Στα χέρια των πολέμαρχων και των κολάκων...
 

Κακοποίηση της θρησκείας
 

Ι. ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΥΛΑ ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΟΜΑΡ

Ο ηγέτης των Ταλεμπάν Μουλάς Μοχάμεντ Ομάρ σε συνέντευξή του προς τη "Φωνή της Αμερικής" στις 27-9-2001 είπε ότι έχει μπροστά του δύο επαγγελίες. Η μία είναι η επαγγελία του Αλλάχ και η άλλη είναι η επαγγελία του Μπους: Ο Αλλάχ, υπόσχεται στους Ταλεμπάν ότι θα τους προστατεύσει οπουδήποτε κι αν βρίσκονται στον πλανήτη μας εάν τα μέλη του κινήματος αυτού παραμείνουν πιστά στη θρησκεία τους. Ο Μπούς υπόσχεται να τους βρει οπουδήποτε κι αν κρυφτούν. Θα δούμε λοιπόν, είπε ο Μουλάς, ποιανού επαγγελία θα επαληθευτεί. Από επίγεια άποψη, η Αμερική είναι πολύ ισχυρή. Αλλά εάν είχε ακόμα και διπλάσια ισχύ από αυτήν που έχει τώρα, πάλι δεν θα ήταν αρκετά ισχυρή για να μας νικήσει. Είμαστε πεπεισμένοι πως κανένας δεν μπορεί να μας βλάψει όσο ο Αλλάχ είναι μαζί μας.
 
 

ΙΙ. ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΜΠΟΥΣ

Το  έγκυρο περιοδικό "Newsweek" (1-8-2001) έγραψε ότι ο George W. Bush, πριν απευθύνει στο Κογκρέσο το λόγο του με τον οποίο κήρυξε τον πόλεμο "κατά της τρομοκρατίας", θέλησε να προσευχηθεί ιδιαίτερα με τους επίσημους όλων των πίστεων. Για το σκοπό αυτό κλήθηκαν στον Λευκό Οίκο είκοσι επτά λειτουργοί από διάφορες θρησκείες.

Παρακάτω αναγράφονται οι θρησκευτικοί ηγέτες που πήραν μέρος στη συνάντηση προσευχής με τον πρόεδρο Μπους.

(Α) Από τους χριστιανούς ήταν παρόντες:


(Β) Από άλλες θρησκείες συμμετείχαν:


Σύμφωνα με το περιοδικό οι καρέκλες στην Αίθουσα του Ρούσβελτ είχαν τακτοποιηθεί σε κύκλο. Όταν όμως ο πρόεδρος μπήκε στην αίθουσα, κανένας δεν τόλμησε να καθίσει κοντά του, ίσως από φόβο μήπως φανεί αλαζόνας. "Ελάτε εδώ πλάι μου. Νιώθω μοναξιά", είπε ο Μπους δείχνοντας τις άδειες καρέκλες και από τις δύο πλευρές, και δύο άντρες ανταποκρίθηκαν – ο Καρδινάλιος Bernard Law της Βοστόνης και ο Ελληνορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Βορείου και Νοτίου Αμερικής Δημήτριος. Για την επόμενη μισή ώρα, καθώς προετοιμαζόταν για να ρίξει τη χώρα σε μια μακρόχρονη και επικίνδυνη αποστολή, για να καθαρίσει ο κόσμος από την τρομοκρατία, ο Μπους μοιράστηκε τα βάρη του και τις ελπίδες του.

"Καταλαβαίνετε τι αντιμετωπίζω", είπε. "Πρέπει να προειδοποιήσω τον αμερικάνικο λαό για τους επικείμενους κινδύνους χωρίς να δημιουργήσω ανησυχία και αδικαιολόγητο φόβο. Μια άλλη κρίση μπορεί να μας χτυπήσει, πιο τρομερή από αυτήν – βιολογική, χημική ή πυρηνική. Δεν έχω σαφείς ενδείξεις αλλά έχω αρκετές ενδείξεις".

Ο Μπους εξομολογήθηκε ότι αντιμετώπισε και ο ίδιος τους φόβους του κοινού, αφού και ο Λευκός Οίκος είχε γίνει πιθανός στόχος. "Πολλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να είχαν σκοτωθεί… συμπεριλαμβανομένης της συζύγου μου", είπε ο Μπους και αποφάσισε να πολεμήσει για την ειρήνη και τη δικαιοσύνη. Αλλά χρειαζόταν θεία βοήθεια. "Προσευχηθείτε για υπομονή, προσευχηθείτε να μην συμβεί ξανά. Προσευχηθείτε για σοφία, δύναμη, καθαρή σκέψη", είπε, και ένωσε τα χέρια σε έναν κύκλο μαζί με τους υπόλοιπους άντρες.

Όπως είπε ο Μπους, εκτός από τη συμπαράσταση των συμμάχων, η Αμερική θα χρειαστεί –και θα λάβει– βοήθεια άνωθεν. "Ελευθερία και φόβος, δικαιοσύνη και απανθρωπιά, ήταν πάντα σε πόλεμο και γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν είναι ουδέτερος ανάμεσα σ’ αυτά".

Ύστερα από λίγες ώρες ο Μπους παρουσιάστηκε στο βήμα του κογκρέσου για να εκφωνήσει το λόγο του, που δεν ήταν βέβαια αποτέλεσμα των προσευχών του αλλά όσα αυτός και οι βοηθοί του είχαν προετοιμάσει όλη την προηγούμενη εβδομάδα… δηλαδή πριν από την προσευχή.
 
 

ΙΙΙ. ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ

Και ενώ θα περίμενε κανείς να υπάρχει μια διαφορετική, πιο βιβλική, στάση από τους ηγέτες των χριστιανικών εκκλησιών της Αμερικής, τα γεγονότα μιλούν για το αντίθετο, ενώ τίθενται τα εξής σοβαρά ερωτήματα:
 

(1) Πώς ήταν δυνατόν όλοι αυτοί οι αλλόθρησκοι άνθρωποι ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΝ ΜΑΖΙ; Σε ποιον θεό ή θεούς απεύθυναν τις προσευχές τους;

(2) Πώς οι χριστιανοί μπόρεσαν να προσευχηθούν με τους αλλόθρησκους, όταν ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ; Πώς δηλαδή ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος δέχτηκε να προσευχηθεί μαζί με Βουδιστή, Μουσουλμάνο, Εβραίο κ.λπ. όταν, όπως θυμόμαστε, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δεν έφαγε μαζί με τον Πάπα για να μην προσευχηθεί μαζί του ούτε πριν από το φαγητό...;

(3) Άραγε έκαναν αυτή την προσευχή από πολλή πίστη και αγάπη, ή μήπως για να μην κακοκαρδίσουν τον Πλανητάρχη, του οποίου χρειάζονται την εύνοια;


Απαντήσεις, βέβαια, δεν πρόκειται να δοθούν, όμως οι ερωτήσεις παραμένουν και είναι ενδεικτικές για την ουσία των πραγμάτων.

***

Επιπλέον, ύστερα από αυτή τη δια-θρησκευτική προσευχή ο Μπους είχε ιδιαίτερη συνάντηση 30 λεπτών στο Οβάλ Γραφείο με έξι από τους χριστιανούς. Ένας από αυτούς, ο James Merritt, πρόεδρος της Συνόδου των Νοτίων Βαπτιστών έκανε σχετικά τις εξής δηλώσεις:

"Ήμουν πολύ συνεπαρμένος και έφυγα από τη συνάθροιση ενθαρρυμένος. Μοιράστηκε μαζί μας ότι είναι έτοιμος να αναλάβει την υπευθυνότητα να αμυνθεί αυτό το έθνος. Αυτή η συγκέντρωση ήταν ένα σημάδι ότι είναι ένας πρόεδρος που καταλαβαίνει ότι το θεμέλιο αυτού του έθνους δεν είναι οικονομικό ή στρατιωτικό αλλά πνευματικό. Είναι ένας άνθρωπος βαθιάς πίστης (sic). Ο πρόεδρος ζήτησε να προσευχόμαστε για σοφία, δύναμη, καθαρότητα σκέψης, και ζήτησε μια ειδική προσευχή για τη γυναίκα του, τις κόρες του και την οικογένειά του, να τους προστατέψει ο Θεός και ο ίδιος να είναι ένας ευσεβής σύζυγος και πατέρας."

Και πρόσθεσε ο Merrit: "Πιστεύουμε στην κυριαρχία του Θεού. Από την μια πλευρά ο Θεός γνώριζε τι επρόκειτο να συμβεί στις 11 Σεπτεμβρίου, αλλά επίσης γνώριζε ποιος θα καθόταν στον Λευκό Οίκο. Πιστεύω ότι ο πρόεδρος Μπους είναι ο άνθρωπος του Θεού γι’ αυτή την ώρα. Το χέρι του Θεού είναι επάνω του (sic). Τον ενθάρρυνα να ταπεινωθεί μπροστά στον Κύριο και ο Θεός θα τον οδηγήσει με έναν θείο, θεόσταλτο τρόπο. Εκείνο που θα θυμάμαι είναι ότι έχουμε έναν πρόεδρο που έχει γνήσια (sic) αγάπη για τον Χριστό".

Διαφωνούμε με τον Βαπτιστή πάστορα. Δεν είμαστε καρδιογνώστες, όμως η δική μας άποψη είναι εντελώς διαφορετική. Ο Χριστός είπε ότι οι πιστοί αναγνωρίζονται ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥΣ και αυτά τα τελευταία μάλλον για το αντίθετο μιλούν, τόσο για τον πρόεδρο όσο και για τους θρησκευτικούς του ομοϊδεάτες.
 
 

IV. "ΕΓΩ ΧΡΙΣΤΟΣ... ΕΣΥ ΑΛΛΑΧ..."

Από τα μυθικά χρόνια η πολιτική εκμεταλλεύεται τη θρησκεία κατά το δοκούν, στα πλαίσια της προπαγάνδας, για να κερδίσουν οι άνθρωποι σε βάρος των θεών.

Ποιος δεν θυμάται τις μηχανορραφίες του Ποσειδώνα και της Αθηνάς στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια; Ποιος δεν θυμάται την αντιπαλότητα και τον αλληλοσπαραγμό της ελληνικής "Παναγιάς" με την ιταλική "Μαντόνα" στα βουνά της Πίνδου στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο; Ποιος δεν θυμάται τον Ασσύριο Ράβ-σάκη, που φώναζε κάτω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ: "Μη ακούετε του Εζεκίου, όταν σας απατά, λέγων, Ο Κύριος θέλει μάς λυτρώσει. Μήπως ελύτρωσέ τις τωόντι εκ των θεών των εθνών την γην αυτού εκ της χειρός του βασιλέως της Ασσυρίας; Πού οι θεοί της Αιμάθ και Αφάδ; Πού οι θεοί της Σεφαρουίμ, της Ενά και της Αυά; Μήπως ελύτρωσαν εκ της χειρός μου την Σαμάρειαν; Τίνες μεταξύ πάντων των θεών των τόπων ελύτρωσαν την γην αυτών εκ της χειρός μου, ώστε και ο Κύριος να λυτρώση την Ιερουσαλήμ εκ της χειρός μου;" (Β~ Βασ. 18/ιη/32-35).

Για άλλη μια φορά σήμερα οι θρησκείες γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης των πολιτικών και των πολέμαρχων. Ο "υπανάπτυκτος" Μπιν Λάντεν επικαλείται τον Αλλάχ αλλά ο "καλλιεργημένος" Μπους τον ΑΓΝΩΣΤΟ "θεό" της Δύσης... Μήπως λοιπόν έγκειται εδώ η σύγκρουση των δύο πολιτισμών που συζητάνε κάθε τόσο;..

Η θλιβερή εικόνα της "πνευματικής" Αμερικής –και όλου του Δυτικού κόσμου– θυμίζει το επεισόδιο από την θαλασσινή περιπέτεια του Ιωνά, όταν "εφοβήθησαν οι ναύται, και ανεβόησαν έκαστος προς τον θεόν αυτού (...) και επλησίασε [τον Ιωνά] ο πλοίαρχος, και είπε προς αυτόν, Τί κοιμάσαι σύ; Σηκώθητι, επικαλού τον Θεόν σου, ίσως ο Θεός μάς ενθυμηθή, και δεν χαθώμεν" (Ιωνά 1/α/5).

Η συνέχεια της ιστορίας απέδειξε τη διαφορά ανάμεσα στους "θεούς" εκάστου και στον Γιαχβέ, τον ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ, αλλά η Δύση προτιμά τον απρόσωπο "θεό" της "Νέας Εποχής".
 
 

V. ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΘΕΟΜΠΑΙΧΤΕΣ;

Κανένα γνήσιο χριστιανό δεν πρέπει να τον απασχολεί η προϊστορία, η φήμη ή οι θέσεις των εκάστοτε θρησκευτικών "λειτουργών" ή εκπροσώπων. Όλοι αυτοί τόσο πολύ ταιριάζουν μ' εκείνους της ρεαλιστικής παύλειας περιγραφής, "των οποίων ο Θεός είναι η κοιλία". Είναι για τούτο που τους ανήκει και η συνέχεια του λόγου, ότι "η δόξα αυτών είναι εν τη αισχύνη αυτών, οίτινες φρονούσι τα επίγεια". Αντίθετα για εμάς τους αληθινούς χριστιανούς "το πολίτευμα ημών είναι εν ουρανοίς, οπόθεν και προσμένομεν Σωτήρα τον Κύριον Ιησούν Χριστόν" (Φιλιπ. 3/γ/19-20).

Κάθε άλλη θέση είναι καλή μόνο για να διαμορφώνει λαοφιλή αισθήματα και την αγάπη του κοσμικού κράτους, που τόσο πολύ την έχουν ανάγκη οι επαγγελματίες θρησκευτικοί ηγέτες. Τέτοιοι άνθρωποι όμως, φοβόμαστε, είναι "εχθροί του σταυρού του Χριστού, των οποίων το τέλος είναι απώλεια", κι ας θυμώνουν κάποιοι από τους αναγνώστες μας που επιμένουν να είναι οπαδοί "ιερών τεράτων"... |

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ