικές αρρώστιες για τις οποίες κανείς δεν είναι πρόθυμος να μιλήσει ανοιχτά και να εκφραστεί κατηγορηματικά.

Το κακό σ’ αυτή την τελευταία περίπτωση είναι ότι η “μόλυνση” απλώνεται σε όλο και περισσότερους και η “νέκρωση” χτυπά εκεί όπου προ ολίγου έβλεπες ζωή και δράση αξιοσημείωτη.

Όταν δεν ομολογείται η θλιβερή κατάσταση της εκκλησίας στην εποχή μας, επαναλαμβάνουμε το λάθος που έγινε με το AIDS. Αντίθετα, αν οι αρμόδιοι των εκκλησιαστικών πραγμάτων αποφάσιζαν να δείξουν για τα προβλήματα που μαστίζουν τους εκκλησιαστικούς χώρους, ευαισθησία και προθυμία ανάλογη με εκείνη που δόθηκε στο SARS, είμαστε βέβαιοι πως τα αποτελέσματα θα ήταν πολύ διαφορετικά^ θα ήταν σωτήρια!

Κι ας μη βιαστεί κανείς να πει ότι καλούμε την εκκλησία να πάρει ένα πρότυπο από τον κόσμο, επειδή το μάθημα αυτό από αρχαιοτάτων χρόνων διδάσκεται μέσα στο λόγο του Θεού. Έλεγε και ζητούσε ο Θεός από το λαό της Παλαιάς Διαθήκης, «Θέλεις εκβάλει το κακόν εκ μέσου σου· και οι λοιποί θέλουσιν ακούσει και φοβηθή, και δεν θέλουσιν εις το εξής πράξει τοιούτον κακόν εν μέσω σου» (Δευτ. 19/ιθ/19-20), και τούτη η εντολή επαναλαμβάνεται όχι λίγες φορές μέσα στην Πεντάτευχο.

Το ίδιο ακριβώς ζητάει ο Θεός και από το σύγχρονο λαό Του, την Εκκλησία. Υπάρχει όμως κανείς πρόθυμος να ακούσει και να ΥΠΑΚΟΥΣΕΙ στην εντολή του Θεού; Θα επιμείνουν οι υπεύθυνοι στην αποσιώπηση της αλήθειας και στη συγκάλυψη του κινδύνου; Δυστυχώς αυτό έχει δείξει η μέχρι σήμερα τακτική...

***

Το περιοδικό αυτό εύχεται και αγωνίζεται για να υπάρξει ανάνηψη, επιστροφή και μετάνοια. Διακονεί την Εκκλησία φέρνοντας στο προσκήνιο ανορθόδοξες και κακές πρακτικές και διδασκαλίες, παρόλο που γνωρίζει ότι με τον τρόπο αυτό προκαλεί την αντιπάθεια σε εκείνους που πράττουν τα φαύλα.

Γνώμη μας είναι πως πρέπει να θυμηθούμε τη διαπίστωση του Κυρίου, ότι δηλαδή «οι υιοί του αιώνος τούτου είναι φρονιμώτεροι εις την εαυτών γενεάν, παρά τους υιούς του φωτός» (Λουκ. 16/ις/8), και να καταλάβουμε πως τίποτα δεν μας υποχρεώνει να παραμείνουμε και να επιμείνουμε στην επικίνδυνη κατάστασή μας. Ας εγκαταλείψει η εκκλησία την καταραμένη “πεπατημένη”. Κι αφού ο δρόμος που ως τώρα ακολουθήθηκε έφερε κακά αποτελέσματα, –και κανείς δεν αμφιβάλλει γι’ αυτό– ας θυμηθούμε τον λόγο του αρχαίου προφήτη: «Ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ. Διορθώσατε τας οδούς σας και τας πράξεις σας, και θέλω σας στερεώσει εν τω τόπω τούτω. Μη πεποίθατε εις λόγους ψευδείς (...) Ιδού, σεις πεποίθατε εις λόγους ψευδείς, εκ των οποίων δεν θέλετε ωφεληθή» (Ιερ. 7/ζ/3-8).

Ο Χριστός είπε κάποτε στους Ιουδαίους: «Εάν σεις μείνητε εν τω λόγω τω εμώ, είσθε αληθώς μαθηταί μου· και θέλετε γνωρίσει την αλήθειαν, και η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει» (Ιωάν. 8/η/31-32).

Επιτέλους είναι ώρα τούτη την αλήθεια να την ακούσει, να την προσέξει και να την ζήσει ο νέος λαός του Κυρίου, η Εκκλησία, κι εμείς αυτή την αλήθεια θα συνεχίσουμε να την φωνάζουμε. |

 

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ