Έχει ο καιρός γυρίσματα

Εκρήμνισε δυνάστας από θρόνων...

 

«Και είπεν η Μαριάμ,
Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον, και ηγαλλίασε το πνεύμα μου εις τον Θεόν τον σωτήρα μου· διότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού· επειδή ιδού, από του νυν θέλουσι με μακαρίζει πάσαι αι γενεαί· διότι έκαμεν εις εμέ μεγαλεία ο Δυνατός, και άγιον το όνομα αυτού· και το έλεος αυτού εις γενεάς γενεών επί τους φοβουμένους αυτόν. Ενήργησε κραταιώς διά του βραχίονος αυτού· διεσκόρπισε τους υπερηφάνους κατά τα διανοήματα της καρδίας αυτών.
Εκρήμνισε δυνάστας από θρόνων, και ύψωσε ταπεινούς. Πεινώντας ενέπλησεν από αγαθά, και πλουτούντας εξαπέστειλε κενούς. Εβοήθησεν Ισραήλ τον δούλον αυτού, ενθυμηθείς το έλεος αυτού, καθώς ελάλησε προς τους πατέρας ημών, προς τον Αβραάμ, και προς το σπέρμα αυτού, εις τον αιώνα» (Λουκ. 1/α/46-55).




Η πτώση του ανδριάντα του Σαντάμ στη Βαγδάτη

 

Η εισβολή των αμερικανο-βρετανικών και λοιπών στρατευμάτων και η παράνομη κατοχή του Ιράκ είναι ένα πολιτικό και στρατιωτικό έγκλημα που θα μείνει στις δέλτους της ιστορίας για τις επερχόμενες γενεές ως μια σκοτεινή στιγμή των αρχών του 21ου αιώνα.

Αν και, όπως και αλλού γράψαμε, η διαδρομή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν –και του ίδιου– δεν υπήρξε καλή, η πράξη της “συμμαχίας” με κανένα τρόπο δεν “αγιάζεται” χάρη στην ανατροπή του Σαντάμ. Το ένα δεν έχει να κάνει με το άλλο. Και, βέβαια, εμείς από εδώ είμαστε ενάντια σε κάθε κατοχή, είτε είναι εσωτερική είτε είναι εξωτερική.

Ωστόσο η ιστορία έχει να δώσει και ένα άλλο μάθημα σ’ εκείνους που την προσέχουν –που δυστυχώς είναι οι λιγότεροι– κι αυτό δεν είναι άλλο από εκείνο που τονίζει η φράση του μεγαλυναρίου της Μαριάμ που αποτελεί τίτλο αυτού του αρθρου.

Κατά πάγια αρχή ο Θεός έχει αποδείξει ότι «εις τους υπερηφάνους αντιτάσσεται» (Ιακ. 4/δ/6). Αυτό δεν έχει να κάνει με το θρήσκευμα ή το όνομα κάποιου, ούτε εξαρτάται από τη θέση του, αλλά μάλλον εξαρτάται από τον χαρακτήρα που έχει διαμορφώσει και φυλάει μέσα στην καρδιά του.

Ο Σαντάμ ήταν ένας από τους ανθρώπους που καλλιέργησαν έναν τέτοιο ακριβώς χαρακτήρα, όπως φαινόταν όχι μόνο από τις τόσες πολλές εκδηλώσεις προσωπολατρίας που είχε επιβάλει το καθεστώς του στο λαό, αλλά κυρίως από το γεγονός ότι είχε γεμίσει όλη τη χώρα με φωτογραφίες και ανδριάντες του.

Ένας από αυτούς ήταν και ο εικονιζόμενος στη διπλανή φωτογραφία, που ήταν τοποθετημένος σε κεντρική πλατεία της Βαγδάτης, και μάλιστα μπροστά από ένα μεγάλο Μουσουλμανικό τέμενος... [Δεν γνωρίζουμε αν η επιλογή της θέσης έγινε τυχαία, εντούτοις αποτελούσε μεγάλη πρόκληση προς το πιστεύω των Μουσουλμάνων οι οποίοι με κανένα τρόπο δεν δέχονται την απεικόνιση και την λατρεία ανθρώπων...]

Το ερώτημα που προκύπτει εντούτοις, είναι κατά πόσον αυτοί που έκαναν την εισβολή στη χώρα του Ιράκ, σφάζοντας και θυσιάζοντας τον άμαχο λαό, και συνέβαλαν στην εικονιζόμενη “αποκαθήλωση” είναι λιγότερο υπερήφανοι και δυνάστες από τον Ιρακινό ηγέτη.

Ασφαλώς δικαιούται κάποιος να πει ότι τα πράγματα είναι “πολύ διαφορετικά” στις χώρες από τις οποίες προέρχονται, όμως η ουσιαστική πραγματικότητα δεν είναι διαφορετική.

Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί η στάση των ηγετών των κατοχικών δυνάμεων, όταν ομόφωνα και ψυχρά περιφρόνησαν την αντίθετη γνώμη όλων σχεδόν των κυβερνήσεων του κόσμου, τις φωνές και διαμαρτυρίες εκατομμυρίων λαών και, κυρίως, την έντονη αντίθεση όλων σχεδόν των θρησκευτικών ηγετών –για ελάχιστες εξαιρέσεις που υπήρξαν γράφουμε σε άλλη σελίδα– και προχώρησαν στην προηλημμένη απόφασή τους εξαπατώντας τους λαούς τους, λέγοντας ψευδώς ότι κάνουν αυτό τον “προληπτικό” πόλεμο επειδή –δήθεν– ο Σαντάμ διέθετε “όπλα μαζικής καταστροφής” με τα οποία ενδεχομένως θα έβλαπτε τις χώρες τους...

Ποιοι είχαν τα όπλα μαζικής καταστροφής το έδειξαν οι φονικές επιχειρήσεις τους, που γέμισαν τα νοσοκομεία και τα νεκροταφεία με αμάχους, μικρά παιδιά, γυναίκες και γέροντες...

Δεν περιμένουμε, βέβαια, δικαιοσύνη από κανένα δικαστήριο αυτής της γης. Δεν ελπίζουμε ότι κάποτε οι δράστες αυτών των εγκλημάτων θα λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους. Είμαστε σίγουροι όμως ότι ξανά και αναπόφευκτα θα εφαρμοστεί η ίδια βιβλική αρχή. Ο Θεός μας που δεν αλλοιούται, σε εύθετο χρόνο θα κάνει το ίδιο και γι’ αυτούς, ώστε κάποιος μελλοντικός ιστορικός να επαληθεύσει την ομολογία της Μαριάμ, «Εκρήμνισε δυνάστας από θρόνων» και στην περίπτωση αυτή οι πεσμένοι δεν θα είναι άλλοι από αυτούς που σήμερα γιορτάζουν τον “θρίαμβό” τους. |

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ