"διά πολλών μαρτύρων..."
 
 

Οι εθνικές συμφορές

Η κ. Frederica Mathewes-Green είναι πρεσβυτέρα, σύζυγος ορθόδοξου ιερέα, και γνωστή αρθρογράφος στο περιοδικό “Christianity Today”. Σε άρθρο της στο εν λόγω περιοδικό, που επίσης δημοσιεύτηκε στο επίσημο ηλεκτρονικό Δελτίο Νέων της Ελλαδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Ecclesia Report, Oct. 6, 2001-No. 172), με τίτλο “ΗΜΕΡΑ ΚΡΙΣΗΣ” αναρωτιέται: “Ο Θεός υποσχέθηκε ότι οι καταστροφές θα ακολουθούν την ανυπακοή. Γιατί λοιπόν είμαστε πρόθυμοι να απορρίψουμε αυτό το ενδεχόμενο σαν αιτία για τις επιθέσεις της 11 Σεπτεμβρίου;” και παρουσιάζει κάποιες σκέψεις της. Ένα απόσπασμα από εκείνο το άρθρο μεταφέρεται στη συνέχεια για χάρη των αναγνωστών του “Τ”.
 

(…) [Ο π. Γεώργιος] με ρώτησε, "Τι νομίζεις για αυτό που έγινε εχτές;" Έμεινα απορημένη για ένα λεπτό. Δεν είχα σκεφτεί ακριβώς αυτή την ερώτηση. "Δεν ξέρω", απάντησα. Ο π. Γεώργιος είπε, "Ήταν η τιμωρία του Θεού".

Λοιπόν, αυτό ήταν κάτι που δεν το είχα σκεφτεί, αν και αναρωτήθηκα γιατί δεν το είχα κάνει. Έχω μόλις τελειώσει μια βαθιά μελέτη για την πτώση της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. και γνώριζα ότι οι Ιουδαίοι πάντα αντιμετώπισαν ακόμη και αυτή την κτηνώδη και ιερόσυλη τραγωδία σαν θεία τιμωρία για τις αμαρτίες τους. Στην πραγματικότητα, αυτό μοιάζει να είναι ο τρόπος σκέψης της Παλαιάς Διαθήκης^ κάθε φορά που οι Ισραηλίτες υπέφεραν μια στρατιωτική ήττα, ανταποκρίνονταν με μετάνοια. Αυτό δεν αντικαθιστούσε τις άλλες στρατηγικές αντιδράσεις, αλλά ήταν μια απαραίτητη συνοδεία.

Αυτό δεν είναι φαινόμενο μόνο της Παλαιάς Διαθήκης. Όταν κάποιοι είπαν στον Ιησού ότι ο Πιλάτος σκότωσε κάποιους προσκυνητές στο Ναό, Εκείνος αποκρίθηκε: "Εάν δεν μετανοήτε, πάντες ομοίως θέλετε απωλεσθή" (Λουκ. 13/ιγ/3). Αυτό φαίνεται ότι είναι ένα βιβλικό πρότυπο: Οι εθνικές συμφορές πρέπει να οδηγούν σε μετάνοια.

Απορώ συχνά τι θα μπορούσε να κάνει τον αρρωστημένο μας πολιτισμό να επιστρέψει στην υγεία. Κάποιες φορές έχω αισθανθεί καταπίεση από την ασχήμια της πνευματικής κατάστασης της Αμερικής, όπου κάθε χρόνο 40.000.000 παιδιά σκοτώνονται με εκτρώσεις, όπου προωθείται η παγκόσμιας έκτασης σεξουαλική ανηθικότητα και ο υλισμός, η περιφρόνηση του Θεού, η εξαπλούμενη μόλυνση της αμερικάνικης κουλτούρας.

Συχνά έχω απορήσει τι θα μπορούσε να ανατρέψει αυτή μας την κατάσταση. Κάθε τι κινείται σε κύκλους, και μερικές άρρωστες κουλτούρες επιστρέφουν στην υγεία^ αυτό μπορεί να συμβεί σ’ αυτή τη γενεά. Αλλά ποτέ δεν άκουσα κάποιο ιστορικό παράδειγμα που δεν ξεκίνησε από μια καταστροφή. Η θεραπεία είναι ο καρπός της μετάνοιας και η μετάνοια έρχεται όταν ξυπνάμε από κάποια δυστυχία. Δεν υπάρχουν πολλά παραδείγματα αυτόματης συγχώρεσης από αυτό το είδος της αρρώστιας.

Ο π. Γεώργιος μου είπε ότι την προηγούμενη νύχτα άνοιξε τη Βίβλο του και έπεσε στον Ψαλμό 127/ρκζ. Μου διάβασε το πρώτο εδάφιο: "Εάν ο Κύριος δεν οικοδομήσει οίκον, εις μάτην κοπιάζουσιν οι οικοδομούντες αυτόν^  εάν ο Κύριος δεν φυλάξει πόλιν, εις μάτην αγρυπνεί ο φυλάττων". Πώς ήταν δυνατό, με ρώτησε, να ξεπεράσουν οι αεροπειρατές τόσα μέτρα ασφάλειας αν δεν το επέτρεπε ο Θεός; Ύστερα γύρισε στο Δανιήλ 9/θ/12-14.

Επιβεβαίωσε τα λόγια του, που έλεγε ενάντια σε μας και ενάντια στους ηγέτες που μας κυβερνούν, φέρνοντας μας μια μεγάλη καταστροφή^ επειδή κάτω από τον ουρανό δεν έγινε προηγούμενα παρόμοιο με ό,τι έγινε ενάντια στην Ιερουσαλήμ. Όπως είναι γραμμένο στο νόμο του Μωυσή, όλες οι καταστροφές έχουν έρθει επάνω μας, και όμως δεν ικετεύσαμε την χάρη του Κυρίου και Θεού μας, εγκαταλείποντας τις ανομίες μας και δίνοντας προσοχή στην αλήθεια Του. Γι’ αυτό ο Κύριος μας ετοίμασε τις καταστροφές και τις έφερε επάνω μας^ επειδή ο Κύριος ο Θεός είναι δίκαιος σε όλα τα έργα που έκανε, και δεν υπακούσαμε στη φωνή του.

Ο π. Γεώργιος συνέχισε λέγοντας ότι η έννοια της μετάνοιας και της ταπείνωσης απουσιάζουν εντελώς από την Αμερική, και δεν φαίνεται ότι θα καταλάβουμε το μάθημα. Όταν πρωτοήρθε στις ΗΠΑ [Σημ. "Τ": Κατάγεται από τη Ρουμανία] κάποιες φορές μιλούσε για τις αμαρτίες που έπραξε στη φυλακή και οι άνθρωποι έλεγαν, "Πώς μπορούσες να κάνεις αμαρτίες; Ήσουν φυλακισμένος". Γελούσε μ’ αυτό. "Φυσικά μπορείς να αμαρτάνεις", έλεγε. "Μπορείς να αμαρτάνεις με τις σκέψεις σου".

Αλλά οι Αμερικανοί, λέει, είναι πολύ περήφανοι και είναι δυνατοί, και η έννοια της μετάνοιας και της ταπείνωσης δεν εκφράζονται ούτε ανάμεσα στους συντηρητικούς Χριστιανούς. Μέσα στα χρόνια έφτασα να βλέπω ότι αυτές οι ιδέες είναι ο πυρήνας του Ευαγγελίου^ ήταν το πιο συνεπές κήρυγμα του Ιησού.

Αλλά τείνουμε να περνάμε πάνω από αυτές, στη βιασύνη μας να επιβεβαιώσουμε ότι ο Θεός μας αγαπάει. Φυσικά μας αγαπάει, αλλά δεν καταλαβαίνεις πόσο πολύ σε αγαπάει μέχρι να τολμήσεις να μετανοήσεις. Μέχρι να δεις πόσα πολλά έπρεπε να συγχωρέσει ο Θεός σε σένα, δεν μπορείς να δεις το ύψος της αγάπης Του. Δεν υπάρχουν πολλές εκκλησίες που κηρύττεται αυτό σήμερα, είτε είναι συντηρητικές είτε φιλελεύθερες.

Γι’ αυτό δεν πρόκειται να βγει πολύ καλό για μας με το να δείξουμε μια επιφανειακή λύπη, χωρίς να εμβαθύνουμε σε βαθμό αυτοεξέτασης. Ο π. Γεώργιος είπε ότι συγκινήθηκε πολύ όταν είδε τους Γερουσιαστές να ψέλνουν το "God Bless America" (=Ο Θεός να ευλογεί την Αμερική). Ύστερα όμως άρχισε να σκέφτεται, με πόσες από τις ψήφους τους και τις πράξεις τους αυτοί οι ίδιοι, άντρες και γυναίκες, εργάζονται για να πετάξουν μακριά την ευλογία του Θεού;

Οι πιο πολλοί σκέφτονται ότι εκείνο που αληθινά σημαίνει αυτός ο ύμνος είναι, "Θεέ, ευλόγησε τα πράγματα που ήδη κάνουμε, ευλόγησε τα πράγματα που έχουμε αποφασίσει να κάνουμε. Ένας φίλος μου λέει ότι το στριπτιζάδικο της γειτονιάς του πήρε το όνομα "God Bless America", που δείχνει πού ακριβώς είναι το πρόβλημα.

Αυτό μου έδωσε αρκετά ζητήματα για να στοχαστώ. Για χρόνια σκεφτόμουν ότι το κυριότερο πράγμα που χρειάζεται η Αμερική είναι να ταπεινωθεί και να μετανιώσει. Εδώ έρχεται μια επίθεση (ή ένας άνεμος) που μας παίρνει πολλά από τα πράγματα που ο Θεός έκανε στο παρελθόν, για να ανάψει αυτή την ανταπόκριση, το είδος της καταστροφής που έκανε τον Ισραήλ να κλάψει με σάκους.

Αλλά κανένας, ούτε οι Χριστιανοί, δεν φαίνεται να οδηγούνται σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Αντίθετα, εστιάζουμε την προσοχή μας στο πόσα πολλά λάθη κάναμε, και χτυπάμε τους αντίπαλούς μας με τις δικές μας σημαντικές γήινες δυνάμεις, και αισθανόμαστε ικανοποιημένοι με τις βιντεοταινίες που δείχνουν νεαρούς Άραβες να ανατινάζονται μέσα σε τζιπ. Αν ο π. Γεώργιος έχει δίκιο, αν "η μετάνοια είναι πράγματι το μήνυμα του Θεού", φοβάμαι ότι χρειαζόμαστε περισσότερα από ένα μαθήματα για να το χωνέψουμε |

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ