NEA-PALAIA

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
------------------------

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

2001


Όταν χάθηκε η σοβαρότητα...



Υπάρχουν κάποιες φορές που δεν ξέρουμε πώς να εκφράσουμε την έκπληξη, απορία και -μερικές φορές τουλάχιστον- την αηδία μας, για ορισμένες πράξεις εκκλησιαστικών ηγετών και σχετικών κύκλων. Αυτός έγινε και με την πρόσφατη απόφαση του Αρχιεπισκόπου κ. Χριστοδούλου, που ΑΝΕΘΕΣΕ στον Άγιο Νέστορα το "λαμπρό" καθήκον να εποπτεύει και να προστατεύει τους ποδοσφαιριστές... (Φήμες που λένε ότι ο Αρχιεπίσκοπος πρόκειται να ορίσει τον Ιούδα προστάτη των επενδυτών του Χρηματιστηρίου και την Ραάβ για τις ιερόδουλες, ελέγχονται ως ανακριβείς...). Ευτυχώς που σε ανάλογες περιπτώσεις παρουσιάζονται κάποιοι άλλοι, οπωσδήποτε άσχετοι μΆ εμάς, που εκφράζουν εκείνο που εμείς για διάφορους λόγους θα διστάζαμε να πούμε. Αυτό ισχύει με κείμενο του κ. Ταβάνη, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "METRORAMA" (18-12-2000) από το οποίο δανειζόμαστε κάποια αποσπάσματα.

 

ΑΠΟΨΗ

Αφήστε ήσυχο τον άγιο!

<<(...) Τι τους έπιασε ξαφνικά σοβαρούς ανθρώπους, πρόεδρο του ΠΣΑΠ και Αρχιεπίσκοπο, να αναστατώσουν τον Άγιο Νέστορα και να τον στήσουν στο θρόνο του προστάτη του αθλητισμού και ειδικότερα των ποδοσφαιριστών;

Για την ιστορία, ο Νέστωρ έζησε στη Θεσσαλονίκη την εποχή του Μαξιμιλιανού (250-310 μ.Χ.) και ήταν προπονητής παλαιστών. Μια ημέρα πάλεψε στο στάδιο με έναν ειδωλολάτρη και τον σκότωσε. Συνελήφθη, δικάστηκε, καταδικάστηκε, θανατώθηκε κι έτσι άγιασε ("Ελευθεροτυπία", 6/12/2000). (...) Τώρα πια βγαίνει για τα καλά από την ανεργία, παίρνει στα χέρια του ευθύνες, όχι μόνο να βοηθήσει τους αθλητές, μα και να ξεμπερδέψει τα αξεμπέρδευτα.

Ας δούμε κάποια από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει πλέον ο Άγιος. Ας υποθέσουμε πως την Κυριακή παίζει ο ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ. Επικαλούνται και οι δύο τη βοήθειά του. Η μία ομάδα είναι από την πόλη του, έχει, όμως, στη σύνθεσή της περισσότερους αλλόπιστους. Η άλλη είναι πιο χριστιανική. Πού θα κάνει εδώ το θαύμα του ο Άγιος; Στο άλλο γήπεδο, το πρόβλημα μεγαλώνει. Παίζει ο Παναθηναϊκός με τον Ολυμπιακό. Ο ΠΑΟ έχει έναν προπονητή με αναμφισβήτητη χριστιανική πίστη και ο ΟΣΦΠ προπονείται από Καθολικό. Εάν κερδίσει ο ΠΑΟ, ο ΟΣΦΠ αναζητεί Χ.Ο. Αν το αντίθετο, ο ΠΑΟ αποδεσμεύει όλους τους αλλόθρησκους ποδοσφαιριστές του. Παίζει, ας πούμε, στο μπάσκετ ο ΟΣΦΠ με ομάδα ρωσική. Οι παίκτες των Ελλήνων, όλοι ξένοι και αλλόθρησκοι, οι Ρώσοι ορθόδοξοι. Πώς λειτουργεί εδώ ο Άγιος; Πατριωτικά ή ορθόδοξα χριστιανικά;

Βέβαια, θέμα δωροδοκίας δεν βλέπω να υπάρχει, όχι γιατί κάποιοι παράγοντες δεν προσπάθησαν να πλειοδοτήσουν στα τάματα, μα ο Άγιος -θέλω να πιστεύω- δεν θα υποκύψει και θα επιβραβεύσει την πίστη...

Αν, όμως, δυο εξίσου πιστοί κάνουν το ίδιο τάμα; Αν, ας πούμε, ο σέντερ φορ που είναι 1,65 τάξει μια λαμπάδα σαν το μπόι του να βάλει γκολ και ο τερματοφύλακας του 1,90, να μη φάει γκολ;... Ποιον θα υποστηρίξει ο Άγιος;

Βλέπω τον Άγιο Νέστορα να εγκαταλείπει την ησυχία του και καθισμένος μπροστά σε ένα κομπιούτερ να πασχίζει να βρει άκρη με στατιστικά στοιχεία της κάθε ομάδας. Πόσους Χ.Ο. έχει η καθεμιά, πόσο ευλαβείς είναι παίκτες και παράγοντες, πόσες φορές επικαλούνται την αγιοσύνη του, πόσο αληθινή είναι η πίστη τους κ.λπ.

Ένα σημείο που πρέπει να προσέξουν οι φίλαθλοι είναι η συμπεριφορά τους στα γήπεδα. Μέχρι τώρα, λόγω της καλοσύνης των Αγίων, συμπεριλαμβανομένων και των μελών της Αγίας Οικογένειας, έβριζαν ατιμωρητί. Μην ξεχνάμε πως ο Άγιος προστάτης των ποδοσφαιριστών, πρώην προπονητής παλαιστών, άρα παλαιστής και ο ίδιος, γνωρίζει να χειρίζεται καλά τη ρομφαία της τιμωρίας.

Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες για το ποιόν του Αγίου. Δεν αμφισβητώ καθόλου την αγιοσύνη του, δεν μπορώ όμως να εγγυηθώ και για τις θαυματουργικές του ικανότητες. Αντίθετα, γνωρίζω εξίσου καλά πως ο άλλος Νέστορας, ο Κώστας Νεστορίδης, (...) δεν έγινε ποτέ του κλώτσου και του μπάτσου, όπως φοβάμαι πως θα καταλήξει ο Άγιος Νέστορας.>>


Αν και δεν συμφωνούμε απόλυτα με τη γλώσσα που χρησιμοποιεί ο αρθρογράφος της εφημερίδας, οφείλουμε να ομολογήσουμε το ρεαλισμό του και πως διόλου δεν απέχουν από την πραγματικότητα οι παρατηρήσεις του. Το άξιο απορίας είναι πώς αυτά τα απλά πράγματα δεν μπορούν να τα σκεφτούν οι "άγιοι πατέρες" που κρατούν τον οίακα (=τιμόνι) της ελλαδικής εκκλησίας και γίνονται αφορμή να περιγελώνται ιερά και όσια. Αν ο Παύλος έγραψε πως "το όνομα του Θεού εξ αιτίας σας βλασφημείται μεταξύ των εθνών" (Ρωμ. 2/β/24) τι θα έπρεπε να γράψει στις μέρες μας Μακαριότατε;



Καμία σχέση με τις Αιρέσεις;



Τακτική όλων σχεδόν των θρησκευτικών κύκλων που δεν ανήκουν στην Ορθόδοξη ή την Καθολική Εκκλησία, είναι να δηλώνουν στις διάφορες εκδόσεις τους (φυλλάδια, βιβλία, αφίσες, προσκλήσεις κ.λπ.) ότι "ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ". Αλλά ποιες είναι οι αιρέσεις και ποιοι οι Χιλιαστές;

Σε ό,τι αφορά την κατηγορία του αιρετικού, όλοι θεωρούν αιρετικούς όσοι δεν συμφωνούν με τους εαυτούς τους. Συνεπώς η δήλωση "Δεν έχουμε σχέση με αιρέσεις", ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ και χρησιμοποιείται μάλλον παραπλανητικά.

Για την δεύτερη κατηγορία, "Χιλιαστής είναι καθένας που προσδοκά μια χιλιετή επίγεια εσχατολογική βασιλεία του Μεσσία πριν από τη Δεύτερη Παρουσία" και τέτοιοι υπάρχουν πάρα πολλοί. Είναι ωστόσο περίεργο ότι οι περισσότεροι από αυτούς, ενώ διδάσκουν και προκηρύσσουν την επί γης Χιλιετή Βασιλεία. Κι αν ακόμη με τον όρο αυτό εννοούν τους Μάρτυρες της "Σκοπιάς", γιατί κάνουν αυτή την ανούσια δήλωση και δεν λένε ξεκάθαρα ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ; Ας είναι ειλικρινείς, λοιπόν, και ας δηλώνουν απερίφραστα την αληθινή τους ταυτότητα (όχι τη χάρτινη), χωρίς να κρύβονται πίσω από ανούσιες διπλωματικές δηλώσεις.

Όταν ο απόστολος Παύλος δεν δίστασε να ομολογήσει ότι ως Ιουδαίος υπήρξε οπαδός της αίρεσης των Φαρισαίων και κατόπιν, ως χριστιανός, ότι ζούσε "κατά την οδόν, την οποίαν ούτοι [οι Ιουδαίοι] λέγουσιν αίρεσιν" (Πράξ. 24/κδ/14, 26/κς/5) γιατί φοβούνται εκείνοι που λένε πως τον μιμούνται;

 



ΥΠΑΡΧΕΙ "ΑΓΙΑ" ΒΡΩΜΙΑ (;)



Σε βιογραφικό σημείωμα του περιοδικού "Μαχόμενη Ορθοδοξία" (Ιαν. 2001) για τον Μέγα Αντώνιο διαβάσαμε και το εξής:

"Το μοναδικό ένδυμά του ήταν ένα τρίχινο εσωτερικά και δερμάτινο εξωτερικά και το έφερε μέχρι τέλους της ζωής του. Ουδέποτε έπλυνε το σώμα του και τα πόδια του."
(Η υπογράμμιση δική μας).

Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί ο βιογράφος διάλεξε να προβάλλει τούτο το "σπουδαίο" χαρακτηριστικό του Μ. Αντωνίου, ούτε βέβαια μπορούμε να γνωρίζουμε αν αυτό ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Το βέβαιο όμως είναι ότι μια τέτοια πρακτική όχι μόνο καμιά σχέση δεν έχει με τη χριστιανική διδασκαλία αλλά είναι και εντελώς αντίθετη. Κάθε αναγνώστης των Αγίων Γραφών γνωρίζει ότι ο Κύριος Ιησούς τιμούσε το σώμα του ανθρώπου, ως ύψιστο έργο της θείας δημιουργίας. Επίσης γνωρίζει ότι ο Κύριος δίδαξε: "Όταν νηστεύης, άλειψον την κεφαλήν σου, και νίψον το πρόσωπόν σου^ διά να μη φανής εις τους ανθρώπους ότι νηστεύεις, αλλΆ εις τον Πατέρα σου τον εν τω κρυπτώ^ και ο Πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ, θέλει σοι ανταποδώσει εν τω φανερώ" (Ματθ. 6/ς/17-18).

Αν ο Αντώνιος έγινε από τους πρώτους ασκητές επειδή, όπως διηγείται ο βιογράφος του, πρόσεξε την φράση του Χριστού, "Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε, πώλησον πάντα τα υπάρχοντά σου, και δος πτωχοίς και δεύρο ακολούθει μοι" και έτσι πούλησε την περιουσία του, πώς δεν πρόσεξε και τον λόγο που αναφέρεται στην περιποίηση του σώματος;

Μα ούτε και του Παύλου τον λόγο πρόσεξε ο βιογραφούμενος -αν βέβαια όσα γράφουν γιΆ αυτόν είναι αληθινά- επειδή ο Απόστολος έγραψε: "Εάν λοιπόν απεθάνετε μετά του Χριστού από των στοιχείων του κόσμου, διά τι ως ζώντες εν τω κόσμω υπόκεισθε εις διατάγματα, Μη πιάσης, μη γευθής, μη εγγίσης, τα οποία πάντα φθείρονται διά της χρήσεως, κατά τα εντάλματα και τας διδασκαλίας των ανθρώπων; τα οποία έχουσι φαινόμενον μόνον σοφίας εις εθελοθρησκείαν και ταπεινοφροσύνην και σκληραγωγίαν του σώματος, εις ουδεμίαν τιμήν έχοντα την ευχαρίστησιν της σαρκός" (Κολ. 2/β/20-23).

 



Πώς γίνονται τα ναυάγια...



"Δούλεψα στο `Σάμινα'. Έβαλαν ένα επιπλέον ντεκ [=κατάστρωμα] και έφτιαξαν καμπίνες και ωραία σαλόνια. Πολύ ωραίες καμπίνες είχε το Σάμινα. Τι να το κάνεις; Στεγανά δεν είχε".

Με τα παραπάνω λόγια μίλησε στο περιοδικό "Έψιλον" (15 Οκτ. 2000) ένας εργάτης στα ναυπηγεία του Περάματος για το καράβι που βούλιαξε παίρνοντας μαζί του τόσες ψυχές.

Κάποιος είπε πως τα καράβια είναι φτιαγμένα για να κινούνται μέσα στη θάλασσα, βουλιάζουν όμως όταν η θάλασσα μπει μέσα στα καράβια. Διατηρούν αμετάβλητο το εξωτερικό τους σχήμα και έχουν πάνω τους όλα τα στοιχεία (μηχανές, όργανα, σκεύη, πολυτέλεια), όμως είναι πνιγμένα και νεκρά, εντελώς άχρηστα.

Παρόμοια είναι η κατάσταση της σύγχρονης εκκλησίας και τα αίτια που οδήγησαν σΆ αυτήν. "Πολύ ωραίες καμπίνες" από τη μία^ κι από την άλλη "Χωρίς στεγανά"...

Η Εκκλησία προορίζεται να ζει μέσα στον κόσμο, χωρίς όμως να επιτρέπει στον κόσμο να μπει μέσα σΆ αυτήν. Όταν καταργηθούν τα "στεγανά" κι ο κόσμος πλημμυρίσει μέσα στην εκκλησία και τους ανθρώπους της, το μόνο που μένει είναι το εξωτερικό περίβλημα, το τσόφλι, όπως ακριβώς τα ναυάγια που κείτονται στους βυθούς των θαλασσών. Μπορεί να υπάρχουν όμορφα κτίρια, ωραίες χορωδίες, ομίλοι νέων και βιβλικά σχολεία... όμως η σκουριά, η λάσπη και τα φύκια της κοσμικοφροσύνης μαρτυρούν το θάνατο!

Ακόμη και όταν η εκκλησία διατηρεί εξωτερικά τα στοιχεία παλαιότερων ημερών, στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ναυάγιο.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ