Γνωρίζει καλύτερα από τον Χριστό;

[Οικουμενικός] Οικουμενιστής
[Οικουμενικός] Πατριάρχης

   

Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Κατάρ, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έδωσε συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό “Αλ-Τζαζίρα” (17-10-02). Σ’ αυτήν ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων "στην συνεισφορά κάθε έθνους στην δημιουργία μιας ηθικής - θετικής και πνευματικής παγκοσμιοποιήσεως, εντός της οποίας είναι αδιανόητο να λησμονηθούν οι πνευματικές, θρησκευτικές και εθνικές ρίζες», ενώ μεταξύ άλλων τόνισε και τα εξής:


«Η παγκοσμιοποίηση της αγάπης, είναι αυτό που χρειαζόμεθα για να γεφυρώσουμε το χάσμα μεταξύ πολιτισμών, μεταξύ θρησκειών διότι η αγάπη είναι κοινώς αποδεκτή, είναι ιδανικό το οποίο είναι ισχυρό για να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ εθνών, θρησκειών και πολιτισμών.»

«Σήμερα παρατηρούμε ανά τον κόσμο μια αυξανόμενη παγκοσμιοποίηση αλλά επίσης και μια αυξανόμενη ποικιλομορφία, δηλαδή, κάθε έθνος, κάθε λαός, κάθε πίστη, προσπαθούν να διαφυλάξουν την ταυτότητά τους και αυτό δεν είναι κατακριτέο. Πρέπει να σεβόμεθα την πνευματική και εθνική ταυτότητα του άλλου».

«Καταδικάζουμε τον προσηλυτισμό. Εμείς κηρύττουμε αγάπη, εμείς κηρύττουμε ισότητα, αλληλεγγύη, εμείς πρέπει να καθιερώσουμε μια διαρκή ειρήνη διά μέσου της συνεργασίας όλων των θρησκειών».


 

Yστερα από τα παραπάνω κι εμείς με τη σειρά μας θα μπορούσαμε να σημειώσουμε τα εξής:

(Α) Ο Πατριάρχης ως ηγέτης μεγάλου μέρους του χριστιανικού κόσμου θα έπρεπε να γνωρίζει, πρώτα απ’ όλα, ότι υπάρχουν δύο είδη αγάπης,

(1) Είναι εκείνη που έχουν μεταξύ τους όλοι οι άνθρωποι. Τέτοια αγάπη έχουν και οι τελώνες και οι αμαρτωλοί, οι οποίοι «αγαπώσι του αγαπώντας αυτούς» (Ματθ. 5/ε/46, Λουκ. 6/ς/32). Και

(2) Υπάρχει η ΑΓΑΠΗ που είναι ΚΑΡΠΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ (Γαλ. 5/ε/22). Τούτη η τελευταία ΑΓΑΠΗ εκδηλώνεται μόνο με την τήρηση των εντολών του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο οποίος είπε: «Εάν με αγαπάτε, τας εντολάς μου φυλάξατε» (Ιωάν. 15/ιε/15).

Είναι λοιπόν η ανθρώπινη “αγάπη” αυτό που “χρειάζεται για να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ θρησκειών”, εκείνη που “είναι κοινώς αποδεκτή, είναι ιδανικό το οποίο είναι ισχυρό για να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ εθνών, θρησκειών και πολιτισμών”; Ή πρέπει να επιδιώξουμε μάλλον εκείνη που ορίζει ο απόστολος Ιωάννης: «Αύτη είναι η αγάπη, να περιπατώμεν κατά τας εντολάς αυτού» (Β~ Ιωάν. 1/α/6);

(Β) Ο Πατριάρχης δήλωσε ότι θεωρεί καθήκον των χριστιανών –”πρέπει” είπενα σεβόμεθα την πνευματική και εθνική ταυτότητα του άλλου. Αλλά τι σημαίνει αυτό; Μήπως ότι με τον τρόπο αυτό ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ από την ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ να διαδοθεί το Ευαγγέλιο «εις πάσαν την κτίσιν»;

Άραγε ο κ. Βαρθολομαίος όταν ψάλλει τον ύμνο της Πεντηκοστής, «...ο πανσόφους τους αλιείς αναδείξας καταπέμψας αυτοίς το Πνεύμα το Άγιον και δι’ αυτών την οικουμένην σαγηνεύσας» τι καταλαβαίνει;

Πού ο Κύριος Ιησούς Χριστός μίλησε για "ισότητα" και "αλληλεγγύη" μεταξύ των θρησκειών; Και πώς ο Κύριος δεν φρόντισε να επιζητήσει «μια διαρκή ειρήνη διά μέσου της συνεργασίας όλων των θρησκειών».

Ο Ιησούς Χριστός της Αγίας Γραφής δήλωσε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο: «Μη νομίσητε ότι ήλθον να βάλω ειρήνην επί την γην· δεν ήλθον να βάλω ειρήνην, αλλά μάχαιραν» (Ματθ. 10/ι/34-36). Ήρθε και μέσω του Ευαγγελίου και της Θυσίας Του χώρισε τον κόσμο. Δεν κάλεσε τους πιστούς σε “ιερό πόλεμο” ή “τζιχάντ” με βάση τις θρησκείες, τις εθνότητες, τις γλώσσες κ.λπ. αλλά τους διαχώρισε με βάση την σωτηρια. Και η ιστορία έχει να παρουσιάσει εκατομμύρια χριστιανούς που πληρωσαν με το αίμα τους το ότι ακολούθησαν τον Ναζωραίο.

Όμως όλα τα παραπάνω δεν έχουν καμία σχέση με τους οραματισμούς του κ. Βαρθολομαίου και, ως φαίνεται, γι’ αυτόν όλοι οι μάρτυρες της πίστης χάθηκαν μάταια, επειδή δεν είχαν τη δική του σοφία να συμβιβαστουν με τους αλλόθρησκους...

(Γ) Ο κ. Βαρθολομαίος δήλωσε: «Καταδικάζουμε τον προσηλυτισμό. Εμείς κηρύττουμε αγάπη, εμείς κηρύττουμε ισότητα, αλληλεγγύη, εμείς πρέπει να καθιερώσουμε μια διαρκή ειρήνη διά μέσου της συνεργασίας όλων των θρησκειών».

Τι κρίμα που ο Αρχηγός της χριστιανικής πίστης, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είχε διαφορετική γνώμη... από τον προκαθήμενο της Ελλήνορθόδοξης Εκκλησίας.

Προς τι λοιπόν οι ιεραποστολικές προσπάθειες που γίνονται σε διάφορες χώρες; Μήπως τελικά “κάνουν χαλάστρα” στο ΟΡΑΜΑ του Οικουμενικού;

Λυπούμαστε πολύ για τον κ. Βαρθολομαίο, διότι η στάση του αυτή και η εν γένει διαλλακτική πρακτική του έχει τόση σχέση με τον Ιησού Χριστό όση οι ελαφρόπετρες με τα διαμάντια.

Αν μάλιστα πρέπει να εφαρμόσουμε την ιωάννεια προτροπή, «δοκιμάζετε τα πνεύματα αν ήναι εκ του Θεού· διότι πολλοί ψευδοπροφήται εξήλθον εις τον κόσμον»΄ Ιωάν. 4/δ/1), δεν μας μένει καμία άλλη επιλογή, παρά να κατατάξουμε τον Οικουμενιστη Πατριάρχη –όπως ορθότερα θα έπρεπε να προσφωνείται– και τους ομοϊδεάτες του μεταξύ των ψευδοπροφητών. |

 

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ